รักนี้ให้ช่างช่วยซ่อม

    ตอนที่ 14 เดินห้าง

    รถเมย์ขับไปเรื่อยๆ จนมาจอดป้ายที่หน้าห้างอัญเดินนำหน้าเข้าไปในห้างผมเดินตามผมเหนื่อยจากการซ้อมที่โรงเรียน แต่อัญเดินเหมือนไม่เกิดอะไรขึ้น ยิ้มร่าเริงเดินไปดูร้านโน้น ร้านนี้ผมก็เดินตาม

            

            " จะเดินไปไหนอัญ ขอพักแปบเหนื่อยแล้ว แวะร้านน้ำก่อนได้ไหม นะอัญ " ผมเรียกอัญขณะอัญกำลังเดินอยู่


            " ได้สิกิต นั่งร้านนี้นะ อยากกินโดนัทพอดี กิตเลี้ยงนะเป็๲ผู้ชายต้องเลี้ยงผู้หญิง ฮิฮิๆ " อัญเดินเข้าไปในร้าน Mister Donut หยิบถาดใส่กับที่คีบ เดินไปเลือกโดนัท ผมยังยืนงงอยู่เลย เดี่ยวๆผมบอกเลี้ยงตอนไหนเนี่ย ยัยนี้กวนประสาทจริงๆ เห้อดีกว่าไม่ได้พัก นั่งที่นี้ก่อนละกัน อัญคีบโดนัทมาสองชิ้น สั่งน้ำชามะนาวหนึ่งแก้ว

            

            " กิตเอาน้ำอะไรค่ะ " 


            " เอาเหมือนกันอัญก็ได้ " ผมกำลังจะเดินไปนั่งที่โต๊ะ อัญสะกิดที่หลังผมทำท่าแบมือยิ้มให้ผม ชัดเลยจ่ายตังสินะผมยืนเงินให้อัญ เดินไปนั่งที่โต๊ะ คิดในใจนี้ลากผมมาเสียตังชัดๆ ผมนั่งฟุบลงบนโต๊ะเหนื่อยชะมัดวันนี้ พรุ่งนี้ต้องไปนอกสถานที่กับรุ่นพี่อีก


    ผมกำลังนั่งฟุบโต๊ะอยู่อัญก็เดินเอาถาดมาวาง ยื่นน้ำชามะนาวมากับโดนัทมาให้หนึ่งชิ้น


            " อัญซื้อมาฝากกิตแหนะ อร่อยมากเลยนะ อ่านในรีวิวมา แต่อัญยังไม่ได้ลองชิมหรอก " เดี่ยวๆ บอกเลี้ยงแต่มันตังผม บอกอร่อยแต่ยังไม่ได้ชิม ยัยนี้ติ๊งต๊องนี้หว่า ผมหัวเราะในใจ ผมกัดโดนัทไปหนึ่งคำ

            

            " โห้วว อร่อยแหะ " ก็อร่อยจริงๆแหละโดนัทอันนี้ ผมกำลังจะกัดคำที่สอง


            " ขอชิมมั้ง ขอลองคำหนึงนะๆ ๆกิต คำเดียวคำเล็กๆ " อัญทำหน้าสงสาร อ้อนวอน ทำท่ากำลังบีบน้ำตาใส่ผม 


            " เอ้าไม่เดินไปซื้อใหม่ละอัญ เดินแค่นี้เองอันนี้มันของผมหน่าาา " ผมตอบไปแบบกวนๆ


            " ไม่เอาซื้อมาแล้วกินไม่หมด แค่ชิมเองกิตก็ให้สักคำไม่ได้เหรอ นะค่ะ " ผมยื่นโดนัทให้อัญ อัญกัดโดนัทไปหนึ่งคำ เอ้าจะให้ถือรับประทานเอง เล่นกัดดื้อๆแบบนี้เลยเหรอ แสบจริงๆ หน้าหมั่นใสชะมัด 


            " อร่อยอะ ขออีกคำ " ขณะที่อัญกำลังพูด


            " ไม่ " ผมขัดคำพูดอัญ 


            " โห่ใจร้ายอะกิต " อัญทำหน้างอลแก้มป๊อง หยิบโดนัทของตัวเองมากิน


            " อันนี้ก็อร่อยอะกิต ลองชิมสิ "


            " ไม่อะผมอิ่มแล้ว " อัญยื่นโดนัทมาให้ เอ้าพื่งจะบอกไปว่าอิ่มแล้วยัยนี้บ้าปะนิ


            " คำหนึ่ง ให้ชิมคำหนึ่งอร่อยจริงๆ " ผมยื่นมือจะไปหยิบโดนัท อัญก็ดึงโดนัทกลับ เอ๊ะยังไง


            " ไม่เอาเดี่ยวเราป้อม เดี่ยวกิตมือเลอะ อ้ามมมม " ผมมองซ้าย มองขวาเพราะว่าอายคนอื่นเขา ผมรีบยื่นปากไปกัด


     รับประทานโดนัทเสร็จพวกเราก็เดินออกจากร้าน อัญก็เดินไปดูโน้นดูนี้ แวะเกือบทุกร้าน ผมทำท่าทางเหมือนเดินไม่ไหวอัญเดินเข้ามาหาผม จับมือผมลากไปดูร้านเสื้อผ้าหลายร้าน เหมือนกับแม่จูงลูกเลย ขณะที่เรากำลังเดินอยู่ก็มีผู้หญิงเข้ามาทักอัญ


            " ไม่ได้เจอกันนานเลยอัญ เป็๲ยังไงบ้างสบายดีไหม " ผมเห็นอัญคุยกับเพื่อน ผมเดินเข้าไปดูในร้านขายเสื้อ


            " สบายดีส้ม มาเดินห้างเล่นเหรอ "


            " ผู้ชายเมื่อกี้แฟนเหรออัญ หล่อจัง "


            " บ้าาา ฟงแฟนที่ไหน เพื่อนที่โรงเรียนอะส้ม "


            " เพื่อนเหรองั้นฉันจีบได้ปะ ติดต่อให้หน่อยสิอัญ หล่อตรงสเป็คเลยอะ "


            " ไม่ได้ !! " ฉันตอบส้มไปด้วยเสียงที่แข็ง ในตอนนั้นทำไมฉันถึงตอบว่าไม่ได้ละ ทั้งๆที่กิตก็ยังไม่มีแฟน


            " ทำไมไม่ได้ละอัญ หรือว่าอัญชอบกิต " 


            " กิตมีแฟนแล้วส้ม " ฉันโกหกส้ม หลังจากคุยเสร็จก็โบกมือลาส้ม


    อัญเดินเข้ามาหาผมในร้านลากผมไปดูร้านอื่นต่อ ท่าทางของอัญแปลกๆไปหลังจากคุยกับเพื่อนมา หน้าของอัญออกแดงๆ หรือว่าเหนื่อย วันนี้ก็เดินจนขาลากดิน อัญได้ซื้อเสื้อมาสองตัว ก่อนแยกย้ายกันกลับบ้าน


            " เดินทางกลับบ้านปลอดภัยนะอัญ เจอกันพรุ่งนี้ " ผมส่งอัญขึ้นรถแท็กซี่ โบกมือลา


            " เจอกันพรุ่งนี้ค่ะกิต บายๆ ไว้มาเลี้ยงอีกนะ " อัญยิ้มให้ผมโบกมือบ๊ายบาย ผมนี้เข็ดเลยวันนี้นึกว่าจะน็อคคาห้างไปสะแล้ว ผมขึ้นรถแท็กซี่กลับบ้าน