ฉันเอามือปาดน้ำตาที่ใหล แล้วเดินตรงไปอาบน้ำ เช้านี้ฉันต้องไปทำงานเป็พริตตี้ ที่สนามแข่งรถ พอฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็เดินออกไปปากซอยเพื่อไปยีนรอรถที่ป้ายรถเมย์
ั้แ่เกิดเื่ทุกอย่างขึ้น ฉันก็หาตังเรียนเอง ทั้งยังต้องหาตังเพื่อรักษาอาการของพ่อ ฉันไม่เคยยอมแพ้เกี่ยวกับเื่พ่อ ฉันต้องหาตังมารักษาท่านจนกว่าท่านจะฟื้นให้ได้
เมื่อก่อนฉันทำงานตามร้านอาหาร ร้านกาแฟ ทำงานพาสไทม์ทุกอย่าง หลังเลิกเรียน เพื่อตัวเองได้เรียนหนังสือ ยังดีที่่พ่อเข้า รพ.แรกๆมีเงินเก็บของพ่ออยู่บ้าง จึงมีตังจ่ายค่าพยาบาลทุกเดือน แต่นี้ผ่านไป3ปีแล้ว ค่าใช้จ่ายก็เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ใหนจะค่าเทอมของฉันที่ต้องเข้า มหาลัย แล้วตังที่เก็บไว้รักษาพ่อตอนนี้ก็แทบจะไม่พอ ชีวิตของฉันเลยต้องดิ้นรนรับจ้างทำงานทุกอย่างที่มันได้ตัง หากถามว่าแล้วพี่สาวฉันละ รายนั้น ทำงานหาตังได้ ก็เอาไปบำเรอแต่แฟน แฟนพูดอะไรก็เชื่อทุกอย่าง นี้ก็คงหนีตามกันไปฮ่องกง ฉันมีพี่ก็เหมือนไม่มี นานๆจะมาหาฉันที มาทีก็ต้องขโมยของฉันไปทุกครั้ง ครั้งนี้ก็ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่พี่เค้าทำแบบนี้กับฉัน
(สนามแข่งรถ )
ตอนนี้ฉันก็มาถึงสนามแข่งรถที่เค้าจ้างฉันให้มาทำงานแล้วหละ
แอนนี่ > นาบี ทางนี้ลูก
เสียงของพี่แอนนี่ สาวสอง ทีี่คอยป้อนงานพริตตี้ให้ฉัน
นาบี > ค่ะ พี่แอนนี่ วันนี้ นาบีต้องทำอะไรบ้างคะ
แอนนี่ > ไม่มีอะไรมากลูกสาว รีบไปเปลี่ยนชุดที่ห้องแต่งตัวก่อน ทางโน้น
นาบี> ค่ะ
ระหว่างทางที่ฉันเดินไปห้องแต่งตัว สายตาของฉันก็ไปประทะเข้ากับ พี่เอ เค้าเดินมากับผู้หญิงคนนึงเดินควงกันออกหน้าออกตา พี่เอมองมาที่ฉันเค้ามองฉันด้วยหางตาแล้วก็เดินผ่านฉันไป. สายตาของเขามันทำให้ฉันปวดหนึบที่หัวใจ
แอนนี่> นาบี ลูก ยังไม่ไปเปลี่ยนชุดอีก แล้วนี้เป็อะไนหน้าตาดูเศร้าๆ
นาบี> ป่าวค่ะ. จะไปเดี๋ยวนี้แหละคะ
แอนนี่> เปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว เดินไปหาพี่ที่รถซุปเปอร์คาร์ฝั่งโน้นนะ พี่จะอธิบายงานให้ฟังว่าทำอะไรบ้าง
นาบี>. โอเครค่ะ
2.39M
