เมื่อออกมาจากสวนสัตว์ อัญจรีเสนอความคิดให้ไปเดินเที่ยวที่ห้างสรรพสินค้าใหญ่ประจำจังหวัดซึ่งมีด้วยกันหลายชั้น เหตุที่อยากไปเพราะมีจุดประสงค์
ตรี ดวงฤทัย และดวงตาต่างตื่นตาตื่นใจที่ได้เห็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่เป็ครั้งแรก ตาหมุนรอบไปสิบทิศยังเหมือนจะดูไม่ทั่ว แม้จะกลัวการขึ้นบันไดเลื่อนอยู่บ้างแต่ก็ไม่อาจห้ามให้ทุกคนเดินสำรวจไปทั่วทุกชั้นได้
และแห่งสุดท้ายที่อัญจรีตั้งใจจะพาทุกคนมาดูก็คือซูเปอร์มาร์เก็ตหรือร้านชำติดแอร์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงชั้นใต้ดินนั่นเอง
ตรีมองซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ด้วยสีหน้าตื่นตะลึง เขาไม่คิดเลยว่าจะมีร้านขายของชำที่มีขนาดใหญ่ระดับนี้ได้ ที่สำคัญคือที่นี่จัดวางสินค้าได้สวยและมีระเบียบอย่างมาก ดูน่าซื้อ น่าหยิบไปหมด แล้วน่าจะเป็ที่ชื่นชอบของคนจังหวัดนี้ด้วย สังเกตได้จากมีคนเดินสวนกันไปมาเพื่อหยิบเลือกสินค้าอยู่ไม่ขาดสาย
ตรีใช้เวลาในการเดินสำรวจตามชั้นโชว์สินค้าแต่ละแถวนานเป็พิเศษ สินค้าที่วางขายนั้นมีทั้งที่คุ้นตาและทั้งที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน เขาค่อย ๆ เดินและหยิบสินค้ามาอ่านรายละเอียดอย่างใจเย็น
“ถ้าร้านเราขายหลาย ๆ อย่างแบบนี้ได้ก็ดีนะพ่อ”
ตรีหันมามองลูกสาว “แค่ขายพวกเครื่องครัวเครื่องปรุงแล้วก็ขนมก็เต็มร้านแล้ว ขยายไปไหนไม่ได้อีก” เขาเองนั้นเสียดายอยู่ไม่น้อยเช่นกัน
ข้างฝ่ายดวงตาและดวงฤทัยนั้นให้ความสนใจฝั่งตู้แช่เย็นที่ขายผักและอาหารพร้อมปรุงมากเป็พิเศษ
เมื่อเห็นผักหลากชนิดที่ถูกจับใส่ถุงและวางเรียงอย่างสวยงามบนชั้น สองแม่ลูกต่างพากันเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง ไม่รู้เขาทำอย่างไรถึงจัดผักให้ดูน่าซื้อขนาดนี้ และเมื่อเหลือบมองราคาขายก็ได้แต่กะพริบตาปริบ ๆ เพราะราคาขายแพงกว่าที่วางขายตามตลาดหลายเท่าตัว ทั้ง ๆ ที่เมื่อเทียบความสดใหม่กันแล้ว ผักในตลาดดูสดกว่าเสียอีก
แต่ถ้าให้จำวิธีการใส่ถุงไปใช้กับร้านตนเองนั้นดูเหมือนจะสิ้นเปลืองและเสียเวลาเกินไป เพราะทุกวันนี้ถึงจะใช้แค่ตอกมัดแล้ววางขายก็ขายดิบขายดีอยู่แล้ว แต่อย่างว่าแหละ กลุ่มลูกค้าใครลูกค้ามัน เทียบกันไม่ได้อยู่แล้ว
สองแม่ลูกจึงหันไปดูตรงมุมอาหารพร้อมปรุงที่น่าสนใจมากกว่า เมื่อมาถึงมุมนี้ทั้งคู่ต่างไม่ยอมเดินไปที่ไหนอีก
รูปแบบการจัดเหมือนชุดแกงที่ครอบครัวเริ่มทำขายได้ไม่นานนี้ มีเครื่องปรุง ผัก และเนื้อให้พร้อม สามารถซื้อไปประกอบอาหารได้เลย เพียงแต่รูปแบบการจัดวางของห้างสรรพสินค้าจัดได้ดูน่าซื้อกว่า โดยบรรจุวัตถุดิบไว้ในถาดพลาสติกอย่างสวยงาม เครื่องปรุงต่าง ๆ ใส่ไว้ในถ้วยพลาสติกเล็ก ๆ แยกต่างหาก แล้วปิดพลาสติกใสอีกชั้น้าเพื่อป้องกันสิ่งสกปรกเล็ดลอดเข้าไป ต่างจากที่ครอบครัวทำ ซึ่งทำเพียงแค่ใส่ผักทั้งหมดลงถุงหิ้วพลาสติก ส่วนเครื่องปรุงหรือเนื้อสัตว์จะดีหน่อยคือใส่ถุงเล็ก ๆ แล้วปิดผนึกสุญญากาศให้
ดวงตามองและจดจำรายละเอียดไว้เพื่อนำไปปรับปรุงรูปแบบการขายของตน
“กลับไปแม่จะลองทำแกงส้มปลาทอดออกขายด้วย” เธอมองไปที่ชุดแกงส้มที่มีปลาช่อนทอดชิ้นโตวางโชว์อยู่้าซึ่งดูน่ากินมากและขายดีด้วยเช่นกัน เพราะระหว่างที่ยืนดูอยู่มีลูกค้าหยิบใส่ตะกร้าไปแล้วถึงห้าราย
ทั้งดวงตา ตรี และดวงฤทัยต่างมีเป้าหมายในใจตัวเองยามเมื่อเดินออกมาจากห้างสรรพสินค้าในเย็นวันนั้น
อัญจรีมองไปที่ทั้งสามคนด้วยสีหน้ายิ้มกริ่ม และเธอยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น เด็กหญิงยังหาเื่รบเร้าที่จะไปร้านสะดวกซื้อร้านดังซึ่งเริ่มมาเปิดบริการที่จังหวัดนี้บ้างแล้ว เพราะอยากให้ตรีดูรูปแบบการจัดวางสินค้า เนื่องจากร้านสะดวกซื้อนี้ความกว้างใกล้เคียงกับร้านชำของครอบครัว อาจกว้างกว่านิดหน่อยแต่ไม่มาก
เมื่อทั้งสามคนเดินเข้าไปก็ให้ความสนใจอีกครั้ง โดยเฉพาะตรี เขาเดินวนตามชั้นวางของที่มีเพียงไม่กี่แถวนั้นหลายต่อหลายรอบโดยไม่มีทีท่าเบื่อหน่ายเลยสักนิด ส่วนอัญจรีนั้นเลือกที่จะเดินตามพ่อแบบเงียบ ๆ
“แปลกจัง ร้านก็ไม่กว้าง แต่ทำไมถึงมีของขายหลายประเภทขนาดนี้” ในร้านชำของเขาขายแค่อาหารแห้ง เครื่องปรุงและขนมก็แน่นจนไม่รู้จะขยับไปไหนแล้ว แต่นี่มีขายทั้งสบู่ แชมพู ผงซักฟอก น้ำยาล้างห้องน้ำ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมต่าง ๆ มากมาย ยารักษาโรคทั่วไปก็ยังมี ไม่เท่านั้น ยังมีตู้แช่น้ำอัดลม นม และน้ำหวานหลากชนิดอีก แต่พื้นที่กลับไม่แออัด ลูกค้าสิบกว่าคนสามารถเดินวนดูของได้อย่างสบาย
อัญจรีชี้ไปที่พนักงานซึ่งกำลังนั่งเติมสินค้าอยู่ “เขาน่าจะขยันเติมของนะพ่อ วางขายหน้าร้านอย่างละไม่กี่ชิ้น ให้คนงานคอยยืนดูว่าอะไรพร่องบ้างแล้วให้รีบเติม เลยขายของได้หลายอย่าง ร้านนี้ของแทบจะเหมือนห้างที่เราไปเดินเมื่อกี้เลยนะพ่อ แต่ที่นี่เป็แบบย่อส่วน”
ตรีมองตามแล้วพยักหน้าเห็นด้วย ร้านแบบนี้น่าจะมีคลังสินค้าแยกอีกแห่งหนึ่ง หากของชิ้นไหนหมดก็วิ่งเอามาเติม ไม่เหมือนร้านของเขาที่ตอนนี้ซื้อมาแค่ไหนก็แกะวางบนชั้นทั้งหมด
แล้วที่น่าสนใจอีกอย่างสำหรับตรีคือเครื่องคิดเงินที่วางอยู่หน้าร้าน มันดูน่าสนใจดี ดูมีระเบียบระบบมากกว่านั่งจิ้มเครื่องคิดเลขแล้วคิดเงินแบบที่เขาทำอยู่มาก ตรีแอบจดจำไว้เงียบ ๆ และตั้งใจว่ารอให้ร้านนิ่งอีกสักระยะเขาจะปรับปรุงร้านให้ใกล้เคียงกับร้านสะดวกซื้อติดแอร์ร้านนี้ให้ได้
แต่แล้วก็เหมือนโชคชะตากำหนดให้เขาต้องปรับปรุงร้านเร็วกว่าที่คิด
ในอีกไม่กี่วันให้หลัง เ้าของร้านขายก๋วยเตี๋ยวที่อยู่ติดกันได้มาถามเซ้งร้านให้เนื่องจากจะย้ายไปขายที่ตลาดเทศบาลหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปสอง่ถนน
เพราะเนื้อที่ของร้านก๋วยเตี๋ยวค่อนข้างกว้าง ตรีจึงไม่ลังเลที่จะตอบตกลง การปรับปรุงใหญ่ของร้านขายของชำจึงเกิดขึ้นอีกครั้ง
2K
