"ไม่ใช่เื่นั้น.."
เจี้ยนกังเว้น่ไว้ก่อนจะเอ่ยคำพูดต่อไปและทุกคนที่อยู่ในห้องประมูลก็ต่างรอฟังว่าเจี้ยนกังจะพูดอะไรต่อไป
" ผู้ที่ประมูล โอสถอัคคีผลาญฟ้า ไปได้นั้นจะถูกคุ้มกันโดย 'พลับพลาแห่งนิรันดร์'"
ทันที่ทุกคนได้ยินคำว่า 'พลับพลาแห่งนิรันดร์' ต่างก็แสดงสีหน้าตกตะลึงกันถ้วนหน้า
"ท่านเจี้ยนกังท่านคงไม่ได้กล่าวเล่นๆเพื่อให้ข้าวางมือหรอกนะ" ตู้กู่ะโถาม
ทันใดนั้น
"พรึบ"
เปลวเพลิงสีขาวปรากฏออกมาบนกล่องโอสถ
"ดูเปลวเพลิงนั่น.."
"นั่นมัน.."
"ไม่ผิดแน่.. ข้าเคยเห็นมัน"
"เป็บุญของข้าแท้ๆที่ได้เห็นมัน"
ผู้คนต่างให้ความสนใจไปที่เปลวเพลิงสีขาวบนกล่องโอสถบางคนบ้างก็เคยกับตาตนเองโดนไปดูเหตุการณ์ที่นิกายผลาญฟ้า บางคนก็ได้ยินตามคำเล่าขาน
แน่นอนว่าเ้าสำนักทั้ง 6ก็ต่างรู้ดีว่าเปลวเพลิงสีขาวนั้นเป็สัญลักษณ์ของพลับพลาแห่งนิรันดร์ถึงจะไม่ได้เห็นกับตาก็เถอะ
"ก็ตามที่ท่านเจี้ยนกังกล่าวมา พลับพลาแห่งนิรันดร์ของข้าจะคุ้มกันท่านชิงิจนถึงปลายทางเอง" จินหลงเอ่ยออกมา
พลับพลาแห่งนิรันดร์ของข้า
พลับพลาแห่งนิรันดร์ของข้า
พลับพลาแห่งนิรันดร์ของข้า
คำเหล่านี้ทุกคนในห้องประมูลได้ยินเต็มสองหู
"เ้า..เ้าได้ยินเหมือนที่ข้าได้ยินไหม"
"ท่านผู้นั้นคือผู้ปกครองพลับพลาแห่งนิรันดร์แน่ๆ"
"ข้าอยากเห็นหน้าของท่านผู้นั้น"
…
ผู้คนต่างแตกตื่นและให้ความสนใจมากกว่าเดิมทันที่ทีจินหลงประกาศออกมา
"ถึงจะเป็เช่นนั้นแล้วยังไงข้าไม่กลัวเ้าหรอกนะ" ครั้งนี้ตู้กู่ไม่ได้ะโออกมาแต่น้ำเสียงที่พูดนั้นก็หวั่นเกรงต่อจินหลงไม่น้อย
"ฮ่า ฮ่า.. เ้าอยากจะไปอยู่กับบุตรของเ้าเร็วขนาดนั้นเลยรึ" จินหลงขู่ออกมาด้วยน้ำเสียงเ็า
"ข้า.. ข้า"ตู้กู่พูดไม่ออกหลังจากที่จินหลงพูดขู่ออกมา
...
"ถึงพิษข้าจะสู้เ้าไม่ได้ แต่เื่การต่อสู้นั้นก็ไม่แน่" หลังจากที่ตั้งสติได้ตู้กู่ก็ได้พุ่งตัวไปทางห้องเดือนดารา
"พรึบ" เปลวเพลิงสีขาวดวงเล็กเท่าเศษก้อนหินปรากฏขึ้นหนึ่งดวง
"ฟิ๊ว.." เปลวเพลิงสีขาวพุ่งตัวไปทางตู้กู่
"อ๊ากก.."ทันทีที่เปลวเพลิงสีขาวััโดนตัวตู้กู่ จากเปลวเพลิงดวงเล็กๆไดเขยายใหญ่ขึ้นครอบตัวตู้กู่ในพริบตา
ตู้กู่พยายามใช้พลังปราณของตนเพื่อดับเปลวเพลิงสีขาวที่กำลังเผาผลาญตนเองแต่เมื่อพลังปราณปะทะเข้ากับเปลวเพลิงสีขาวกลับถูกกลืนกินจนสิ้น
"นี้แค่การเตือนเล็กน้อยจากข้า" ที่จินหลงใช้ไปนั้นเป็เปลวเพลิงที่เผาผลาญจิติญญาโดยตรงทำให้เ็ปอย่างถึงที่สุดแต่ถ้าเป็เปลวเพลิงเผาผลาญปกติตู้กู่คงกลายเป็ขี้เถ้าในพริบตา
"ข้ายอม.. ข้ายอมท่านแล้ว"ตู้กู่ทนไม่ได้ถึงกลับร้องขอออกไป
"เอ๋..ทำไมถูกไฟคลอกตั้งนานเสื้อผ้ากลับไม่เป็อะไรเลยหละ"
"นั้นสิ..แถมาแก็ไม่มีให้เห็นอีกด้วย"
"พวกเ้าจะไปรู้อะไรเปลวเพลิงนั้นใช้เปลวเพลิงธรรมดาซะที่ไหน"
ผู้คนกลับแปลกใจที่ตู้กู่ไม่ได้รับาแภายนอกเลยมิหนำซ้ำเสื้อผ้ายังอยู่ครบส่วนอีกทั้งที่ร้องโอดครวญจะเป็จะตาย
"เ้าเป็อย่างไรบ้านจิติญญาเ้าคงร้อนเป็ไฟเลยซิท่า" จินหลงเอ่ยแซวออกมา
"เ้า.. เ้า" ตู้กู่แค้นเคืองอย่างมาก
"แสดงว่าเ้าคงจะมีแรงเหลือข้าว่าเพิ่มแรงให้เยอะกว่าครั้งก่อนดีหรือไม่" จินหลงพูดพรางเรียกเปลวเพลิงสีขาวออกมาอีกหนึ่งดวง
"ข้า.. ข้าน้อยมิกล้า" ตู้กู่เมื่อเห็นเปลวเพลิงอีกครั้งก็หวาดกลัวถึงขีดสุด
ผู้คนในที่นี้ต่างรับรู้แล้วว่า 'พลับพลาแห่งนิรันดร์' แข็งแกร่งเพียงใด ขนาดตู้กู่ที่เป็ถึงเ้าสำนักหมื่นพิษปลิดิญญายังต้านทานไว้ไม่อยู่
"เช่นนั้นเ้านำคนของเ้ากลับไปซะก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนใจ" จินหลงขู่ออกมา
"ข้า..ข้าน้อยทราบแล้ว" ตู้กู่พร้อมลูกศิษย์รีบพุ่งตัวออกจากโรงประมูลวังน้ำเขียวในทันที
...
"เรียนนายท่าน.. มิทราบว่าท่านมีนามว่าอะไร"เป็ชิงิที่เอ่ยถามอย่างสุภาพ
"ข้ามีนามว่า 'จินหลง' " จินหลงเอ่ยชื่อตนเองออกมา
บัดนี้ทุกคนในห้องประมูลแห่งนี้ต่างก็รู้แล้วว่าผู้ที่ปกครองพลับพลาแห่งนิรันดร์ มีนามว่า 'จินหลง'
"นับเป็เกียรติของข้าอย่างยิ่งท่านชิงหลงอาสาจะเป็ผู้คุ้มกันให้แก่ข้า..แต่" ชิงิพูดประจบออกมา
"หรือท่านไม่้า"
19K
