หลังจากแอเรียสนั่งฟื้นฟูพลังเวทอยู่ชั่วครู่เขาก็เตรียมที่จะจากไป แต่ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ห่างไปไม่มากนัก แม้เขาจะไม่ได้ใช้พลังเวทตรวจสอบมันได้เช่นนักเวทระดับสูง แต่โสตประสาทและสัญชาตญาณของเขาก็สามารถบอกกับเขาได้ว่ามันกำลังมุ่งตรงมายังทิศทางที่เขาอยู่
“ ย่างก้าวเหยียบเมฆา “
ทันทีที่ััได้ถึงสิ่งผิดปกติที่กำลังเคลื่อนที่มายังทิศทางที่เขาอยู่ แอเรียสก็ใช้ย่างก้าวเหยียบเมฆาทันที ประกายแสงสีฟ้าจางปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของแอเรียส ร่างของเขาพลิ้วกายเหยียบกิ่งก้านของต้นไม้ขึ้นไปสู่ยอดของต้นไม้ขนาดใหญ่ทันที เขาเลือกที่จะหลบซ่อนอยู่ระหว่างกิ่งที่เต็มไปด้วยใบไม้อันหนาแน่นเพียงพอที่จะบดบังร่างเขาได้
ย่างก้าวเหยียบเมฆาเป็ทักษะเคลื่อนไหวระดับปฐี หากไม่มีทักษะนี้เขาคงไม่อาจจะหลบการโจมตีของพวกมันได้โดยง่ายดายเช่นนั้น แม้ในตอนนี้เขาจะยังไม่คุ้นชินกับการใช้มันในร่างนี้นักแต่เขาก็สามารถดึงพลังของมันออกมาได้มากกว่าสามในสิบส่วน หากเขาฝึกฝนมันจนชำนาญแล้วล่ะก็แม้แต่ผู้ที่อยู่ในระดับผู้ใช้มนตราก็ยังยากที่จะจับตัวเขาได้
แอเรียสได้ยินเสียงของสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่เดินเหยียบย่ำใบไม้ดังมาจากผืนป่า เหล่าวิหคต่างบินหนีกันออกไปคนละทิศละทางอย่างแตกตื่น จากการคาดเดาของแอเรียสมันจะต้องเป็สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งบางอย่างเป็แน่จึงทำให้เหล่าวิหคตื่นกลัวเช่นนั้น หรือไม่แน่ก็อาจจะเป็มนุษย์
แอเรียสจ้องมองผ่านใบไม้ไปยังต้นตอของเสียงนั้นอย่างไม่วางสายตา กลิ่นอายของเขาถูกลบเลือนออกไปด้วยทักษะัซ่อนเมฆา เขายังไม่แน่ใจว่าสิ่งที่กำลังมุ่งตรงมาทางเขาเป็อะไรกันแน่แต่ไม่ว่าจะเป็มนุษย์หรือสัตว์อสูรมันก็ย่อมไม่ใช่เื่ดีเป็แน่
พุ่มไม้ข้างทางค่อยๆแหวกออกอย่างช้าๆพร้อมกับร่างสัตว์อสูรขนาดใหญ่ มันแลดูคล้ายกับหมาป่าขนาดั์สูงประมาณหนึ่งเมตรครึ่ง ขนของมันเป็สีดำสนิทมีสีขาวแซมอยู่บ้างเล็กน้อย เขี้ยวสีเงินที่ยื่นยาวออกมาจนพ้นปากของมันดูแหลมคมราวกับใบมีด ที่กลางหลังของมันมีสิ่งที่คล้ายกับหนามแหลมสีแดงโผล่ขึ้นมาสองอัน แต่ที่แปลกที่สุดคงจะเป็การเดินของมันที่ไม่เหมือนกับหมาป่าทั่วไป บางครั้งมันก็คลานสี่ขาคล้ายกับสัตว์ทั่วไป แต่บางครั้งมันก็ยืนด้วยสองขาหลัง
ยามที่มันเดินออกมาจากผืนป่ามันจ้องมองไปยังร่างของนักเวทสองคนที่พึ่งตายไปอย่างหิวกระหาย น้ำลายไหลเยิ้มออกมาตามคมเขี้ยวของมัน ลักษณะของมันในยามนี้ช่างดูน่าหวาดกลัวกว่าในยามปกติมากนัก
“ ทำไมข้าต้องมาพบเจอหมาป่าเขี้ยวเงินในเวลานี้ด้วย ดูจากลักษณะของเ้าตัวนี้คงกำลังจะกลายสัตว์อสูรระดับสูงในอีกไม่ช้า เหมือนข้าจะเจอเื่ยุ่งยากเข้าแล้วสิ “
แอเรียสจ้องมองไปยังหมาป่าเขี้ยวเงินที่พึ่งเดินออกมาจากผืนป่าอย่างวิตกกังวล หมาป่าเขี้ยวเงินนั้นโดยปกติแล้วพวกมันจัดเป็สัตว์อสูรระดับกลางแต่ก็มีบางตัวที่สามารถพัฒนาระดับพลังจนกลายเป็สัตว์อสูรระดับสูง เ้าตัวที่อยู่เบื้องล่างก็เป็หนึ่งในพวกที่กำลังจะกลายเป็สัตว์อสูรระดับสูง โดยปกติแล้วหมาป่าเขี้ยวเงินจะไม่มีหนามแหลมขึ้นอยู่ที่กลางหลังและไม่ได้มีท่าทางการเดินสองขาเหมือนกับเ้าตัวนี้ ดูจากลักษณะของมันแล้วอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าระดับพลังของมันก็คงเข้าสู่ระดับสูง
บรู๊วววว
ทันใดนั้นหมาป่าเขี้ยวเงินก็ชูหัวขึ้นเห่าหอน เสียงของมันดังก้องไปทั่วผืนป่าบริเวณนั้น เสียงของมันสร้างความหวาดกลัวให้กับสัตว์อสูรระดับต่ำทั่วบริเวณ
“ อย่าบอกนะว่าเ้าตัวนี้คือจ่าฝูง “
การกระทำของหมาป่าเขี้ยวเงินยิ่งเพิ่มความกังวลให้แอเรียสมากกว่าเก่า ธรรมชาติของหมาป่าเขี้ยวเงินมักจะอยู่รวมกันเป็ฝูง พวกมันจะแยกกันออกไปหาอาหารเพื่อกลับไปยังรังของพวกมัน ทุกฝูงจะมีตัวจ่าฝูงเป็ผู้ปกครองและออกคำสั่ง และดูเหมือนว่าเ้าตัวที่มีหนามงอกออกมาจากหลังตัวนี้จะเป็จ่าฝูงของหมาป่าเขี้ยวเงินฝูงหนึ่ง
หลังจากนั้นเพียงไม่กี่นาทีก็มีหมาป่าเขี้ยวเงินอีกสี่ตัวโผล่ออกมาจากผืนป่า ทุกตัวมีขนาดไม่เกินหนึ่งเมตร และลักษณะคล้ายกับหมาป่าทั่วไปเพียงแต่มีเขี้ยวสีเงินที่ยื่นยาวออกมาพ้นปากเท่านั้น มันทุกเดินเข้ามาหาหมาป่าเขี้ยวเงินตัวจ่าฝูงด้วยความเคารพยำเกรงก่อนที่จะจ้องไปยังเหยื่อของมันอย่างหิวกระหาย
แม้แอเรียสจะเคยสังหารคนมามากแต่ภาพของสัตว์อสูรที่รุมฉีกทึ้งร่างของมนุษย์ก็ไม่ได้เป็ภาพที่ชวนอภิรมสักเท่าใด เขาทำได้แต่เบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อหลบภาพเ่าั้ หากเข้ารู้ว่าจะลงเอยเช่นนี้เขาคงกำจัดร่างของมันทั้งสองทิ้งไปนานแล้ว
แต่ทันใดนั้นเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นผืนป่าที่อยู่ด้านหลังของแอเรียสมีเสียงคล้ายกับสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่กำลังพุ่งตรงมาทางฝูงของหมาป่าเขี้ยวเงินด้วยความรวดเร็ว
เพียงไม่นานก็ปรากฏสัตว์อสูรรูปร่างคล้ายกระทิงขนาดใหญ่ที่วิ่งมาทางฝูงหมาป่าเขี้ยวเงินด้วยความโกรธเกรี้ยว ลำตัวของมันเป็สีน้ำตาลเข้ม เขาทั้งสองข้างของมันยาวเกือบหนึ่งเมตร มันใช้กีบเท้าของมันตะกุยดินไปมาจนเกิดเป็หลุมขนาดใหญ่ ฝุ่นลอยคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ สายตาของมันจ้องมองไปยังฝูงหมาป่าเขี้ยวเงินด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ ทำไมสัตว์อสูรระดับกลางขั้นปลายมันถึงได้เดินเพ่นพ่านไปมามากหมดขนาดนี้ ไหนผู้คนบอกว่าพวกมันมีจำนวนน้อยไงแล้วเ้าสองตัวนี้มันอะไรกัน ใครจะคิดล่ะว่านี่เป็อาณาเขตของกระทิงเขาเหล็ก ไหนจะฝูงหมาป่าเขี้ยวเงินนั่นอีก ช่างวุ่นวายยิ่งนัก หากรู้ข้าว่าจะพบเจอกับเื่ราวเช่นนี้ข้าคงไม่วางแผนหลอกล่อพวกมันมายังเส้นทางนี้เป็แน่“
แอเรียสถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับเื่วุ่นวายตรงหน้าแต่สายตาก็ยังคงไม่คลายความกังวล ในเวลานี้เขาคล้ายกับถูกล้อมรอบไปด้วยฝูงของสัตว์อสูรอันน่าหวาดหวั่น หากพวกมันพบเจอเขาคงไม่แคล้วต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่เป็แน่
สัตว์อสูรที่กำลังประจันหน้ากับฝูงหมาป่าเขี้ยวเงินอยู่นั้นมันคือกระทิงเขาเหล็กซึ่งเป็สัตว์อสูรระดับกลาง เหตุที่มันวิ่งออกมาทางฝูงหมาป่าด้วยความเกรี้ยวกราดเช่นนี้ก็คงเป็เพราะฝูงหมาป่าเขี้ยวเงินได้ลุกล้ำมายังอาณาเขตของมัน ตามธรรมชาติของกระทิงเขาเหล็กมันเป็สัตว์อสูรที่หวงแหนอาณาเขตเป็อย่างมาก หากสัตว์อสูรตัวอื่นเข้ามารุกล้ำในเขตของมันก็ต้องต่อสู้กันจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะล่าถอยหรือไม่ก็มีฝ่ายหนึ่งที่ตกตายลง
แฮร่.. !!
ฝูงหมาป่าเขี้ยวเงินต่างแยกเขี้ยวส่งเสียงขู่ในลำคอ พวกมันค่อยๆก้าวมาข้างหน้าทีละก้าว พวกมันไม่มีทางที่จะล่าถอยแล้วทิ้งเหยื่ออันแสนโอชะไว้เื้ัอย่างแน่นอน ฝูงของมันไม่เจอเหยื่อขนาดใหญ่มาหลายวันแล้ว นี่เป็เหยื่อครั้งแรกในรอบหลายวันมานี้ ความจริงแล้วแม้แต่กระทิงเขาเหล็กเบื้องหน้าในสายตาของพวกมันก็มองเป็อาหารไปแล้ว
หมาป่าเขี้ยวเงินตัวจ่าฝูงส่งเสียงบางอย่างคล้ายออกคำสั่งกับหมาป่าเขี้ยวเงินอีกสี่ตัว ทันทีที่ได้ยินเสียงของจ่าฝูงพวกมันก็เริ่มเคลื่อนที่เป็รูปวงกลมเพื่อปิดล้อมกระทิงเขาเหล็กทันที
เมื่อเห็นว่าฝูงหมาป่าไม่มีท่าทีจะล่าถอยกระทิงเขาเหล็กก็ตั้งท่าเตรียมโจมตี มันมองไปยังฝูงหมาป่าด้วยสายตาดุดันก่อนจะพุ่งเข้าขวิดหมาป่าเขี้ยวเงินตัวหนึ่งที่อยู่ตรงหน้า หมาป่าเขี้ยวเงินโชคร้ายตัวนั้นถูกเขาของกระทิงเขาเหล็กเสียบจนทะลุร่างมันสิ้นลมหายใจลงทันที หมาป่าเขี้ยวเงินตัวที่เหลือก็ได้จังหวะโจมตีมันกระโจมตีกัดไปทั่วร่างของกระทิงเขาเหล็กทันที
“ จังหวะนี้แหละ !! “
นี่เป็จังหวะที่แอเรียสรอคอยมานานเช่นกัน ทันทีที่พวกมันกำลังพัวพันกับการตอนสู้เป็โอกาสอันดีที่สุดที่เขาจะหลบหนีไป ย่างก้าวเหยียบเมฆาถูกใช้ออกด้วยพลังสูงสุด เขา้าจะหลบหนีไปให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้
ทันทีที่แอเรียสขยับตัวสัตว์อสูรที่อยู่เบื้องล่างก็มองขึ้นมายังเขาด้วยสายตาอันกระหายเื แต่เนื่องจากพวกมันยังคงติดอยู่ระหว่างการต่อสู้ทำให้มันไม่อาจจะทำสิ่งใดได้ ตอนนี้มีหมาป่าเขี้ยวเงินอีกหนึ่งตัวแล้วที่โดนเขาของกระทิงเขาเหล็กเสียบจนอยู่ในอาการสาหัส แต่ดูเหมือนกระทิงเขาเหล็กก็ตกอยู่ในสภาพย่ำแย่เช่นกัน ทั่วร่างกายของมันเต็มไปด้วยร่องรอยาแจากขมเขี้ยวหมาป่าเขี้ยวเงิน มันคล้ายกับใกล้ที่จะตกตายได้ทุกเมื่อขนของมันเปลี่ยนจากสีน้ำตาลกลายเป็สีแดงสดจากโลหิตของมันเอง
แอเรียสไม่ได้สนใจว่าฝ่ายใดจะเป็ผู้แพ้หรือชนะสิ่งเดียวที่เขาสนใจคือเขาจะต้องหลบหนีไปให้พ้นจากตรงนี้ แทนที่จะมุ่งกลับไปยังถนนแอเรียสเลือกที่จะลัดเลาะผ่านผืนป่าที่ขนาบสองฝากข้างของถนนแทน หากพวกมันเปลี่ยนใจจากการต่อสู้แล้วมาไล่ล่าเขา ถนนเป็ที่โล่งจนเกินไปพวกมันย่อมจะเจอตัวเขาได้โดยง่าย แม้โอกาสที่พวกมันจะทิ้งการต่อสู้แล้วมาไล่ลาเขาจะมีเพียงน้อยนิดก็ตาม
การกระทำของแอเรียสเป็การรอบคอบเอาไว้ก่อนเท่านั้น โดยปกติแล้วหมาป่าเขี้ยวเงินมันจะไม่ทิ้งเหยื่อที่มันล่าได้แล้วไปตามล่าเหยื่อตัวอื่น ส่วนกระทิงเขาเหล็กก็ไม่ใช่สัตว์กินเนื้อมันคงไม่มาตามล่าเขาอย่างแน่นอน นี่เป็สิ่งที่ทำให้เขาสบายใจได้ส่วนหนึ่ง
แอเรียสกึ่งเดินกึ่งวิ่งอยู่ในผืนป่าสายตาก็คอยสอดส่องสิ่งผิดปกติรอบตัว หูก็คอยเงี่ยฟังเสียงของการเคลื่อนไหวรอบๆ ในเวลานี้เขาไม่้าจะพบเจอกับสัตว์อสูรใดๆแม้จะเป็เพียงระดับต่ำก็ตาม
ทันใดนั้นแอเรียสก็ได้ยินเสียงดังจากด้านหน้าที่ห่างออกไปไม่มากเท่าไร ฟังจากเสียงน่าจะเกิดการต่อสู้ขึ้นที่ด้านหน้า เขาเตรียมที่จะหลบเลี่ยงไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้นั้น แต่ก่อนที่เขาจะจากไปเขาก็ได้ยินเสียงของหญิงสาวร้องขึ้นด้วยความเ็ป
เสียงร้องของหญิงสาวที่ดังขึ้นทำให้แอเรียสอดไม่ได้ที่จะหยุดชะงักอยู่ชั่วครู่ เขาทั้งลังเลอยู่ว่าควรจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวดีหรือไม่ แม้เขาจะไม่ใช่ผู้ที่สนใจเื่ของผู้อื่นมากนักแต่เขาหาใช่คนจิตใจคับแคบ
“ ข้าแค่ไปดูเท่านั้น “
แอเรียสตั้งสินใจพุ่งเข้าไปยังต้นเหตุของเสียงร้อง เขาไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไปโดยทันที แอเรียสเลือกที่จะหลบซ่อนตัวอยู่ตามต้นไม้เพื่อดูสถานการณ์ก่อน