สามเดือนผ่าน ฉินโม่ฝึกหลอมยาทุกวันจนตอนนี้ เขาสามารถ ปรุ่งยาระดับ 1 และ 2 อย่างเชียวชาญ ในทุกวันเขาหลอมยาเขาได้ใช้ปราณหมดทุกวัน และในตอนกลางคืนเขาเข้าฌานรวมลมปราณใหม่ จนตอนนี้บ่อที่กักเก็บปราณในตัวของเขาได้ขยายใหญ่ขึ้นและใช้เวลาน้อยนิดเพื่อเติมลมปราณ รู้ตัวอีกทีเขาก้าวไปอยู่ ขั้น5 ของระดับรวมลมปราณแล้ว
ณ. โรงหลอม “เ้าหนูวันนี้คนเดินยาไม่มา วันนี้เ้าต้องเอายานี่ไปส่งที่หอดารา “ ฉินโม่พยักหน้าแล้วโค้งตัว “ขอรับผู้อวุโส
เขาได้ยกลังไม้ที่บรรจุยา ระดับ 1-3 มาด้วย ส่วนยาระดับ4 ขึ้นไปนั้นส่วนมากจะขายแบบผ่านการประมูล
เมื่อเขามาถึงหอดารา เขาเห็นผู้คนพลุกพล่าน ทั้ง ชั้นหนึ่ง ที่นำซากสัตว์อสูรและสมุนไพรมาขาย หรือชั้นสองที่เป็ภัตตาคารเลิศรส และชั้นสามที่ขาย อาวุธ โอสถ หรือเคล็ดวิชาระดับต่ำ แต่ชั้นสี่นั้นเป็โรงประมูล จะเปิดเพียงเดือนละครั้งเท่านั้น
ฉินโม่พยามฝ่าผู้คนขึ้นมาชั้นสาม เขาได้มาถึงร้านค้าขายยาบนชั้นสาม เขาเห็นเยว่ชิงเอ๋อกับลังพูดคุยกับชายหนุ่มอายุราวยี่สิบห้าปีสวมชุดสีขาวลายเมฆ ตัวฉินโม่ไม่ได้เข้าไปทักทาย
แต่ในขณะที่เขากำลังจัดเรียงยาตามรายการอยู่นั้น
ฉินโม่! เสียงเรียกอันอ่อนหวาน ดังมาจากข้างหลังตัวเขา พร้อมกับหญิงสาว ในตาสีฟ้าและชายชุดขาวเดินตรงมาที่เขา ฉินโม่เมื่อเห็นเช่นนั้น เขาประสานมือพร้อมกล่าว “คาราวะคุณหนูเยว่ มีอะไรข้าน้อยรับใช้หรือขอรับ” เยว่ชิงเอ๋อเมื่อเห็นฉินโม่นางยิ้มบางๆแล้วกล่าว “ฉินโม่ท่านเ้าหอมีเื่อยากคุยกับเ้า เดี๋ยวเ้าตามข้าไปพบเ้าหอ” ฉินโม่ประสานมือ” รับทราบขอรับคุณหนู”
เยว่ชิงเอ๋อเมื่อนางพูดคุยกับฉินเสร็จ แล้วหันมากล่าวกับชายหนุ่มชุดขาวลายเมฆ “ คุณชายหมางกั่ว ข้าต้องขออภัยด้วยเ้าค่ะ พอดีข้าต้องไปพบเ้าหอ เดี๋ยวข้าให้ผู้จัดการร้านยามาช่วยท่านนะเ้าคะ “ ชายหนุ่มชุดขาว นั้นเมื่อได้ยินก็รู้สึกไม่พอใจ แล้วมองมายังฉินโม่ แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เขายกมือขึ้นและกล่าว “ไม่เป็ไรแม่นางเยว่ อีกสักพักข้าก็จะกลับแล้ว เชิญแม่นางทำธุระเถิด” เมื่อเยว่ชิงเอ๋อได้ยินเช่นนั้นนางหลับแล้วย่อเล็กน้อย แล้วกล่าว “ข้าขอตัวเ้าค่ะ “
หมางกั่วเมื่อเห็นเยว่ชิงเอ๋อ เดินไปทางหลังร้านแล้ว สะบัดแขนเสื้อแล้วหันไปหาทางคนติดตามแล้วกล่าว” เ้าจงไปสืบว่าไอ้คนรับใช้นั้นเป็ใคร ภูมิหลังเป็เช่นไร แล้วกลับมารายงานข้าที่ตระกูล “ ผู้ติดตามโค้งตัวแล้วแยกตัวออกจาก
ระหว่างทางเดินไปยังชั้นที่สี่ “คุณชายฉินการหลอมโอสถเป็อย่างไรบ้างคะ” เยว่ชิงเอ๋อถามขึ้นพร้อมกับเอามือเกียวผมไว้หลังหู หน้าแดง ฉินโม่เห็นเช่นนั้นเขายิ้มออกมา “การศึกษาหลอมโอสถเป็ที่น่าพอใจมาก ว่าแต่คุณชายเมื่อครู่เป็คนรักของคุณหนูรึ้” ฉินโม่แสร้งถามขึ้น
ไม่ใช่นะเ้าคะ! เยว่ชิงเอ๋อรีบปฏิเสธทันที แล้วกล่าวต่อ” คนผู้นั้นคือคุณชายหมางกั่ว แห่งตระกูลหมาง ตระกูลหมางนั้นเป็ตระกูลที่มีอิทธิพลมากในเมืองชิงซึ่งทำธุรกิจสีดำทุกชนิด เช่น ค้าประเวณี ค้าทาส เรียกเก็บค่าคุ้มครอง บ่อนพนัน และคุณชายหมางดั่งยังเป็ศิษย์สำนักเมฆาครามซึ่งถือเป็สำนักใหญ่ทางตอนเหนือของอณาจักร “ ฉินโม่เมื่อได้ยินเช่นเขาพยักหน้า ยิ้มออกมาเล็กน้อย “ข้าก็นึกว่า คุณหนูกับเขาเป็คนรักกัน หากเป็เช่นนั้นข้าคงรู้สึกปวดใจมากแน่ ที่คนที่งามอย่างกับเทพธิดาแบบคุณหนูมีคู่แล้ว” ฉินโม่กล่าวเสร็จแล้วส่งแววตาเ้าชู้ไปหาเยว่ชิงเอ๋อ
เยว่ชิงเอ๋อ ได้ยินฉินโม่กล่าวชมนาง นางเขินอายบิดไปบิดมาทำอะไรไม่ถูก ด้วยความประทับใจั้แ่ที่เขาช่วยชีวิตนางจนมาถึงวันนี้ทำให้นางรู้สึกหวั่นไหวกับฉินโม่
หน้าห้องเ้าหอ เยวาชิงเอ๋อกำลังจะเคาะประตู ทันใดนั้นประตูได้เปิดออก สาวใหญ่นมโตพุ่งออกมา เยว่ชิงเอ๋อหลบไปทางด้านข้าง ฉินโม่นั้นเขาจำได้คว่าครั้งที่แล้วคนที่พุ่งออกนั้นคือเ้าหอ ครั้งนี้เขายืนปักหลักให้หมั่น แล้วอ้าแขนรับเ้าหอและกอดเ้าหอแน่น แล้วกระซิบเบาๆข้างหูเ้าหอ “กลิ่นตัวของเ้าหอชั่งหอมจริงๆนะขอรับ “
เมื่อเ้าหอได้ยินเช่นนั้นขนลุกตั้งชันทั่งร่าง ตัวอ่อนระทวยถึงกับยืนไม่อยู่ ฉินโม่ต้องพยุงไว้ทั้งสองคนทำอะไรกันอยู่คะ! เสียงะโจากเยว่ชิงเอ๋อ เมื่อตั้งสติได้เ้าหอรีบแยกตัวออกจากฉินโม่แล้วรีบจัดผ้าที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่
รีบเข้ามาในห้องได้แล้วเ้าค่ะ! เยว่ชิงเอ๋อะโขึ้นมาอีกครั้ง
จากนั้นทั้งสามก็นั่งที่โต๊ะรับรองแขก พร้อมสาวใช้ที่มารินชาให้ จากนั้นเ้าหอเริ่มเปิดประเด็น เริ่มกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “คุณชายฉินตอนนี้เยว่ชิงเอ๋อได้บรรลุระดับรวมลมปราณแล้ว ข้าจึงอยากให้นางได้รับประสบการในการตู่สู้จึงอยากให้ท่านตามนางเข้าไปในป่าอสูรด้วย และในครั้งนี้จะมีคุณชายหมางกั่วตามเข้าไปด้วย ข้าอยากให้ท่านนั้น หาจังหวะลงมือฆ่าเขาซะ “
2K
