“ไว้วันหลังจะให้ยืมบีเอ็มขับไปจอดใส่หน้ามันนะตะวัน ไม่ก็น่าตบให้หน้าคว่ำ ปากดีนัก”
เอมิกาเจ็บใจแทนไม่น้อยเมื่อได้ยิน แต่อาทิตยารู้สึกอะไรแล้วตอนนี้และไม่อยากเก็บมาเป็นอารมณ์ด้วย เพราะได้ยินมานานจนชินหูแล้วว่าแม่นนนทีเป็นยังไง และเหยียดคนที่ฐานะต่ำกว่าแค่ไหน
“ช่างเขาเถอะมี่ เราก็ขับรถญี่ปุ่นอย่างที่เขาว่านี่ จะไปแคร์อะไร เราจะไปอาบน้ำฝากเอาแกงในกล่องโฟมแช่ด้วยนะ”
แล้วก็แยกไปทิ้งให้เพื่อนรรับผิดชอบต่อ แล้วถึงได้ตามไปปีนขึ้นเตียง
“เอ๊ย! จะหลับแล้วเหรอ นี่ยังไม่ถึงสองทุ่มเลยนะ”
เอมิกาเท้าสะเอวใส่เพื่อนขณะนั่งจ้องมองร่างที่นอนนิ่ง
“อื้ห์ม!!! เหนื่อยน่ะ กู๊ดไนท์นะเพื่อน พรุ่งนี้ค่อยเมาส์แตกกัน”
แล้วก็หลับไปแทบจะทันที เอมิกาเลยต้องนอนดูละครหลังข่าวคนเดียว ต่อด้วยหนังอีกเรื่อง กว่าจะหลับได้ก็ปาเข้าไปตีสามแล้ว และในตอนเช้าพออาทิตยาตื่นขึ้นมา เพื่อนก็ยังหลับเป็นตายอยู่
เลยย่องไปอาบน้ำแต่งตัวและบึ่งรถญี่ปุ่นไปทำงานตามปกติ แถมต้องคอยรับคำสั่งเจ้านายที่สภาพจิตใจกับปากกลับมาเป็นปกติเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วหลายต่อหลายอย่างจนหน้ามืด
เพราะปาเข้าบ่ายโมงแล้วยังไม่มีอะไรตกถึงท้องมาตั้งแต่เมื่อคืน แต่เจ้านายก็ยังเรียกไปให้ในห้องสปาที่ทำไว้ในบ้านอีก
“ตะวันอย่าลืมเรื่องของขวัญคุณสิงห์นะ ห่อกระดาษสวยๆ ด้วย เอาใส่หลังรถไว้เลย เดี๋ยวเย็นๆ ฉันจะไปเอาที่หน้างาน ชุดของฉันกับของคุณผู้ชายก็ดูอย่าให้น้อยหน้าใคร และอย่าลืมเอาการ์ดมาให้ฉันเซ็นด้วย เดี๋ยวจะไม่รู้ว่าเป็นของใคร”
เจ้านายนอนให้เด็กจากร้านสปามานวดตัวอยู่ไม่วายสั่งการ แม้จะรู้ว่าเลขาทำงานไม่เคยบกพร่อง แต่ก็ยังคงคอยจู้คอยจี้ไม่หายตั้งแต่หายป่วย แถมจะหนักกว่าตอนก่อนป่วยอีก
ทำเอาคนใช้ในบ้านเบื่อไปตามๆ กัน อาทิตยาว่าเป็นคนใจเย็นแล้วก็ยังรำคาญไม่น้อย เลยคิดถึงคำบ่นของแม่เมื่อวานขึ้นมาทันใด เพราะช่วงคุณผู้หญิงป่วยทางใจนั้น
คนในบ้านอยู่ดีสบายหูกันถ้วนหน้า แต่ตอนนี้ทุกคนต่างไม่อยากเข้าใกล้ไปตามๆ กัน รวมทั้งลูกชายทั้งสองที่นับวันจะห่างบ้านห่างแม่ออกไปเรื่อยๆ ด้วย จิรฐาเองพอเข้ามหาวิทยาลัยแล้วก็ห่างแม่ไปด้วย
จิรนันท์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพราะไม่เคยโทรข้ามทวีปมาหาแม่เลยแม้แต่ครั้งเดียว ส่วนคุณผู้ชาย อาทิตยาไม่ได้แปลกใจกับการหายไปนัก ด้วยรู้ดีว่าเพราะสาเหตุใด
แต่ป่วยการจะเอ่ยปากบอกใครจะได้ไม่วุ่นวาย ลำพังคุณผู้หญิงบ่นจ้อ จู้จี้จุกจิกก็แย่เต็มทีแล้ว มีเรื่องไม่ดีเข้าหูอีก คนในบ้านคงอยู่ไม่สุขแน่
“พรุ่งนี้เบิกมาให้ด่วนได้หรือเปล่าตะวัน ฉันรีบใช้เงิน”
อาทิตยาเงยหน้าจากเอกสารมองใบอนุมัติเงินของคุณผู้หญิงจากมือจิรายุ ที่ตัวเองจะต้องเป็นคนทำจ่าย ถ้าเงินในมือไม่พอก็ต้องไปเบิกจากจิณณวัตร
ซึ่งรับหน้าที่ตรวจสอบการเบิกจ่ายแทนผู้พ่อมาหลายเดือนแล้ว เห็นตัวเลขแล้วอดกังวลใจไม่น้อย เพราะวันก่อนก็เบิกไปสองแสน
“สองแสนเลยเหรอคะ ตะวันมีเงินไม่พอหรอกค่ะ”
“ฉันถึงถามว่าพรุ่งนี้เบิกมาให้ได้หรือเปล่าไง แล้วโทรบอกด้วยนะฉันต้องใช้ด่วน”
แล้วก็ผละจากห้องไปอย่างไม่แยแสต่อสายตาเลขาแม่ที่เริ่มสงสัยในพฤติกรรมการใช้เงินของจิรายุขึ้นมาแล้ว ใบสำคัญจ่ายถูกขึ้นดูอีก เพื่อให้แน่ใจว่านั่นเป็นลายเซ็นเจ้านายหรือถูกลูกปลอมขึ้น
ก็เห็นว่าจริง แต่ที่น่าคิดคือ ผู้แม่เซ็นก่อนหรือหลังจะได้เห็นตัวเลขกันแน่ อาทิตยาสลัดความคิดทางลบออกจากหัว แล้วรีบทำเบิกรวมกับค่าใช้จ่ายอื่นๆ ในบ้าน เพื่อเอาไว้ฝากไว้กับเลขาจิณณวัตร
โดยไม่อยู่รอพบเหมือนทุกครั้ง หนึ่งคือไม่อยากตอบคำถามเรื่องการใช้เงินเกินตัวของน้องชายเขา สองคืออยากลงไปหาซื้อกุ้ยช่ายเจ้าโปรดที่อยู่ไม่ห่างบริษัทวัชราเวโรจน์นัก
กลับขึ้นมาอีกทีก็ได้เช็คตามต้องการโดยไม่มีคำถามใดๆ ฝากไว้กับเลขา เพราะคนเซ็นเข้าประชุมอีกรอบไปแล้ว ยังความโล่งใจให้ไม่น้อยจึงรีบเข้าธนาคารเบิกเงินจะได้จบเรื่องไป
แต่หาได้เป็นเช่นคิดไว้เลย เมื่ออีกสามวันถัดมา ขณะที่เจ้านายนอนอยู่ศาลาริมน้ำให้สาวๆ จากสปามานวดคลายเมื่อยให้นั้น ก็ใช้ให้อาทิตยาขึ้นไปหยิบน้ำมันยี่ห้อใหม่ในห้องนอน เลยบังเอิญเห็นจินายุเพิ่งจะเปิดประตูเข้าห้องแม่อย่างรีบร้อน
อาทิตยาจึงย่องตามเข้าไปแอบดูอยู่มุมห้อง สร้อยเพชรในลิ้นชักตู้เครื่องแป้งที่เจ้านายใส่ออกงานเมื่อคืนนี้ยังไม่ได้เก็บเข้าเซฟตามนิสัยคนไม่ระวังของ กำลังถูกจิรายุรวบขึ้นไปกำไว้ในมือ
“คุณเจ! จะเอาสร้อยคุณผู้หญิงไปไหนคะ”
อาทิตยารีบดักทางไว้เพราะเห็นๆ อยู่ว่ากำลังจะขโมยไป หรือไม่ก็คงจะเอาไปแปลงเป็นเงินเพื่อซื้อหรือจ่ายอะไรสักอย่าง ที่ราคามากโขทีเดียว
สองแสนเมื่อวันก่อนจึงไม่เพียง จนมาหยิบของราคาหลายล้านไปอีก จิรายุตกใจไม่น้อย แต่ก็รีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ
“อย่ามายุ่ง!!! เรื่องของเจ้านายขี้ข้าอย่างเธอไม่เกี่ยว มีหน้าที่ทำงานก็ทำไปสิ สะเออะ!!!”
และส่งประโยคเด็ดที่คิดว่าจะทำให้เลขาแม่ไม่กล้าเข้ามายุ่งเกี่ยวเหมือนทุกครั้งที่เคยเป็นมา ทว่าเขาเดาผิด เพราะอาทิตยาตรงดิ่งมาคว้าสร้อยจากมือเขาไป แต่เขาก็ไวไม่แพ้กัน จนเกิดการยื้อแย่งไปมาอยู่ครู่ใหญ่และความไวของอาทิตยาก็มีมากกว่า จึงได้สร้อยกลับไปถือไว้ในมือ
“เรื่องนี้จะต้องถึงคุณผู้ชายหรือไม่ก็คุณจิณแล้วล่ะค่ะ”
อาทิตยาขู่หลังยัดสร้อยไว้ในกระเป๋ากางเกง จิรายุเห็นท่าว่าตัวกำลังเป็นรองจึงเปลี่ยนจากไม้แข็งเป็นอ่อนทันที
“ขอร้องล่ะตะวัน เอาสร้อยมาให้ฉัน ถ้าไม่มีเงินอีกก้อนไปให้พวกมันฉันอาจจะไม่ได้กลับมาบ้านอีกก็ได้ ได้โปรดช่วยฉันที ฉันขอร้อง”
“ฉันจะไม่ช่วยอะไรทั้งนั้นถ้าคุณไม่ยอมบอกว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ บางทีการเก็บปัญหาไว้คนเดียวก็ยิ่งจะหาทางออกได้ลำบากนะคะ ฉันสัญญาว่าจะไม่บอกใครถ้าคุณยอมเล่าทุกอย่างให้ฉันฟัง ไม่งั้นคุณก็เตรียมตัวถูกคุณผู้ชายส่งไปเมืองนอกเหมือนพี่สาวคุณได้เลย”
เพราะเดาได้ไม่ยากว่าลูกเจ้านายคงมีปัญหาเรื่องเงินแน่ และถ้าให้เดาต่อไปอีกจะต้องไม่พ้นเรื่องยาเสพติดหรือไม่ก็การพนัน
“สิบล้าน!!! อะไรกันคะ คุณริอ่านเล่นพนันเสียเงินมากมายขนาดนี้เชียวเหรอคะ”
เป็นจริงอย่างที่คาดเดาไว้ แถมแย่กว่าเมื่อจำนวนเงินมากเกินจะแก้ไขได้ อาทิตยาปวดหัวหนึบขึ้นมาทันควัน และให้โกรธตัวเองที่สุดเมื่อหลุดปากถามไป จิรายุยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรออกมาอีก มือถือก็ดังขึ้น พอกดรับใบหน้าขาวหล่อก็ซีดเป็นไก่ต้มทันที
“วันนี้ล่ะรับรองมีให้แน่ๆ ฉันไม่เบี้ยวหรอกน่า”
พอวางสายแล้วก็หันไปหาเลขาแม่ตาละห้อย
“ถ้าไม่มีห้าแสนให้มันวันนี้ ดอกเบี้ยจะเพิ่มขึ้นอีกล้านหนึ่ง และถ้าเอาไปให้มันช้า ดอกเบี้ยจะขึ้นวันละแสน เอาสร้อยมาให้ฉันเถอะตะวัน ไม่งั้นฉันแย่ มันจะต้องส่งคนมาทำร้ายฉันเหมือนที่ทำกับเพื่อนๆ ฉันแน่”
จิรายุอ้อนวอนอย่างไม่เคยมีมาก่อน จนอาทิตยาอดสงสารไม่ได้ และทั้งที่ไม่อยากยุ่งแต่ก็ทำเมินเฉยไม่ได้เมื่อมีคนกำลังทุกข์ร้อนมายืนอยู่ตรงหน้า เลยพาจิรายุลงไปคุยในห้องทำงานหลังจากเอาของไปให้คุณผู้หญิงแล้ว
“เราจะเอาเงินไปให้มัน และฉันจะไปคุยเองว่าทำไมดอกเบี้ยถึงมหาโหดขนาดนี้ แต่ฉันจะไม่ยอมให้คุณเอาสร้อยเส้นโปรดของคุณผู้หญิงไปขายแน่ มันเป็นของขวัญที่คุณผู้ชายซื้อให้วันครบรอบยี่สิบห้าปีที่แต่งงานกันมา มันมีค่าทางใจมากมายจนประเมินค่าไม่ได้หรอก”
“แล้วจะเอาเงินที่ไหนล่ะไปให้มันล่ะ อย่าบอกนะว่าเธอจะให้ฉันยืม”
“หนึ่งล้าน!!! นี่คุณจะเอาเงินไปทำอะไรตั้งมากมายขนาดนั้น”
จิณณวัตรอดสงสัยไม่ได้ เพราะร้อยวันพันปีเลขาแม่ไม่เคยมาเอ่ยปากหยิบยืมเลยสักครั้ง แต่มือก็คว้าเช็คเตรียมเขียนแล้ว
“ฉันจะเอาไปใช้หนี้น่ะค่ะ ขอเป็นเช็คเงินสดด้วยนะคะเพราะต้องใช้เงินวันนี้เลยค่ะ”
อาทิตยาพยายามทำใจเย็น ปรับน้ำเสียงให้ปกติมากที่สุด ตาก็จ้องว่าเมื่อไหร่เขาจะจรดปลายปากกาสักที
“สั่งจัง ตกลงผมเป็นเจ้าหนี้หรือลูกหนี้ของคุณกันแน่ อย่าให้รู้นะว่าแอบไปซื้อของให้หนุ่มไม่งั้นผมจะคิดดอกเบี้ยคุณหนักๆ จริงด้วย”
อาทิตยาแทบไม่ได้สนใจกับคำหยอกเย้าด้วยซ้ำ เพราะมัวแต่จ้องมองมือขาวที่เซ็นฉึกฉักๆ แล้วฉีกแคว้กยื่นมาให้อย่างไม่ลังเล สองมือบางยกขึ้นไหว้ด้วยความดีใจ
“ขอบคุณค่ะแล้วฉันจะรีบหามาคืนให้นะคะ” ว่าแล้วก็ลุกพรวดขึ้นทันที
“เดี๋ยวก่อนสิคุณ! อะไรกันได้เงินแล้วจะไปเลยหรือยังไง!”
อีกคนก็ลุกตามแล้วก้าวยาวๆ อ้อมโต๊ะทำงานไปหายัยถั่วงอกที่เตรียมพร้อมจะเดินไปหาประตูแล้ว แต่ก็หันไปมองใบหน้าหล่อเหลากับรอยยิ้มอย่างมีเลศนัย
“ฉันก็ขอบคุณแล้วไงคะ และฉันก็รีบด้วย” เลยเอ่ยเสียงหนักเป็นเชิงเตือนให้เขาไม่ควรทำให้เสียเวลามากไปกว่านี้
“คุณห้ามออกจากห้องนี้ถ้ายังไม่จ่ายค่ามันจำเงินล้านให้ผมก่อน ไม่น้อยนะคุณ! ตั้งล้านเชียวนะ!”
แม้จะเน้นเสียงหนักตรงคำท้ายๆ แต่เขาก็ยังตีหน้ายิ้มยียวนกวนประสาทในแบบฉบับของเขาได้สบายๆ เมื่อเดินมายืนอยู่เกือบจะชิดยัยถั่วงอกแล้ว
+++++
E-Book พร้อมโหลดแล้วค่ะ
สนใจโหลดตัวอย่างอ่านก่อนซื้อได้ค่ะ
ร้อยดาวตะวันเดียว [My Daylight]กันเกราwww.mebmarket.comอ้อ!!! บีบน้ำตาด้วย บอกแล้วไงว่ากับผมไม่ต้องบิ้วมากหรอก แค่นี้น้องชายผมก็ตื่นจะแย่แล้วอยากจะเถียงหรือด่าทอกลับเต็มกำลัง
****** ขออนุญาตแจ้งอีกทีนะคะ ว่านิยายทุกเรื่องจะลงให้อ่านได้ราว 70% เท่านั้นค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะถ้าทำให้ค้างคา แต่กันเกราเชื่อว่านักอ่านที่น่ารักทุกท่านจะเป็นกำลังใจต่อให้ด้วยการตามหาหนังสือมาไว้ในครอบครองอยู่แล้วค่ะ ******
ยิ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
และหนึ่งคอมเม้นต์ของท่าน คือหนึ่งแรกผลักดันและกำลังใจของคนเขียนนะคะ แต่ก็ยินดีต้อนรับและขอบคุณนักอ่านเงาทุกท่านด้วยค่ะ
รู้งี้แล้วอย่าลืมเม้นท์ให้เค๊าหลังอ่านด้วยนะตะเอง
เข้าไปทักทาย พูดคุย หรือติชมผลงานได้
ตามเพจด้านล่างนี้เลยนะคะ
ยินดีต้อนรับทุกๆ ท่านค่ะ และยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นค่ะ
สงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗
ห้ามหยิบยก คัดลอก หรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ รวมทั้งถ่ายทอด ถ่ายเอกสาร สแกน ในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์เป็นลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์อันเป็นประโยชน์แก่หนังสือเล่มนี้เท่านั้น
2K
