ถึงแม้ว่าเซทจะจากไปได้สักระยะหนึ่ง สาวๆฝ่ายประชาสัมพันธ์ โดยเฉพาะเรยาและอะมีนาก็พูดถึงอัยยะ ไม่หยุดปาก โดยมีจิมมี่นั่งฟังอยู่ข้างๆ
จิมมี่ยังคงฟังเพื่อนของเธอ ถึงแม้จะไม่ได้โต้ตอบอะไรไปมากแต่เธอก็รู้สึกมีความหวังขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
"ฉันละเสียใจจริงๆ เลยนะพอรู้ข่าวว่าภรรยาของท่านประธานไม่เป็อะไรมาก เฮ้อ ... ฉันละอยากให้ .....ไม่เอาไม่พูดดีกว่า" อะมีนาเป็คนเริ่ม
"ฉันก็คิดแบบเดียวกันกับเธอนั้นล่ะใครเล่าจะไปอยากอยู่ร่วมโลกกับคนแบบนี้ ตัวอันตรายชัดๆ" เรยาเสริม
"ฉันละไม่เข้าใจว่าเ้านายของเราเอายายนี้มาทำเมียได้ไงเฮ้อ เห็นแล้วปวดใจจริงๆ" อะมีนาต่อบทสนทนา
"พวกเธอทั้งคู่หยุดพูดถึงเ้านายได้แล้วหากใครมาได้ยินมันจะไม่ดีต่อภาพลักษณ์ ตอนนี้เรากำลังทำงานอยู่นะ"จิมมี่เริ่มเตือนเพื่อนร่วมงานของเธอ
"จ้า ... แม่คนดี ขนาดเขาคิดจะฆ่าเธอให้ตายเลยนะนั้นน่ะ"อะมีนาอดที่จะค่อนขอดจิมมี่ไม่ได้
"เอาละๆ ไม่ต้องมาประชดกันเลยนะตอนนี้เรากำลังทำงาน เผื่อลูกค้าเดินเข้ามาหรือเ้านายมาได้ยินล่ะ ตั้งใจทำงานเถอะ" จิมมี่ย้ำอีกครั้ง
ที่โรงพยาบาล ภายในห้องพักฟื้น เสียงเปิดประตูห้องทำให้ไอรดาขยับตัวนั่ง และดูว่าคนที่มาเป็ใคร
"สวัสดีครับคุณอัยยะ เ้านายให้นำของใช้ส่วนตัวและโทรศัพท์มาให้ครับ" เซทเดินเข้ามาภายในห้องพักฟื้น และกล่าวทักทายอัยยะพร้อมทั้งบอกถึงจุดประสงค์ที่เขามาในครั้งนี้
"อือ ... ขอบใจนะ ... นายเอากระเป๋าวางไว้ที่โต๊ะตรงนั้นได้เลยอะ ... ขอโทรศัพท์ ..." ไอดรายื่นมือขอโทรศัพท์
"นี้ครับ"เซทยื่นโทรศัพท์ให้อัยยะ
"เครื่องรุ่นใหม่ ใช้ได้นะเรา" ไอรดามองดูโทรศัพท์ที่ได้รับมามันเป็รุ่นใหม่ล่าสุดที่นิยมกันใน่นี้
เซทรู้สึกงงๆ กับการที่อัยยะขอบคุณเขาที่นำสิ่งของมาให้มันดูแปลกๆ พิลึกชอบกล แบบบอกไม่ถูก เขาจึงไม่รู้จะตอบกลับอย่างไร นอกจาก
"ค่ะ ค่ะ ครับ ขอบคุณครับ ... อะไม่เป็ไรครับ มันเป็หน้าที่ของผมที่ต้องทำอยู่แล้วครับ"
ไอรดาจ้องไปที่หน้าของชายหนุ่มที่เธอจำได้ว่าเขาคือเลขาของลีออง
นอกจากนี้เธอยังจำได้ว่าตอนที่อัยยะไปที่บริษัทของลีอองเธอแผลงฤทธิ์ใส่ชายหนุ่มคนนี้ไม่เบาเลยทีเดียว
แต่ตอนนี้เธอไม่ใช่อัยยะดังนั้นเธอจะไม่ทำอย่างที่อัยยะทำ
ถึงแม้ทุกคนที่ได้เคยัักับอิทธิฤทธิ์ของอัยยะมามากแค่ไหนแต่จะทำไมละ ให้สงสัยกันต่อไป ฉันไอรดาที่อยู่ในร่างของอัยยะ ฉันจะทำตามแบบของฉัน
ไอรดา หัวเราะในใจ (ฮิ ฮิ ฮิ)เมื่อเธอยิ่งเห็นสีหน้าของคนที่ยืนอยู่เหมือนตัวเองจะถูกลงทัณฑ์ เธอก็รู้สึกสงสารแถมพูดผิดพูดถูกไปหมด เมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ
"เอาละ เอาละ ไม่แกงนายแล้วนายจะมาขอบคุณฉันทำไมกัน ฉันต่างห่างที่ต้องชอบคุณนาย ที่อุตส่าห์เป็ธุระแทนสามีของฉันในการนำของเหล่านี่มาให้ฉันถึงที่นี่และสามีฉันที่คงไม่อยากจะเจอหน้าฉันเขาถึงได้ให้นายมาแทน ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว นายกลับได้แล้วล่ะ" ไอรดาพูดพร้อมกับยิ้มให้ชายหนุ่มที่กำลังยืนอึ้งอยู่
เซทเห็นรอยยิ้มที่ไม่เคยได้เห็นจากภรรยาของเ้านายเขามาก่อนถึงกับตะลึง
และที่สำคัญ เขายังได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวภรรยาของเ้านายด้วยมันชวนให้รู้สึกดีมากๆกลิ่นนี้ มันคือกลิ่นอะไร?
(คนป่วยที่ไหนจะมีกลิ่นหอมอย่างนี้แถมรอยยิ้มนี้มันคืออะไรมัน..... น่ารักเป็บ้าเลย .... หยุด ๆ ๆ)เซทหยุดความคิดของเขาทันที
แต่เขาก็ได้แต่ตอบกลับและขอตัว "ครับ ถ้าอย่างงั้น ผมขอตัวก่อนนะครับ"ในขณะที่เซทกำลังจะเดินจากไป ไอรดาก็กล่าวลาเขาเช่นกัน "อือ ...เดินทางกลับดีๆ ล่ะ"
นี้มันยิ่งทำให้เซทรู้สึกทำตัวไม่ถูกเลยจริงๆภรรยาเ้านายของเขาต้องได้รับการกระทบกระเทือนทางสมองอย่างแน่นอน แต่มันจะดีหรือไม่ดีกันละเนี่ย