สิ้นสุดคำว่ารัก(หย่ารัก)

    โมโห

    "พี่กร"คนที่มารับลัทไม่ใช่รันเเต่เป็๲กร

    "พอดีไอ่รันติดธุระนิดหน่อย รันเลยให้พี่มารับเเทน"

    "ลัทเกรงใจพี่กรจริงๆ พี่รันนะพี่รัน"

    "55555อย่าโทษไอ่รันเลย หิวไหม"

    "ไม่ค่ะ"กรหันไปดูลัทที่มีร่างกายที่โทรมขึ้นเเละตาดูบวมๆ

    "ลัทเป็๞อะไรป่าว บอกพี่ได้นะ"

    "ปะป่าวค่ะ"

    "ป่าวก็ป่าวจ้ะ"กรไม่ถามลัทต่อเพราะดูเหมือนลัทไม่สบายใจจะเล่าให้กรฟังเท่าไหร่

    "พี่กร ขอบคุณมากนะคะที่มาส่ง"

    "จ้าาา แล้วลัทจะอยู่ที่นี้นานไหม"

    "ก็น่าจะสักพักค่ะ ทำไมเหรอค่ะ"

    "ป่าวจ้ะ นั้นพี่ไปก่อนนะ"

    "ค่ะ ขับรถดีๆ นะคะพี่กร"

    "จ้า"จากนั้นลัทก็เดินเข้าบ้านไป

    "ลัทกินข้าวมายังลูก"เเม่ลัทเอ่ยถาม

    "ยังค่ะลัทไม่ค่อยหิว เดียวลัทขอตัวขึ้นข้างบนก่อนนะคะ"ลัทขึ้นเอาของไปเก็บยังห้องนอนของตัวเอง

    "น้องสาวพี่มาเเล้วเหรอเนี่ยยยยย"รันเข้ามาทักทายลัท

    "พี่รันนนนน"ลัทเข้าไปกอดรันทันที

    "คิดถึงพี่รันจังเลยค่ะ"

    "เป็๞อะไรป่าวหึ ใครทำอะไร"รันลูบหัวลัทด้วยความเอ็นดู

    "ป่าวค่ะ ลัทได้ข่าวบริษัทพ่อมีปัญหาเลยจะเข้ามาช่วยดูด้วยค่ะ"

    "อืมๆ ใช่ๆ บัญชีที่ทำร่วมกับบริษัทของไอ่แทนพี่ว่าตัวเลขมันเเปลกๆ"

    "จริงเหรอค่ะ"

    "อืมๆ เเต่ค่อยดูเถอะวันนี้พี่จะพาน้องสาวไปกินอะไรอร่อยๆ"พูดจบ2พี่น้องก็พากันเดินออกจากห้องไป

    "แม่ครับเดียวผมกับลัทจะออกไปหาอะไรกินสักหน่อยนะครับ แม่จะไปด้วยกันไหมครับ"

    "ไม่ล่ะ ไปกัน2คนเถอะจ้ะ"

    "คร้าบบบบ นั้นผมไปก่อนน่ะ"

    "เดียวลัทมานะคะ"

    "จ้า"

    "พี่รันจะพาลัทไปไหนค่ะ"

    "เดียวก็รู้เเละพี่ว่าเราอาจจะชอบด้วย"ขับรถออกมากันสักพักก็มาหยุดตรงร้านอาหารสุดหรูแห่งหนึ่งที่ลัทกับรันรู้จักเป็๲อย่างดี

    "ร้านของพี่กร"

    "ชอบไหม"

    "ชอบสิค่ะ ไม่ได้มาทานนานเเล้วด้วย"ทั้ง2เดินเข้าร้านอย่างยิ้มเเย้ม

    ทั้งคู่เข้ามีพนักงานคนนึงเดินมาเเล้วพูดว่า

    "สวัสดีครับคุณรันคุณลัทเชิญทางนี้ครับ"พนักงานได้เดินพาทั้ง2คนไปยังห้องห้องหนึ่ง

    "ไอ่กร"กรเดินเข้ามาพร้อมกับอาหารที่จัดเตรียมไว้เรียบร้อยเเล้ว

    "พี่กรเดียวลัทช่วยค่ะ"

    "ไม่เป็๲ไร เดียวพี่ทำเองเราอยู่เฉยๆ เถอะ"กรจัดว่างอาหารอย่างเรียบร้อย

    "ไอ่กรแกนี่มัน!!!!!"

    "อะไรของเเกว่ะไอ่รัน มาถึงก็บ่นๆ"

    "ไม่ให้กูบ่นได้ไงล่ะ มึงเล่นเอาเเต่ของโปรดของลัทมาขนาดนี้อ่ะ"

    "5555555 นี่ก็ของโปรดพี่รันนะคะ"ลัทตักสลัดกุ้งเทมปุระให้กับรัน

    "ก็ของพี่มีอยู่อย่างเดียวไงงง แต่ของลัทดูสิเต็มโต๊ะเลยย"

    "555555โอ๋ๆ ไม่เป็๲ไรนะ"ทั้ง3นั่งทานข้าวกันอย่างสนุกสนานลัทดูมีความสุขมากเวลาได้อยู่กับพี่ๆ

    "ลัทขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ"ลัทเดินออกไปเข้าห้องน้ำระหว่างเข้าห้องน้ำเขาสังเกตมีผญ.คนนึงกำลังยืนล้างมืออยู่ ลัทก็เดินเข้าไปล้างมืออีกฝังนึง

    "อ่าววว ลัททท"

    "พี่เจน"

    "ลัทมากับใครรเหรอ"

    "มากับพี่รันค่ะ"

    "อ่อจ้ะ พี่มากับเเทนลัทไปหาแทนกับพี่ไหม"

    "ไม่ค่ะ ลัทขอตัวนะคะ"

    "เดียวสิ"เจนเธอคว้าเเขนของลัทไว้

    "พี่มีเ๹ื่๪๫อยากจะขอร้อง"

    "อะไรค่ะ"

    "ลัทช่วยเซ็นใบหย่าให้หน่อยได้ไหมเเทนบอกเขาไม่อยากหย่ากับลัทเพราะเขาสัญญากับพ่อลัทเอาไว้"

    "จริงเหรอค่ะ พี่เเทนอยากเลิกกับลัทจริงเหรอค่ะ"

    "จริงสิ ไม่อยากมาพูดกับลัทตรงๆ"ลัทอึ้งกับคำพูดของเจน

    "พี่ไปก่อนนะเดียว พอดีเเทนเขารออยู่"เจนเดินออกจากห้องน้ำทันทีเเล้วกลับไปที่โต๊ะ

    "แทนทานน้อยจังเลยค่ะ"

    "อืมผมไม่ค่อยหิวอ่ะ"

    "ทานหน่อยนะคะ เดียวเจนป้อน"เจตักอาหารเเล้วป้อนเเทนคุณ แต่สีหน้าเเทนคุณรู้สึกไม่ดีนัก

    ตัดภาพมาที่ลัทที่ยืนร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ แต่พอเธอเดินออกมากลับเจอกรที่ยืนรออยู่

    "พี่กร"

    "พี่เห็นเราเข้าห้องน้ำนานเลยกลัวว่าจะเป็๲อะไรไป"กรรู้ว่าลัทร้องไห้มาแต่เขาไม่ได้พูดอะไร

    "ไปกันเถอะลัท"กรพาลัทกลับไปที่ห้อง

    "พี่รันลัทอิ่มเเล้วเรากลับ"

    "พี่ยังไม่อิ่มเลยน่ะ"

    "มึงกลับก่อนเถอะ"กระซิบเบาๆ

    "อืมๆ"ทั้ง2เดินออกจากร้าน ทำให้เเทนคุณเห็นลัท

    "ลัทมากับใคร ลัทไม่ได้อยู่บ้านเหรอ"เขาบ่นกับตัวเอง

    "กรพูดว่าอะไรนะ"

    "ป่าวๆ"

    "เดียวกรขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"

    "อืม"กรรีบไปเข้าห้องน้ำเขารีบหยิบโทรศัพท์โทรหาแม่ของเขา

    "แม่ลัทอยู่บ้านไหม"

    "ไม่อยู่หนูลัทขอกลับไปอยู่บ้าน นี่เเกไม่รู้เหรอ"

    "เอออออ....."

    "นี่เเกทะเลาะกับหนูลัทเหรอ"

    "ป่าวครับเเม่ ผมเเค่ไม่ค่อยว่าง๰่๭๫นี้"

    "อ่อออ แล้วไปปป"

    "สงสัยหนูลัทคงงอนเเหละ แกก็รีบไปง้อล่ะ"

    "ครับ"เเทนคุณออกมาจากห้องน้ำก็เจอกรรออยู่

    "ถ้าแกยังทำตัวเเบบนี้แกได้ตายเเน่ไอ่เเทน"กรพูดจบก็เดินออกไปปล่อยให้เเทนคุณยืนด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แทนคุณกลับมาหาเจนที่โต๊ะหลังจากนั้นทั้ง2ก็กลับคอนโดกัน

    "แทนเป็๲อะไรค่ะ เจนเห็นสีหน้าเเทนไม่ค่อยดีตั้งเเต่ที่ร้านเเล้ว"

    "ป่าววว ผมเเค่ปวดหัวนิดหน่อย ผมขอตัวนอนก่อนนะ"

    ส่วนลัทเธอกลับมาก็เอาแต่อยู่ในห้องร้องไห้

    "ลัทท ลัทท"เธอรีบปาดตาทันที

    "ค่ะๆ"เธอรีบเปิดประตูทันที

    "เล่าให้พ่ฟังเดียวนี้"รันเดินเข้ามาในห้องเเล้วลากลัทนั่งลงข้างๆ เขา

    "ไม่มีอะไรค่ะ ลัทแค่ปวดหัวเฉยๆ"

    "ถ้าลัทไม่บอกความจริงพี่ พี่จะไปถามไอ่เเทนด้วยตัวเองนะ"

    "แต่พี่รันต้องสัญญานะคะว่าจะไม่ใจร้อนเเละปล่อยให้ลัทจัดการเ๱ื่๵๹นี้เอง"รันพยักหน้าตอบและลัทก็ได้เล่าเ๱ื่๵๹ทั้งหมดให้รันฟัง

    "ไอ่เเทนนนน!!!! พี่จะไปจัดการมัน"

    "พี่รันสัญญากับลัทเเล้วนะคะ"

    "แต่พี่ไม่อยากให้ลัทต้องเ๯็๢ป๭๨กับคนแบบนั้นอีก"

    "พี่รันเชื่อลัทนะคะ ลัทขอจัดการเ๱ื่๵๹นี้เอง"

    "อืมม ก็ได้เเต่ถ้ามันทำอะไรลัทเเม้เเต่ปลายนิ้วพี่เอามันตายเเน่"รันโมโหมากจนลัทต้องดึงรันเข้ามากอด