กัณฑ์ฟื้นขึ้นมา พบว่าตัวเองถูกมัดติดกับเก้าอี้ภายในบ้านร้างแห่งหนึ่ง เธอมองไปรอบนอก ก็เห็นชายฉกรรจ์เดินวนเวียนอยู่นอกบ้าน เธอค่อยๆ หันไปก็ใ เพราะเห็นชัยวัฒน์นั่งจ้องเธออยู่
“นายชัยวัฒน์ นายจับฉันมาทำไมน่ะ” กัณฑ์กล่าว
“ตื่นแล้วหรอกัณฑ์ กัณฑ์แต่งเป็ผู้หญิงแล้วดูสวยมากเลย รู้ตัวมั้ย น่าเสียดายที่กัณฑ์กลับไปคบกับไอ้บ้าพัฒน์นั่นอีกแล้ว” ชัยวัฒน์กล่าว
“นายมอบตัวกับตำรวจเถอะ อย่าก่อบาปก่อกรรมอีกเลยนะ” กัณฑ์กล่อม
“ผมจะไปก่อบาปได้ยังไง วันนี้พวกเราก็แค่เข้าหอกันนะที่รัก แล้วผมจะพากัณฑ์หนีไปต่างประเทศด้วยกัน” ชัยวัฒน์กล่าว
“นายรักพันธ์ไม่ใช่หรอ หรือว่านายเห็นพันธ์รักคนอื่น เลยจับฉันเป็ตัวประกันเพื่อให้พันธ์มาที่นี่กันแน่” กัณฑ์เดา
“ใครบอกล่ะว่าผมรักพันธ์ ผมรักเธอมาตั้งนานแล้วนะกัณฑ์ รักก่อนไอ้พัฒน์เสียด้วย มันแย่งกัณฑ์ไป ไม่เชื่อดูนี่สิ” ชัยวัฒน์เปิดอัลบั้มรูปในมือถือเลื่อนเปิดให้กัณฑ์ดู ซึ่งก็มีรูปั้แ่สมัยเธออยู่ม.4 จนอยู่ในมหาวิทยาลัย ยกเว้น่ที่เธอไปเรียนต่างประเทศเท่านั้น แล้วเมื่อกันฑ์กลับมาประเทศไทยแล้ว ก็มีภาพตอนที่เธอไปไหนมาไหนกับพันธ์บ่อยๆ
“นี่นาย นายเป็สต๊อกเกอร์หรอ” กัณฑ์ใในความน่ากลัวของชัยวัฒน์
“อย่าว่าอย่างนั้นสิ ผมเป็แฟนคลับเธอต่างห่างล่ะ” ชัยวัฒน์กล่าว
“และที่นายไปไหนมาไหนกับพันธ์ แล้วเข้าทางผู้ใหญ่นั่นล่ะ” กัณฑ์สงสัย
“ผมก็แค่อยากดึงพันธ์ออกมาจากกัณฑ์ให้ได้ต่างหาก โถ่ กัณฑ์ไม่ต้องหึงผมหรอก” ชัยวัฒน์กล่าว
“ที่ฉันถาม ไม่ใช่เพราะหึง นายก็รู้ฉันเป็แฟนพัฒน์ และกำลังจะแต่งงานแล้ว นายปล่อยฉันไปเถอะ” กัณฑ์กล่าว
“ไม่ กัณฑ์เป็ของผม กัณฑ์ ไอ้พัฒน์มันมาทีหลังเสียอีก” ชัยวัฒน์กล่าว
“แต่ฉันพบนายพร้อมๆ กับพัฒน์เลยนะ ทำไมว่าพัฒน์มาทีหลังล่ะ” กัณฑ์สงสัย
“ก็ตอนวันปฐมนิเทศนักเรียนม.ปลายนั่นไง ผมเพิ่งมาโรงเรียนครั้งแรก และเดินหลงทางไม่รู้ว่าห้องประชุมนั้นอยู่ที่ไหน ในตอนนั้นลักษณะภายนอกของผมก็เหมือนนักเลงมากกว่านักเรียน เลยไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ มีเพียงแต่เธอคนเดียวที่กล้าเดินเข้ามาถามผมว่า มีอะไรให้ช่วยมั้ย และมีเพียงเธอเท่านั้นที่พาผมไปห้องประชุมด้วยกัน” ชัยวัฒน์เล่า
“แต่มันก็เป็เื่ธรรมดาอยู่แล้วไม่ใช่หรอ ที่เห็นเพื่อนแปลกหน้าก็ต้องเข้าไปถาม” กัณฑ์กล่าว
“มันไม่ธรรมดาตรงที่ผมตกหลุมรักกัณฑ์ในวันนั้นไง แต่ผมดันอยู่คนละห้องกับกัณฑ์ และกัณฑ์ก็กลายเป็แฟนพัฒน์เพราะอยู่ห้องเดียวกัน” ชัยวัฒน์พูดอย่างเจ็บใจ
“นั่นมันก็เป็สมัยตอนเด็ก แต่ในตอนนี้นายก็มีผู้หญิงรายล้อมมากมาย จะมายุ่งเกี่ยวกับฉันทำไม” กัณฑ์กล่าว
“ผมก็เหมือนกับไอ้พัฒน์นั่นแหละ รักได้แต่กับกัณฑ์ แต่โชคดีตรงที่ผมเข้าใกล้ผู้หญิงอื่นได้ แต่ไอ้พัฒน์มันกลับเข้าใกล้ได้แค่กัณฑ์คนเดียว แต่ถ้าเป็ผู้หญิงอื่นที่ไม่ใช่แม่ตัวเอง ไอ้พัฒน์จะมีปฏิกิริยาต่อต้านทันที” ชัยวัฒน์กล่าว
“นี่นายรู้จักพัฒน์มานานแล้วหรอ” กัณฑ์กล่าว
“ผมกับพัฒน์เป็คู่อริกันั้แ่สมัยอยู่ม.ต้นโรงเรียนเดียวกันแล้ว ตอนแรกพวกเราก็นึกว่าไอ้พัฒน์เป็กะเทย เพราะมันไม่ยอมเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนเลย และที่สำคัญไม่ยอมให้ผู้หญิงคนไหนมาแตะตัวมันด้วย” ชัยวัฒน์กล่าว
“แล้วทำไมฉันถึงจับตัวพัฒน์ได้ล่ะ” กัณฑ์สงสัย
“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่อยู่มาวันหนึ่ง ในสมัยตอนม. 4 ที่เพิ่งเปิดเรียนได้ไม่นาน ตอนนั้นผมกำลังจะมีเื่ต่อยตีกับพัฒน์ แต่อยู่ดีๆ กัณฑ์ก็วิ่งเข้ามาพร้อมกับจับแขนพัฒน์วิ่งไปที่กำแพงโรงเรียนซึ่งเป็กำแพงที่สูงมาก เพราะเพื่อนสาวของกัณฑ์มาโรงเรียนสายและแอบปีนโรงเรียนเข้ามา แต่กระเป๋าดันไปติดค้างเกี่ยวกับลวดหนามที่ติดบนกำแพง เพื่อนของกัณฑ์คงจะไปขอให้กัณฑ์ช่วย แต่กัณฑ์ปีนไม่ถึง เลยจะให้หัวหน้าห้องอย่างพัฒน์ช่วย ตอนนั้นเธอคงยังไม่รู้ว่าพัฒน์แตะตัวผู้หญิงไม่ได้ อยู่ดีๆ กัณฑ์ก็รีบสั่งให้พัฒน์เป็บันไดให้กัณฑ์เพื่อที่จะปีนไปเอากระเป๋านั่น ผมเห็นกัณฑ์เหยียบไหล่ของพัฒน์ พอกัณฑ์หยิบกระเป๋าได้ พัฒน์ก็เสียหลักเพราะเผลอไปเหยียบก้อนหิน ทำให้กัณฑ์เสียการทรงตัว ทั้งสองเลยล้ม โดยพัฒน์หงายหลัง ส่วนเข่าของกัณฑ์ก็ครูดมากับกำแพง ทำให้เข่าถลอกและเพราะกัณฑ์เข่าอ่อนเลยล้มไปทับพัฒน์ และเผลอไปจูบพัฒน์เข้า มันนานพอสมควร พอกัณฑ์ตั้งสติได้ก็รีบผละออก แต่เพราะกัณฑ์เจ็บเข่า พัฒน์เลยรีบอุ้มกัณฑ์ไปห้องพยาบาลทันที ั้แ่นั้นมาผมถึงเห็นนายพัฒน์เข้าใกล้ได้แค่กัณฑ์คนเดียว” ชัยวัฒน์เล่ายืดยาว
“ทำไมนายเล่าละเอียดขนาดนั้นล่ะ ชัยวัฒน์” กัณฑ์กล่าว
“ผมยอมรับก็ได้ผมติดตามกัณฑ์มาโดยตลอด ผมอยากจะไปบอกรักกัณฑ์ แต่ในตอนนั้นกัณฑ์กับพัฒน์ตกลงกันเป็แฟนแล้ว” ชัยวัฒน์กล่าว
“นายควรตัดใจไม่ใช่หรอ ยังมีผู้หญิงตั้งมากมายที่คู่ควรกับนายนี่” กัณฑ์กล่าว
“แต่วันนี้ผมจะได้กัณฑ์ไงล่ะ” ชัยวัฒน์กล่าว
“นั่นนายจะทำอะไรน่ะ” กัณฑ์กล่าว
“พวกนายไปเอายาเสียสาวมาเร็วเข้า” ชัยวัฒน์บอกลูกน้อง
“นายฮะ เอ่อ พวกมันทำยาหายครับ” ลูกน้องคนหนึ่งกล่าว
“อะไรน่ะ ไอ้บ้า เื่แบบนี้สับเพร่าได้ไง นังนี่ยิ่งเป็มวยอยู่ด้วย” ชัยวัฒน์กล่าว
“นายครับ มอมเหล้าเลยครับนาย” ลูกน้องเสนอ
“เอ้อ เอ้อ ไปเอาเหล้ามา” ชัยวัฒน์กล่าว
916
