“ สัตว์นรก แกทำถิงถิงทำไม” หยางเทียนเข้ามาประคองน้องสาวแล้วด่าวัยรุ่นที่ทำร้ายน้องของตน
“ นังเป๋เอ๋ย เห็นหน้าตาดีหน่อย แค่อยากชวนไปนั่งรถเล่นเท่านั้น จับนิดจับหน่อยเสือกดันกัดแขนกู แค่ตบสั่งสอนแค่นี้ยังน้อยไป” เด็กวัยรุ่นผมแดงมีเพื่อนยืนอยู่ด้านข้างอีกสามคน ยืนกอดอกมอง อย่างสะใจ
หยางเทียนมองดูแล้วขืนสู้ น้องสาวอาจเป็อันตราย เลยรีบจูงจักรยาน แล้วพาน้องกลับบ้านทันที แต่ว่ามันไม่จบแค่นั้น
“ จะไปไหน กูเปลี่ยนใจแล้วเว้ย วันนี้จะลองเอานังเป๋นี้ไปเล่นด้วยสักสามสีวัน ลองของแปลกดูบ้าง”
“ ไอ้ชาติชั่ว” ถิงถิงด่ากลับมันไป
“ มึงกล้าด่ากูรึ?” ไอ้หัวแดง เข้ามาหมายจะตบ ถิงถิง แต่ว่า หยางเทียนเข้ามาขวางหน้า แล้วจับแขนมันเอาไว้
“ พอแค่นี้เถอะ” หยางเทียนพูดออกไป ปุ๊บ เพื่อนของพวกมันอีกสามคน ก็เข้ามาล็อคแขน แล้วรุมต่อยหยางเทียนจนลงไปกองกับพื้น ถิงถิงเดินลากขาที่เป๋ เข้ามาช่วยหยางเทียน แต่ถูกพวกมันตบเข้าไปอีกครั้ง คราวนี้ร่วงไปกองกับพื้น ไอ้หัวแดงลาก จับแขนถิงถิง ลากไปกับพื้น จะพาขึ้นไปบนรถสปอร์ตเปิดประทุนสีแดงแปร๋นของมัน หยางเทียน ฮึดสู้ ผลักคนสามคนที่ซ้อมเอาไว้จนกระเด็น แล้วใช้ไหล่กระแทกร่างของ ไอ้หัวแดงกระเด็นขึ้นไปชนรถของมัน กระจกหน้าแตก เืไหลออกมาจากใบหน้าของมัน
หยางเทียนพยายามอุ้มร่างของถิงถิง วิ่งหนีพวกมัน พร้อมส่งสายตาหาคนช่วย แต่อนิจจา แต่ละคนก็ต่างเกรงกลัวไม่กล้าเข้ามาใกล้ เพราะไอ้หัวแดงชักปืนออกมาขู่ หยางเทียนพยายามวิ่งกลับบ้าน แต่ว่าพวกมันไล่ตามมาทัน แล้วก็ถีบหยางเทียนจนล้ม เพื่อไม่ให้ถิงถิงต้องเจ็บ ตัวเองจึงหมุนตัวเอาข้างลง แต่พวกมันก็เข้ามากระทืบซ้ำไม่หยุด หยางเทียนคว่ำตัวลงปกป้อง ถิงถิงเอาไว้ ไม่ว่ามันจะกระทืบจนขาหักไปแล้ว หยางเทียนก็ไม่ยอมปล่อยให้ถิงถิง ให้าเ็
ไอ้ผมแดงเดินเข้ามาอย่างช้าๆ ด้วยใบหน้าที่เปื้อนเืเต็มไปหมด มือขวามันกำปืนไว้แน่น
“ มึงกล้าทำกูเืออก สมควรตาย" แล้วมันก็ลั่นไกยิงใส่หยางเทียนทันที เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ มันยิงจนหมดแม็ค หยางเทียนถูกยิงไล่ั้แ่ขาทั้งสองข้าง กลางหลับหัวไหล่ แต่ก็ไม่ยอมให้พวกมันมาลากตัวของถิงถิงไปได้
“ไอ้บ้านี่ตายยากจริงๆ” ไอ้หัวแดงพยายามดึงร่างของถิงถิงออกมา ทั้งต่อยทั้งกระทืบ หยางเทียนก็ไม่ยอมปล่อย จนมันต้องใส่ะุปืน เข้าไปอีก แล้วจะยิงที่หัวของหยางเทียน แต่ว่าหยางเทียนกลับมีลูกฮึดขึ้นมา เอาหัวโขกใส่หน้ามัน จนปืนร่วงกับพื้น หยางเทียนหยิบขึ้นมา แล้วกระหน่ำยิงใส่พวกมันทั้งหมดสี่คน เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !! ไอ้หัวแดงถูกยิงไปสามสี่นัด ทุกนัดเข้าร่างกาย นอนหงายผึ่งลงไป ส่วนอีกสามคนถูกยิงเข้าลำตัว จนนอนฟุบไปกับพื้น
จากนั้นร่างของหยางเทียน ก็ค่อยๆ ร่วงไปกับพื้นสติดับวูบไปเช่นกัน
“ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่” เสียงของถิงถิงร่ำไห้ กอดพี่ชายที่ร่างเต็มไปด้วยเื อย่างหน้าเวทนา
ไม่รู้ว่าเหตุการณ์เป็อย่างไรต่อไป เพราะหยางเทียนในปัจจุบัน ตื่นขึ้นมาแล้ว เหงื่อแตกเต็มใบหน้า
“ นี่หรือคือความจำที่หายไปของเรา ป่านนี้ ถิงถิง กับ แม่จะเป็อย่างไรบ้างนะ”
หยางเทียนยังไม่สามารถจำเื่ราวได้หมด แต่บาง่ก็เริ่มจำได้บ้างแล้ว
หยางเทียน เข้าหาข้อมูลในกูเกิ้ล ถึงชื่อของเขา หยางเทียน แต่หาได้มีไม่
“ แล้วเราจะหาแม่กับถิงถิงเจอได้อย่างไร หรือว่าเราไม่ได้ใช้ชื่อว่า หยางเทียน?”
หยางเทียนเก็บความสงสัย ก่อนไปมหาลัย ก็เข้าไปถามประวัติของตนเองกับท่านผอ. แต่ท่านก็บอกได้คำเดียวว่าไม่มีใครรู้ ชื่อหยางเทียน เป็ชื่อที่อาจารย์คิ้วเขียวเป้นผู้ตั้งให้ ท่านพบกับหยางเทียน ที่คลองนานาชาติ ในขณะที่าเ็หนัก แล้วพามารักษาตัว จนหาย ท่านรู้แค่นี้เอง วันนี้หยางเทียนก็มามหาลัยแพทย์ มารอคุณหนูซุนหลิงที่โรงอาหารเช่นเดิม
แต่วันนี้คุณหนูซุนหลิงไม่ได้นั่งคนเดียว มีผู้ชายคนหนึ่งหน้าตาหล่อเหลา นั่งเป็เพื่อน พูดคุยกันอย่างสนิทสนม หยางเทียนดูผู้ชายคนนี้แล้ว รู้สึกมีอะไรแปลกๆ แต่ไม่น่ามีพิษภัย หยางเทียนได้แต่มองจนเข้าเรียน เ้าหนุ่มคนนี้ ก็นั่งเรียนกับ คุณหนูซุนหลิงด้วย หยางเทียนได้แต่มองในที่ห่างไกล จนกระทั่ง คุณหนูซุนหลิง กับ เพื่อนผู้หญิงอีกคน และ เพื่อนผู้ชายเดินตรงลิ่วมาหาหยางเทียน ที่นั่งอยู่เพียงลำพัง แล้วเอ่ยว่า
“ ชอบฉันมานักหรือไง ถึงได้มองฉันั้แ่เช้าแล้ว” คุณหนูยืนตรงหน้าแล้วเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่คล้ายไม่พอใจ หยางเทียนจำคำที่ผอ. สั่งว่า ห้ามบอกว่าซุนหลิงว่าเขาคือใครเป็อันขาด
“ เอ่อ...ใช่ครับ” หยางเทียนเอ่ยส่งๆ ไป
“ ฉันมีแฟนแล้ว นี่เห็นไหม อย่ามาแอบมองฉันอีกนะ ไอ้โรคจิต”
หยางเทียนอึ้งไปเลย กับสิ่งที่คุณหนูซุนหลิงเอ่ย นี่เขากลายเป็โรคจิตไปแล้วหรือนี่ !
“ น้องชายอย่ายุ่งกับ ซุนหลิงดีกว่า ไม่อย่างนั้นจะหาว่าไม่เตือน” เด็กหนุ่มเอ่ยแล้วเดินตามคุณหนูซุนหลิงไป
“ หน้าตาก็ดี ไม่น่าเป็โรคจิตเลย แฟนซุนหลิง เขาเป็นักกีฬาเทควันโดสายดำเชียวนะ อย่าทำเช่นนี้อีก ถ้าไม่อยากเจ็บตัว” เพื่อนหญิงของคุณหนูซุนหลิงเข้ามาช่วยพูดตอกย้ำอีกคน
แย่เลย โดนหาว่าโรคจิต โทรบอกผอ. ขอเปลี่ยนคนอื่นให้มาแทนดีกว่า
“ ไม่ได้ ในสำนักงานเราจะมีใครอายุน้อยแบบเธอ มีแต่แก่ๆทั้งนั้น จะส่งไปเรียนมหาลัยได้ยังไง รับงานมาแล้ว สำนักงานของเราไม่เคยทิ้งงานกลางคัน ทำต่อไปถือว่าฝึกฝนก็แล้วกัน”
นี่คือคำตอบที่ได้รับจากการโทรไปขอเปลี่ยนคน หยางเทียนส่ายหัว แต่ก็ทิ้งระยะห่าง พยายามไม่หันไปมองอีก ได้แต่ส่งััออกไปเท่านั้น
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนั้น อยู่ในสายตาของเด็กหนุ่มคนหนึ่งใส่แว่นตาหนาเต๊อะ เขาเป็คนที่แอบชอบ คุณหนูซุนหลิงมาั้แ่ปีหนึ่งแล้ว พอได้ยินว่า คุณหนูซุนหลิงมีแฟนก็แค้นใจมาก มองแฟนคุณหนูซุนหลิงด้วยสายตาอาฆาต
เช้าอีกวันหนึ่ง หยางเทียนนั่งกินข้าวอยู่ในโรงอาหารเงียบๆ คนเดียว คุณหนูซุนหลิง กับพวกเดินผ่านมา ครั้งนี้ มีตำรวจตามหลังมาสี่คน แล้วชี้มาที่หยางเทียน
ตำรวจสี่คนเดินเข้ามาหาแล้วเอ่ยว่า
“ คุณครับ มีคนแจ้งว่า คุณได้กระทำการละเมิด ความเป็ส่วนตัวของผู้อื่น ขอตรวจบัตร และ มือถือด้วยครับ”
หยางเทียนถึงกับสะดุ้ง ไม่คิดว่า คุณหนูซุนหลิงไม่จบเื่นี้ แล้วยังแจ้งตำรวจให้มาจับเขาอีก ทำยังไงละที่นี้ ในมือถือดันมีภาพของคุณหนูซุนหลิงซะด้วย
หยางเทียนได้แต่ส่งบัตรประชาชน บัตรนักศึกษา และ โทรศัพย์มือถือ ให้ตำรวจทั้งสี่ทำการตรวจสอบ ตำรวจถ่ายรูปบัตรของหยางเทียน แล้วส่งไปให้ส่วนกลางตรวจสอบ ส่วนตำรวจอีกคนหนึ่งก็ตรวจมือถือ พบรูปของคุณหนูซุนหลิงจริงๆ
“ ตอบมาซิ ว่าคุณแอบถ่ายรูป คุณหนูซุนหลิงทำไม รู้ไหมว่าเธอเป็ลูกของใคร?”
เสียงของตำรวจคนหนึ่งเริ่มเสียงดัง นักศึกษาแพทย์มองหยางเทียนอย่าง รังเกียจ
ขยะแขยง ส่งเสียงด่าหยางเทียนว่าโรคจิต โดยเฉพาะคุณหนูซุนหลิง เห็นหลักฐานเช่นนี้ ยิ่งไม่พอใจหนักขึ้นไปอีก
หยางเทียนไม่ทันได้ตอบคำถาม ก็มีเฮลิคอปเตอร์ 4 ลำ บินลงมาที่กลางสนามหญ้าของมหาลัย มีทหารรับจ้างถืออาวุธปืนครบมือ ลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ลำละยี่สิบคน วิ่งกรูกันเข้ามาในโรงอาหารมหาวิทยาลัย
แล้วก็กระจายไปรอบ ๆ ยึดมหาลัยแพทย์เอาไว้ทั้งหมด
ตำรวจทั้งสี่ เห็นดังนั้น จึงผละจาก หยางเทียน กำลังเดินเข้าไปเพื่อจะสอบถามว่า
เกิดอะไรขึ้น แต่ไม่ทันได้เอ่ยปาก พวกทหารรับจ้างพอเห็นว่าเป็ตำรวจ ก็สาดปืนกลยิงเข้าใส่ทั้งสี่คนทันที เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !! ทั้งสี่คนร่างถูกฉีกด้วยคมะุนับร้อย ตายคาโรงอาหาร
“ ใครคือคุณหนูซุนหลิง แสดงตัวออกมาเดี๋ยวนี้” หนึ่งในทหาร จำนวนยี่สิบคน เอ่ยะโออกมา แล้ว ในมือก็มีรูปภาพของคุณหนูซุนหลิงเอาไว้ด้วย
แล้วสายตาของนักศึกษาแพทย์ทั้งหมด ก็จ้องไปที่ คุณหนูซุนหลิงทั้งหมด ทหารรับจ้างเลยไปฉุดกระชากลากตัวเอามายืนด้านหน้า แล้วสั่งให้นักศึกษาแพทย์ไปนั่งเป็กลุ่มรวมกัน หยางเทียนก็เป็หนึ่งในนั้น นักศึกษาคนอื่นต่างไม่กล้าเข้าใกล้หยางเทียน เพราะรู้ว่า หยางเทียนนั้นเป็คนโรคจิตในสายตา ทุกคนไปแล้ว
หยางเทียนมีปืนพก อยู่ตรงข้อเท้ามีะุอยู่ในแมคกาซีนแค่ 10 นัด แต่คนร้ายด้านหน้ามีถึงยี่สิบคน ยังไงก็ล้มทั้งหมดไม่ได้ แล้วยังมีพวกมันอีก หกสิบคน กระจายตัวล้อมมหาวิทยาลัยไปหมดแล้ว ส่วนมือถือก็อยู่ในมือตำรวจที่ถูกยิงตาย ไม่สามารถขอกำลังเสริมได้เลย หยางเทียนทำสมาธิ เพื่อหาวิธีจัดการคนร้าย
“ ได้ตัวเป้าหมายแล้ว เตรียมตัวออกอากาศได้เลย”
ทหารรับจ้างคนหนึ่งพูดใส่วิทยุ แล้วจับ คุณหนูซุนหลิง มานั่งด้านหน้า นักศึกษาแพทย์ และอาจารย์ ที่ถูกไล่ต้อนจากทั่วมหาลัยเป็ตัวประกัน เกือบสองร้อยคน พวกมันเอาขาตั้งกล้องมาตั้งเอาไว้ แล้วไม่นานก็มีกล้องมาตั้ง แล้วมีชายคนหนึ่ง คล้ายเป็หัวหน้าปฏิบัติการในครั้งนี้ สวมหน้ากากผ้าสีดำคาดหน้าเอาไว้ เริ่มพูดออกอากาศไปว่า
“ สวัสดีอาเซียนแลนด์ ดินแดนแห่งเสรี ขณะนี้ผมอยู่ที่มหาลัยแพทย์นานาชาติ เมืองม่านกู่ อยู่กับ เหล่านักศึกษาแพทย์กว่าร้อยคน และที่สำคัญที่สุด มีลูกสาวของท่านผบ. ปราบปรามยาเสพติด คุณหนูซุนหลิงด้วย”
มันแพนกล้องให้เห็นหน้าของ คุณหนูซุนหลิงที่นั่งหน้าซีด อยู่หน้ากล้อง ไม่พูดอะไร
“ สั้นๆ ง่ายๆ ส่งตัว ท่านเจคิงส์ มาให้เราภายในสองชั่วโมง มิเช่นนั้น เราจะยิงนักศึกษาแพทย์ ให้ตายไปทุกๆ ห้านาทีแบบนี้”
มันสาดะุปืนกลของมันเข้าใส่ นักศึกษาแพทย์ ที่นั่งอยู่ด้านหน้า ใกล้กับคุณหนูซุนหลิง เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !! นักศึกษาแพทย์กว่าสิบคนถูกปืนกลตายคาที่
ไปพร้อมๆ กัน เสียวหวีดร้องดังลั่นโรงอาหาร หลายคนถึงกับเป็ลม เืไหลนองพื้นไปทั่ว หยางเทียนข่มอารมณ์ตั้งสมาธิ แต่มือถึงกับกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ ที่พวกมันเห็นคนเป็ผักเป็ปลาเช่นนี้
พอข่าวนี้แพร่ออกไป รัฐบาลประเทศอาเซียนแลนด์ ถึงกับเรียกประชุมเพื่อจะจัดการเื่นี้
“ ปล่อยตัว เจคิงส์ าายาเสพติดไปได้ คราวนี้พวกมันยิ่งเหิมเกริมหนักขึ้น ต่อไปมันคงขอให้เรา ปล่อยตัวอาชญากร คนอื่นๆ อีกมากมายแน่”
“ แต่ลูกสาวคุณ ก็ถูกมันจับอยู่ด้วยนะครับ”
“ เพื่อประเทศ เพื่อส่วนรวม ลูกสาวของผมพร้อมที่จะเสียสละครับ” ซุนเว่ย ผบ.ปราบปรามยาเสพติด เอ่ยต่อที่ประชุมเฉพาะกิจในครั้งนี้
“ แต่ว่านักศึกษาแพทย์กว่าร้อยคน หากถูกฆ่าตายเช่นนี้ พวกเราในฐานะรัฐบาลจะไม่สามารถให้ความเชื่อมั่น ต่อประชาชนของเราได้เลย”
“ ใช่ สายตาต่างชาติ ก็จะมองว่า พวกเราไม่มีความสามารถจัดการให้เกิดความสงบได้ การตกลงเื่สิทธิสภาพนอกอาณาเขต อาจถูกพวกมันยกขึ้นมาใช้อีก พวกเราจะยอมให้เื่นี้เกิดขึ้นไม่ได้” ประธานฝ่ายความมั่นคงเอ่ยเสียงเครียด
“ ปล่อยตัว เจคิงส์ออกมา แล้ว ส่งมอบให้กับมัน แล้วให้หน่วยพิเศษ อินทรีพยัคฆ์ จัดการพวกมันพร้อมกันเลยทีเดียว” หัวหน้าหน่วยพิเศษยื่นข้อเสนอ
“ทุกคนเห็นว่ายังไง” ประธานฝ่ายความั่นคงเอ่ยถาม ทุกคนพยักหน้า เห็นด้วย
“ ตกลงตามนี้ ท่านรณฤทธิ์ ความหวังของประเทศ ฝากไว้กับ หน่วยพิเศษอินทรีพยัคฆ์แล้วนะครับ”
“ ผมในฐานะหัวหน้าหน่วย ให้สัญญาจะปฏิบัติภารกิจ ให้สำเร็จครับ”
ท่านซุนเว่ย รีบโทรหา ผบ.เฉียนคงทันที
“ ศิษย์พี่เฉียน ดูข่าวแล้วใช่ไหม แล้วคนของสำนักเรายังอยู่กับลูกสาวผมหรือเปล่า”
“ อยู่แน่นอน ฉันเพิ่งคุยกับเขาเอง ซุนหลิงเพิ่งแจ้งความเอาตำรวจไปจับมัน หาว่ามันเป็โรคจิต ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ผอ. ยังอารมณ์ดีอีก
“ ศิษย์พี่ นี่มันเื่ซีเรียสนะ เขาจะรับมือเื่นี้ได้หรือเปล่า?”
“ ไม่ต้องเป็ห่วง เขาเป็ศิษย์สายตรง ของศิษย์พี่คิ้วเขียว นายอาจไม่มั่นใจในตัวมัน แต่นายก็ต้องมั่นใจในตัวอาจารย์ของมัน”
“ หวังว่า หยางเทียนมันจะทำได้อย่างที่ศิษย์พี่บอกนะ” ผบ.ซุนเว่ยวางสายแล้ว มองหน้าจอทีวี ที่ถ่ายทอดสด ด้วยความรู้สึกที่ห่วงใยลูกสาวเป็ที่สุด.......
1K
