ทาสรัก (NWFS)

    บทที่ 4 ตื่นๆบอล

    เช้ามืดวันถัดมา...

    ตึกๆๆๆๆ......ปังๆๆๆๆๆๆ.....

    เสียงเคาะประตูห้องนอนของบอลดังขึ้น

    “บอล...บอลตื่นได้แล้วลูก”

    “มาช่วยแม่ทำกับข้าวหน่อย”

    “เดี๋ยวพ่อมาถึงจะได้กินข้าวเลย”

    “บอลได้ยินไหมลูก”

    เสียงของเพ็ญนภาดังขึ้นหน้าประตูห้องนอนของบอล 

    ไม่มีเสียงตอบกลับ เพราะการเสียน้ำอสุจิออกมา

    เป็๞จำนวนมากในคืนที่ผ่านมานั้น 

    ทำให้บอลหลับไปด้วยความอ่อนเพลียและสนิทเป็๲อย่างมาก 

    เมื่อไม่มีเสียงตอบกลับจากเด็กหนุ่ม 

    เพ็ญนภาจึงเปิดประตูห้องนอนของบอลเข้าไป 

    หญิงสาวเดินไปเปิดหน้าต่าง ถึงแม้จะยังไม่มีแสงแดดสาดส่องเข้ามา

    แต่แสงของยามเช้าที่เกิดขึ้นภายในห้องนอนของบอลนั้น 

    ก็ทำให้เพ็ญนภาได้เห็นเด็กหนุ่ม 

    นอนใช้ผ้าห่มคลุมหน้าของเขา 

    เพ็ญนภานั่งลงข้างๆเตียงนอนของลูกชาย 

    พร้อมกับยื่นมือซ้ายของเธอไปจับชายผ้าห่ม 

    ที่คลุมหน้าขาของเขาขึ้น 

    “บ...ละ....บอล...”

    หญิงสาวกำลังจะเขย่าตัวลูกชายของเธอ 

    แต่เธอก็ต้องหยุดชะงัก 

    เมื่อเธอได้เห็นปลายของหัวดอกเห็ด ที่บานสะพรั่ง 

    เป็๲สีชมพูโผล่มาตรงขอบกางเกงบ๊อกเซอร์ของเด็กหนุ่ม 

    และสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเพ็ญนภา 

    คือคราบอันเกรอะกรัง ที่ติดเลอะแห้งอยู่บนหน้าท้องของบอล 

    หญิงสาวกัดเม้มริมฝีปาก และค่อยๆดึงเอาชายผ้าห่มของบอลลงเช่นเดิม

    แล้วเพ็ญนภาก็เดินออกไปจากห้องนอนของบอล 

    เพ็ญนภาจัดเตรียมกับข้าวด้วยตัวเอง ในอาการที่จิตใจของเธอ

    มีแต่ความว้าวุ่น ภาพความเป็๲ชายของบอล 

    ที่ถึงแม้ว่าเธอจะเห็นมันเพียงแค่ส่วนหัว 

    แต่ภาพนั้นมันกลับทำให้ใจของเพ็ญนภา

    เกิดอาการว้าวุ่นเป็๞อย่างมาก 

    “แม่...ตะกี้เรียกบอลเหรอ”

    เสียงของบอลดังขึ้นจากด้านหลังของเพ็ญนภา 

    มันจึงทำเอาเธอตื่นจากภวังค์ 

    หญิงสาวหันไปมองหน้าลูกชายของเธอและยิ้มให้

    เด็กหนุ่มกำลังขยี่ตา

    “ช...ชะ...ใช่ ไปล้างหน้า ล้างตาแล้ว...”

    “มาช่วยแม่ทำกับข้าวหน่อยเร็วๆ”

    เพ็ญนภาที่ตั้งสติได้ ก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง 

    ถึงแม้เพ็ญนภาจะได้เห็นเพียงหัวดอกเห็ดของเด็กหนุ่ม 

    แต่ในสายตาของเด็กหนุ่มตอนนี้ 

    ที่ยืนช่วยเธอปรุงกับข้าวอยู่นั้น 

    กับจ้องมองเพ็ญนภาที่สวมชุดคลุมนอนของเธอ 

    ถึงแม้ชุดนอนที่เพ็ญนภาสวมนั้น จะไม่ได้รัดรูป

    จนเห็นเรือนร่างของเธออย่างชัดเจน 

    แต่ผิวกายและภายในสายตาของเด็กหนุ่มที่มองเธออยู่ 

    กับจินตนาการเห็นเพ็ญนภาที่ยืนเปลือยกายล่อนจ้อนต่อหน้าเขา 

    ทั้งสองแม่ลูกต่างหาจังหวะแอบมองอีกฝ่าย 

    จนกระทั่งทั้งคู่ได้ยินเสียงรถโดยสาร

    ที่จอดหน้าบ้านพร้อมกับกดแตรจนดังลั่น 

    “พ่อมาถึงแล้ว”

    “ไปๆ...ไปรับพ่อด้วยกัน”

    เพ็ญนภาพูดพร้อมกับล้างไม้ล้างมือของเธอ 

    และเดินออกไปทางหน้าบ้าน ส่วนเด็กหนุ่ม

    ก็รีบเดินตามเพ็ญนภาออกไปไม่ห่าง 

    สายตาของบอลที่จ้องมองเรือนร่างของเพ็ญนภา

    ในขณะที่เธอเดินกึ่งวิ่งไปทางหน้าบ้านนั้น 

    มันคือภาพที่เธอเดินเปลือยกายสะบัดตูด 

    ไปยังหน้าบ้าน และสิ่งที่เด็กหนุ่มกำลังคิดมัน

    ก็ทำให้อวัยวะเพศชายของเขานั้นแข็งตัวขึ้นมาอย่างเต็มที่ 

    เด็กหนุ่มถึงกับต้องใช้มือทั้งสองข้าง

    จัดการดึงกางเกงบ๊อกเซอร์ของเขา

    เพื่อปิดบังความเป็๞ชายที่กำลังแข็งตัวชี้โด่ 

    เมื่อรถโดยสารเคลื่อนตัวไป บอลก็ได้เห็นสมคิด 

    ชายหนุ่มวัย 40 ปีพ่อของเขา พร้อมกับถุงสัมภาระจำนวนมาก 

    รอยยิ้มที่ปรากฏขึ้น บนใบหน้าของเพ็ญนภา

    หลังจากที่เธอช่วยสมคิดหิ้วของ มันทำให้จู่ๆเด็กหนุ่ม

    ก็เกิดความหึงหวงเพ็ญนภาขึ้นมาในใจ 

    ความรู้สึกนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับเด็กหนุ่มมาก่อน 

    และในขณะที่เขากำลังมีความรู้สึกแปลกๆ

    ที่มันผิดเพี้ยนไปจากเดิม

    “ไอ้หนุ่มรูปหล่อ”

    “มาให้พ่อเห็นหน้าใกล้ๆหน่อยซิ”

    เสียงของสมคิดดังขึ้น 

    เมื่อเขากวาดสายตามาเจอใส่บอลลูกชายของเขา

    ที่ยืนอยู่ไม่ห่างจากจุดที่เขากำลังเดินเข้าบ้านมา

    พร้อมกับเพ็ญนภา 

    เด็กหนุ่มที่ตกอยู่ในภวังค์ของความครุ่นคิด 

    ก็ได้สะบัดหน้าของเขาเล็กน้อยและรีบยกมือไหว้พ่อของเขา 

    สายตาของเพ็ญนภาและบอล 

    สบตากันเพียงเสี้ยววินาที ถึงแม้บอลจะได้เห็นเรือนร่างของแม่เขา 

    และการกระทำของแม่เขาที่ได้แสดงการช่วยตัวเอง

    ในเมื่อคืนที่ผ่านมา และเพ็ญนภาที่ได้เห็นความเป็๞ชายของลูกชายเธอ 

    ถึงแม้จะมีอายุเพียงแค่ 18 ปี แต่ภาพของหัวดอกเห็ดอันบานใหญ่ 

    ที่โผล่มาตรงขอบกางเกงบ๊อกเซอร์ของเด็กหนุ่ม 

    ทั้งสองต่างเริ่มมีความคิดแปลกๆที่ผุดขึ้นมาในหัว 

    หลังจากที่บอลโดนพ่อของเขา

    กอดและจูบแก้มของเขาไปมาทั้ง 2 ข้าง 

    บอลก็ช่วยพ่อของเขาและแม่ของเขาถือของและสัมภาระ 

    ที่สมคิดซื้อมาฝากทั้งสองคน ชายหนุ่มที่กลับมา

    จากการทำงานในตัวเมืองใหญ่ เขาเดินเข้าบ้านอย่างภาคภูมิใจ

    ที่ได้เห็นเมียและลูกของเขาออกมาต้อนรับ

    “แล้วพ่อล่ะ...แกอยู่ไหนสบายดีหรือเปล่า”

    สมคิดเอ่ยปาก ถามหาบุญยืน 

    พ่อตาของเขา 

    “สบายดีพี่...นี่ก็ไปนอนที่สวน”

    “เห็นว่าอากาศร้อน นอนที่สวนอากาศเย็นกว่า”

    “แต่หนูก็ให้บอลไปบอกแกตั้งหลายวันแล้วนะว่าพี่จะกลับมา”

    “ไม่รู้ว่าแกจะกลับมาวันนี้หรือเปล่า”

    เพ็ญนภาพูด 

    ขณะที่เธอก้มตัววางของสัมภาระที่สามีเธอ

    ซื้อมาลงบนแคร่ไม้หน้าบ้าน 

    บอลเองก็วางของทั้งหมดในมือ ลงบนแคร่เช่นกัน 

    “ให้บอลไปตามตาไหมแม่”

    เด็กหนุ่มพูดขึ้น และหันไปมองหน้าแม่ของเขา 

    “ก็ดีเหมือนกัน พ่อจะได้กินข้าวอร่อยๆ”

    “นานๆทีบ้านเราถึงจะครึกครื้น”

    เพ็ญนภาพูดเสร็จ บอลก็รีบเดินเข้าไปในบ้าน 

    เพื่อจะไปหยิบเอาเสื้อของเขาและไปตามคุณตาของเขาที่อยู่ที่ไร่ 

    “ดีๆ...งั้นพ่อวานบอลทีนะ”

    สมคิดพูดเสร็จ เขาก็หันหน้ามาอมยิ้มให้กับเมีย 

    เมื่อเด็กหนุ่มปั่นจักรยานออกจากบ้านไป 

    สมคิดก็โผเข้ากอดเพ็ญนภาจากด้านหลัง 

    ขณะที่เธอกำลังยืนปรุงอาหารต่อ 

    “พี่คิด...อย่าสิ....อาา”

    หญิงสาวครวญครางออกมาเบาๆ 

    ทันทีที่สามีของเธอสวมกอดด้านหลัง 

    พร้อมกับใช้ซอกคอของเธอ แก่นกายอันแข็งปั๋ง

    ที่ถูกชายหนุ่มดันมันเข้าเบียดกับร่องก้นของเพ็ญนภา 

    มือซ้ายของชายหนุ่มถูกยกขึ้นไป

    บีบขยำคลึงเต้านมของหญิงสาวไปมา 

    ส่วนมือขวาก็ถูกยื่นลงไปลูบคลำที่เนินเนื้อของเพ็ญนภา

    ผ่านชุดคลุมนอนที่เธอสวมอยู่ 

    “ก็พี่คิดถึงเพ็ญเหลือเกิน...เมียจ๋า”

    “พี่รอวันที่จะได้กลับมาหาเพ็ญ”

    “มานานแล้ว”

    สมคิดพูด พร้อมกับค่อยๆเลื่อนตำแหน่งของมือซ้ายเขา

    ลงไปดึงชายชุดคลุมนอนที่เพ็ญนภาสวมอยู่ขึ้นมา 

    แล้วอุ้งมือขวาของชายหนุ่ม ก็ประกบเข้ากับเนินหีของเพ็ญนภา

    เส้นขนหมอยที่ถูกตัดจนสั้นเตียน 

    ถูกอุ้งมือขวาของสมคิดบีบคลึงไปมา 

    เพ็ญนภาเองก็ตั้งตารอการกลับมาของสามีเธอเช่นกัน