นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

 อาหารค่ำปรุงเสร็จก่อนเวลาพร้อมสำรับอาหารเรียกน้ำย่อยก่อน  แม่บ้านเข้ามานิทตี้ให้ห้องครัว“ ดิฉันทำความสะอาดเรียบร้อย รีดผ้า วันนี้ขอกลับก่อนนะคะ “ นิทตี้แบ่งอาหารพร้อมจ่ายค่าแรงพิเศษ “นายผู้หญิงทำอาหารอร่อยจริงๆ“ วินนี่อุ้ม โรซี้เข้ามาในห้องครัว“โอ้โห้ คุณทำอาหารเสร็จเหลือเวลาอีก 2ชั่วโมง  ผมคิดคุณรีบไปหรือเปล่าครับ สำหรับวีไอพีคนนี้“ แววตาดีใจของเธอเมื่อไดรับคำชมดับวูบลงเธอไม่พูดอะไรกับวินนี่เดินเลี่ยงไปทางอื่น  “ โรซี้ เล่นตรงนี้นะครับอาขอเจรจากับคุณผู้หญิงก่อน “  วินนี่โอบร่างงามจากด้านหลัง “ ทำอาหารตั้งหลายอย่าง“ วินนี่เปิดฝาหม้อ กระทะชมอาหารที่เธอปรุง นิทตี้ยืนปอกผลไม้ต่อ  “ ไม่มีของโปรดสำหรับผมเลยสักอย่าง คุณตั้งใจทำเพื่อเขาจริงๆใช่ไหม  “ นิทตี้หันหลังแต่วินนี่โอบร่างเธออีกครั้ง  เธอผลักร่างสูงออก  “ โกรธผมทำไม ที่รักถามอะไรก็ไม่ตอบไม่พูดอ่ะ“ วินนี่แตงกวาขึ้นมากิน คาบในปากครึ่งหนึ่ง ต้องการหยอกล้อกับเธอ  แต่นิทตี้ดันส่วนที่เหลือเข้าปาก“คุณ รับปากจะช่วยฉัน  คุณหายตัวไปตั้ง4ชั่วโมง ฉันโทร.ไปก็ไม่รับ คุณรับว่าปากจะดูโรซี้ช่วยในที่สุดฉันต้องขอร้องให้ภาวนาป้อนอาหารเที่ยงแทนคุณ   คุณไม่ควรอาสาจะช่วยถ้าไม่อยากช่วย“

นิทตี้แทรกตัวเข้าไปอุ้มร่างน้อยเข้าห้องน้ำ “ผมมีธุระ เรื่องซ่อมคอมฯให้คุณหมอผมบอกคุณก่อนไป“  นิทตี้ทำเป็นหูทวนลมถอดเสื้อผ้าของโรซี้   วินนี่ร้องกรีดทำให้โรซี้ตกใจ  หนูน้อยหัวเราะท่าทางตลกของเขา “ ว๊ายย แก้ผ้าแล้ว ผมช่วยอาบให้เธอดีกว่า “  นิทตี้กล่าวขึ้นเหมือนตัดพ้อ   “คุณนั่งดื่มเบียร์ตั้งแต่เช้าไม่รักษาคำพูดเล็กๆน้อยๆ  เรายังไม่แต่งงานกัน คุณเริ่มเบี้ยวตั้งหลายอย่าง ฉันอาบให้เธอเองดีกว่าค่ะ “  หัวคิ้วทั้งสองวินนี่ขมวดเข้าหากัน กำปั้นทุบบานประตูเบาๆ “ ผมยอมรับว่าผิดคำพูด” นิทตี้เงยหน้ามองหน้าของเขา  “คุณจะโกรธผมทำไมคุณอาสาจัดเลี้ยงวีไอพีเอง ผมไม่ได้ขอร้องคุณ”  นิทตี้ถูสบู่รอบตัวเด็กวางของเล่นลงในอ่างเปิดน้ำ  “ฉันไม่ได้ต่อว่า เพียงไม่เข้าใจค่ะ ว่าทำไมคุณ...” นิทตี้พยายามอธิบายแต่วินนี่โพล่งออกมาก่อน“ แต่ผมไม่เคยมีลับลมคมในกับคุณทุกอย่างสิ่งทุกอย่างในชีวิตผมเล่าให้คุณฟังหมดไม่ใช่เหรอ นิตยา”   “ น้ำเสียงของเขาทุ้มเย็นเฉียบแววตาสะสมความโกรธที่พร้อมจะระเบิดออกมา “คุณรับปากแล้วทำไม่ได้จะโวยวายทำไมคะ ฉันรอให้คุณ...” หญิงสาวจ้องดวงตาคมกริบที่จ้องมองเธอไม่ละสายตา “ผมไม่ได้ออกไปเหลวไหลกับใครที่ไหนนอกจากคืนนั้นที่ผมไม่ได้กลับมาเฝ้าคุณเพราะเมาหนักสาเหตุที่ดื่มเพราะกลุ้มใจเรื่องพี่ๆ ผมบอกคุณทุกอย่าง ผมไม่เคยโกหกอะไรเลย เดี๋ยวก่อนคุณพูอว่า ผมทำอะไรที่เรียกว่าเบี้ยวมั่ง “ วินนี่หันหลังกลับออกมายืนที่ระเบียงหน้านอนพยายามสงบสติอารมณ์ของเขาอย่างเต็มที่

ร่างของนิทตี้ชาขยับไม่ออก  เธอตำหนิเขาแรงเกินไปหรือเปล่า เธอรีบอาบน้ำให้โรซี้ อุ้มร่างอวบน้อยออกมาเช็ดตัวบนเตียง  เสียงเรียกชื่อ Vini  Vini ทำให้วินนี่เข้ามาช่วยเธอแต่งตัว  นิทตี้ยื่นผ้าเช็ดตัวให้เขา  “ ฉันจะชงนมให้เธอค่ะ“น้ำตาเธอไหลร่วง  เธอสำนึกผิดไม่ควรพูดออกไปแบบนั้น มือปาดเช็ดน้ำตาไปชงนมใส่ขวดไป  เขย่าขวดขึ้นลง   เสียงร้องขอนมของโรซี้ดังขึ้น “ รอหน่อยจ้า อีกแป็ปค่ะ“  นิทตี้เข้ามาพร้อมขวดนมอุ่น  วินนี่รับขวดนมป้อนโรซี้  เขาเอนตัวลงนอนข้างหลานสาว  หันหลังให้นิทตี้

นิทตีเริ่มจัดห้องนั่งเล่น   วินนี่กล่อมโรซี้จนหลับอีกรอบ   เขารู้สึกผิดต้องการขอโทษเธอแต่วันนี้เธอพูดอย่างไม่รักษาน้ำใจเขา  “ผมจะลงไปข้างล่าง ซื้ออาหารปลา คุณต้องการอะไรเพิ่มไหม” วินนี่ยืนที่ห้องนั่งเล่นรอให้เธอตอบ “ น้ำแข็งค่ะเพราะคงไม่พอค่ะ”  เธอรีบตอบ  วินนี่สวมรองเท้า

นิทตี้เดินเข้าจับท่อนแขนของเขาเขย่าเล็กน้อย “ฉันขอโทษค่ะ คุณไม่โกรธฉันนะคะ“ นิทตี้กลั้นน้ำตาไม่อยู่  “ ไม่เอาไม่ร้องไห้ ผมเองก็ผิด ผมคิดว่าคุณจัดการเรื่องพวกนี้ได้เองทั้งหมดแต่คุณคงเหนื่อยทำอาหารมากมาย และดูแลโรซี้ด้วย ผมขอโทษ “   วินนี่กอดร่างเธอแน่น จูบที่หน้าผากของเธอ   “คุณควรพักผ่อนได้แล้วครับ   ผมลงซื้อไปของไม่นาน“

หญิงสาวนั่งลงบนปลายเตียงนอน คำว่าพูดของวินนี่ดังสะท้อนขึ้นในความคิดของเธอ  ลับลมคมใน ดังขี้นหลายครั้ง

 ทำให้เธอรู้สึกว่าวินนี่สงสัยในตัวเธอ เธอกระวนกระวายใจผุดลุกผุดนั่ง “เราจะเริ่มต้นตรงไหน หรือว่าวินนี่รู้อะไร   ลุงภารุตบอกอะไรคุณหมอหรือเปล่า“ นิทตี้เริ่มรู้สึกปวดหัว สายตาหยุดมองที่ร่างอวบน้อยโรซี้  ลูบกลุ่มหนานุ่มอย่างเอ็นดู .”หนูโชคดีมากๆ ไม่ต้องรับรู้เรื่องพวกนี้“