ครบทีม
คงไม่ใช่นะ...
เสียงความคิดของน้ำทิพย์ดังขึ้นขณะที่สายตาก็มองตามรอยยิ้มที่กำลังส่งตรงมาที่เธออย่างเงียบๆขนกายลุกชันอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว
สายตาหมอนี่ถือได้ว่ากินขาดจริงๆแค่มองก็รู้ว่าเ้าชู้อย่างไม่ต้องบรรยายอะไรเพิ่ม
“ว่าไงคะคนสวยทีมนี้ดูเหมือนคนจะยังว่างอยู่นะ”เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นเมื่อเดินเข้ามาใกล้
เขากวาดสายตามองหญิงสาวอีกคนที่นั่งสบายๆและเด็กหนุ่มที่ก้มหน้าดันแว่นเงียบๆด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจแต่ดูแล้วไม่มีใครสนใจจะคุยกับเขาเลยสักคน
“ก็ถือว่าว่างละนะ”น้ำทิพย์ตอบกลับ
เมื่อสำรวจดูหน้าตาของชายหนุ่มตรงหน้าก็นับว่าหล่อเหลาเลยทีเดียวเสียอยู่แค่ดวงตาและรอยยิ้มที่ทำให้คนมองอดรู้สึกอคติไม่ได้
“ดีเลยบังเอิญว่าฉันก็ว่าง”
“อ่อ”น้ำทิพย์ส่งเสียงก่อนจะมองมิกะที่อยู่ข้างกายเพื่อขอความคิดเห็นแต่เด็กหนุ่มก็ยังเอาแต่ก้มหน้าเงียบ
“อันที่จริงต้องเรียกว่าว่างทั้งตัวทั้งหัวใจเลยล่ะ”
ประโยคต่อมาทำให้น้ำทิพย์ต้องเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มอีกครั้งคิดไม่ออกเลยว่าควรแสดงสีหน้ายังไงดีกับการปล่อยมุกในครั้งนี้ของเขา
“ฮะฮ่าอย่าคิดมากเลย ฉันก็เป็คนแบบนี้แหละ ว่าแต่รับคนเพิ่มสองคนได้ไหม?”
“สองคนเลยเหรอ?”
น้ำทิพย์เริ่มคำนวณเธอรับคนเพิ่มนะได้ แต่คนที่มาเพิ่มจะเป็ภาระหรือเปล่านี่สิถ้าเป็แบบนั้นต่อให้มีสองคนแบกก็คงลำบากอยู่ดี
“ใช่ฉันกับเพื่อนคนหนึ่ง ตอนนี้หมอนั่นกำลังนั่งรออยู่ที่ตึกNPC”
“ก่อนที่ฉันจะตอบว่าได้หรือไม่ได้ฉันขอถามนายหน่อยว่าเคยเล่นเกมแนวนี่มากี่ปีแล้ว”
“ก็ไม่นานเท่าไร”
“ไม่นานเท่าไรนะกี่เดือน?กี่ปี?”
น้ำทิพย์เริ่มซักประวัติในขณะที่ข้างกายกลับมีมือของมิกะคอยกระตุกชายเสื้อเบาๆ
คามิล่ามองสามคนตรงหน้าเงียบๆมุมปากกระตุกขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่อาจจะเป็เพราะรู้ว่าชายหนุ่มที่เข้ามาใหม่เป็ใครด้วยละมั้งถึงรู้สึกว่าเกมนี้ดูน่าสนุกขึ้นมาในทันที
“ไบรอันสินะ”
เสียงของคามิล่าเอ่ยแทรกขึ้นน้ำทิพย์จึงขมวดคิ้วงุนงง
“โอ้เธอรู้จักฉันด้วยเหรอ?”ไบรอันแย้มรอยยิ้มกว้างมองคามิล่าด้วยท่วงท่าปกติ
“รู้จักสินายกับฉันเคย PVP กันมาก่อน นายอาจจะจำไม่ได้”
“เอ๋ถึงขนาดเคย PVP กับฉัน แสดงว่าเธอคงเก่งพอตัว”
“หึ”คามิล่าหัวเราะขบขันแต่ไบรอันกลับเป็ฝ่ายขมวดคิ้วแทน
“เธอหัวเราะแบบนี้หมายความว่ายังไง?”
“นายแพ้”
ประโยคนั้นทำให้ไบรอันถึงกับรู้สึกว่าร่างกายกลายเป็ของเหลวไหลลงไปกองที่พื้นอะไรคือ PVP แพ้ผู้หญิงตรงหน้า
เขาที่มีฉายาว่าSniper – X มีอยู่ไม่กี่ครั้งที่แพ้และการแพ้ให้กับผู้หญิงนั้นมีเพียงครั้งเดียวเท่านั้นที่เขาจะไม่มีวันลืม!
“เธอคือควีนแท็งก์!”
“อืม”
น้ำทิพย์ฟังจากการพูดของสองคนนี้ก็พอจะรู้ทันทีว่าชายหนุ่มที่ดูเ้าชู้คนนี้นั้นมีความสามารถพอๆกับคามิล่าเรนดูแล้วนับว่าคงเก่งและสำหรับเงื่อนไขในการเข้ากลุ่มของเธอก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไรอยู่แล้ว
ขอแค่แบกเธอได้เธอก็ยอมให้เข้าทีมอยู่แล้ว
การเชื่อมต่อระบบทีมเริ่มขึ้นเมื่อเธอดึงไบรอันเข้าร่วมสำเร็จเขาก็กดดึงเพื่อนอีกคนเข้าร่วมในทันที แค่นี้ก็ถือว่าทีมของเธอครบแล้ว
ผู้เล่นห้าคนอันประกอบไปด้วยอาชีพห้าอย่างที่แตกต่างกัน
มีหัวหน้ากลุ่มที่เสนอชื่อตัวเองอย่างน้ำทิพย์ที่เล่นสายซัพพอร์ตคามิล่า สายแท็งก์ มิกะสายเวทย์ ไบรอันสายแครี่ และคนสุดท้ายที่เธอยังไม่เห็นหน้าแต่ดูจากชื่อแล้วทำให้คามิล่ากับมิกะนิ่งเงียบไปก็พอจะเดาได้ว่าคงเก่งกาจน่าดู
เขาคนนั้นมีชื่อว่าเทมป์เล่นสายไฟเตอร์ เป็ผู้เล่นสายต่อสู้ระยะประชิดเช่นเดียวกับคามิล่านั่นเอง
….
ตึก NPC เมืองเริ่มต้น
เมื่อร่างทั้งสี่เดินมาถึงก็พบว่าเวลานี้มีกลุ่มคนจำนวนหนึ่งต่อแถวอยู่หน้าตึกNPC หัวแถวเวลานี้พวกเธอไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนน้ำทิพย์ที่เคยเล่นเกมแนวนี้เป็ครั้งแรกก็ได้แต่กระซิบถามกับมิกะสองคน
“ผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ”มิกะเอ่ยบอกเสียงเบา
ปกติแล้วไม่ใช่ว่าซอฟต์เบต้าทั้งหมดมีเพียงหนึ่งร้อยคนงั้นเหรอ? หากรวมกลุ่มกันห้าคนก็มีแค่เพียงยี่สิบกลุ่มเท่านั้นแต่เมื่อมองแถวที่ยาวก็แทบจะเรียกว่าคนทั้งยี่สิบกลุ่มมารวมตัวกันอยู่ตรงนี้หมดเลยนะสิ
“เดี๋ยวฉันไปถามเอง”ไบรอันเอ่ยขึ้นพร้อมกับเสนอตัว
ชายหนุ่มเดินเข้าไปถามบรรดากลุ่มคนที่อยู่ตรงหน้าทันทีจนได้คำตอบกลับที่ทำให้คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันจนเป็ปม
“เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?”น้ำทิพย์เอ่ยถามเมื่อไบรอันกลับมา
“เขาบอกว่ามีผู้เล่นคนหนึ่งยังไม่รับเควสและเขาก็ไม่ยอมให้คนอื่นรับเควสก่อนอีกด้วย”
“มีผู้เล่นบ้าๆแบบนี้ด้วยงั้นเหรอเนี่ย”น้ำทิพย์พูดอย่างหัวเสีย
ที่สำคัญกว่านั้นคือทีมของเธอนับว่าเป็ทีมสุดท้ายที่มาตึกNPC แล้วแบบนี้ทีมของเธอจะได้รับเควสตอนไหนกัน?
และเมื่อมองดูกลุ่มผู้คนเล่นคนอื่นๆที่หงุดหงิดแล้วเดาได้เลยว่าทีมของเ้าบ้านั้นต้องถูกหมายหัวและด่าแบบไม่เป็ผู้เป็คนแน่นอน
ในระหว่างที่พวกเขาทั้งทีมกำลังตกอยู่ในความคิดสาปแช่งอยู่นั้นเสียงข้อความในระบบกลับดังขึ้น
“ยินดีด้วยทีมผู้เล่นได้รับเควสสำเร็จ กรุณายืนยันชื่อทีมภายในสามวันหลังจากรับเควสค่ะ”
“เอ่อ”
ไบรอันถึงกับพูดไม่ออกเขารู้ได้ในทันทีว่าผู้เล่นบ้าๆนั้นคือใครไม่ต่างจากทุกคนในทีมที่พูดอะไรไม่ออกเช่นกันพวกเขาขยับเท้าถอยหลังไปหลายก้าวอย่างไม่ได้นัดหมาย
แน่นอนว่าต้องรีบออกไปให้ไกลที่สุดก่อนที่ผู้เล่นคนอื่นจะทันรู้ตัว
อย่างน้อยต้องปกป้องชื่อเสียงในเกมนี้ก่อนเป็อันดับแรกละนะ!
....
ฝากติดตามนิยายด้วยนะคะคอมเม้นท์เป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยน๊า
29/04/2564
1K
