ตอนที่ 9.3
กิ๊กเก่า
ณ ห้องนอน ชั้น 5
บรรดานักท่องราตรีด้านล่างต่างกำลังดื่มด่ำไปกับน้ำเมามากมายที่ศราวินให้พนักงานขนมาแจกจ่ายฉลองรับหลาน หารู้ไม่ว่าคนผลิตหลานนั้นแทบจะตบตีกันมาตลอดทาง
“ปล่อยฉันลงไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
“ไม่ปล่อย”
ตุบ! ตุบ! ตุบ!
“ปล่อยสิ มันจุก จะอ้วก!” เพียงฝันดิ้นพล่านขอลง ทั้งมือและเท้าต่างเตะต่อยคนตัวหนาไม่หยุด จนคนโดนทุบทนไม่ไหวสวนกลับคืนก้นงาม ๆ ไปบ้าง
เพี๊ยะ!
“โอ้ย! เจ็บนะ!” พอโดนตีบ้างก็โวยวายใส่ ลูบก้นตัวเองปอย ๆ
“เจ็บสิดีจะได้ไม่ดื้อ เต้นสนุกจังเลยนะ บอกให้กลับไม่ยอมกลับ” ภาพที่เมียส่ายก้นเต้นกับคนอื่น ๆ ในร้าน ยังติดตาชายหนุ่มไม่จาง มันจะเซ็กซี่เรี่ยราดเกินไปแล้ว น่าตีก้นอีกสักทีสองที
“ไม่ต้องมาดุกลบเกลื่อนเลย คุณนั่นแหละมั่วไปทั่วจนฉันเกือบโดนตบ” พอเถียงเื่นั้นไม่ได้ หญิงสาวก็ยกเื่นางแบบสาวมาสู้
“ก็บอกว่าเลิกไปแล้วไง ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง”
“อย่ามาตอแหลม เ้าชู้แบบคุณใคร ๆ ก็ดูออก”
เพี๊ยะ! ก้นกลมกลึงถูกตีด้วยความหมั่นเขี้ยว
“กล้าด่าผัวนักมันต้องโดน”
เพี๊ยะ!! แถมให้อีกหนึ่งทีหนัก ๆ
“เจ็บนะ ไอ้คุณศรัณย์!!”
“เรียกไอ้เหรอ เดี๋ยวจะจูบให้ปากบวมเลย” มีเมียดื้อนัก อยากจับกดจังเลยโว้ย!
“มาสิ! ฉันก็จะอ้วกใส่เหมือนกัน อะ...โอกกก” เพียงฝันเองก็ไม่ยอมแพ้ แม้หัวจะถูกหอยโตงเตงก็ยังล้วงคอเค้นอ้วกออกมาสู้ เอาว่ะ! อ้วกใส่นี่ล่ะซะใจสุดแล้ว
“เฮ้ย! ไม่เล่นแบบนี้นะเพลง” ศรัณย์ร้องห้าม ยอมวางคนบนบ่าให้ยืนเองบนพื้น เมื่อพามาถึงห้องนอนแล้ว
“อุ๊บ! ไม่ได้เล่น มันมาจริง” ตอนแรกแค่ทำแกล้ง แต่อ้วกดันออกมาจริงซะงั้น เธอกวักมือขอความช่วยเหลือจากสามีแล้วชี้ไปยังห้องน้ำ “พาไปห้องน้ำหน่อย!!”
หมับ!
ศรัณย์เห็นเมียจะอ้วกเลยใช้มือตัวเองอุดปากเมียไว้ เพียงฝันพยายามตีมือให้เขาปล่อยเพราะว่าอ้วกเธอออกมาเลอะมือเขาแล้ว แต่เขาไม่สนใจเอาแต่พยุงเธอเดินไปห้องน้ำ “ค่อย ๆ เดิน เดี๋ยวล้ม”
“อุ๊บ...!!”
โอกกกก อากกกก
พอเห็นชักโครกร่างบางก็รีบถลาพุ่งเข้าใส่ เธอเห็นเศษอ้วกที่ออกมาบ้างแล้วในมือของศรัณย์ ก็พาให้บรรดาอาหารในท้องอ้วกมาอย่างล้นหลาม ศรัณย์ใช้มืออีกข้างที่ไม่เปื้อนอ้วกลูบหลังให้อย่างแ่เบา รอจนมั่นใจว่าเมียเรียบร้อยแล้วถึงได้ล้างมือออกจนสะอาด หยิบผ้าชุบน้ำคอยเช็ดหน้าเช็ดปากให้อย่างดี
“เฮ้อ...หมดแรงเลย” เธอนอนแผ่หลาอยู่กลางห้องน้ำ
“อ้วกเยอะแบบนี้ จะมีอาหารไปเลี้ยงคุณลูกครับมั้ยเนี่ย” ศรัณย์นึกเป็ห่วง ข้าวก็กินน้อยแล้วยังมาอ้วกอีก จะเหลืออะไรอยู่ในท้องบ้าง
“คุณก็เลิกเข้ามาใกล้ฉันสิ ฉันแพ้ท้องหนักเพราะคุณนะ” ได้ทีก็โทษอีกฝ่ายเลย
“...ผมขอโทษ” น้ำเสียงรู้สึกผิดทำให้เพียงฝันเผลอมองใบหน้าของคนพูด เธอแค่จะแกล้งให้เขาออกไปห่าง ๆ บ้าง ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เขารู้สึกผิดเป็หมาหงอยแบบนี้
“...”
“เข้าไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวไปเอาผ้าเช็ดตัวมาให้”
“อืม”
ศรัณย์เห็นว่าบรรยากาศดูอึดอัดจึงเปลี่ยนเื่ให้เพลงขวัญไปอาบน้ำ เขาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวส่งให้ไม่พอยังขอเข้าไปเตรียมน้ำอุ่นให้เธอนอนแช่ คะยั้นคะยอจนเพลงขวัญยอมตกลงว่าจะนอนก็เดินออกมาเอาผ้าที่เปื้อนอ้วกไปซักให้อย่างไม่รังเกียจ
แปลกเหมือนกัน เขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้ให้ใครเลย แต่กับเธอคนนี้เขานึกอยากทำให้ทุกอย่าง
หรือเป็เพราะคุณลูกครับ เป็เพราะว่าเธออุ้มท้องลูกอยู่หรือเปล่านะ
ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น คู่สามีภรรยาบนชั้น 5 ก็ได้เวลาเข้านอน เพียงฝันเหนื่อยจากการเต้นและการอ้วก จึงทำให้รู้สึกผ่อนคลายเมื่อได้แช่ในอ่างอาบน้ำ พอหัวถึงหมอนแบบนี้จึงเริ่มเข้าสู่นิทรา
“เพลงขวัญ”
“...”
“เพลงขวัญ...”
“หื้อ...” คนใกล้เคลิ้มหลัไปแล้วแต่จำต้องยอมขานรับชายหนุ่มที่นอนอยู่อีกฝั่งของเตียง ศรัณย์ไม่กล้านอนใกล้เธอเพราะกลัวจะทำให้เธออ้วกอีก
“ขอผมพิสูจน์อะไรหน่อยได้มั้ย” ชายหนุ่มเจอสิ่งที่อาจจะช่วยพวกเขาสองคนในยามนอนได้จึงอยากลองทดสอบดู แต่อีกคนกลับงอแงอยากนอน
“พิสูจน์อะไร ฉันง่วงแล้วนะ”
“แปปเดียว หันมาสิ”
“ไม่เอา หันไปก็อ้วกใส่คุณอีก” แค่นอนหันหลังให้กันบนเตียงเดียวกันเธอยังพอทนได้ แต่ถ้าจะให้หันหน้าไปหามีหวังได้อ้วกอีกรอบ ไม่ไหวหรอก...
“ลองหันมาดูก่อน...นะครับ” เขายังคะยั้นคะยอไม่เลิก แรงยวบบนเตียงทำให้รู้ว่าศรัณย์คงกระเถิบเข้ามาใกล้กับเธอแล้ว หญิงสาวง่วงมากจึงตามใจหันไปหา เธอจะได้นอนเสียที
“ก็ได้” พลิกตัวกลับไปอีกฝั่ง
“มีกลิ่นเหม็นมั้ย”
พออีกฝ่ายถาม คนตัวเล็กก็ลองสูดดมกลิ่นรอบตัว ฟุดฟิด ๆ พอไม่ได้กลิ่นอะไรก็เริ่มขยับเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากขึ้น
ฟุดฟิด ๆ หือ...กลิ่นเหม็นเน่าหายไปไหนแล้ว
“ไม่มี ทำไมฉันไม่เหม็นแล้วล่ะ คุณหันหน้ามาหรือเปล่า” เพราะภายในห้องมืดมากเธอเลยมองอีกฝ่ายไม่เห็น ได้ยินแต่เสียง ลองควานมือหาก็ถูกมืออุ่น ๆ คว้าจับมากุมไว้
“อยู่นิ่ง ๆ ก่อน” เขาพูดเสียงเบา ก่อนที่เงาดำนั้นจะค่อย ๆ เขยิบเข้ามาใกล้ ไออุ่นจากอีกคนทำให้รู้ว่าเขาอยู่ไม่ไกล ศรัณย์ใช้แขนพาดเอวเธอเข้าไปหาแล้วโน้มหน้าอีกฝ่ายลงมาหากัน
...จุ๊บ
“...!!”
เพียงฝันมองไม่เห็นแต่รับรู้จากััอุ่น ๆ ว่าปากของเขากำลังประกบลงบนปากเธอ เพียงแต่อะไรบางอย่างกั้นมันไว้ไม่ให้ััได้โดยตรง แต่ถึงอย่างนั้นความอุ่นจากปากเขาก็ถ่ายทอดมาถึงเธอ ปากของเราสองคนัักันโดยมีผ้าบาง ๆ กั้นกลาง
“คุณใส่แมสเหรอ”
“อืม ผมจะได้นอนกอดคุณนาน ๆ ได้สักที” เขาตอบเสียงนุ่มแล้วกระชับกอดแน่นขึ้น เพียงฝันหลับตารับรอยจูบผ่านหน้ากากอนามัย เขาจูบเธอทั่วใบหน้า ไม่ว่าจะเป็ปาก แก้ม จมูก หรือหน้าผาก จนพอใจแล้วจึงจูบหนัก ๆ ที่กลางกระหม่อมแล้ววางคางตนเองทิ้งไว้ตรงนั้น
ตึกตัก ตึกตัก หัวใจสองดวงเต้นแรงผสานกันในความเงียบ แปลกจริง...ทั้งที่ปากของเราไม่ได้ัักันโดยตรง แต่มันกลับรู้สึกลึกซึ้งเสียยิ่งกว่า
“...เพลงขวัญ”
“หืม...”
“ผมเลิกกับผู้หญิงทุกคนแล้วจริง ๆ นะ”
เขายังอยากเคลียร์เื่นี้ “ผมยอมรับว่าตอนที่แต่งงานกับคุณ ผมมีผู้หญิงคนอื่นอยู่จริง แต่พอมีเื่คืนนั้น คืนที่เราได้เป็ผัวเมียกันจริง ๆ ผมก็บอกเลิกทุกคนไปหมดแล้วและมีคุณแค่คนเดียว”
มันอาจฟังเหมือนคำแก้ตัวจากผู้ชายเ้าชู้คนหนึ่ง ทว่าทั้งหมดที่พูดไปมันคือเื่จริง เขาไม่ใช่คนดี เป็คนเลวคนหนึ่งที่ทำเื่ผิดพลาดมากมาย แต่ต่อจากนี้แม้ว่าเขาจะทำผิดสักแค่ไหนก็จะไม่ทำผิดจนทำร้ายเมียและลูกอีก เขาจะรักษาครอบครัวเล็ก ๆ นี้ไว้
“คุณไม่ต้องอธิบายหรอก ฉันไม่ถือสาอยู่แล้วว่าตอนนี้คุณจะมีใคร” เพียงฝันตอบออกไปทั้งที่ยังหลับ บอกตัวเองว่าเธอแค่อยากจับเขาเข้าคุกเท่านั้น เื่อื่นทำให้เธอหวั่นไหวไม่ได้หรอก
“ไม่ถือสาจริงดิ”
“จริง”
งับ!
“โอ้ยยย เจ็บนะ” ได้ยินคำตอบแสนเ็าแบบนั้น คนที่อธิบายอะไรมาตั้งยืดยาวก็นึกเคือง กัดหูอีกฝ่ายไปหนึ่งที
“ถือสาหน่อยเหอะ ผัวขอ”
“ใครเขาขอกันด้วยการกัดหูเล่า”
“หรือจะให้ทำอย่างอื่น...อืม ทำรักดีมั้ย ไหน ๆ ก็ท้องแล้ว ไม่ต้องกลัวท้องอีก” พูดแล้วก็ซุกไซ้ซอกคออีกฝ่ายทั้งที่ยังสวมแมสอยู่
“หยุดเลย จะนอน!” มือบางยันหน้าเขาออกไปจากคอเธอ และดันคางเขาให้หงายเงยออกไปไกล ๆ แล้วค้างมือไว้อย่างนั้นไม่ให้เขาฉวยมาจูบเธอได้ จนไม่นานตัวเองก็เริ่มเคลิ้มหลับ
“เพลงขวัญ...” ศรัณย์เห็นคนตัวเล็กเงียบไปก็ร้องเรียก แต่ก็ยังไม่ยอมปัดมือเมียออก ลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าอีกฝ่ายคงหลับไปแล้ว ริมฝีปากหนายกยิ้มเมื่อคิดอะไรสนุก ๆ ได้ เขาใช้โอกาสนั้นสอดมือตัวเองเข้าไปใต้ผ้าห่ม
“...”
“เพลงขวัญครับ” นิ้วมือทั้งสิบค่อย ๆ ลูบไล้ไปตามเนื้อนุ่มลื่นใต้ผ้าห่ม ชายหนุ่มเล่นปูไต่อยู่ตามตัวเมีย แขนบ้าง เอวบ้าง ขาบ้าง หึ ๆ ยั่วขนาดนี้ทนได้ให้มันรู้ไป
“...!”
“ที่รักขา...” ขานเรียกเสียงหวาน แถมยังเป่าลมใส่ลำคอขาวเนียน
“โอ้ยยย ยอมแล้ว”
ในที่สุดเพียงฝันก็ทนท่าปูไต่และเสียงอ้อนไม่ไหว จำต้องบอกออกไปในสิ่งที่อีกฝ่ายอยากได้ยิน เขาอยากให้เธอหึงใช่มั้ย ได้!!
“ถือสาก็ได้ ถือสามาก อย่าให้เห็นผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้คุณอีกนะ ไม่งั้นจะตบให้หน้าหงายเลย พอใจยัง!!” เธอดึงหูอีกฝ่ายเข้ามาใกล้แล้วพ่นประโยคยาว ๆ ใส่หูให้เขาฟังชัด ๆ
“ฮ่า ๆ พอใจแล้วครับ” เขาหัวเราะชอบใจแม้จะถูกเมียดึงหู ถึงเพียงฝันจะไม่เห็นแต่ก็รู้ได้จากน้ำเสียงร่าเริงนั้น เหอะ อารมณ์ดีอะไรนักนะ!
“พอใจแล้วก็เลิกกวน นอน!!” เธอกัดฟันบอกอย่างขุ่นเคือง กระชากผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงหนีคนบนเตียง
“ค้าบบบ หลับฝันดีครับที่รักขา”
2K
![[ระบบ]บางทีที่นิยายมันบ้งอาจไม่ใช่เพราะเนื้อหาแต่เป็นปัญหาของนิสัยตัวละคร](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1631014112_18556690.webp)