ฉินจุนได้แอบรอบมองซินเยว่อย่างไม่วางตา ฉินจุนคิดว่าดูเหมือนว่านี้คงเป็มาตรฐานของระบบสินะเพราะตัวของเขาเดินผ่านสตรีมาก็มากตลอดทั้งงานแต่พึ่งจะมีนางที่ทำให้ระบบส่งเสียงแจ้งเตือน และการรอบแอบมองของเขาดูเหมือนจะไม่พ้นสายตาของแม่นางซินเยว่และหลี่ชางกง
"ฮ่าๆ ดูเหมือนว่าจะมีคนมาหลงเสน่ห์ของแม่นางซินเยว่อีกแล้วเป็แน่แท้" หลี่ชางกงพูดแซวๆฉินจุนออกมานั้นทำให้ฉินจุนหลุดอกจากภวังค์ทันที
"ใคร? ข้ารึ ก็แม่นางซินเยว่งดงามเช่นนี้ใครเล่าจะไม่อยากมอง" ฉินจุนพูดออกมาแบบลูกผู้ชาย
"ขอขอบคุณาาสยบฟ้าที่ชม" ซินเยว่เอ่ยออกมา แม้จะเห็นเพียงแค่ดวงตาคู่นั้นแต่ฉินจุนก็รู้ได้ทันทีว่านางดูเหมือนจะกำลังยิ้มอยู่
"ฮ่าๆ ดูเหมือนแม่นางซินเยว่จะชอบพอคำพูดเ้าไม่น้อยเลยนะ" หลี่ชางกงพูดขึ้น
ฉินจุนไม่รอช้า ไม่รู้หรอกว่าสาวมีใจไหมเพราะไม่เคยมีแฟนเลยซักคนแต่ดูเหมือนนางเองจะไม่ได้รังเกียจเขาหรือไม่ได้พูดตามมารยาทที่เขาพูดชมนาง บางที่เขาอ่จจะมีโอกาศจีบนางติดก็ได้
"แม่นางซินเยว่ถ้าไม่ติดขัดอะไรเชิญแม่นางมานั่งดื่มชาพูดคุยกับข้าได้หรือไม่" ฉินจุนไม่ได้เรียกซินเยว่ว่าผู้าุโแต่เรียกว่าแม่นางแทนเพื่อให้ดูเป็กันเองมากขึ้น เขาหวังว่านางจะตกลงเขาเคยเจอคนงามมาก็มากหลังจากมาโลกใบนี้แต่ในสมัยกาลก่อนเขาไม่ได้สนใจในเื่ของการแต่งงานเลยแม้แต่น้อยและอีกอย่างสตรีที่งดงามส่วนมากก็มักจะถูกหมายปองโดยบุรุษผู้แข็งแกร่ง ตัวเขาในอดีตถึงจะแข็งแกร่งแต่ก็ไม่ได้มากเท่าตอนนี้ ทำให้เขาในตอนนี้ที่ทั้งแข็งแกร่งแล้วและยังอยากแต่งงานเขาเลยจะไม่ปล่อยโอกาสที่จะได้พัฒนาความสัมพันธ์กับแม่นางซินเยว่ผู้นี้เป็อันขาด
"เป็เกียรติของข้ายิ่งนักที่ได้พูดคุยดื่นชากับราสยบฟ้าผู้ยิ่งใหญ่" ซินเยว่ตอบกลับด้วยเสียงอันไพเราะ
"ฮ่าๆ หนุ่มสาวนี้ดีจริงๆ" หลี่ชางกงพูดออกมาลอยๆ
ฉินจุนได้ฟังคำตอบก็รู้สึกพึ่งพอใจไม่น้อย ตัวเขาไม่ได้หลงตัวเองหรอกนะแต่ว่าตัวเขาค่อนข้างหล่อเหลาหน้าตาดีที่เดียว เรียกได้ว่าเป็เซียนหนุ่มเลยก็ว่าได้ ตาเฒ่าหลี่ชางกงเคยบอกกับเขาว่าถ้าเขาคิดจะเกี้ยวพาราสีสตรีแล้วไซร้จะมีสตรีนางใดหลุดรอดมือเขาไปได้กัน ตอนแรกเขาก็คิดว่าหลี่ชางกงพูดเกินจริงแต่ไม่นานหลังจากนั้นก็ได้มีสตรีว่าให้ท่าไม่น้อยแต่น่าเสียว่าใน่เวลานั้นเขาไม่ได้สนใจในเื่ของความรัก
"ฮ่าๆ ตาเฒ่าเ้าอิจฉาข้ารึ" ฉินจุนพูดอย่างยิ้ม
"เฮ้อ ข้าแก่แล้วจะมาอิจฉาอะไรกับเื่รักไคล้ของหนุ่มสาวกันเหล่า" หลี่ชางกงถอนหายใจแล้วพูดออกมา
"ท่านรองเ้าสำนักหลี่ก็พูดเกินไป ท่านยังแก่ขนาดนั้นสักหน่อย" ซินเยว่เอ่ยออกมา
"ฮ่าๆ ขอบใจๆ แม่นางซินเยว่ชั่งพูดรักษาน้ำใจคนแก่ได้เก่งนัก กลับกันซินเหยียนที่เป็ญาติกันกลับพูดน้อยนัก" หลี่ชางกงพูดถึงศิษย์น้อยของตนเอง
"ว่าแต่คุยกันจนลืมแนะนำตัวกันไปเสียสนิท ทั้งสามนี้คือลูกศิษย์ของแค่เอง" หลี่ชางกงพูดแล้วผายมือไปทางผู้เยาว์สามคน
"ฟ่านเฉิงเฉิงคาราวะาาสยบฟ้าขอรับ"
"หลิวอี้หรูคาราวะาาสยบฟ้าเ้าคะ"
"ซินเหยียนคาราวะาาสยบฟ้าเ้าคะ"
ทั้งสามคาราวะฉินจุนพร้อมกัน ฉินจุนก็รอบมองทั้งสามแล้วเห็นว่าแต่ละคนไม่ธรรมดาเลยจริงๆ สมกับเป็ศิษย์ของรองเ้าสำนักของนิกายไท่ไป๋จริงๆ
"อืม" ฉินจุนตอบกลับสั้นๆเพราะไม่ได้สนิทอะไรเท่าไร
"ถ้าเช่นข้าขอตัวไปพูดคุยกับคนรู้จักก่อนนะเ้าค่ะ" ซินเยว่พูดขึ้นดูเหมือนว่านางจะมองเห็นคนรู้จัก ก่อนจากไปนางหันมามองฉินจุนแล้วพูดว่า
"หวังว่าท่านจะมาเชิญข้าไปดื่มชานะเ้าค่ะ"
"แน่นอนแม่นางซินเยว่" ฉินจุนตอบกลับ
"ถ้าเช่นนั้นข้าไปทักทายคนอื่นก่อนนะตาเฒ่าแล้วไว้ค่อยคุยกัน" ฉินจุนกล่าวลากลับหลี่ชางกงเพื่อไปทักทายแขกคนอื่นต่อ
"อืม ถ้าทักทายเสร็จแล้วก็ไปเจอกับข้าด้วยล่ะ ข้ามีเื่ที่สำคัญจะคุยด้วย" หลี่ชางกงทำเสียงจริงจังดูเหมือนเื่ที่จะพูดด้วยจะเป็เื่สำคัญไม่น้อย
"อืม เดี๋ยวข้ากลับมาคุยด้วยเชิญท่านกินดื่มต่อเถอะ" ฉินกล่าวบอก
หลังจากนั้นเขาก็ได้เข้าไปทักทายคนอื่นต่อเรื่อยๆ จนได้มาเจอกับคนของราชวงศ์หยุน
"หยุนโม่เทียนคาราวะาาสยบฟ้า" หยุนโม่เทียนทักทายฉินจุน
"ฉินจุนคาราวะท่านหยุนโม่เทียน" ฉินจุนตอบกลับ
"วันนี้ข้ามาร่วมแสดงความยินดีและ..." หยุนโม่เทียนหยุดพูดแล้วหันไปมองหยุนเยว่เอ๋อร์ หยุนเยว่เอ๋อร์รู้เหมือนจะรู้งานจึงได้ก้าวมาทำความเคารพฉินจุน
"หยุนเยว่เอ๋อร์คาราวะาาสยบฟ้าเ้าคะ" หยุนเยว่เอ๋อร์กล่าวทักทาย
"อืม" ฉินจุนรอบมองสาวน้อยตรงหน้า นางเองก็งดงามไม่น้อยเช่นกัน หลังจากที่กำลังคิดอะไรไปเรื่อยนั้นก็ได้มีเสียงดังขึ้นในหัวเขาอีกครั้ง
[ติ้ง! ตรวจพบผู้หญิงที่เหมาะสมแนะนำให้แต่งงานด้วย]
"เจออีกคนแล้วหรอ แต่นางยังดูเด็กอยู่เลย แต่ดูเหมือนหยุนโม่เทียนจะพานางมาเพื่อสิ่งนี้สินะพานางมาให้ข้าดูตัว ดูเหมือนราชวงศ์หยุนจะกลัวข้าไม่ใช่น้อยเลย ถึงได้ส่งหยุนเยว่เอ๋อร์มาเพื่อให้ข้าดูตัว ถ้าข้าจะเอานางจริงๆดูเหมือนจะไม่ยากนะเพราะดูเหมือนฝั่งนั้นก็้าแบบนี้อยู่แล้วด้วย ข้าควรแสดงท่าทีว่าสนใจนางสินะ" ฉินจุนกล่าวในใจ
"เ้าเป็สตรีที่งดงามมากนะหยุนเยว่เอ๋อร์" ฉินจูนพูดออกมา
ดูเหมือนว่าคำพูดนี้ของฉินจุนจะทำให้คนจากราชวงศ์หยุนรู้สึกโล่งใจเป็อันมาก นั้นหมายความว่าฉินจุนสนใจในตัวขององค์หญิงแบบนี้พวกเขาก็คงไม่ต้องกลัวตระกูลฉินจะมาโจมตีพวกเขาแล้ว แต่นั้นก็ต้องดูด้วยว่าองค์หญิงของพวกเขาสนใจในตัวของาาสยบฟ้าหรือไม่ เพราะองค์จักรพรรดิกับอดีตองค์จักรพรรดินั้นบอกแล้วว่าจะไม่บังคับองค์หญิงเด็ดขาด
"ขอบคุณสำหรับคำชมเ้าค่ะ" หยุนเยว่เอ๋อร์ตอบกลับแบบอายๆ ทำให้รู้ได้ทันทีนางเองก็ดูเหมือนจะชอบในความหล่อเหลาของาาสยบฟ้าไม่น้อยเลยทีเดียว
"ถ้าไม่ติดขัดอะไรไว้ข้าจะมาชวนแม่นางเยว่เอ๋อร์ไปดื่มชาได้หรือไม่" ฉินจุนเปลี่ยนไปเรียกเป็แม่นางเพื่อความเป็กันเองมากขึ้น
หยุนเยว่าเอ๋อร์หันไปมองปู่ของตนเอง เขาก็พยักหน้าให้นางจึงหันไปตอบกลับฉินจุนว่า
"ไม่ติดขัดเลยเ้าค่ะ" นางพูดอย่างตื่นเต้นเล็กน้อยที่จะได้ไปดื่นชากับเขา
"เช่นนั้น เมื่อถึงเวลาข้าจะมาเรียกแม่นางนะ ถ้าไม่มีสิ่งใดแล้วข้าขอตัวไปทักทายแขกต่อก่อนล่ะ" ฉินจูนนัดหมายกับเยว่เอ๋อร์และกล่าวลาเพื่อไปทักทายแขกให้ครบทุกคน
"เชิญาาสยบฟ้า" หยุนโม่เทียนเป็ตัวแทนในการกล่าวบอก
หลังจากฉินจุนจากไปแล้วนั้นหยุนโม่เทียนก็ได้สอบถามหยุนเยว่เอ๋อร์ว่าชอบพาาสยบฟ้าไหม
"ชะ..ชอบเ้าค่ะท่านปู่" หยุนเยว่เอ๋อร์ตอบย่างอายๆกลับคำถามตรงๆของปู่ตนเอง
"ฮ่าๆ เช่นนั้นก็ดีแล้วเยว่เอ๋อร์" หยุนโม่เทียนไม่ได้พูดอะไรอีกเพราะเห็นแก้มของหลานสาวตัวน้อยนั้นเวลานี้แดงไปหมดแล้ว
ฉินจุนกล่าวทักทายแเื่ทุกคนจนกมดสิ้นแล้ว จากนั้นเขาก็ได้ชักชวนสองสาวที่เขานัดหมายไว้ไปดื่นชาพูดคุยเื่ๆต่างๆมากมาย โลกใบนี้นั้นการที่บุรุษจะมีภรรยาหลายคนนั้นไม่ใช่เื่แปลกแต่อย่างใด สองสาวที่เขานัดมานั้นก็คิดเช่นเดียวกันบุรุษจะมีสตรีมากเป็ธรรมดาพวกนางเลยไม่ได้คิดว่าฉินจุนไม่ดีแต่อย่างใด จากนั้นบุรุษหนึ่งสตรีสองก็พูดคุยกันต่างๆนาๆยาวนานเกือบครึ่งชั่วยามกันเลยที่เดียว ดูเหมือนนางทั้งสองก็มีใจให้ฉินจุนไม่น้อย ตอนแรกฉินจุนรู้สึกเป็กังวลมากเพราะเขาจีบหญิงไม่เป็จริงๆแต่พอพูดคุยด้วยแล้วนั้นพวกนางก็ดูเหมือนจะไม่ได้ให้เขาต้องจีบแบบหวานหยดอย่างนิยายที่มีขายตามตลาดเสียเมื่อไร แค่พูดคุยกันถูกคอมันก็เหมือนเป็การจีบไปในตัวแล้วเช่นกัน ฉินจุนได้เชิญคณะของพวกนาฃให้อยู่ค้างที่นี้เพื่อพักผ่อนก่อน ซึ่งพวกนางก็ตกลง หลังจากพูดคุยกับสองสตรีเสร็จนั้นเขาก็บอกว่าพวกนางเพื่อไปหาหลี่ชางกงเพื่อพูดคุยเพราะดูเหมือนหลี่ชางกงจะมีเื่สำคัญจะพูดคุยกับเขา
...
เขาเดินทางมาหาหลี่ชางกงที่ศาลาแห่งหนึ่งที่เขาให้คนในตระกูลจัดเตรียมให้
"มาแล้วรึพ่อหนุ่มมากรัก" หลี่ชางกงกล่าวอย่างยิ้มๆ
"มากรักอะไรกัน ท่านก็พูดไปเรื่อย" ฉินตอบกลับ
"แล้วท่านมีเื่อะไรจะพูดกับข้ารึ ดูท่านจริงจังกับมันทาทีเดียว" ฉินจุนกล่าวถาม
"ข้าแค่อยากจะเตือนเ้านะ" หลี่ชางกงพูดออกมา
"เตือนข้า? เื่อันใดกัน" ฉินจุนงง
"ดูเหมือนว่าในทวีปหยุนเซียวเผ่าปีศาจจะเข้ามาแล้วน่ะสิ" หลี่ชางกงพูดด้วยเสียงจริงจังกว่าปกติ
# จากนักเขียน หลังจากตอนที่30ผมจะขออนุญาติเริ่มติดเหรียญแล้วนะครับ จะเป็การติดเหรียญแบบอ่านฟรีสองตอนติดเหรียญหนึ่งตอนนะครับ
ปล.คำผิดเยอะขออภัย