ตอนที่20 สังหารหมู่
“ตายเสีย!”บุรุษหน้าหวานร่างบางผมเงินหรือซินเสวียนเค้นเสียงเย็นก่อนที่มีดสั้นที่มืออีกข้างจักสำแดงกลิ่นอายคมเชือดเฉือนสูงส่งออกมา
ฉึก!
เป็การวาดมีดที่รวดเร็วอย่างยิ่งร่างของปลาเขาแดงแยกออกเป็สองส่วนในชั่วพริบตา!
“เตรียมตัวให้พร้อม!”บุรุษร่างกำยำหรือซ่งจางเปิดปากกล่าว
ปัง!
ปลาเขาแดงจู่โจมขึ้นมาอีกครั้งทว่าซ่งจางพลันซัดหมัดอันหนักหน่วงพลังทำลายล้างมหาศาลมันจัดการปลาเขาแดงให้แหลกสลายไปได้ในพริบตา!
ปัง! ปัง!
ราวกับว่าห่าฝนที่ตกลงมามันเหมือนกับเม็ดวารีที่กระจายไปทั่วท้องนภาแต่ทว่าเม็ดวารีนั้นกลับเป็ปลาเกล็ดสีเงินสะท้อนแสงจรัสและมีเขาสีแดงฉานดั่งโลหิตส่งกลิ่นอายความคมเชือดเฉือน
มันคือปลาเขาแดงที่พุ่งขึ้นบนท้องนภาและจู่โจมลงมาอย่างไร้ปราณีนั่นเอง
"อ๊าก!"เสียงกรีดร้องในกลุ่มสำนักปื๋อฉางนั้นมิใช่ผู้ที่อ่อนแอแต่ทว่าปลาเขาแดงมีมากมายเกินไปจึงช่วยมิได้ที่ต้องาเ็บ้าง
"ตายให้หมดเสีย!"เสียงคำรามลั่นมันดังก้องไปไกลหิมะรอบข้างสั่นไหวทันใดนั้นกลิ่นอายทำลายล้างอันแข็งแกร่งดุดันดุจหินูเาั์อันสูงตะหง่านพลันะเิแผ่กระจายออกไปรอบบริเวณหนึ่ง
ตูม!
คลื่นลมปราณสีน้ำตาลอ่อนกดดันออกไปทั่วทิศจากบริเวณรอบตัวของซ่งจาง
นี่คือการแสดงกระบวนท่าที่ร้ายกาจกระบวนท่าหนึ่งของซ่งจางศิษย์พี่ใหญ่ของเหล่าศิษย์สายในแห่งสำนักปื๋อฉาง!
กระบวนท่าวิชาปฐีทำลายล้างคลื่นกระแทกแปดทิศ!
พลังทำลายล้างของวิชาปฐีทำลายล้างคลื่นกระแทกแปดทิศนี้มันร้ายกาจมิน้อยเลยทีเดียวสามารถบดขยี้ได้แม้แต่เหล็กกล้าให้แหลกเป็ผุยผง
ปลาเขาแดงหลายตัวแหลกสลายกลายเป็หมอกโลหิตหลายตัวมีสภาพย่ำแย่ร่างกายผิดรูปและกระเด็นออกไปห่างจากตัวของซ่งจางหลายเมตร
ตูม!
ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ศิษย์สำนักปื๋อฉางคนอื่นๆก็มิน้อยหน้าพวกเขาเริ่มสำแดงกระบวนท่าของตัวเองออกมากันอย่างต่อเนื่อง
...
"เหอะๆ กล้าหันคมเขี้ยวเข้าใส่ข้าจักรพรรดิสรรค์ผู้นี้เ้ากล้าหาญมิเบาแต่ทว่าก็โอหังยิ่งนัก"
"ตายเสีย!"เฟิงอี้บัดนี้อยู่ในอาภรณ์อัสนีเก้า์อันเจิดจรัสกำลังกล่าววาจายโส
ปรากฏร่างไหม้เกรียมของพฤกษาจิ้งจอกเขียวหลายร่างพร้อมกับเถ้าถ่านสีดำทมิฬกองพะเนินสูงราวดับูเาย่อมๆลูกหนึ่ง
นี่คือการสังหารหมู่อย่างแท้จริง!
พฤกษาจิ้งจอกเขี้ยวเหล่านี้มีพลังสูสีกับระดับกำเนิดเส้นชีพจรขั้นที่8 ซึ่งพลังเพียงแค่นี้มิอาจทำให้เฟิงอี้นับเป็อันใดแต่ทว่า
จำนวนของพวกมันมากมายเหลือเกินจนทำให้เฟิงอี้ต้องลำบากอยู่บ้างกว่าจักสังหารจนหมดและกำจัดตัวต้นตอของพฤกษาจิ้งจอกเขียวลง
"แก่นพฤกษาจิ้งจอกเขียว? ถือว่ามิเลวสำหรับของตอบแทนที่ทำให้ข้าลำบากเล็กน้อยได้"เฟิงอี้ถือลูกกลมสีเขียวอ่อนที่เปล่งประกายเล็กน้อยเอาไว้หากว่าเป็คนสำนักปื๋อฉางหรือมิว่าจักเป็ผู้ฝึกตนที่ยังมิถึงระดับกำเนิดบ่อปราณ์ผู้ใดก็ตามก็ต้องตาร้อนเมื่อเห็นมัน
หรือแม้แต่ระดับกำเนิดบ่อปราณ์ก็ยังมิได้มองว่ามันไร้ค่า!
แซด!
เฟิงอี้สบัดมือเพียงครั้งหนึ่งอาภรณ์อัสนีเก้า์ที่เจิดจรัสก็สลายไปทันใดเฟิงอี้ก็เข่าทรุดลงข้างหนึ่งมีเหงือออกตามตัวและใบหน้า
"เหอะๆระดับพลังของข้ายังน้อยเกินไปเสียจริงๆ"ว่าแล้วเฟิงอี้ก็นั่งลงทำสมาธิแม้ว่าพลัง์บริเวณนี้จักปั่นป่วนเล็กน้อยเนื่องจากพึ่งเกิดการต่อสู้ขึ้น
แต่ทว่าเฟิงอี้ก็มิได้สนใจเพราะแค่้าฟื้นฟูลมปราณให้กับมาเท่านั้นหาใช่การทะลวงระดับขั้น
ผ่านไปหลายนาทีเฟิงอี้ก็ได้ลืมตาขึ้นจากสมาธิลมปราณที่เสียไปถูกฟื้นฟูจนเต็มเปรี่ยม
"ห้าร้อยงั้นรึ?"เฟิงอี้มองดูอักขระาไท่กั๋วบนแขนของตนจึงเอ่ยขึ้นมา
( ๕๐๐ )
นี่แปลว่าเฟิงอี้ได้สังหารพฤกษาจิ้งจอกเขี้ยวไปถึงห้าร้อยตัวเพราะพฤกษาจิ้งจอกเขียวเมื่อมันตกตายลงอักขระาไท่กั๋วก็จักเพิ่มขึ้นมาทีละหนึ่ง
ตูม!
เฟิงอี้ลุกขึ้นจากท่านั่งขัดสมาธิก่อนจักกระทืบเท้าหนึ่งทีลงพื้น
พื้นปฐีโดยรอบสั่นไหวทันทีพร้อมกับปรากฏร้อยแตกแขนงบริเวณเท้าที่กระแทกลงพื้น
"เหอะ!จักลอบจู่โจมข้าเช่นนั้นรึช่างมิเจียมตัว!"เฟิงอี้เค้นเสียงเย็นทันใดนั้นก็มีบางสิ่งพุ่งออกมาจากพื้น
ฟูม!
มันคือตะขาบตัวหนึ่งซึ่งมีขนาดที่ใหญ่โตยาวราวๆสองเมตรผิวของมันเป็สีดำทมิฬและดูแข็งแกร่งมิน้อยเลย
กลิ่นอายของมันดูน่าเกรงขามมิน้อยระดับพลังของมันเฟิงอี้คาดว่าจักอยู่ในระดับกำเนิดชีพจรขั้นที่เก้า!ซึ่งเรียกได้ว่าแข็งแกร่งกว่าพฤกษาจิ้งจอกเขียวเสียอีก
"พวกเ้าอยากได้สิ่งนี้รึ?หึหึ"เฟิงอี้เค้นเสียงหัวเราะเพราะตัวมันรู้ดีว่าตะขาบั์ทมิฬ้าสิ่งใดมันคงััได้ถึงแก่นพฤกษาจิ้งจอกเขียวจึงได้ตามมาและจู่โจมเฟิงอี้
ตะขาบั์ทมิฬบัดนี้พวกมันปรากฏกายขึ้นถึงสิบร่างแล้ว!
จบ…โปรดติดตามตอนต่อไป…
3K
