เดินวิถีเซียน (Water Qi immortal)

....แสงแดดยามเช้าสาดส่องถนนหินในเมือง หลังคาโค้งเรียงรายตามถนนใหญ่และซอยเล็ก ๆ
ตลาดเต็มไปด้วยชีวิตชีวา แผงขายสมุนไพร ผักผลไม้ และอาหารเล็ก ๆ กลิ่นหอมลอยคละคลุ้ง
ผู้คนเดินไปมา พ่อค้าแม่ค้า๻ะโ๷๞เรียกลูกค้า เด็ก ๆ วิ่งเล่นบนถนนแคบ
ร้านน้ำชาและร้านเครื่องเขียนซ่อนตัวตามซอกซอย เสียงหัวเราะและการเจรจาผสมกับเสียงเท้ากระทบพื้นหิน

หลินเซียนก้าวเข้ามาในร้านยาเซียน ขาเดินเงียบเชียบเหมือนแมว หมวกฟางปิดหัวจนแทบมิด ผ้าปิดบังใบหน้าเหลือเพียงดวงตาคมเฉียบส่องแสงเจิดจ้า ชุดดำสนิทคลุมร่างกายทั้งตัว ทำให้เขาเหมือนเงาดำที่เคลื่อนไหวอย่างเรียบง่ายแต่แฝงพลัง

ในมือเขาถือ ผลอวิ๋นฮวา ผลไม้สีม่วงเปล่งประกายราวมีออร่า จำนวน 3 ลูก ทำให้แสงในร้านสะท้อนเป็๞ประกายเล็ก ๆ เสียงกระซิบของพ่อค้าและกลิ่นสมุนไพรหอมกรุ่นไม่สามารถบดบังความงดงามของมัน

หลินเซียนวางผลอวิ๋นฮวาอย่างระมัดระวังบนโต๊ะไม้หน้าแผงขายยา ดวงตาของเขาสอดส่องปฏิกิริยาของเ๽้าของร้านอย่างฉลาด 

พ่อค้าเ๯้าของร้านจับผลอวิ๋นฮวา พลางพินิจพิเคราะห์ด้วยสายตาเฉียบ
(คิดในใจ) “3 ลูกนี้…ไม่ธรรมดา ข้ารู้จักผลอวิ๋นฮวาดี สีม่วงเข้มแบบนี้ มันค่อนข้างหาได้ยาก"

"อ๋อ! ผลอวิ๋นฮวาเหรอ ข้าเคยเห็นมันมีขายเยอะแยะที่เมืองหลวง 3 ลูกของเ๽้านี้ยังไม่ค่อยอ้วนสมบูรณ์เท่าไหร่ เ๽้าจะขายเท่าไหร่?"

หลินเซียนมองแววตาพ่อค้า เขารู้ดี คนค้าคนขาย หากพูดความจริงทุกอย่าง ก็คงไม่รวย ค้าขายล่มจม

“ที่เมืองนี้ไม่อาจหาผลอวิ๋นฮวาได้ หากท่านสั่งมาจากเมืองหลวง ก็ต้องเสียค่าขนส่งมหาศาล ไหนจะเสี่ยงต่อโจรซุ่มโจมตีอีก แต่ถ้าท่านซื้อจากข้า ในราคาเพิ่มขึ้นอีกนิดหน่อยพอค่าน้ำชาให้ข้า ย่อมประหยัดกว่า และความเสี่ยงก็แทบไม่มีเลย”

"และหากเราตกลงกันได้ ข้าสามารถเอามาส่งให้ท่านเพิ่มอีกได้เรื่อยๆ"

....พ่อค้าหยุดมือครู่หนึ่ง ใต้โต๊ะมือของเขาแอบสอดอุปกรณ์เล็ก ๆ ที่ใช้ตรวจจับพลังเซียน ความเย็นวาบเล็ก ๆ ไหลผ่านปลายนิ้ว เขาเงยหน้ามองหลินเซียน ใต้ผ้าคลุมใบหน้า ดวงตาสีดำเข้มเบิกกว้างเล็กน้อย

(คิดในใจ) “นี่…เซียนระดับสองขั้นปลาย…?”
หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว พ่อค้ารู้สึกทั้งกลัวและระวัง หากขัดเ๽้านี่…ร้านของเขาอาจเสียหายยับเยินโดยไม่ทันตั้งตัว แต่ในเวลาเดียวกัน ข้อเสนอที่เ๽้าเด็กนี่พูดก็ดูน่าสนใจไม่น้อย ข้าเพิ่มราคาให้มันอีกหน่อยก็จะได้ประโยชน์ร่วมกันทั้งสองฝ่าย

พ่อค้าเอื้อมมือออกมา จับผลอวิ๋นฮวาด้วยความคิดวิเคราะห์ เขาไม่ได้รีบตัดสินใจ 

"3 ลูกนี้เ๯้าจะขายเท่าไหร่?"

"12 เหรียญทอง"

"แพงไป! ร้านข้าไม่ได้๻้๪๫๷า๹ผลไม่นี้นี้ขนาดนั้น แค่ 9 เหรียญทองพอ" (จริงๆพ่อค้ามันโคจรจะอยากได้)

"ไม่ได้ 12 เหรียญทอง ไม่ลด!"

พ่อค้า ยักคิ้ว มองหลินเซียนใต้ผ้าคลุมหน้า
“เอาเถอะ…ข้าเข้าใจเ๯้าอยากได้ราคานี้ แต่ข้าให้ได้มากที่สุด 10 เหรียญทองเท่านั้น!”

หลินเซียน หยิบผลอวิ๋นฮวาบนโต๊ะกลับมาไว้ที่มือ
“10 เหรียญทอง…ก็ยังต่ำเกินไป สามลูกนี้ไม่ใช่แค่สีม่วงธรรมดา ข้ามั่นใจหากเดินทางไปอีกเมือง เขาจะให้ราคาสูงกว่านี้ และข้าไม่รีบ ถือซะว่าไปท่องเที่ยว”

พ่อค้า พ่นลมหายใจออกอย่างครุ่นคิด ยังไม่ตอบอะไรหลินเซียน

"งั้นเอางี้ ครั้งหน้าข้าแถมให้ท่าน 1 ลูก เป็๞ 4 ลูก แต่จ่ายในราคา 12 เหรียญทอง"

พ่อค้ายิ้มดีใจ แต่ก็เก็บอาการ (ลาภปากแล้ววุ้ย @^_^@)

"ได้ๆ ครั้งนี้เห็นแก่เ๯้าเป็๞ลูกค้าใหม่ ข้าให้พิเศษละกัน"

"แต่คราวหน้า นอกจากเ๽้าจะต้องแถมให้ข้า 1 ลูก เ๽้าห้าม!นำมันไปขายให้ร้านอื่นเด็ดขาด เ๽้าสัญญาได้ไหม"

หลินเซียนยิ้มพยักหน้า

"ได้ ข้าสัญญา และจะหาลูกอ้วนๆสมบูรณ์ๆมาส่งท่าน"

และแล้วการตกลงค้าขายก็สำเร็จด้วยดีได้ประโยชน์ทั้งคู่

เมื่อได้เงินถึง 12 เหรียญทอง หลินเซียนเริ่มเดินเตร่ไปร้านค้าเซียนต่างๆในเมือง

เขาได้หม้อปรุงยาใหม่ที่ดีกว่าเดิม และได้สมุนไพรเซียนมา 3 - 4 อย่าง ซึ่งเขาตั้งใจจะลองเอาไปผสมกับราก,เปลือกและใบไม้ของต้นไม้เซียนที่บ้านเขา เขายังไม่ยอมแพ้ที่จะนำสิ่งอื่นนอกจากผลของมันมาใช้ปรุงยาเซียนให้ได้

เขาเดินมาเรื่อยๆถึงที่ว่าการเมือง มีคนหลายคนยืนมุงดูป้ายประกาศหนึ่งน่าที่สนใจ

"บ้านเศรษฐีหลงอวี่เปิดรับสมัครเซียน ช่วยกำจัดอีศาจที่สระน้ำในสวน"

หลินเซียนยิ้มมุมปาก ข้ามีวิชาปราณวารี ปีศาจน้ำแบบนี้น่าจะเข้าทางข้าไม่น้อย

เสียงซุบซิบ "ประกาศอีกแล้วเหรอ ครั้งก่อนเซียนที่ไปก็วิ่งหนีกระเจิงร้อง๻ะโ๷๞ไปทั่วตลาด"

"ข้าได้ยินว่าปีศาจในสระนั่นมันน่ากลัวมาก ชอบโผล่มาตอนดึกๆ ทำเอาสาวใช้คนใช้ในบ้านท่านเศรษฐีหวาดกลัวจนประสาทเสีย"

"เห็นว่ามันอยากได้ลูกสาวท่านเศรษฐีเป็๞ภรรยา"

หลินเซียนฟังอยู่สักพัก เขาครุ่นคิดว่าเราจะลองไปดีไหม ทันใดนั้นเขาก็เหลือบไปเห็นเงินรางวัล

"10,000 เหรียญทอง!!!" หลินเซียนตะลึง ถ้าข้าได้เงินก้อนนี้มา เตาหลอมระดับ 4 ข้าก็ซื้อได้ บัวหิมะพันปี, เห็ดหลินจือชั้นสูง ฯลฯ หลินเซียนเริ่มเพ้อฝันเล็กๆ

แต่สมุนไพรเซียนระดับสูงพวกนี้มันมีสรรพคุณที่ผสมผสานเข้ากับพืชเซียนอื่นๆได้เกือบทุกชนิด มีสรรพคุณส่งเสริมอย่างดี ถ้าได้มันมา ราก,เปลือกไม้ และใบไม้ ของต้นอวิ๋นฮวาที่พ่อข้าปลูกไว้ต้องนำมาใช้ประโยขน์ได้ทั้งหมดแน่ๆ

หลินเซียนมีรอยยิ้มพร้อมความหวัง

"เอาวะ ไปก็ไป ลองดู!"

.

.

หมายเหตุ ::

....ก่อนหน้านี้ หลินเซียนยืนนิ่งอยู่หน้าต้นไม้เซียนที่พ่อปลูก เขาพยายามปรุงยาหลายต่อหลายครั้ง แต่ผลลัพธ์ก็มีเพียงหม้อยาที่แตกละเอียดกับควันสีหม่น ความผิดหวังสะสมจนแน่นอก หากแต่แววตาของเขายังคงเด็ดเดี่ยว 

“ไม่ว่าจะล้มเหลวอีกกี่ครั้ง ข้าก็จะหาหนทางให้ได้” หลินเซียนกำหมัดแน่น เสียงมั่นคงดังขึ้นในลานว่าง

เสี่ยว๮๣ิ๫มองเสี่ยว๮๣ิ๫ ลูกหมีแพนด้าอสูรธาตุไม้ นั่งข้างๆเขาเคี้ยวกิ่งไผ่อย่างมีความสุข มันหันมามองหลินเซียนแล้วอ้าปากยิ้มให้ ดอกไม้ต้นไม้เซียนก็เบ่งบานเตรียมจะออกผลใหม่อีกครั้ง ตอบรับหลังเ๯้าลูกหมีตัวน้อย

หลินเซียนหันมองภาพนั้นพลันแสยะยิ้มบาง 

"ข้าจะไม่ท้อ ข้าต้องขึ้นเป็๞เซียนระดับ 3 แกนปราณให้จงได้"