ณ อพาร์ทเม้นท์เเถวๆมหาลัย ข้าวหอมกำลังเดินวนไปมาด้วยความร้อนใจ เเน่นอนว่าเธอไม่เคยเจอเหตุการณ์เเบบนี้มาก่อน สิบนาทีต่อเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ข้าวหอมรีบวิ่งไปเปิดประตู ทันทีที่ประตูเปิดออกข้าวหอมรีบดึงเเพทเข้ามากอดแล้วร้องไห้ทันที
"เเพท..ข้าวจะทำยังไงดี ฮือฮือ"
"ใจเย็นๆก่อนยัยข้าว แม่สาวไร้เดียงสา..ตั้งสติหยุดร้องไห้แล้วเล่ามา เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น!?"
"ข้าวไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง รู้สึกตัวอีกทีข้าวก็นอนอยู่กับผู้ชายที่ไหนไม่รู้ แถมยัง…."
"ยังอะไร!!...?"
"ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยซักชิ้นอ่ะ!!"
"ซี้ดดดดด!!เผ็ดมาก!! ถามตรงๆนะ..ใหญ่ไหม?"
"แพท!!ทะลึ่ง!!"
"แพทหมายถึงเเขนน่ะ มีกล้ามใหญ่ไหม?"
"ไม่รู้!! ข้าวไม่ได้สังเกตอะไรเขาขนาดนั้น ว่าเเต่ ข้าวต้องทำยังไง ข้าวจะเป็อะไรไหม จะท้องหรือเปล่าแล้วการเรียนจะเป็ยังไง ไหนจะฝึกงานอีก แพท!! ข้าว อุ่บ!!" แพททนกับความวิตกของข้าวหอมไม่ไหวอีกต่อไป เธอรีบเอามือมาปิดปากข้าวหอมไว้พร้อมกับบอกให้เธอตั้งสติดีๆ เเพทขอให้ข้าวหอมเล่าเื่ราวทั้งหมดให้เธอฟังเพื่อที่เธอจะได้หาทางแก้ไขให้ได้ เเน่นอนว่าข้าวหอมเล่าจนหมดเปลือกรวมถึงที่ตรวจครรภ์และยาคุมฉุกเฉินอีกด้วย
"ถ้าจะด่าว่าโง่ก็กลัวว่าแกจะเสียใจ คิดได้ยังไง..เพิ่งจะมีอะไรกับผู้ชายแค่ไม่กี่วันแต่แกไปซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจเนี่ยนะ บ้าหรือเปล่า!!"
"ก็ข้าวร้อนใจอีกอย่างข้าวก็ไม่อยากท้องเพราะตอนนี้เรายังเรียนอยู่เลยนะ แพท..เขาควรจะทำยังไงดี ถ้าขืนเป็แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆข้าวนอนไม่หลับเเน่ๆเลย..ทำไงดีเเพท..ข้าวจะทำยังไงดี?"
"ก่อนอื่นเลย ข้าวใจเย็นๆตั้งสติให้มากๆ การมีอะไรกันไม่ใช่ว่ามันจะท้องได้เสมอไป..อีกอย่างข้าวก็ยังไม่ได้แน่ใจใช่ไหมว่าข้าวมีอะไรกับเขาหรือไม่มีเพราะฉะนั้นอย่าเพิ่งวิตกกังวล"
"การที่หญิงชายนอนด้วยกันแถมยังถอดเสื้อผ้าอยู่บนเตียงเดียวกันอีก…แพทจะให้ข้าวนิ่งนอนใจได้ยังไง…แถมผู้ชายคนนั้นก็เป็ใครก็ไม่รู้"
"แพทรู้ว่าข้าวรู้สึกยังไง…เอางี้ ข้าวลองขย่มโซฟาดูซิ.."
"ขย่มทำไม!!!?"
"ก็จะได้เช็คดูไงว่าเจ็บหรือรู้สึกแสบตรงนั้นหรือเปล่า ลองดู?"
"ไม่เอา!!พูดจาอะไรเนี้ย!!"
"เอ้าจริงๆ..ตามทฤษฎีแล้วถ้าตรงนั้นเพิ่งจะผ่านศึกมามันจะต้องรู้สึกปวดหรือแสบเป็เื่ธรรมดาของผู้หญิง เเต่ถ้าข้าว..ไม่รู้สึกเจ็บหรือแสบเลยก็แปลว่ามันไม่ได้มีอะไร ลองดู!!" ข้าวหอมมองหน้าแพทด้วยความเขินอาย เธอไม่กล้าที่จะขย่มโซฟาต่อหน้าแพท เื่นี้แพทก็รู้ดีเพราะศักดิ์ศรีความเป็กุลสตรีของเพื่อนมันค้ำคออยู่ แพทจึงหันหลังให้เพื่อให้เพื่อนทำกิจกรรมได้อย่างสะดวก ข้าวหอมเริ่มทำตามที่เเพทบอกและมันมีความรู้สึกเจ็บแปล๊บๆ..ทำให้ข้าวหอมถึงกับน้ำตาซึม เมื่อได้ยินเสียงเพื่อนสะอึกสะอื้นแพทก็รีบหันกลับมาทันที
"เป็ไง รู้สึกยังไง เจ็บไหมหรือไม่เจ็บ?"
"งื้อ!!" ข้าวหอมพยักหน้าแล้วร้องไห้โฮมา เพียงเเค่นั้นเเพทก็รู้แล้วว่าเพื่อนสาวผู้บริสุทธิ์ของเธอนั้น ได้ตกไปเป็สมบัติของชายปริศนาผู้นั้นเรียบร้อยแล้ว เพื่อไม่ให้เพื่อนของเธอวิตกกังวลไปกว่านี้ แพทจึงได้ปลอบใจเข้าหอมว่าทุกอย่างจะสงบลงเพราะข้าวจะไม่ได้เจอกับเขาอีกทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันเป็เพียงแค่ one night stand เท่านั้น แพทยังบอกอีกว่า..เธอตอบข้าวหอมด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่าข้าวหอมไม่มีวันท้องเด็ดขาดเพราะถ้าครั้งเดียวท้องได้ ป่านนี้เธอคงมีลูกเป็คอกแล้ว…ซึ่งคำพูดนั้นก็ทำให้ข้าวหอมรู้สึกเบาใจลงเล็กน้อย หลังจากนั้นเป็ต้นมาข้าวหอมก็ซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจทุกวันจนกระทั่งเวลาผ่านไป 2 เดือน ผลการตรวจก็ขึ้นขีดเดียวเสมอมา ทำให้ตอนนี้ข้าวหอมโล่งใจแล้วว่าเธอจะไม่ท้องเเน่ๆและที่สำคัญ…ทุกอย่างก็กลับคืนสภาวะปกติ…เช้าวันนั้นแพทได้โทรมาถามข่าวเกี่ยวกับเื่ผลการตรวจครรภ์…ข้าวหอมตอบด้วยเสียงหนักแน่นว่า เธอไม่จำเป็ต้องพะวงกับมันอีกต่อไป จากนี้ไปเธอจะกลับมาเป็ข้าวหอมคนเดิมและจะไม่ยอมให้เื่ราวแบบวันนั้นเกิดขึ้นกับตัวเธออีก….
("อาทิตย์หน้าก็ไปฝึกงานแล้วนี่ พร้อมรึยังคะ..คุณครูข้าวหอม")
"พร้อมนานแล้วค่ะ คุณครูแพทคนสวย…"
("แซวแพทได้ขนาดนี้แสดงว่า สบายใจขึ้นมากแล้วใช่ไหม?")
"สบายใจขึ้นมากหลังจากที่นอนไม่หลับมาตลอด 2 เดือน ฮ่าฮ้าฮ้า"
("ดี!! ในเมื่อหายดีแล้ว งั้นเราไปฉลองกันไหม เดี๋ยวแพทเลี้ยงเอง!!")
"พอเลย!! ก็เพราะแพทเลี้ยงนี่แหละ ข้าวถึงต้องไปเจอเื่อะไรแบบนั้น…อีกอย่างวันนี้ข้าวก็ไม่ว่างด้วย มีรับจ๊อบพิเศษที่ร้านน่ะ งั้นเดี๋ยวเเค่นี้ก่อนนะ ไว้คุยกันจ้ะ!" ข้าวหอมวางสายจากแพทแล้วรีบเปลี่ยนชุดเพื่อไปทำงานพิเศษที่ร้านประจำของเธอ ่นี้เป็่ที่ข้าวหอมจะต้องเร่งเก็บเงินตุนไว้ให้มากๆ เพราะอีกไม่นานเธอก็ต้องไปฝึกงานแล้ว จำเป็ที่จะต้องใช้เงินพอสมควร ไหนจะค่ากิน ค่ารถ ค่าห้องและค่าจิปาถะหลายๆอย่างเธอจึงต้องทำงานพิเศษเพิ่มเป็ 2 เท่านั้นเอง…
848K
