หลิวอี้ตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลด้วยสภาพเหม่อลอยนั่งคิดถึงคำพูดของอดีตคนข้างกายสิ่งแรกที่เธอต้องรีบทำคือการทำพินัยกรรมให้ลูกชาย
หลิวอี้รู้สภาพร่างกายตัวเองดีใช่ว่าเธอจะทนได้นานสักเท่าไหร่ต้องขอบคุณคนเลวสองคนนั้นที่เผยไต๋แผนชั่วของตัวเองทำให้เธอป้องกันได้ทัน
“สวัสดีค่ะ ทนายหม่า วันนี้พอจะว่างไหมคะรบกวนช่วยมาหาฉันที่โรงพยาบาลหน่อยค่ะ”
เสียงปลายสาย “คุณซูหลิวอี้มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ”
“เื่นี้ต้องขอให้ทนายหม่าช่วยปิดเป็ความลับด้วยนะคะไม่ให้ใครรู้เป็อันขาดย้ำนะคะว่าทุกคน ฉันจะทำพินัยกรรมค่ะ”
“ได้ครับคุณไว้ใจผมได้เลยครับผมจะจัดการเื่นี้เองทุกอย่าง ไม่มีใครรู้แน่นอน แม้แต่ผู้ช่วยของผมก็เช่นกัน”
“เอกสารทรัพย์สินของคุณค่อนข้างเยอะในการใช้ทำพินัยกรรมผมมีนัดตอนเที่ยงคาดว่าไม่น่าจะเสร็จทัน พรุ่งนี้เช้าผมจะเข้าไปพบคุณทันทีเลยครับ”
“คุณโทรนัดกับผู้ช่วยฉันได้เลยนะคะถ้าเอกสารไม่ครบตรงไหนก็ถามเขาได้เลย แล้วเขาจะบอกคุณเองค่ะว่าพรุ่งนี้ให้คุณมาพบฉันที่ไหน ไม่รบกวนเวลาคุณทนายแล้วค่ะ สวัสดีค่ะ”
หลิ่วอี้ถอนหายใจโล่งอกแต่จากนั้นไม่นานก็มีแขกไม่ได้รับเชิญมาหาเธอ
ตอนที่หลิวเหมยฮวาอยู่หน้าโรงพยาบาลเธอยื่นนิ่งคิดทบทวนกับตัวเองถึงแผนการในวันนี้เธอจะลองเสี่ยงในครั้งนี้ถ้าเธอพูดความจริงเื่ต่างๆ จากอาการของซูหลิวอี้เธอต้องกลายเป็ผักนอนรอความตายอย่างแน่นอน จริง ๆ เธอก็ไม่อยากทำแบบนี้ไม่ใช่เธอเป็คนดีหรอกนะ แต่สามีเธอเริ่มจะสงสัยความสัมพันธ์ของเธอกับจูเจียงหยงแล้วไม่งั้นคงไม่ให้เขาแอบโอนหุ้นแบบนี้หรอกถ้าเธอเสียสามีไปเธอก็ยังเหลือจูเจียงหยงให้เขาคอยเลี้ยงดูเธอใช้ชีวิตสุขสบายต่อไป
“หลิวอี้ ถ้าวันนี้แกเกิดต้องตายไปจริงๆก็อย่ามาจองเวรฉันเลยนะ เพราะทั้งหมดแกทำตัวเองทั้งนั้น”
จากที่คบกันมา 10 กว่าปี เหมยฮวาค่อนข้างมั่นใจว่าหลิวอี้ มีความรู้สึกกับเซียวจื่อหานแค่ตัวหลิวอี้เองที่ไม่รู้ใจตัวเอง
ภายในห้องพักผู้ป่วย หลิวอี้เปรยตามองแขกที่มาหา ใจนึงก็อยากจะไล่ไปให้พ้นๆ อีกใจก็อยากจะรู้ความจริง
“เรามีอะไรต้องคุยกันอีกเหรอ เหมยฮวา ออกไปซะเถอะ”
“หลิวอี้ เธอเป็ยังไงบ้าง ดีขึ้นหรือยังฉันเป็ห่วงเธอนะ”
ในสายตาของหลิวอี้มีภาพทับซ้อนเหมยฮวา ใน่แรก ๆ ที่เธอมายังโลกนี้ รอยยิ้มจริงใจ ดวงตาใสซื่อน้ำเสียงอ่อนหวาน น่าทะนุถนอม เหมยฮวาในตอนนี้กับตอนนั้นไม่ต่างกันสักนิด
ถ้าไม่รู้ความจริงก่อนแล้วหลิวอี้คงเชื่อจริงๆ ว่ามันมาจากใจ ตอนนี้เธอเ็ปมากยิ่งเห็นเหมยฮวาเธอก็ยิ่งเกลียดตัวเอง แต่เธอจะแสดงความอ่อนแอออกมาไม่ได้
“เลิกเสแสร้งเถอะ มันน่าขยะแขยงถ้าไม่มีอะไรจะพูดแล้วก็ออกไปซะ”
“55555 ก็ดี เพราะฉันก็ี้เีปั้นหน้าเหมือนกัน”เหมยฮวายิ้มหวาน ทำตาปริบ ๆ ให้อดีตเพื่อนรัก
“เธอ้าอะไร”
“ฉันแค่สมเพชเธอ ที่กระวนกระวายอยากรู้ความจริงก็เลยจะมาสงเคราะห์สักหน่อย จากสภาพของเธอไม่รู้จะอยู่ได้อีกนานหรือเปล่า”
หลิวอี้ยิ้มแล้วขยับนั่งพิงหัวเตียงคนไข้ เอ่ยอย่างสดใสตอบกลับเช่นกัน
“หื้มมม!!!! ไม่หรอก ฉันจะยังไม่ตายและก็ไม่ใช่เร็วๆนี้ด้วย รอดูความพินาศของแกก่อนน่ะ” สำหรับจูเจียงหยง ถึงจะแก้แค้นเธอและยักยอกเงินเธอแล้ว แต่เธอก็เกลียดเขาน้อยกว่าหลิวเหมยฮวา
จูเจียงหยงจากความรู้ทางแพทย์ของเธอที่มีอยู่บ้างเขาน่าจะเก็บกดมานาน จนกลายเป็โรคจิตเวชเลยยังสรุปไม่ได้ว่าที่เขาเลวเป็เพราะสันดานหรือการป่วยกันแน่หรืออาจจะแค่โง่หลงผู้หญิงจนใจมืดบอด
แต่หลิวเหมยฮวานี่ซิน่าจะเลวั้แ่ลืมตามาดูโลกแล้วล่ะ
“จริงเหรอเพื่อนรัก 5555 วันนี้ฉันจะไขข้อข้องใจบางเื่ให้เพื่อนรักสบายใจก็แล้วกันนะ”
“เื่แรก เจียงหยงแค้นที่เธอแต่งงานก็จริงแต่เป็ฉันเองนี่ละที่เป่าหูเขามาตลอดให้เขาเกลียดเธอ ให้เขาแค้นเธออย่างที่เป็เหมือนทุกวันนี้”เหมยฮวายิ้มใสซื่อใส่
“เื่ที่สอง ข่าวลือของเธอกับสามีเก่าเธอฉันเป็คนทำเองแหละ ั้แ่วางแผนเอายาไปให้ เรียกเธอไปบ้านพักจนถึงปล่อยข่าวลือทุกเื่ เป็ไงสบายใจขึ้นไหมที่ได้รู้ความจริง”
เหมยฮวาเล่าเื่ราวอย่างมีความสุขยิ้มในตาตลอดเวลาที่พูด ส่วนหลิวอี้ใจนนิ่งอึ้งไป ทำอะไรไม่ถูกนอกจากถามสั้นๆว่าทำไม?
“ทำไมนะเหรอ เพราะฉันเกลียดเธอไงล่ะฉันเป็คนที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน มีการศึกษา แล้วนิสัยก็ดีมากเธอก็เห็นว่ามันเป็แบบนั้นไม่ใช่เหรอเพื่อนรัก” เหมยฮวาขำอารมณ์ดี
“แค่เพราะคู่หมั้นของฉันตอนเด็กดันมาตายไปก่อนผู้หญิงเพียบพร้อมแบบฉันต้องมาเจอแบบนี้ มันสมควรแล้วเหรอ”
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันไม่เคยทำอะไรให้เธอ”
“เกี่ยวซิ เธอแย่งทุกอย่างไปจากฉันไง ทั้ง ๆที่เธอก็ไม่ได้ดีกว่าฉันเลย เธอมีโอกาสสอบมหาวิทยาลัยเธอแย่งความสำคัญของการเป็ความหวังของหมู่บ้านไปถ้าเธอสอบติดเธอก็จะเหนือกว่าฉัน”
“แล้วเธอก็แย่งเจียงหยงไปจากฉัน เขาชอบเธอมาั้แ่เด็กแต่เขาเป็ตัวเลือกที่ดีที่สุดของฉัน ฉันรักเขา แต่เธอก็อ่อยเขาฉันจะปล่อยเธอไปได้ยังไง เห็นไหมเหตุผลของฉันมันมากพอที่จะกำจัดเธอ”
ตาของเหมยฮวาเริ่มแข็งกร้าวขึ้นมาเล็กน้อยรอยยิ้มสดใสกลับเปลี่ยนการแสยะยิ้มแทน
“เธอมันบ้าเหมยฮวาพวกเธอมันบ้าเหมือนกันทั้งคู่ช่างเหมาะสมกันจริงๆ ”
“นี่ เซียวจื่อหาน เขาเต็มใจแต่งงานกับเธอนะเพื่อนรักเขารู้ว่าฉันเป็คนปล่อยข่าว แต่ไม่มีใครยอมเป็พยานและไม่มีหลักฐานเขามาให้ฉันเลิกทำร้ายเธอ เซอร์ไพร์ไหมจ๊ะ เพื่อนรัก”
หลิวอี้เริ่มหายใจลำบากขึ้นแน่นหน้าอก เธอผิดหวังกับตัวเองที่ไว้ใจผู้หญิงคนนี้รู้สึกผิดกับเซียวจื่อหานมากขึ้น เรื่อย ๆ
เหมยฮวาสังเกตสีหน้าของหลิวอี้ที่เริ่มเปลี่ยนไป เธอแอบโล่งใจที่แผนการน่าจะสำเร็จเธอต้องทำให้นังนี่ช็อกตายให้ได้
“หลิวอี้ เธอว่าเค้าคิดยังไงกับเธอเหรอ แต่อย่างว่าอะนะที่เธอชอบพูดว่าพร์ของเธอคือความฉลาด กับสายตาที่มองคนชัดเจนแค่พวกฉันสองคนเธอยังถูกหลอกมาตั้ง 10 กว่าปีอย่าคิดว่าตัวเองฉลาดอีกนะ ท่าทางมั่นใจอะไรนั้น มันน่าขยะแขยงมากเลยล่ะฉันเตือนเพราะความหวังดีกับเธอนะ”
ใช่ ฉันไม่ได้ฉลาดเลยสักนิดฉันมองคนไม่เป็ ฉันก็แค่คนโง่คนหนึ่ง หลิวอี้ เริ่มหมดอาลัยตายอยากทีละนิด
“อ่า ตั้งใจฟังขนาดนี้ ฉันก็ตั้งใจเล่าต่อละนะวันเลี้ยงฉลองสอบติดมหาลัย ฉันนี่แหละที่มอมเหล้าเธอเสียเงินจ้างผู้ชายไปฉุดเธอด้วยนะ แต่เสียดาย เซียวจื่อหานเหมือนรู้งานเข้ามาช่วยเธอก่อน ตอนนี้ยังขยะแขยงค่ำคืนเร่าร้อนวันนั้นอยู่ไหมอ่า”มือหลิวอี้ค่อยๆ สั่น เธอพยายามกำหมัดจนแน่นเพื่อเรียกสติตัวเอง
“น้องชายเธอชื่ออะไรนะ ใช่ๆ นึกออกล่ะ เฟยหลงอันที่จริงตอนกลับบ้านไป ทั้งหมู่บ้านรู้ว่าเขาโดนใส่ร้ายแต่ฉันกับเจียงหยงรอเขาโดนตัดสินโทษก่อน ถึงค่อยบอกเธอ กลัวเธอรู้แล้วจะไปช่วยเธอเห็นหรือยังว่าพวกฉันเป็เพื่อนที่ดีขนาดไหน กลัวเธอเหนื่อยกับการเดินทางกลับบ้านเธอควรขอบคุณฉันนะ” เหมยฮวายิ้มกว้างจนตาโค้งเป็สระอิ
“พวกแกมันเลว” หลิวอี้พลังอย่างมากกว่าจะพูดออกมาได้
“ส่วนน้องสาวที่หายตัวไปของเธอสุขสบายดีรับแขกอยู่ทางใต้ไม่ขาดผู้ชายเลยสักวัน ฉันบังเอิญรู้จักคนส่งไปเอง มั่นใจได้”
“ส่วนพ่อแม่ของเธอก็ไม่ได้ทุกข์ทรมานมากนะ แม่ตรอมใจตายพ่อเธอฆ่าตัวตายน่ะ แต่ก็รอด แต่อยู่ได้ไม่นานหรอก ก็ไปหาแม่เธอล่ะ” เหมยฮวายิ้ม
“ทำไมแกต้องทำกับฉันขนาดนี้ แกยังเป็คนอยู่ไหม”หลิวอี้อดทนไม่ไหวแล้วน้ำตาไหลออกมาเป็ทาง
" พ่อแม่เธอตายเองนะ ฉันไม่เกี่ยวจ๊ะเพื่อนรักฉันทำ ทำไมนะเหรอ ถ้าพวกเขายังอยู่ ก็มาแย่งสมบัติฉันกับเจียงหยงนะซิ
ใกล้แล้วนังหลิวอี้จะไม่ไหวแล้ว ตาย ๆไป ซะ นังมารผจญ
“ฉันต้องสละตัวเองเพื่อคนที่ฉันรักแต่งงานกับคนอื่นบังหน้าคนที่ทำให้เป็แบบนี้ก็คือเธอ ถ้าเธอไม่ร่านอ่อย เจียงหยงชีวิตเธอก็คงไม่เป็แบบนี้หรอกนะ ลืมบอกไปคนที่ส่งเสียน้องชายเธอในคุกกับคนที่รักษาพ่อเธอก่อนตายน่ะ คือสามีเก่าเธอนะจ๊ะ เพื่อนรัก”
หลิวอี้ควบคุมตัวเองไม่ได้อีกแล้วร่างสั่นไปทั้งตัว ได้แต่นอนเหนื่อยหอบ น้ำตาไหลไม่หยุด
“งานแต่งเธอ เซียวจื่อหานก็มาแอบดูนะ ดูจนจบงานเลยล่ะเอ้!!!! หลิวอี้ เธอว่าที่ผ่านมาเขารักเธอไหมถ้าเขารักเธอก็น่าเสียดายนะที่ได้แต่งกับภรรยาเลวๆ เห็นแก่ตัวแบบเธอน่ะ”
“และเขาไม่เคยมีชู้ ฉันจัดฉากให้เธอดูทั้งนั้นล่ะฉันหวังดีอยากให้เพื่อนรักหลุดพ้น 55555” หลิวอี้เบิกตากว้างกับสิ่งที่ได้ยินและรับรู้ถึงกลิ่นคาวเืในลำคอ เธอพยายามฝืนกลืนมันกลับไป
“เื่สุดท้ายล่ะ ฉันนัดเจียงหยงไว้ต้องรีบไปแล้วล่ะซูหลิวอี้ ฉันใช้เวลา 5 ปีหาโอกาสไปเจอลูกชายสุดที่รักของเธอบ่อย ๆ ว่าแม่ของเขาเห็นแก่ตัวรังเกียจเขากับพ่อ ถึงจะใช้เวลานานหน่อย แต่มันก็คุ้ม”
“ไปก่อนนะเพื่อนรักเื่ที่เล่าคือว่าเป็ของขวัญอำลาก็แล้วกัน ซูหลิวอี้ เธอมันโง่อวดฉลาด”เหมยฮวาเดินยิ้มออกห้องพักไปอย่างอารมณ์ดี เธอชนะนังซูหลิวอี้แล้ว สุดท้ายทุกๆอย่างก็ต้องเป็ของเธอ
ใช่ เธอมันโง่จริง ๆ นั่นแหละ
เธอเสียสิ่งมีค่าในชีวิตเธอไปแล้วภาวะจิตใจเธอตอนนี้ย่อยยับเธอกระอักออกมาเป็เื ร่างกายไร้เรี่ยวแรง ไม่มีแรงแม้กระทั่งจะหายใจในตอนนี้เธอไม่สามารถเยียวยาร่างกายและจิตใจได้อีกแล้วเธอช็อกกับเื่ที่เกิดขึ้นจนอาการหนัก
ฉันอยากเจอนายสักครั้งฉันอยากขอโทษนายสักครั้งและ ฉันอยากขอบคุณนาย แต่ฉันไม่สมควรได้โอกาสนั้นฉันมันเลวเกินกว่าจะพูดขอโทษด้วยซ้ำ
ตอนนี้นายมีชีวิตที่ดีแล้วดูแลลูกของเราแทนฉันด้วยนะหลิวอี้มองไปนอกหน้าต่างของ รพ.
ฤดูใบไม้ร่วงใบไม้กลายเป็สีเหลืองค่อยๆ ร่วงหล่นลงพื้นทุกอย่างดูเงียบเหงา ว้าเหว่ ก็เหมือนกับเธอในตอนนี้เธอที่เกิดมา2ชาติแล้ว แต่ก็ทำผิดพลาดใหญ่หลวง
สมควรแล้วกับสิ่งที่ได้รับ
ถ้าชาติหน้ามีจริงขอให้นายอย่ามาเจอคนแบบฉันอีกฉันขอให้ชีวิตนายมีแต่ความสุข หลิวอี้ค่อยๆ หลับตาลงน้ำตาหยดสุดท้ายค่อยๆ ไหลพร้อมกับแสงตะวันสีส้มที่กำลังตกลงสู่ขอบฟ้า หลิวอี้จากไปพร้อมกับคำวิงวอนสุดท้าย
นั้นคือสิ่งที่ฉันเจอมาก่อนจะมาเกิดใหม่ครั้งที่3 ฉันตายแบบค้างคาใจ
หลิวอี้ดึงสติกลับมา เซียวจื่อหาน ชาตินี้ฉันจะไม่ทำให้นายเสียใจอีก ชาตินี้ฉันจะไม่เข้าใกล้นายไม่ยุ่งเกี่ยวกับนายนายจะได้ไม่ต้องทุกข์ทรมานเพราะคนแบบฉันอีก
และพวกแก เหลิวเหมยฮวา จูเจียงหยงพวกแกสองคน เตรียมตัวรอรับผลกรรมจากฉันได้เลย
181
