รสชาติของเืและน้ำตายังคงฝาดเฝื่อนอยู่ในลำคอความหนาวเหน็บจากการถูกทอดทิ้งให้ตายอย่างโดดเดี่ยวบนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบยังคงเกาะกินกระดูกรินรดาสะดุ้งเฮือกสุดตัวเด้งตัวขึ้นจากเตียงนอนหนานุ่มราวกับคนจมน้ำที่เพิ่งตะเกียกตะกายขึ้นสู่ผิวน้ำได้สำเร็จเธอหอบหายใจถี่กระชั้น สองมือจิกขยำผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดจนยับย่นั์ตากลมโตเบิกกว้างมองฝ้าเพดานที่คุ้นเคย แสงแดดอ่อนๆยามเช้าสาดส่องลอดผ้าม่านเข้ามาตกกระทบปลายเตียง
ที่นี่ไม่ใช่โรงพยาบาลซอมซ่อและไม่ใช่บ้านหลังเล็กที่เธอถูกยึดทรัพย์จนต้องระเห็จไปอยู่
มันคือห้องนอนในคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมืองห้องที่เธอใช้ชีวิตสาวโสดก่อนจะแต่งงาน...
รินรดาก้มลงมองมือของตัวเอง ผิวพรรณยังคงเต่งตึง ขาวเนียนไร้ซึ่งร่องรอยเข็มน้ำเกลือหรือรอยฟกช้ำจากการถูกทำร้ายเธอรีบคว้าโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนหัวเตียงขึ้นมาดูหน้าจอแสดงวันที่และปีอย่างชัดเจน
สามเดือน... สามเดือนก่อนงานแต่งงานที่นรกชัง์แกล้งจะเริ่มต้นขึ้น
หญิงสาวยกมือขึ้นปิดหน้าร้องไห้ แต่มันไม่ใช่น้ำตาแห่งความหวาดกลัวมันคือหยาดน้ำตาแห่งความเคียดแค้นที่อัดอั้นจนแทบะเิาแในอดีตชาติยังคงกรีดลึก ภาพของ 'ธนา' ผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจ ยืนตระกองกอด'นลิน' เพื่อนสนิทที่เธอไว้ใจที่สุด ทั้งคู่อุ้มชูเอกสารโอนหุ้นบริษัทที่หลอกให้เธอเซ็นด้วยความโง่เขลารอยยิ้มเยาะเย้ยและสายตาสมเพชที่มองเธอค่อยๆหมดลมหายใจจากอาการป่วยที่พวกมันจงใจละเลยการรักษายังคงฉายชัดในความทรงจำราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวินาทีที่แล้ว
พวกมันปลอกลอกเธอจนหมดตัว เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอจนจมดินและเสวยสุขบนกองเืและน้ำตาของครอบครัวเธอ
“ริน... ตื่นหรือยังครับคนดี”
เสียงทุ้มที่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงปลดล็อกประตูห้องทำเอาร่างบางชาวาบไปทั้งตัวรินรดากัดริมฝีปากตัวเองจนห้อเืเพื่อสกัดกั้นเสียงกรีดร้องเธอสูดลมหายใจเข้าลึก ปาดน้ำตาทิ้งอย่างลวกๆแล้วสวมหน้ากากใบเดิมทันทีก่อนที่ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเทาอ่อนจะเดินเข้ามาในห้องนอน
ธนายังคงดูดีไร้ที่ติรอยยิ้มอบอุ่นประดับบนใบหน้าหล่อเหลาที่เคยทำให้เธอหลงใหลจนโง่งมในมือของเขาคือถ้วยกาแฟหอมกรุ่นและครัวซองต์จากร้านโปรดของเธอ
“ผมเห็นคุณนลินบอกว่าเมื่อคืนรินบ่นปวดหัววันนี้ผมเลยตั้งใจแวะมาดูแลแต่เช้า” ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งริมเตียงเอื้อมมือมาหมายจะััหน้าผากของเธอ
รินรดาเบี่ยงหน้าหลบอย่างเป็ธรรมชาติทำทีเป็ขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง “รินดีขึ้นแล้วค่ะแค่เพลียเื่เตรียมงานแต่งนิดหน่อย”
ััของเขาที่เคยคิดว่าอบอุ่นบัดนี้กลับทำให้เธอรู้สึกขยะแขยงจนแทบอยากอาเจียน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เขาใช้บดบังกลิ่นคาวโลกีย์ที่เขาแอบไปมั่วสุมกับเพื่อนสนิทของเธอไม่มิดรินรดาปรายตามองโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อสูทของธนาที่สว่างวาบขึ้นมาครู่หนึ่งแม้จะมองไม่เห็นชื่อคนส่งข้อความ แต่สัญชาตญาณจากอดีตชาติบอกเธอได้ทันทีว่าเป็ใคร
“ถ้าเหนื่อยก็พักบ้างนะครับ ปล่อยให้เป็หน้าที่ผมกับนลินจัดการเองนลินเขาเก่งเื่พวกนี้อยู่แล้ว รินจะได้เป็เ้าสาวที่สวยที่สุดไงครับ”ธนาพูดยิ้มๆ น้ำเสียงอ่อนโยนนั้นแฝงไปด้วยความปรารถนาดีที่ฉาบหน้าความมักหมกเอาไว้
ใช่... ให้เพื่อนสนิทจัดการงานแต่งให้เพื่อที่พวกแกจะได้แอบไปกินกันลับหลังฉัน รินรดาคิดในใจแต่ริมฝีปากกลับคลี่ยิ้มบางๆ ที่ไปไม่ถึงดวงตา
“ขอบคุณค่ะธนา แต่รินอยากจัดการเองมากกว่า งานแต่งของเราทั้งทีรินไม่อยากทำตัวเป็ภาระ” เธอจงใจเน้นคำว่า 'ของเรา'และเห็นแววตาของธนากระตุกไปชั่วครู่ก่อนจะกลับมาเป็ปกติ
“ตามใจคุณครับ งั้นเดี๋ยวผมต้องเข้าบริษัทก่อนบ่ายนี้มีประชุมบอร์ดเื่งบลงทุนไตรมาสหน้า รินพักผ่อนเถอะนะ”ธนาวางถาดอาหารเช้าไว้บนโต๊ะข้างเตียง ทำท่าจะก้มลงมาจุมพิตที่หน้าผากแต่รินรดาแกล้งยกมือขึ้นปิดปากไอเบาๆ
“รินรู้สึกเหมือนจะเป็หวัดน่ะค่ะ ไม่อยากให้ธนาติดไปด้วยรีบไปเถอะค่ะเดี๋ยวจะสาย”
ชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าอย่างเสียไม่ได้ “ดูแลตัวเองนะครับเย็นนี้ผมจะโทรหา”
คล้อยหลังประตูห้องที่ปิดลงรินรดากวาดอาหารเช้าบนโต๊ะทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ไยดีเธอเดินตรงไปที่กระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ จ้องมองเงาของหญิงสาวผู้อ่อนแอยอมคนในกระจก
นับั้แ่วินาทีนี้เป็ต้นไป 'รินรดา' คนโง่เขลาได้ตายไปแล้ว
เธอเปิดก๊อกน้ำ ล้างหน้าเพื่อเรียกความสดชื่น ก่อนจะเริ่มแต่งหน้าสมองที่เคยถูกความรักบังตาบัดนี้แจ่มชัดและประมวลผลอย่างเยือกเย็นการจะทำลายธนาและครอบครัวของเขาให้พินาศไม่สามารถทำได้ด้วยการอาละวาดหรือฉีกหน้าโง่ๆเพราะพวกมันสร้างภาพลักษณ์ไว้ดีเยี่ยม และบริษัทของเธอก็กำลังพึ่งพิงเงินทุนจากฝั่งนั้น
เธอ้า 'อำนาจ' ที่เหนือกว่า อำนาจที่สามารถบดขยี้ธนาให้แหลกคามือ
และในแวดวงธุรกิจตอนนี้มีเพียงผู้ชายคนเดียวที่ธนาหวาดกลัวและพยายามประจบประแจงเพื่อขอร่วมทุนด้วยผู้ชายที่เป็ดั่งมัจจุราชในชุดสูท... 'เพลิง' หรือ ภคินประธานกรรมการบริหารของพีเค กรุ๊ป ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ดุดัน และไร้ความปรานี
ในอดีตชาติ ธนาใช้คอนเนคชั่นของนลินพยายามเข้าหาเพลิงจนกระทั่งได้ร่วมโปรเจกต์กาสิโนถูกกฎหมายที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่รินรดารู้ดีว่าโปรเจกต์นั้นมีช่องโหว่ที่ทำให้เพลิงเกือบสูญเสียอำนาจในบอร์ดบริหารหากเธอเอาข้อมูลนี้ไปต่อรองล่ะก็...
หญิงสาวเหยียดยิ้มร้ายกาจ ทาลิปสติกสีแดงสดลงบนริมฝีปากอวบอิ่มสลัดชุดนอนผ้าฝ้ายสีอ่อนทิ้งแล้วเปลี่ยนเป็ชุดเดรสรัดรูปสีดำสนิทที่ขับเน้นส่วนโค้งเว้าของเรือนร่างอย่างชัดเจนสวมรองเท้าส้นสูงสีแดงเพลิงที่เพิ่มความสง่างามและทรงอำนาจ
เป้าหมายของเธอในวันนี้ไม่ใช่บริษัทของตัวเอง แต่เป็ 'ไพรเวทคลับ'สุดหรูใจกลางย่านธุรกิจ สถานที่ที่เพลิงมักจะไปนั่งดื่มเงียบๆ ในบ่ายวันศุกร์
...
เสียงดนตรีแจ๊สบรรเลงแ่เบาเคล้าคลอไปกับกลิ่นซิการ์ชั้นดีและสุราราคาแพงไพรเวทคลับแห่งนี้สงวนสิทธิ์เฉพาะสมาชิกระดับวีไอพีเท่านั้นรินรดาใช้เส้นสายของบิดาที่เคยเป็สมาชิกเก่าแก่ผ่านประตูเข้ามาได้สำเร็จเธอเดินตรงไปยังโซนวีไอพีที่ลึกที่สุดและเป็ส่วนตัวที่สุด
บนโซฟาหนังสีดำตัวใหญ่ชายหนุ่มร่างกำยำในชุดสูทสีเข้มปลดกระดุมคอเสื้อออกสองเม็ดกำลังนั่งพิงพนักหลับตาพิงศีรษะอย่างเกียจคร้านแต่บรรยากาศรอบตัวเขากลับแผ่ซ่านไปด้วยความกดดันและอันตรายจนไม่มีใครกล้าเฉียดใกล้บอดี้การ์ดร่างั์สองคนยืนขนาบข้าง ทันทีที่รินรดาก้าวเข้าไปใกล้พวกเขาก็ขยับตัวขวางทันที
“ขอโทษครับคุณผู้หญิง ตรงนี้พื้นที่ส่วนตัว”บอดี้การ์ดคนหนึ่งเอ่ยเสียงเหี้ยม
“ฉันมาพบคุณภคิน” รินรดาตอบเสียงเรียบ ไม่แสดงอาการหวาดหวั่นใดๆแม้หัวใจจะเต้นรัวกับแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากชายที่นั่งหลับตาอยู่
“เ้านายไม่รับแขก เชิญคุณผู้หญิงกลับไปเถอะครับ”
“บอกเ้านายพวกคุณว่า ฉันมีข้อมูลเื่ 'ที่ดินผืนตะวันออก'ที่เขากำลังจะประมูลตัดหน้าธนา...และฉันรู้ว่าเอกสารชุดนั้นมีหนอนบ่อนไส้สอดไส้ตัวเลขเอาไว้”
คำพูดของรินรดาทำเอาบอดี้การ์ดทั้งสองชะงักร่างสูงที่นั่งหลับตาอยู่บนโซฟาค่อยๆ ลืมตาขึ้นั์ตาสีรัตติกาลคมกริบดุจพญาเหยี่ยวตวัดมองมาที่เธอทันทีสายตาของเพลิงไม่ได้มองเธอด้วยความเสน่หา แต่มองทะลุราวกับจะชำแหละเธอออกเป็ชิ้นๆเพื่อค้นหาความจริง
เขาขยับนิ้วชี้เบาๆ เป็สัญญาณให้บอดี้การ์ดถอยออกไป
“เข้ามา” เสียงทุ้มพร่าและทรงพลังเอ่ยคำสั่งสั้นๆ
รินรดาก้าวเข้าไปยืนตรงหน้าเขาร่างกายสูงใหญ่ของเพลิงแม้จะนั่งอยู่ก็ยังทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกคุกคามกลิ่นอายบุรุษเพศที่ผสมผสานกับกลิ่นมินต์และซิการ์ลอยมากระทบจมูกมันเป็กลิ่นของความอันตรายที่เย้ายวนอย่างประหลาด
“เธอเป็ใคร?” เพลิงถามพลางเอนตัวมาข้างหน้า ประสานมือไว้บนเข่าสายตาคมกริบไล่มองั้แ่ใบหน้าสวยเฉี่ยว ริมฝีปากสีแดงสดลากต่ำลงมาถึงเนินอกที่อัดแน่นอยู่ในชุดเดรสรัดรูปและเรือนร่างที่เย้ายวนไปทุกสัดส่วน
“รินรดา ค่ะ... ว่าที่ภรรยาของธนา” เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงมั่นคงพร้อมกับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ไม่หลบเลี่ยงการคุกคามทางสายตาแม้แต่น้อย
เพลิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากหยักลึกกระตุกเป็รอยยิ้มเย้ยหยัน“ว่าที่เมียของศัตรูทางธุรกิจ เดินเข้ามาหาฉันถึงที่นี่...ไม่ทราบว่าคุณธนาส่งมาเป็นกต่อ หรือว่าเธอร่านอยากจะมาเสนอตัวให้ฉันเองกันแน่?”
คำพูดดูถูกที่ตรงไปตรงมาไม่ได้ทำให้รินรดาสะทุ้งะเืเธอรู้ดีว่าผู้ชายตรงหน้าไม่ใช่สุภาพบุรุษเขาคือปีศาจที่พร้อมจะกลืนกินทุกคนที่อ่อนแอ
“ธนาไม่รู้เื่นี้ และฉันก็ไม่ได้มาเสนอตัวแบบไร้ราคา”รินรดาก้าวเข้าไปใกล้อีกนิด โน้มตัวลงกระซิบใกล้ๆ ใบหูของเขากลิ่นหอมเย้ายวนจากน้ำหอมของเธอปะทะเข้ากับลมหายใจร้อนผ่าวของเขา“ฉันมาเพื่อเสนอข้อตกลง... ฉันจะให้ข้อมูลทั้งหมดที่ทำให้คุณชนะการประมูลและบดขยี้ธนาให้ย่อยยับแลกกับ...”
“แลกกับอะไร?” เพลิงหันหน้ากลับมาทำให้ริมฝีปากของทั้งคู่ห่างกันเพียงแค่คืบ ลมหายใจอุ่นจัดเป่ารดใบหน้ากันและกันความตึงเครียดบางอย่างที่อธิบายไม่ได้เริ่มก่อตัวขึ้นในบรรยากาศ
“แลกกับการที่คุณ... ต้องยอมเป็ 'เครื่องมือ' ของฉัน” รินรดาตอบเสียงพร่าแต่แววตาดุดันและแน่วแน่ “ฉัน้าทำลายธนาและครอบครัวของมันให้พินาศและคุณคือไฟที่จะช่วยฉันเผาพวกมัน”
เพลิงนิ่งอึ้งไปชั่ววินาที ก่อนจะะเิเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอมันเป็เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและอันตรายในเวลาเดียวกันเขาเอื้อมมือหนามาคว้าเอวบางของเธอรั้งร่างของรินรดาให้ล้มลงมานั่งแหมะอยู่บนตักแกร่งของเขาทันที
“ว้าย!” รินรดาอุทานเบาๆ พยายามขืนตัวไว้แต่วงแขนแข็งแรงราวกับคีมเหล็กรัดเอวเธอไว้แน่นความร้อนจากเรือนกายเบื้องล่างของเขาส่งผ่านเนื้อผ้ามาจนเธอรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่
“กล้าดีนี่... ที่กล้าเสนอตัวมาหลอกใช้ฉัน” เพลิงกระซิบชิดริมฝีปากของเธอมือหนาข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาไล้กรอบหน้าสวยอย่างจาบจ้วง“แต่รู้เอาไว้อย่างนะรินรดา... การเล่นกับ 'ไฟ' มันร้อน...และถ้าเธออยากได้ฉันเป็เครื่องมือ เธอต้องจ่ายด้วยราคาที่แพงลิบลิ่ว”
ั์ตาของเขาวาวโรจน์ไปด้วยไฟแห่งความท้าทายและราคะที่ปิดไม่มิดรินรดารับรู้ได้ทันทีว่าเธอเพิ่งก้าวขาข้างหนึ่งลงสู่ขุมนรกที่เร่าร้อนที่สุดแต่ถ้ามันจะแลกมาด้วยความพินาศของคนที่เธอแค้น...
หญิงสาวเชิดหน้าขึ้น สบตาเขากลับอย่างไม่ลดละ “ฉันพร้อมจะจ่าย...ขอแค่คุณสนองความ้าของฉันให้ถึงใจก็พอ”
รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของมัจจุราชหนุ่มเกมกระดานแห่งตัณหาและการแก้แค้นได้ถูกตั้งขึ้นแล้ว และการเดินหมากตาแรก...กำลังจะเริ่มต้นขึ้นบนตักของเขานี่เอง