ภารกิจพิชิตสามี
บทที่ 2 เริ่มต้นภารกิจ
"นั่นไงๆ ลูกสาวบ้านซูที่เพิ่งแต่งเข้าบ้านเฟย"
"ไหนๆ หน้าตาก็ดี ทำไมถึงเลือกผู้ชายแบบนั้นได้ล่ะ"
"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ได้ข่าวว่าผิดหวังในความรักจนไม่มีทางเลือกน่ะสิ"
เสียงซุบซิบนินทาหนาหูตลอดทางเดิน ตอนนี้ซูฉีแต่งงานมาได้หนึ่งสัปดาห์แล้ว หลังจากแต่งงาน เธอและสามีได้แยกไปอยู่บ้านหลังใหม่ที่ตั้งอยู่นอกเมือง ซึ่งไม่ไกลจากที่ทำงานของเธอมากนัก
ซูฉีได้รู้เหตุผลแล้วว่าทำไมชายหนุ่มที่หน้าตาดีบ้านมีฐานะแบบนี้ ถึงต้องหาเ้าสาวด้วยวิธีที่แม่สามีทำ นั่นก็เพราะสามีเธอติดเกมอย่างหนัก จนเขาแทบไม่สนใจอะไรในชีวิตนี้เลย ก่อนหน้านี้เธอได้ลั่นวาจาในงานแต่งว่าจะให้อดีตคนรักรอดูลูกๆของเธอกับเฟยหลงได้เลย แต่หากสถานการณ์เป็แบบนี้อย่าว่าแต่มีลูกเลย ขนาดเวลาจะได้พูดคุยเพื่อสานสัมพันธ์กันยังเป็ได้แค่ฝัน เพราะนอกจากคืนวันแต่งงาน และตอนมื้ออาหาร เธอก็แทบไม่เห็นหน้าสามีของเธออีกเลย นี่ฉันมันไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยหรอ?? เธอได้แต่เกิดความสงสัยขึ้นในใจ
"คุณหลงคะ วันนี้เรานอนเร็วๆ กันดีไหมคะ"
"ไม่ได้หรอก วันนี้ผมมีนัด"
"มีนัดอะไรหรอคะ??"
"วันนี้ทุ่มครึ่งผมต้องเข้าไประดมพล สองทุ่มต้องเริ่มป้องกันเมือง ถ้าผมไม่ไปตามนัด ชาวเมืองต้องลำบากแน่เลย"
"เอ่อ..."
"คุณนอนก่อนเลยครับ วันนี้ผมน่าจะอยู่ห้องทำงานทั้งคืน"
"เดี๋ยวค่ะคุณ....."
ทุกสิ่งทุกอย่างในห้องมีแต่เสื้อผ้าและของใช้ของซูฉี ส่วนของสามีเธอ...เขาแทบจะยกทุกอย่างเข้าไปอยู่ในห้องทำงาน ไม่เว้นแม้แต่เตียงก็ยังมีตั้งอยู่ในห้องทำงาน ทำให้ซูฉีเริ่มรู้สึกท้อแท้ใจ อย่าเรียกว่าห้องนอนของเราเลย นี่มันห้องนอนของเธอคนเดียวมากกว่า!! จะปล่อยหญิงสาวอย่างเธอให้เหี่ยวแห้งไปจนตายแบบนี้ไม่ได้นะ ไม่มาอยู่ด้วยก็ช่วยส่งเ้าตัวน้อยมาให้สักคนก็ยังดี เมื่อคิดถึงเื่มีลูก หญิงสาวจึงฮึดขึ้นมาอีกครั้ง เกมนั่นมันมีอะไรดีนักนะ
เมื่อสามีติดเกม ภรรยาดีเด่นอย่างซูฉี มีหรือจะยอม เฮอะ!! อยากป้องกันเมืองดีนักใช่มั้ย แม่จะเข้าไปถล่มให้ยับจนเลิกเล่นเลย คอยดู!!
--------------
"เข้าสู่ระบบ"
3 2 1
ภาพของสตรีแสนสวยยืนเคียงข้างบุรุษหนุ่ม นางคือคุณหนูตระกูลซู ตระกูลแม่ทัพใหญ่แห่งเมืองหลวง นางคอยวางแผนให้การช่วยเหลือบุรุษผู้ขึ้นชื่อว่าเป็คนรักของนางอย่างเต็มที่ จนเขาได้ครองบัลลังก์สมใจ ขณะที่เขากำลังขึ้นครองราชย์ ณ ท้องพระโรงแห่งวังหลวง บุรุษผู้นั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงดังว่า
"ข้าขอแต่งตั้งจางจูลี่เป็ฮองเฮาคู่บัลลังก์ ั้แ่บัดนี้เป็ต้นไปและขอสั่งลงโทษปะาตระกูลซูและตระกูลแม่ทัพหวังทั้งตระกูล โทษฐานก่อฏจนฮ่องเต้ต "
เสียงก้องกังวาลดังบาดใจสตรีที่อยู่เบื้องล่าง ทหารหลายสิบนายล้อมจับพวกนางสองพ่อลูกเอาไว้อย่างแ่า บุรุษผู้อยู่บนบัลลังก์เดินเข้ามาใกล้ๆพร้อมดาบในมือ ระหว่างถูกจับกุม ซูฟางซินเงยหน้าขึ้นมองอย่างไม่เข้าใจและได้เอ่ยถามขึ้นว่า
"เหตุใดท่านต้องทำเช่นนี้"
"เพราะเ้าไม่คู่ควร"
คำตอบสะท้านใจดังขึ้น ก่อนหน้านี้นางทำเพื่อเขามากมาย นางช่วยวางแผนอีกทั้งยังชักจูงผู้คนให้เข้าร่วมกับเขา เพื่อให้เขาได้สมปรารถนา แต่สิ่งที่เขาตอบแทนกลับทำให้นางถึงกับพูดไม่ออก นี่หรือคือค่าตอบแทนความทุ่มเท นี่หรือคือสิ่งที่นางควรได้รับ ซูเซียวผู้เป็บิดา มองหน้าลู่เสียนด้วยความโกรธแค้น ก่อนจะพูดขึ้นว่า
"ลูกสุนัขยังรู้จักบุญคุณคน แต่คนอย่างเ้าแม้แต่ลูกสุนัขก็ไม่คู่ควรที่จะได้เป็"
ฉับ~~
เสียงฟันเพียงครั้งเดียวดังก้องไปทั่วท้องพระโรง หัวของซูเซียวที่เคยตั้งอยู่บนบ่า บัดนี้ตกลงมาอยู่เบื้องหน้าพร้อมดวงตาที่เบิกโพลง เสียงกรีดร้องของสตรีทั่วท้องพระโรงดังระงม ซูฟางซินสติหลุดลอย ความโกรธแค้นถึงขีดสุดทำให้นางดึงปิ่นปักผมจากบนศีรษะออกมา ผมดำขลับสยายยาวราวกับคนเสียสติ นางพุ่งตัวไปเบื้องหน้าหมายจะแลกชีวิต ลู่เสียนที่กำลังใยกดาบขึ้นคิดจะป้องกันตัวเอง แต่ดาบกลับปักเข้าบนอกของสตรีที่เคยขึ้นชื่อว่าเป็หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง
ซูฟางซินที่ได้สติหัวเราะราวกับคนบ้าคลั่ง นางหัวเราะเยาะตัวเองที่โง่เขลา นางเคยคิดเสมอว่าตัวเองมีชายผู้นี้อยู่ข้างกาย นางไม่สนว่าเขาจะมีสตรีมากมาย ขอเพียงเขายังรักและดีต่อนาง นางก็จะดีกับเขาเสมอ แต่วันนี้นางค้นพบแล้วว่า สิ่งที่นางคิดว่ามีจริง มันเป็เพียงความว่างเปล่า ขนาดบิดาของนางเขายังสังหารโดยไม่มีความปรานี ก่อนจะสิ้นลมหายใจนางได้แต่เค้นเสียงออกมาว่า
"หากมีโอกาสอีกครั้ง อย่าได้หวังว่าข้าจะรักท่านอีก..."
ก่อนที่ทุกอย่างจะสิ้นสุดลง เสียงของนางก็ดังขึ้นด้วยความโกรธแค้นอีกครั้งว่า
"ใครที่แก้แค้นแทนข้าได้สำเร็จ คนผู้นั้นจะได้รับรางวัลที่ยิ่งใหญ่และมีค่าสูงสุดไป!!"
~พรึบ~
เื่ราวของเกมทำให้ซูฉีที่ได้เห็นถึงกับน้ำตาไหลเป็ทาง นี่มันเพื่อนร่วมชะตากรรมของเธอสินะ ผู้ชายเลวๆแบบนี้ต้องอย่าปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่ เมื่อได้ดูเื่ราวจุดเริ่มต้นของเกม จากที่เธอเคยคิดแค่ว่าจะเข้ามาเพื่อถล่มเมืองของสามีให้ย่อยยับจนเขาเลิกเล่นแล้วหันมาสนใจเธอนั้น ตอนนี้ซูฉีที่อินกับบทเริ่มต้นของเกมถึงขั้นตั้งปณิธานในใจเพิ่มอีกหนึ่งเื่ คือเธอต้องลากคอผู้ชายเลวทรามอย่างลู่เสียนที่กล้าหักหลังผู้หญิงมาลงโทษให้ได้
ซูฉีได้รับเครื่องเล่นเกมวังัมาเมื่อเช้านี้ วันนี้เป็วันหยุดทำให้เธอมีเวลาว่างทั้งวัน หลังจากได้รับเกมมาแล้วเธอก็ศึกษาวิธีการใช้เครื่องจากคู่มืออยู่พักหนึ่งก่อนจะเริ่มล็อกอินเข้าสู่ระบบ
ผู้ผลิต้าสร้างแรงบรรดาลใจในการเล่นเกมให้แก่ผู้เล่นทุกคน ผู้เล่นหน้าใหม่ที่เลือกเพศเป็ผู้หญิงเมื่อเข้าสู่ระบบเป็ครั้งแรกจะต้องดูเื่ราวที่มาของเกมในมุมนี้ก่อนถึงจะเริ่มตั้งชื่อตัวละครได้ หากเป็ผู้ชายจะเป็เื่ราวในอีกมุมหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก เพราะบอสใหญ่ของเกมยังคงเป็ลู่เสียนเช่นกัน แล้วก็เป็ไปตามที่ผู้สร้างเกมตั้งใจ ปฏิกิริยาของผู้เล่นทุกคนเป็ไปในทิศทางเดียวกันกับซูฉี คือมุ่งมั่นจะโค่นล้มลู่เสียนให้จงได้
จังหวะที่ซูฉีกำลังจะเริ่มเข้าเนื้อเื่ของเกมและตั้งชื่อตัวละคร เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ได้ดังขึ้น
กริ๊ง กริ๊ง~~~~-
ซูฉีที่ได้ยินก็ลุกขึ้นมาเพื่อรับโทรศัพท์สายนั้น
"สวัสดีค่ะ"
"แม่หนูซูหรอลูก เฟยหลงอยู่มั้ยจ๊ะ"
"เอ่อ คุณเฟยทำงานอยู่ค่ะ ให้หนูไปตามให้ไหมคะ"
"ไม่เป็ไรๆ แม่จะคุยกับหนูนี่แหละ พอดีเมื่อเช้าแม่ส่งยาบำรุงไปให้ทั้งสองคนนะจ๊ะ อย่าลืมทำให้เฟยหลงทานด้วยนะลูก"
"อ๋อค่ะ ยาบำรุงอะไรหรือคะ"
"คิกคิก บำรุงเผื่อแม่จะได้มีหลานเร็วๆน่ะ แค่นี้แหละแม่ไม่กวนหนูแล้วจ้ะ"
ซูฉีที่ได้ยินถึงกับสำลักออกมา บำรุงให้ตายก็ไม่มีทางมีหลานหรอก ถ้าสามีเธอยังคงสนใจเกมมากกว่าเธอขนาดนี้ ก่อนหน้านี้อุตส่าห์ดีใจที่ฟลุ๊คได้สามีหน้าหล่อเหลา แต่กลับกลายเป็ว่าเขาไม่สนใจแม้จะแตะต้องเธอเลยด้วยซ้ำ เฮ้อ ไอ้เ้าเกมตัวร้าย แกต้องเจอฉันคนนี้ 'ไม้อ่อนไม่ชอบชอบไม้แข็ง ป้องกันเมืองอยู่ได้ทุกวัน แม่จะเข้าไปถล่มให้ยับจนเลิกเล่นเลย คอยดู!!'
ซูฉีเดินกลับไปหยิบเครื่องเกมขึ้นมาสวมใส่และก่อนจะเริ่มเข้าสู่ระบบ เสียงจากโทรศัพท์ก็ได้ดังขึ้นอีก
กริ๊ง กริ๊ง~~~~~~
ซูฉีได้แต่จำใจออกจากระบบแล้วมารับโทรศัพท์อีกครั้ง
"จากเฟล็ดนะครับ คุณมีพัสดุมาส่งครับ"
"วางไว้หน้าบ้านเลยค่ะ"
ซูฉีตอบกลับอย่างรวดเร็วแล้วเข้าสู่โหมดเกมต่อในทันที ยังไม่ทันจะเริ่มตั้งชื่อเสียงจากโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง
กริ๊ง กริ๊ง~~~~~~
"คุณซูฉีมีพัสดุมาส่งครับ"
"วางไว้หน้าบ้านเลยค่ะ"
ซูฉีเริ่มหงุดหงิดกับของมาส่ง ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอเคยตั้งหน้าตั้งตารอ นี่เป็ครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ที่เธอปฏิญาณกับตัวเองว่าจะไม่สั่งของออนไลน์อีก แต่เพราะโค๊ดส่วนลดกับโปรโมชั่นที่ดึงดูดใจ ทำให้เธออดใจไม่ได้ที่จะสั่งของไร้สาระเหล่านี้ สงสัยต้องเลิกสั่งจริงๆเสียแล้ว ยังไม่ทันที่ก้นของเธอจะหย่อนลงบนเก้าอี้ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง
กริ๊ง กริ๊ง~~~~~~
"คุณได้รับรางวัล...."
"วางไว้หน้าบ้านเลยค่ะ"
"...!?!" แก๊งคอลเซนเตอร์ถึงกับดีใจ ยังไม่ทันบอกอะไรจะให้ส่งเลยหรอ คุยง่ายจริงๆ เก็บปลายทางสบายๆ ว่าแต่ที่อยู่ล่ะ ได้มาแต่เบอร์ไม่ได้ที่อยู่มาด้วย ต้องโทรถามที่อยู่ก่อน
กริ๊ง กริ๊ง~~~~~~~
"เลขหมายที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อกลับมาภายหลังค่ะ"
หลังจากนั้นแก๊งคอลเซนเตอร์ก็ไม่ติดต่อไปเบอร์นี้อีกเลย เพราะโมโหที่ตนเองโดนหลอกให้ส่งของทั้งๆที่ยังไม่ได้ข้อมูลที่อยู่ ตอนแรกนึกว่าหมู แต่กลายเป็เสือที่รู้ทันเสียอย่างนั้น
มันใช่หรอ???