6
เมีย
“ซี๊ดด โอ๊ยๆ เบาๆ มือหน่อยดิวะ”
“นายก็อยู่นิ่งๆ สิ”
“ซี๊ดดด โอ๊ยย!!”
เอกซ์เด้งตัวหนีผมเรื่อยๆ ทำให้ผมต้องยื่นตัวออกไปจากเขตแดนจนเกือบจะครึ่งตัวอยู่แล้ว แอบสะใจเบาๆ นะที่ได้มาทำแผลให้มันแบบนี้ เวลาไปก่อเื่นี่ซ่า พอทำแผลมาร้องอย่างกับหมา
ผมเข้าใจแล้วล่ะครับว่าทำไมเอกซ์ไม่อยากไปโรงพยาบาล เพราะมันกลัวการทำแผลครับ มันทนโดนน้ำยาล้างแผลแสบๆ ไม่ได้ อ่อนหัดชะมัด
“เสร็จแล้วไปใส่กางเกงไป” ผมปัดมือตัวเองหลังจากทำแผลสีข้างสะโพกให้เอกซ์เสร็จ ส่วนเอกซ์ก็ลุกขึ้นยืนหันก้นให้ผมแล้วทำการสวมใส่กางเกงอย่างทุลักทุเลเล็กน้อย พอมันใส่กางเกงเสร็จก็หันกลับมานั่งยิ้มให้ผม
“ขอบใจ อ่ะทำต่อ”
เอกซ์ยื่นแขนข้างที่เป็แผลเยอะๆ มาให้ผม
“นายนี่มันได้คืบเอาศอกจริงๆ เราถามตรงๆ นะ นายกำลังพยายามทำให้เราคุ้นชินกับนายอยู่ใช่ไหม”
“มั้ง อะ ซี๊ดดด” มันยิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์ แต่เพราะแสบแผลในปากเลยทำให้มันต้องหยีหน้าเจ็บๆ แล้วร้องโอดอวยออกมา
“แล้วถ้าเราไม่ชิน แถมยังไม่อยากอยู่ใกล้นายยิ่งกว่าเก่าล่ะ” ผมถามมันไปพร้อมๆ กับเตรียมสำลีทำแผลไปด้วยก็เลยไม่ได้มองหน้าอีกฝ่ายว่ากำลังแสดงสีหน้ายังไง
“กูก็จะกอดมึง”
แกร๊ก!
ผมทำคีมหนีบสำลีหลุดจากมือทันทีทันใด
“พะ พอเลย ไม่คุยเื่นี้ละ” ผมลนลานรีบเก็บคีมหนีบสำลีขึ้นมาแล้วก้มหน้าก้มตาทำแผลต่อ
“แล้วพรุ่งนี้มึงไปเรียนปะ”
เอกซ์เปลี่ยนเื่คุยให้ มันคงทนเห็นอาการลนๆ ของผมไม่ไหวล่ะมั้งครับ
“ไปดิ ลาหยุดวันเดียว การบ้านก็ท้วมหัวแล้ว เออจะว่าไป ทำไมนายไปโรงเรียนสายล่ะ” ผมตอบพลางเอาสำลีชุบน้ำยาล้างแผลไปทำความสะอาดรอบๆ าแตรงแขนของเอกซ์ต่อ
“กูี้เี”
“ตอบได้กวนส้นมาก เราถามจริงๆ ตอบมาดีๆ”
ผมกดสำลีเน้นๆ เป็การสั่งสอนมัน เอกซ์สะดุ้งร้องจ๊ากด้วยความปวดแสบปวดร้อนเพราะน้ำยาล้างแผลไหลซึมไปโดนเนื้อแผลสดๆ!!
“โอ๊ยๆ ไอ้ห่า กูแสบนะเว้ย”
“ก็ตอบมาดีๆ”
“ก็กูี้เีจริงๆ”
ผมหันไปมองค้อนมันด้วยแววตาดุหน่อยๆ ทำไมมันต้องี้เีไปโรงเรียนด้วย ถ้าทำแบบนั้นแล้วไม่ผ่านกิจกรรมหน้าเสาธงขึ้นมาจะทำยังไง
“ทำไมต้องี้เี ถ้าไม่ผ่านกิจกรรมอะไรขึ้นมาจะทำยังไง แล้ววิชาเรียนตอนเช้าที่นายขาดไปล่ะ นายไม่โดนตัดคะแนนตายห่าเหรอวะ”
“ไรว้า มาบ่นอย่างกับเป็แม่เป็เมียกู มึงใหญ่มากจากไหน” เอกซ์เริ่มทำกร่างใส่ผม มันคงจะรำคาญที่จู่ๆ คนไม่สนิทมาบ่นมาสอนแถมยังเป็เพื่อนรุ่นเดียวกันอีก มันเลยยิ่งไม่เคารพใหญ่
ได้! กร่างกับผมนักใช่มั้ย
จึ๊ก!!
“โอ๊ยยยยย!!”
ผมบีบน้ำยาล้างแผลในสำลีลงไปบนเนื้อแผลสดๆ สามสี่หยดเป็การสั่งสอนที่มันคิดจะกร่างกับผม เอกซ์ร่นถอยหลังหนีไปเกือบหนึ่งเมตรแล้วบี้หน้าบี้ตาเป่าแผลอย่างน่าเวทนา
“จะแม่ จะเมีย หรือจะเพื่อนสมัยประถม เราก็ต้องบ่นต้องสอนนายบ้าง นายจะเอาสบายตอนนี้ได้ยังไง สงสารยายนายไหม คนที่หาเงินมาส่งนายเรียนทุกวันนี้คือใคร นายคิดจะอกตัญญูยายแก้วเพราะความี้เีของนายเนี่ยนะ”
“ฟาย เล่นยายกูเลยเหรอวะ” เอกซ์ชี้หน้าจะหาเื่ผมอยู่ไกลๆ ไม่กล้าเข้าใกล้เพราะกลัวผมจะสาดน้ำยาล้างแผลใส่มัน ฉะนั้นตอนนี้ผมก็เลยเหนือกว่า ผมกอดอกตั้งท่าอย่างกับาาแล้วก็พยักหน้าตอบคำถามนักเลงๆ ของมัน
“เออ แล้วถ้าพรุ่งนี้นายยังไปสายแบบนั้นอีก เราจะฟ้องยายนายให้ดู”
“เล่นงี้มาเป็ ‘เมีย’ กูเลยมั้ย!”
เอกซ์พูดประชดอย่างไม่คิดอะไร แต่หัวใจผมกลับเต้นแรงไปวูบหนึ่ง ผมรู้สึกได้ว่าหน้าตัวเองเริ่มร้อนผ่าวขึ้น ยิ่ง่ที่เอกซ์ขยับเข้ามาใกล้ ภาพการเคลื่อนไหวห้าวๆ ของเอกซ์ตราตรึงให้ผมจับจ้องมันอยู่แบบนั้น ผมกลืนน้ำลายลงคอเพียงหวังว่าจะช่วยให้ความตื่นเต้นลดน้อยลงไป
คำว่า ‘เมีย’ ที่ออกมาจากปากของเอกซ์ ทำเอาผมรู้สึกหวิวๆ จนไม่เป็ตัวของตัวเอง
“มึงเป็อะไรหรือเปล่า เมื่อกี้มึงมองกูแปลกๆ”
“ปะ…เปล่า”
“เฮ้ยๆ มึงหยุดคิดเลยนะ กูพูดเล่นเฉยๆ นะเว้ย กูไม่เอามึงทำเมียจริงๆ แน่ โหดอย่างกับหมาบ้า เื่มากก็เื่มาก จู้จี้จุกกิกใส่กูอีก โด่ววว”
“นี่หลอกด่าเราใช่มะ”
“เปล๊าาาา”
“ดี ทำแผลที่เหลือต่อเองแล้วกัน”
“เฮ้ย! มึงไม่ได้โกรธกูใช่ปะ”
ผมส่ายหน้าแล้วก็รวบๆ อุปกรณ์ทำแผลดันผ่านช่องว่างเขตแดนออกไปให้มันโดยไม่คิดจะมองหน้า
“เราไม่ได้โกรธ เราไปนอนก่อนนะ เราง่วงมากแล้ว”
ผมตัดบทแล้วรีบขึ้นไปนอนบนเตียงหันหลังเอาผ้าห่มคลุมโปงหนีหน้ามันทันที
“อะไรวะ ขี้งอนจังโว้~”
เอกซ์ทำเสียงกุกกักๆ เหมือนจะเก็บอุปกรณ์ทำแผลแล้วเตรียมจะเข้านอนโดยที่มันก็ยังทำแผลไม่เสร็จ มันอาจจะกลัวรบกวนเวลาพักผ่อนของผมล่ะมั้งจึงไม่ทำแผลต่อ หรือไม่มันก็อาจจะไม่อยากทำแผลเองก็ได้ ก็มันกลัวน้ำยาล้างแผลนี่ครับ
แป๊ก
มันปิดไฟลง ก่อนจะเดินไปยังเตียงของมันอย่างช้าๆ เสียงยวบยาบของเตียงทำให้ผมรู้ว่ามันกำลังนอนแล้ว
เฮ้อ...ผมถอนหายใจยาวๆ ออกมาด้วยความรู้สึกหน่วงๆ ในใจ ทำไมผมถึงรู้สึกแปลกๆ กับคำพูดของมันเมื่อกี้นะ
เมียเหรอ…ผมไม่ได้ชอบมันเสียหน่อย ทำไมต้องใจเต้นแรงไปกับคำพูดนั้นด้วยวะ…หรือเป็เพราะผมไม่เคยถูกใครตั้งสถานะ 'เมีย' ให้มาก่อน??
โว๊ะ เพ้อเจ้ออะไรของผมอยู่เนี่ย นอนๆ คิดไรไร้สาระ
3K
