หลังจากที่เริ่มการต่อสู้นั้น โวระไม่ได้เข้าไปเกี่ยวข้องด้วย พร้อมกับที่พวกเค้าได้แบ่งกัน 2 ต่อ 1 โดยแยกกันรุมชายหัวล้านกับน้องชายของเค้า ชายหัวล้านก็ได้กล่าวเย้ยหยัน
"พวกเ้า 2 คน ก่อปราณขั้นที่ 6 จะเอาอะไรมาสู้กับพวกข้าสองพี่น้องได้ พวกเค้าได้แต่กัดฟันอย่างโกรธแค้นพร้อมกล่าวสวนไปว่า บัดซบเ้ามันก็แค่สวะคิดจะไม่แบ่งสมบัติให้พวกข้า พวกเ้าสองพี่น้องก็จงทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ซะ"
พร้อมกันระหว่างที่พวกเค้าสู้กันน้องชายของชายหัวล้าน ก็ทุบหัวของชาย2ใน1คนได้สำเร็จ พร้อมกับที่ชายหนุ่มที่เห็นว่าคนในกลุ่มตายก็ได้กัดฟันพร้อมใช้ทักษะ "กระบี่ดาวตก" พร้อมแทงไปที่ น้องชายหัวล้านได้อย่างแม่นยำ แต่มันยังไม่จบเพียงเท่านั้นน้องชายหัวล้านได้ใช้ทักษะเช่นกัน "ค้อนศึกบดศิลา" พร้อมฟาดไปที่เอวของชายหนุ่มอย่างจัง จนทำให้ลุกขึ้นมาไม่ได้อีก ระหว่างที่น้องชายหัวล้านกำลังเดินไปทุบต่อนั้น
ชายคนนั้นก็ได้ลุกขึ้นมาพร้อมกับปาทรายใส่ไปที่ใบหน้าของน้องชายหัวล้าน พร้อมเสียง อ๊าก พุย พุย!! เ้าเล่นสกปรก แต่ชายหนุ่มกับไม่กล่าวพร้อมนำกระบี่แทงไปที่น้องชายหัวล้านอีก 2แผล แต่น้องชายมันกับจับกระบี่ด้วยมือเปล่าพร้อมดึงตัวชายหนุ่มคนนั้นเข้ามาพร้อมกับทุบไปที่หัวของชายหนุ่มจนแหลกละเอียด
น้องชายของชายหัวล้านตอนนี้าเ็สาหัสแต่มันยังไม่ตาย เมื่อชายหัวล้านเห็นก็ยิ้มอย่างชั่วร้ายพร้อมเริ่มเป็ฝ่ายจู่โจมในมันที
ชายหนุ่มทั้งสองที่เห็นก็เริ่มต้านรับ พร้อมกับสวนกับพร้อมทักษะ "หมัดทลายหิน" "กระบี่สายลม" ทั้งแทงและต่อยใส่ชายชราอย่างพร้อมเพียง แต่ชายชราสามารถสวนกับกระบี่ได้โดยทักษะเช่นกัน พร้อมกล่าวว่า กระบี่หวนคืน พร้อมตัดไปที่ข้อมือของชายที่ใช้กระบี่ได้สำเร็จ พร้อมเสียงร้อง อ๊ากกก!! ชายหนุ่มที่ใช้หมัดเห็นอย่างนั้นก็เริ่มวิ่งหนี
แต่มีหรือที่ชายหัวล้านจะปล่อยไป พร้อมพุ่งไปตัดหัวมันอย่างง่ายดาย แล้วเดินกลับมาพร้อมกล่าวกับชายหนุ่มที่โดนตัดมือว่า " เ้าคิดจะเอาของของข้านี่คือจุดจบของเ้า" ชายหนุ่มที่ได้ยินก็ได้แต่เครียดแค้นและไม่ทันได้กล่าวอะไรก็โดนตัดหัวไปเป็ที่เรียบร้อย
เมื่อชายหัวล้านเห็นโซระ ไม่ได้ยุ่งอะไรมันและมันก็ไม่มีลมปราณจึงยังไม่ใส่ใจ พร้อมเดินไปหาน้องชายแล้ว ป้อนเม็ดยารักษาระดับต่ำให้ เสร็จแล้วจึงหันกลับมามองที่โซระ พร้อมกล่าวว่าเ้าจะเอาเื่นี้ไปบอกใครหรือไม่
โซระที่เห็นก็กล่าวตอบว่า "ไม่หรอก ข้าไม่มีลมปราณไปพูดกับใครเค้าจะเชื่อ ท่านปล่อยข้าไปได้หรือป่าว" ชายหัวล้านก็หัวเราะ พร้อมกล่าวว่า" ปล่อยเ้างั้นรึ ได้สิ ปล่อยก็ได้ แต่เ้าต้องทิ้งหัวของเ้าแล้วออกไปได้ ฮ่า ฮ่า"
โซระที่ได้ยินก็เริ่มไม่พอใจ ระหว่างที่ชายหัวล้านกำลังจะลงมือ โวระก็ได้ก้มลงไปย่อเข่าพร้อมกับนำมือจับไปที่ดาบพร้อมพ่นลมหายใจออกมา ชายหัวล้านที่เห็นก็ใพร้อมหัวเราะแล้วกล่าวว่า " ต่อให้เ้าจะก้มหัวให้ข้า แต่เ้าก็ยังต้องตา. . .ไม่ทันที่มันจะได้กล่าวจบ เพียงพริบตาก่อนมันจะเอ่ย คำว่าตาย มันก็ได้หัวหลุดออกจากบ่าไปแล้ว ระหว่างที่หัวมันตกนั้นมันเห็นภาพของโซระกำลังมองมาแต่มันก็ไม่ได้กล่าวอะไรพร้อม สติที่หายไป
น้องชายของมันที่เห็นก็ใทันที พร้ะโกนว่า ท่านพี่ ท่านพี่ !! พร้อมวิ่งไปที่ศพของชายหัวล้านเมื่อมันเห็นว่าชายหัวล้านตายไปแล้ว มันก็หันมามองไปที่โซระ แทบจะในทันที เหมื่อมันเห็น โวระกำลัง ก้มตัวย่อขาแล้วจับดาบเช่นเดิมมันไม่รอช้าพร้อมพุ่งตัวไปในทันที พร้ะโกนว่าข้า ก่อปราณระดับ 8 เ้ามันแค่คนพิการจงตายซะเถอะ
โซระไม่รอช้า เพราะตอนนี้กล้ามเนื้อของเค้าใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว พร้อมหลับตาแล้วเอ่ยในใจว่า "ตัดนภา" พริบตานั้นเองตัวของเค้าได้พุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงพร้อมกับดาบที่ชักออกมาจากฝักดาบแทบจะพร้อมกันแล้วตวัดผ่านร่างของน้องชายไปในทันที ฉึบบ!! น้องชายหัวล้านที่พึ่งรู้สึกตัวและััได้ถึงความเจ็บพร้อมก้มมองไปดู !!!
ตอนนี้ตัวของมันได้ขาดครึ่งไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อมันเห็นเช่นนั้นมันก็ร้องออกมาด้วยความเ็ป อ๊ากกกก!!
ข้ายังไม่อยากตาย ไม่ ในตอนนี้มันไม่ยอมรับว่ามันจะถูกข้าตายด้วยคนที่ไม่แม้กระทั่งจะฝึกยุทธ์ได้ด้วยซ้ำ พร้อมกับสติที่จางหายไป
ส่วนทางด้านโซระตอนนี้ได้ตวัดคาบเืที่ติดมากับดาบก่อนแล้วเสียบดาบเข้าฝัก วิ้ง!! พร้อมอาการเ็ปที่แล่นมาในโสทประสาทในทันที อ๊ากกกก!! ความเ็ปในรอบนี้มันรุนแรงกว่ารอบแรกอย่างมาก เค้าฝืนใช้ตัดนภาไปถึง 2 รอบทำให้กล้ามเนื้อของเค้าในตอนนี้ทำงานหนักอย่างมาก ความเ็ปนี้ไม่ใช่ใครก็ทนได้ พร้อมกับอาการกล้ามเนื้อกระตุกแล้ว โซระก็สลบไป
หลังจากผ่านไปเกือบ 3 ชั่วโมง โซระก็ได้สติขึ้นมาอีกครั้งพร้อมอาการปวดกล้ามเนื้ออย่างรุนแรง แต่เค้าก็ยังลุกขึ้นพร้อมไปสำรวจศพของ ชายหัวล้านและน้องชายรวมถึงทุกคน ในที่สุดแหวนมิติทั้ง 7 วงก็มาอยู่ในมือเค้าพร้อมนั่งสำรวจ พบกับยารักษาระดับกลาง 1 เม็ดในแหวนของชายหัวล้านพร้อมนำเข้าปากในทันที
พร้อมนำศิลาปราณทั้งหมดเข้าแหวนมิติ หลังจากนั้นเค้าก็นั่งดูดซับเม็ดยา อยู่เกือบ 2 ชั่วโมงเติมพร้อมกับอาการปวดกล้ามเนื้อได้หายเป็ปิดทิ้ง พร้อมหยิบทักษะ ย่างก้าว7ดอกบัวขึ้นมา สำรวจอยู่สักพักแต่เค้ายังไม่สามารถฝึกได้ ทำให้เค้านำมันเก็บกลับไป
แล้วหันไปมองที่โรงศพที่อยู่สุดทางเดินพร้อม เดินเข้าไปเพื่อเปิดมัน หลังจากที่เค้าเปิดโรงศพนั้นกลับเห็นหญิงสาวที่งดงามนอนอยู่ในโรงศพนั้น ผมสีขาว คิ้วเรียวบางขนตายาวงอน จมูกบางและริมฝีปากสีชมพู พร้อมผิวที่ขาวราวกับหยกและหน้าอกที่ เด่นชัดพร้อมเสื้อสีขาว ที่ทำให้นางดูสูงศักดิ์อย่างที่สุด
แต่เค้าไม่ทันจะได้มองอยู่นานนั้น นางกับลืมตาขึ้นมา พร้อมดวงตาสีม่วงที่ดูน่าหลงใหลหันมามองที่โซระ เมื่อเค้าเห็นเช่นนั้นก็สะดุ้งใ พร้อมกับเดินถอยหลังสะดุดขาตัวเองจนล้ม ก้นทิ่มพื้น พร้อมเสียงร้อง "อู้ยยก้นข้า"
แต่ระหว่างที่เค้าล้มนั้น นางกับมาปรากฎตรงหน้าของเค้าราวกับภูติผี เมื่อโซระเห็นเข้ารีบยันขาตัวเองถอยหลังต่อไปอย่างรวดเร็ว เมื่อหญิงสาวเห็นเช่นนั้น ก็ได้แต่ยิมบางๆ พร้อมมองไปที่ท่าทีของโซระ
เมื่อโซระเห็นนางยิ้มเช่นนั้นกับไม่พอใจ พร้อมกล่าวว่า"เ้ายิ้มอะไรของเ้า ข้าดูตลกมากนักรึไง"
นางที่เห็นโซระกำลังโมโหก็ไม่ว่าอะไรพร้อมกล่าวว่า "ข้าตลกกับการกระทำของเ้า เหมือนข้าเป็ผีร้ายยังไงอย่างนั้น"
โซระก็กล่าวว่า"ก็ใช่นะสิ คิดจะโพล่ก็โพล่ท่านทำข้ากลัวรู้ไหม!! แต่ไม่ทันขาดคำนางก็โพล่มาข้างๆโซระอีกครั้ง "
โซระที่เห็นเช่นนั้น ก็พุ่งตัวเตรียมจะหนีทันที เมื่อนางเห็นท่าทางที่ตลกของโซระ นางก็อยากแกล้งเค้ามากขึ้น พร้อมโพล่ไปขวางทางเค้าอีกครั้ง
เมื่อโซระเห็นเช่นนั้นจึงกล่าวถามว่า "ท่าน้าอะไรจากข้า" หญิงสาวที่กำลังจะกล่าวบางอย่างก็มองสำรวจโซระพร้อมหันมองไปรอบๆที่มีแต่ศพ พร้อมกล่าวว่า"เ้าฆ่าพวกเค้าหรอ?" โซระที่เห็นนางกล่าวแบบนั้นก็ตอบกลับไปว่า"ข้าไม่ได้ฝึกยุทธ์ แล้วจะเอาอะไรไปฆ่าพวกเค้ากันเล่า โซระไม่อยากบอกนางเื่ทักษะตัดนภาของเค้า"
หญิงสาวที่ได้ยินเช่นนั้นจึงกล่าวว่า "แล้วเ้า้ารักษาเส้นชีพจรลมปราณของเ้ารึไม่?" เมื่อโซระได้ยินเช่นนั้นก็ตอบกลับในทันทีว่า "ท่านรักษาข้าได้งั้นหรือ?" นางพูดต่อว่า"ข้าไม่ได้จะรักษาแต่จะมอบเส้นชีพจรลมปราณใหม่ให้แก่เ้า!!"
โซระที่ได้ยินก็คิดว่าตัวเองหูฝาดไป จึงกล่าว"ท่านจะให้อะไรนะ ข้าฟังผิดหรือไม่"
นางกล่าวซ้ำว่า"ข้าจะให้เส้นชีพจรลมปราณแก่เ้า มันเป็เส้นชีพจรลมปราณศักดิ์สิทธิ์"
โซระจึงถามกลับว่า "แล้วสิ่งที่ข้าต้องตอบแทนท่านคือสิ่งใด?" โซระรู้อยู่แก่ใจว่าเค้าไม่มีทางได้มันมาฟรีๆอย่างแน่นอนจึงกล่าวถามนางโดยทันที
เมื่อนางได้ยินก็พยักหน้าพร้อมกล่าวว่า"ใช่ถ้าเ้ารับเส้นชีพจรลมปราณศักดิ์สิทธิ์ไป เ้าต้องทำตามคำขอของข้า 3 อย่าง"
1 คือ เ้าต้องช่วยข้าตามหาของ 2 สิ่ง คือ หญ้าเชื่อมิญญาและศิลาเทพปราณ ครึ่งกิโล ข้อ2 เ้าต้องบรรลุปราณเต๋า์ ขั้นสุดท้ายและข้อ3 เ้าต้องช่วยข้าตามหาพี่สาวที่ถูกผนึกเช่นเดียวกันกับข้า
เมื่อโซระได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกตกตะลึง พร้อมกล่าวว่า"ท่านพูดจริงใช่ไหม" นางพยักหน้าให้เค้าพร้อมตอบว่า ใช่!!
โซระที่กำลังคิดอยู่ว่าจะตอบตกลงไหม เพราะว่าหญ้าเชื่อมิญญา เค้าก็ไม่รู้จักแถมศิลาเทพปราณ แค่ครึ่งเล็บมือ ก็สามารถทำให้ทั้งสำนักอยู่ได้นับ พันปีแต่นางกับ้ามันถึงครึ่งกิโล ส่วนข้อ2 บรรลุปราณเต๋า์ขั้นสูงสุด มันคือตำนานเพียงเท่านั้น ทั้งชีวิตที่ตัวจ้าวหยุนคนเก่ามีนั้น ไม่เคยมีใครบรรลุถึงขั้นนั้นได้ ส่วนข้อ3 ตามหาพี่สาวนางมันก็เป็เื่ที่ยากอีกเช่นกัน แต่ถ้าเค้าได้ฝึกฝนมันอาจทำให้เค้ารู้สิ่งที่นางตามหาอยู่ก็ได้เพียงแค่ตอนนี้เค้ายังอยู่ในระดับต่ำของโลกใบนี้เท่านั้น
เมื่อคิดได้เช่นนั้นเค้าก็ตอบ "ตกลงในที่สุด พร้อมกล่าวต่อว่าแล้วข้าต้องทำยังไง" เมื่อนางเห็นโซระกล่าวตอบตกลงจึงกล่าวต่อว่า เ้าแค่ผสานเข้ากับของสิ่งนี้ก็พอพร้อมหันไปมองที่มือของนางก็มี เพลิงสีดำขนาดเล็กคล้ายหยดน้ำที่แผ่ความร้อนออกมาบางเบา เมื่อโซระเห็นเพลิงสีดำนั้น เค้าก็กล่าวถามนางว่า"แค่ผสานกับมันใช่ไหม?"
นางก็พยักหน้า พร้อมกล่าวว่าใช่ แค่เ้าผสานกับมันก็พอ เมื่อเป็เช่นนั้นโซระก็เอื้อมมือไปคว้ามา พร้อมผสานกับมันระหว่างที่เค้าผสานนั้น ความเ็ปก็ได้แล่นเข้าสู่แขนของเค้าอย่างรวดเร็วและลุกลามไปทั่วร่างกายของเค้าพร้อมเสียงร้องครวญครางออกมา อ๊ากกกก!! เมื่อหญิงสาวเห็นเช่นนั้นก็ไม่ได้กล่าวอะไรพร้อมมองดูอย่างตั้งใจ หลังจากที่โซระร้องออกมารอบแรก ก็ไม่ได้ได้ยินเสียงร้องของเค้าอีกเลย จนทำให้นางใ ขนตาที่งอนยาวของนางกำลังสั่นสะท้านกับภาพตรงหน้าที่เกิดขึ้น
โดยปกติแล้วนั้นการแทนที่เส้นชีพจรลมปราณใหม่นั้นมีความเ็ปอย่าสุดแสนขนาดให้ตายยังง่ายกว่าแล้วยิ่งสิ่งที่โซระผสานไปนั้น คือเส้นชีพจรลมปราณศักดิ์สิทธิ์ เพลิงทมิฬคลั่ง ที่มีความรุนแรงอย่างถึงที่สุดแต่เค้ากับร้องแค่เพียงตอนที่เริ่มการผสานเท่านั้นหลังจากนั้นเค้าก็ไม่ร้องอีกเลย
ตัดมาที่ในตอนนี้ โซระที่กำลังตัวกระตุกเนื่องจากความเ็ปก็ได้ดำเนินการไปจนครบ 3 ชั่วโมง ภายในเวลานั้นไม่มีเสียงร้องแม้เพียงนิดให้นางได้ยินเลยด้วยซ้ำ แถมตอนนี้ความเจ็บก็เบาบางลงจนในที่สุดก็หายไป
เมื่อโซระรู้สึกความเ็ปหายไปแล้วและตอนนี้เค้ารู้สึกถึงปราณที่รอยอยู่ในอากาศทำให้ตอนนี้ เค้าหัวเราะดีใจจนแทบคลั่ง ฮ่า ฮ่า !! ในที่สุดข้าก็ฝึกยุทธ์ได้สักที หลังจากหัวเราะเสร็จเค้าก็หันไปมองนางพร้อมกล่าวว่า "ขอบคุณ"
นางที่เห็นเช่นนั้นก็ทำหน้าอายๆ พร้อมกล่าวว่าตอนนี้เ้าก็จะได้ฝึกยุทธิ์สมใจแล้ว และอย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้ละ
โซระก็พยักหน้าพร้อมกล่าวว่า "แน่นอนข้าไม่ใช่คนกลับคำพูดหรอก สบายใจได้"