หลังจากเทียนหลางเสร็จสิ้นจากการพักฟื้นจิตใจของตัวเองเขาก็ลุกขึ้นมาและดูดซับพลังที่อยู่ในหยกเพลิงจนเกลี้ยง ในตอนนี้เทียนหลางอยู่ในระดับก่อตั้ง ขั้นที่ 4 แล้วซึ่งเร็วจนน่าแปลกใจ
''เอาหล่ะต่อไปก็เริ่มหลอมเ้าหยกนี่ให้กลายเป็รูปร่างแล้วไปขายตาแก่นั่นดีกว่า''
''แต่ว่าจะเอารูปอะไรดีหล่ะ... ?''
เทียนหลางนั่งคิดไปเรื่อย ๆ จนสรุปได้ว่าคงจะต้องเป็ักับูเาซึ่งแสดงถึงความยิ่งใหญ่น่าเกรงขามและมั่นคง แต่เทียนหลางคงต้องทำมันทีหลังเพราะตอนนี้ก็เป็เวลาเที่ยงแล้วเขายังไม่ได้นอนเลย แม้ว่าเทียนหลางจะสามารถไม่นอนได้เป็เวลาหลายวันแต่สิ่งหนึ่งที่เขาชอบทำนอกจากการอ่านหนังสือก็คือการนอนนี่แหละ
เทียนหลางขอให้พ่อกับแม่ไปซื้อของแทนเขา ส่วนเขาจะขอนอนเสียหน่อยซึ่งแม่กับพ่อก็ไม่ได้คัดค้านอะไร เทียนหลางคิดว่าเขาคงจะต้องซื้อรถให้พ่อกับแม่สักหน่อยหลังขายเ้าหยกเพลิงนี้
......................................................
หลังจากตื่นนอนแล้วเทียนหลางก็ลงมาอาบน้ำล้างตัวและลงมาด้านล่างเพื่อเตรียมของ ในจังหวะนั้นพ่อและแม่ของเทียนหลางเห็นใบหน้าของเขาที่เปลี่ยนไปพวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไรเลยเพียงแค่พูดว่า ' หล่อขึ้นนะลูก ' เพียงแค่นั้นทำเอาเทียนหลางสงสัยเล็กน้อยว่าเหตุใดพ่อแม่ของเขาถึงไม่ใอะไรเลยแต่นั้นก็ถือว่าเป็เื่ดีของเขา ที่จะไม่ต้องมาตอบคำถามน่ารำคาร
วันนี้ดูเหมือนพวกนักรีดไถจะมาทำงานเป็ปกติ เทียนหลางจึงได้ถามชื่อของพวกเขา และหัวหน้าของพวกนั้นที่เป็ทหารก็มีชื่อว่า ถังหยาน เทียนหลางให้พวกเขานั้นคอยดูแลลูกค้าไปก่อนส่วนคนอื่น ๆ ทำงานล้างจานและเก็บจานเพราะจำนวนลูกน้องของถังหยานมีจำนวนเยอะจึงต้องแบ่งหน้าที่กันดี ๆ แต่ก็คงต้องหลังจากที่ร้านนั้นขยายตัวแล้วมันถึงจะลงตัว
เทียนหลางเริ่มคิดที่จะหาลูกศิษย์สักคนเพื่อสอนเื่การทำอาหาร เพราะในอนาคตเทียนหลางคงไม่ได้จำเจอยู่ที่ร้านแห่งนี้ เขามีความคิดในการเริ่มธุระกิจมากมายรออยู่ข้างหน้าดังนั้น ร้านอาหารนี้ต้องมีคนดูแลต่อในเื่ทำอาหาร
เทียนหลางคิดว่าจะเลือกสองสามคนในหมู่ลูกน้องของถังหยานที่ไว้ใจได้หรืออาจจะไปเลือกคนที่มีฝีมือด้านนอกมาสอน เทียนหลางขบคิดเล็กน้อยและตัดสินใจจะให้ถังหยานเลือกลูกน้องที่ไว้ใจได้และสามารถทำอาหารได้มาให้เขาสอน
เขาบอกเื่นี้กับถังหยานซึ่งถังหยานก็เห็นด้วย ส่วนตัวของถังหยานนั้นเทียนหลางกะจะให้เขานั้นทำหน้าที่เป็ผู้จัดการและผู้ดูแลความเรียบร้อยไปพร้อมกัน
หลังจากปิดร้านเทียนหลางก็เดินกลับขึ้นห้องและนั่งลงด้านหน้าของหยกเพลิง เทียนหลางเปิดใช้งานเพลิง์ของเขาทันใดนั้นฝ่ามือของเทียนหลางก็ปราณเปลวเพลิงสีฟ้าครามสวยงามออกมา
เทียนหลางใช้เพลิง์ตัดหยกเพลิงออกมาเป็สามส่วน ส่วนแรกคือรูปสลักัขุนเขามันจะมีความสูงราว 50ซม. และส่วนที่เทียนหลางตัดไปอีกสองส่วนนั้นส่วนหนึ่งเขาจะสลักมันเป็ัดอกบัว ไว้ตั้งในร้านซึ่งมันจะมีความสูงใกล้เคียงกันอีกส่วนหนึ่งนั้นเทียนหลางตัดมันออกมาเป็หยกชิ้นเท่ากำมือจำนวนห้าหกชั้นเพื่อสร้างเครื่องประดับ และแน่นอนเทียนหลางจะเอามันออกไปขาย
เทียนหลางใช้เปลวเพลิง์สร้างรูปสลักัขุนเขา ไม่กี่นาทีต่อมาเทียนหลางก็ขึ้นรูปร่างของัขุนเขาเสร็จและค่อย ๆ แต่งเติมรายละเอียดอย่างรวดเร็ว
ไม่นานเกินรอรูปสลักัขุนเขาก็เสร็จสมบูรณ์ เทียนหลางแกะสลักมันออกมาเป็ัจีนที่กำลังเกาะอยู่บนูเาสูงด้วยท่าทางน่าเกรงขาม และดูมีชีวิตชีวาถ้าหากใครมาเห็นมันจะต้องใเป็แน่เพราะเ้ารูปสลักัขุนเขานี้ดูเหมือนจริงมาก เพราะระหว่างที่เทียนหลางกำลังสร้างมันเขาได้ใส่ปราณของเขาไปจำนวนน้อยนิด และขจัดสิ่งเจือปนออกไปด้วยทำให้กลายเป็หยกเพลิงบริสุทธิ์ไปในตัว
หลังจากที่ทำมันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เทียนหลางก็เริ่มทำัดอกบัวอีกชิ้น จากนั้นก็ทำเครื่องประดับทั้งหกชิ้น เทียนหลางใช้เวลาเกือบทั้งคืนในการเก็บรายละเอียด และตกแต่ง
เมื่อเทียนหลางมองผลงานของตัวเองเขาก็ยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้
''ฝีมือฉันนี่ไม่เลวเลยจริง ๆ''
เทียนหลางถ่ายรูปของัดอกบัวและัขุนเขาและโพสลงในเว่อป๋อของร้าน และเว่ยป๋อของตัวเองทันทีที่เทียนหลางโพสรูปคอมเม้นท์ก็แตกกระจายทันทีมีคอมเม้นท์มากกว่าหนึ่งพันและยังคงเพิ่มขึ้นอีกเรื่อย ๆ
หลังจากสร้างกระแสเสร็จแล้วเทียนหลางก็โทรไปหาชายชราคนนั้นทันทีและบอกให้เขามาร้าน ไม่นานนักชายชราก็มาถึงร้านเมื่อมาถึงเขาก็แนะนำตัวกับเทียนหลางทันที
''ฉันชื่อฟู่เชิง เป็ประธานของฟูหว่างกรุ๊บยินดีที่ได้รู้จักนะพ่อหนุ่ม''
''ผมเทียนหลาง ยินดีเช่นกันครับ''
หลังจากจบการแนะนำตัวเทียนหลางก็ขึ้นไปยกรูปสลักหยกเพลิงัขุนเขาลงมาด้านล่างและตั้งไว้บนโต๊ะด้านหน้าของฟู่เชิง ทันทีที่ฟู่เชิงเห็นรูปสลักัขุนเขา เขาก็หลงรักมันในทันทีก่อนจะหันไปหาเทียนหลางและบอกกับเขาว่า
''ฉันจะซื้อมันในราคา 50ล้าน ขายมันใช้กับฉันเถอะนะเทียนหลาง''
เทียนหลางจ้องมองฟู่เชิงที่กระตือรือล้นอยากจะได้ัขุนเขาใจแทบขาด ภายในใจของเขานั้นก็ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายก่อนจะพูดขึ้น
''มันไม่ได้นะสิครับ เพราะผมต้องใช้เงินส่วนตัวในการจ้างให้ช่างแกะสลักนั้นสลักหยกนี้ด้วยความยากลำบาก และอีกอย่างหยกเพลิงนั้นไม่ได้สลักง่าย ๆ เลยด้วยตัวหยกที่แข็งและทนทานทำให้การแกะสลักเป็ไปได้ยาก และเพื่อที่จำทำให้เสร็จโดยเร็วจึงต้องใช้นักแกะสลักฝีมือดีเป็จำนวนมากอีกด้วย''
ฟู่เชิงได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้าก่อนจะพูดขึ้น
''ฉันให้ 55ล้าน''
''อืม...''
เทียนหลางทำท่าลังเล เมื่อฟู่เชิงเห็นก็พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว
''60ล้าน ฉันคงให้มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว''
เมื่อเทียนหลางได้ยินราคาเขาก็ในใจของเขายิ้มออกมาอย่างยินดี แต่ภายนอกกับแสดงท่าทางลำบากใจก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ และพยักหน้าตกลง
''ตกลงครับผมจะขายให้คุณในราคา 60ล้านเหรียญ ช่วยโอนมาในบัญชีนี้ด้วยนะครับ''
''ได้เลย''
หลังจากฟู่เชิงโอนเงินให้เทียนหลางเสร็จแล้วเขาก็ให้คนรับใช้กว่าสามคนอุ้มเ้าัขุนเขาขึ้นรถด้วยความระมัดระวัง หลังจากฟู่เชิงจากไปเทียนหลางก็ยิ้มกลุ้มกลิ่มกับเงินจำนวน 65ล้านในบัญชี
5ล้านนั้นได้มาจากงานพนันหยกเมื่อวานส่วน 60ล้านก็ได้มาจากฟู่เชิงเมื่อครู่
''อืม... เงินนี่มันหาง่ายขนาดนั้นเชียว''
เทียนหลางลูบคางเบา ๆ หลังจากจ้องมองเงินในบัญชีอยู่สักพักเขาก็เดินออกมาด้านนอกร้านและโทรไปยังเบอร์หนึ่งซึ่งเป็เบอร์ของเ้าของตึกข้าง ๆ ที่กำลังประกาศขายอยู่
เทียนหลางโทรไปถามถึงราคาตึกด้านข้างซึ่งถูกบอกมาว่าประมาณ 4ล้านซึ่งเทียนหลางตกลงและเรียกเขามาเซ็นสัญญาซื้อขายทันที ไม่นานนักเ้าของตึกก็มาพร้อมกับหนังสือสัญญาซื้อขาย
เทียนหลางอ่านมันอย่างละเอียดแล้วพบว่าไม่มีอะไรผิดปกติจึงตกลงเซ็นสัญญาเป็อันเรียบร้อยพร้อมกับโอนเงินให้กับเ้าของตึก ตึกด้านข้างที่ติดอยู่กับร้านของเทียนหลางนั้นเป็ตึกขนาด 3 ชั้น เทียนหลางเดินเข้าไปสำรวจด้านในก็พบว่าอยู่ในสภาพที่ดี เลยไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรมากมายนักเพียงแค่ตกแต่งเพิ่มเติมนิดหน่อยก็พอจะขยายเป็ส่วนหนึ่งของร้านได้แล้ว
หลังจากที่ขบคิดได้สักพักเทียนหลางก็หยิบโทรศัพขึ้นมาและโทรหาหลี่ไห่
''สวัสดีค่ะ มีอะไร้าให้ฉันช่วยรึเปล่าคะ ?''
''เอ่อ... คุณเลขาของปู่หลี่ผมเทียนหลางเองนะครับ ที่เคยไปที่ออฟฟิตเมื่อวันก่อน''
''อ๋อ คุณนั้นเองมีอะไรงั้นเหรอคะ ?''
''คุณพอจะทราบเบอร์ของหลานสาวปู่หลี่ไหมครับ ซูหลินหน่ะ''
''สักครู่นะคะ''
หลังจากนั้นไม่นานนักเลขาสาวสวยของหลี่ไห่ก็ส่งเบอร์ของซูหลินมาให้กับเทียนหลาง เมื่อเทียนหลางได้เบอร์มาเขาก็โทรหาซูหลินทันที ไม่นานนักเธอก็รับสาย เสียงหวานใสดังออกมาจากปลายสาย
''ฮัลโหล นั่นใครคะ''
เทียนหลางยิ้มก่อนจะพูดขึ้น
''แหม ~ ลืมกันแล้วงั้นเหรอจ้ะที่รัก เมื่อวานยังให้ผมหอมหน้าผากอยู่เลย''
เมื่อได้ยินคำพูดของเทียนหลาง ซูหลินก็โกรธขึ้นมาทันทีพร้อมกับถามออกไป
''นาย ! เทียนหลาง เอาเบอร์ของฉันมาจากไหน ?''
''จากเลขาของปู่เธอหน่ะ''
''อ๊า ~ แล้วนายมีธุระอะไรกับฉัน''
''ฉันอยากให้เธอช่วยแนะนำร้านรับเหมาก่อสร้างดี ๆ ให้กับฉันหน่อยนะ แน่นอนฉันไม่ให้เธอทำฟรี ๆ ฉันจะทำเมนูพิเศษให้เธอทาน''
เมื่อได้ยินว่าเมนูพิเศษซูหลินก็รีบมาทันทีรสชาติของผัดผักและซี่โครงหมูยังคงติดปากเธออยู่จนถึงวันนี้ทำให้เธอนั้นอยากทานอาหารฝีมือเทียนหลางเป็อย่างมาก
ส่วนเทียนหลางก็ได้แต่อมยิ้มเล็กน้อยพร้อมคิดกับตัวเอง
'ตอนนี้ฉันกลายเป็คนรวยรึยังน๊า ~'
44
