ภายในห้องบำบัดส่วนตัวของสถานบำบัดจิตใจชื่อดังใจกลางเมืองหลวง บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดและผ่อนคลาย กลิ่นน้ำมันหอมระเหยโชยอ่อนอบอวลในอากาศเพื่อช่วยลดความตึงเครียด แสงไฟในห้องบำบัดเป็สีส้มพีชสลัวส่องกระทบผ้าม่านไหมหนาสีเข้มที่ปิดกั้นเตียงบำบัดขนาดใหญ่สีน้ำเงินเข้มเอาไว้ เตียงนี้ดูหนานุ่มและพร้อมสำหรับกระบวนการบำบัดจิตใจที่กำลังจะเกิดขึ้นเพื่อช่วยเยียวยาปมปัญหาในใจของคู่รักที่มีรอยร้าวในความสัมพันธ์
ดร.น้ำฟ้า นักจิตบำบัดสาวผู้เชี่ยวชาญด้านความสัมพันธ์ของคู่รัก นั่งรออยู่บนเก้าอี้ตรงข้าม เธอแต่งตัวด้วยชุดสูทกระโปรงสีดำเข้ารูปที่เน้นส่วนโค้งเว้าของร่างกาย ผิวขาวเนียนสะอาดตา แววตาคู่นั้นดูสงบนิ่งและมีพลังที่ทำให้คนไข้รู้สึกไว้วางใจ เธอมองภพด้วยความใส่ใจและพร้อมที่จะรับฟังปัญหาของเขา
ภพ นักธุรกิจหนุ่มผู้ประสบความสำเร็จในโลกธุรกิจ นั่งลงตรงหน้าเธอด้วยท่าทางเคร่งเครียด เขาก้มหน้านิ่ง มือสองข้างกุมเข้าหากันแน่นจนเห็นเส้นเืปูดโปน ใบหน้าของเขาดูเหนื่อยล้าและอิดโรย ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความมั่นใจบัดนี้หม่นแสงลงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะมาถึงที่นี่ เขาต้องเผชิญกับค่ำคืนที่แสนทรมานและเต็มไปด้วยความอึดอัดใจมานานหลายเดือน ความล้มเหลวในการทำหน้าที่สามีบนเตียงกลายเป็ชนักปักหลังที่ทำให้เขาไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับภรรยาของตนเอง
ภพจำได้ว่าเมื่อสองสัปดาห์ก่อน เขาพยายามพาลูกค้าไปเลี้ยงเหล้าเพื่อลืมความทุกข์ แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านและเห็นพิมพ์นอนหลับอยู่บนเตียง เขาก็ลองเข้าไปนอนเบียดและสอดมือเข้าไปใต้เสื้อนอนของเธอ ลูบไล้สะโพกและพยายามเล้าโลมเธอ หวังว่าความ้าทางกายจะช่วยกระตุ้นให้ร่างกายของเขากลับมาทำงานได้ดีเหมือนก่อน แต่ความพยายามนั้นก็ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง ยิ่งเขาได้กลิ่นหอมของแป้งเด็กที่เธอชอบทา และได้ยินเสียงหายใจสม่ำเสมอของเธอ แก่นกายของเขาก็ยิ่งอ่อนแรงลงจนเขาต้องรีบดึงมือกลับและเดินหนีไปร้องไห้คนเดียวในห้องน้ำด้วยความรู้สึกพ่ายแพ้ในฐานะสามี
เขาถอนหายใจยาวก่อนจะเริ่มพูดถึงความทุกข์ที่เก็บงำมานานด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า
"ผมไม่มีทางออกแล้วครับหมอน้ำฟ้า" ภพเอ่ยออกมาเบาๆ "ชีวิตคู่ของผมกับพิมพ์กำลังจะพังลงเพราะเื่บนเตียง ผมเซ็กส์เสื่อมเวลาอยู่กับภรรยา แก่นกายของผมมันไม่ยอมแข็งตัวเลยมาหลายเดือนแล้ว ไม่ว่าจะลองกระตุ้นยังไง หรือพยายามเล้าโลมเธอมากแค่ไหน พอกลิ่นตัวเธอโชยมา หรือตอนที่เนื้อแนบเนื้อกัน แก่นกายของผมกลับยิ่งหดตัวและอ่อนปวกเปียก สอดใส่ไม่ได้เลย ผมรู้สึกอายและสมเพชตัวเองมากในฐานะสามี บางครั้งผมเครียดจนแทบไม่อยากอยู่แล้วครับ..."
ดร.น้ำฟ้ายิ้มรับอย่างอ่อนโยนก่อนจะถามด้วยความใส่ใจ "คุณภพมีอาการแบบนี้เฉพาะกับภรรยา หรือกับคนอื่นด้วยคะ"
ภพถอนหายใจและตอบตรงๆ "จริงๆ แล้วผมไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับใครเลยครับหมอ แต่บางครั้งเวลาผมช่วยตัวเอง มันก็ยังพอตอบสนองได้บ้าง แม้จะไม่แข็งตัวเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เหมือนแต่ก่อน แต่พอเป็กับพิมพ์ทีไร ร่างกายมันกลับต่อต้านทันที มันอ่อนปวกเปียกไม่มีแรงเสียเฉยๆ ยิ่งพิมพ์แสดงท่าทาง้าผมมากเท่าไหร่ หรือพยายามเข้ามาโอบกอดคลอเคลีย ผมก็ยิ่งกดดันและเครียดจนแก่นกายหดตัวสนิท ไม่ตอบสนองเลยครับ"
"แล้วความสัมพันธ์ทั่วไปของคุณกับภรรยาล่ะคะ ่นี้มีเื่ขัดแย้งหรือมีอะไรปิดบังกันอยู่บ้างไหม" หมอน้ำฟ้าถามต่อเพื่อเจาะลึกปมปัญหา
ภพเงียบไปครู่หนึ่ง ใบหน้าดูเครียดขึ้นกว่าเดิม "เราคุยกันน้อยลงครับ พิมพ์มักจะดูเงียบๆ และหลบเลี่ยงสายตาผมบ่อยครั้ง ส่วนผมเองก็ทำงานหนักเพื่อสร้างรากฐานครอบครัวจนอาจจะละเลยความรู้สึกของเธอไป แต่ลึกๆ แล้วผมรู้สึกว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไปในบ้านหลังนั้น มีบรรยากาศแปลกๆ ที่ผมััได้ แต่หาคำตอบไม่ได้เลยครับ..."
ดร.น้ำฟ้าถามถึงความสัมพันธ์ในครอบครัวเพิ่มเติม "นอกจากคุณพิมพ์แล้ว ในบ้านยังมีใครอีกไหมคะ หรือมีใครที่เข้ามามีบทบาทในชีวิตคู่ของคุณสองคนใน่นี้บ้างไหม"
ภพขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนตอบ "มีภัทร์ครับ เขาเป็น้องชายแท้ๆ ของผมเอง หลังจากพ่อแม่เสียชีวิต ผมก็ดูแลและส่งเสียเขาเรียนจนจบ หลังจากนั้นก็ให้เขาเข้ามาช่วยงานที่บริษัทและย้ายมาอยู่ด้วยกันที่บ้านเพื่อจะได้ดูแลกันง่ายๆ ภัทร์เป็น้องชายที่น่ารักและเชื่อฟังผมมาตลอด ผมรักเขามากและไม่เคยคิดระแวงอะไรในตัวเขาเลยครับ"
ดร.น้ำฟ้ายิ้มและเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ประสานมือไว้บนตักเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่น "ความขัดแย้งในใจมักจะแสดงออกมาทางร่างกายค่ะคุณภพ ขอแค่คุณเปิดใจและทิ้งความกังวลทั้งหมดไว้ข้างหลัง ร่างกายของคุณจะกลับมาทำงานประสานกับจิตใจได้ดีเหมือนเดิม ตอนนี้นอนลงบนเตียงบำบัดก่อนนะคะ ปล่อยตัวตามสบาย หายใจเข้าออกลึกๆ เชื่อใจฟ้า แล้วปล่อยให้ใจสงบลง ทุกครั้งที่ฟ้าดีดนิ้ว จิตใจของคุณจะดำดิ่งลงสู่ภวังค์ลึกขึ้นเรื่อยๆ สิบเท่า ยี่สิบเท่า..."
*แป๊ะ!*
เมื่อสิ้นเสียงดีดนิ้วของดร.น้ำฟ้า ภพรู้สึกเหมือนร่างกายของตัวเองเบาหวิวและดิ่งลึกลงสู่ความเงียบสงบ ความกังวลที่สะสมมานานมลายหายไป เปลือกตาปิดสนิท ร่างกายผ่อนคลายเต็มที่และไร้การต่อต้าน ดร.น้ำฟ้าเริ่มพูดชี้นำจิตใจของเขาอย่างช้าๆ เป็จังหวะ
"เก้า... จิตของคุณกำลังก้าวลงบันไดไป... แปด... ร่างกายผ่อนคลายเบาสบาย... เจ็ด... มีเพียงเสียงของฟ้าเท่านั้นที่นำทางคุณ... หก... ห้า... ดิ่งลึกลงไปเรื่อยๆ... สี่... สาม... สอง... หนึ่ง... จิตใต้สำนึกของคุณเปิดกว้างอย่างสมบูรณ์แล้ว..."
เมื่อเห็นว่าคนไข้เข้าสู่ภวังค์สะกดจิตอย่างลึกซึ้งแล้ว ดร.น้ำฟ้าจึงเริ่มต้นขุดค้นหาสาเหตุที่แท้จริง
"ตอนนี้ ประตูสีดำแห่งความทรงจำที่บีบคั้นหัวใจคุณที่สุดปรากฏขึ้นแล้ว ลองเปิดประตูบานนั้นในความคิดของคุณสิคะ แล้วเล่าให้ฟ้าฟังหน่อยว่าคุณเห็นอะไรในนั้น..."
ภพที่นอนอยู่บนเตียงบำบัดเริ่มหายใจติดขัด ร่างกายของเขาสั่นสะท้านเล็กน้อย เหงื่อใสๆ ซึมตามขมับและลำคอ ใบหน้าของเขาเริ่มแสดงความรุ่มร้อนและเ็ปขณะที่ฉากหลังในอดีตฉายชัดขึ้นมาในความทรงจำ
"มันเป็บ่ายวันฝนตกครับ..." ภพเล่าด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า "ผมเดินทางกลับบ้านก่อนเวลาเพื่อจะเอาของขวัญครบรอบแต่งงานมาเซอร์ไพรส์พิมพ์ ในมือผมถือกล่องสร้อยคอทองคำขาวราคาแพงที่เธอเคยอยากได้ ผมก้าวเข้าบ้านที่เงียบเชียบ ไม่มีใครอยู่นอกจากพิมพ์ เพราะวันนั้นผมสั่งให้แม่บ้านหยุดงานเพื่อที่เราจะได้ใช้เวลาส่วนตัวร่วมกัน แต่พอก้าวเท้าเข้าไปในบ้าน ผมกลับได้ยินเสียงแปลกๆ ดังมาจากห้องนอนใหญ่ชั้นสอง มันเป็เสียงครางเบาๆ สลับกับเสียงเตียงไม้ขยับเป็จังหวะ..."
ภพเล่าต่อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและหอบหายใจถี่ขึ้น "ผมเดินขึ้นบันไดไปช้าๆ พยายามไม่ให้เกิดเสียงเพื่อไม่ให้เสียแผนเซอร์ไพรส์ แต่พอเข้าไปใกล้ประตูห้องนอน เสียงครางหวานๆ ของพิมพ์ที่ดังเล็ดลอดออกมาทำให้ผมชะงักไปทันที หัวใจผมเต้นระรัวด้วยความสงสัยและเริ่มหวาดกลัว ผมแง้มประตูออกเล็กน้อยเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น และภาพที่ผมเห็นผ่านช่องประตูนั้นทำให้หัวใจของผมแทบจะหยุดเต้น..."
บนเตียงกว้าง พิมพ์ภรรยาของเขานอนเปลือยกาย ขาเรียวสวยสองข้างกางออกกว้างและเกี่ยวกระหวัดรัดรอบเอวหนาของภัทร์ น้องชายแท้ๆ ของเขาที่เขารักและไว้ใจที่สุด ทั้งคู่กำลังร่วมรักกันอย่างเร่าร้อน
ภัทร์โถมตัวลงทับร่างของพี่สะใภ้ สองมือใหญ่บีบเค้นสะโพกมนของพิมพ์จนเนื้อนุ่มขึ้นรอยนิ้ว แก่นกายแกร่งของน้องชายขยายตัวเต็มที่และเปียกชุ่มไปด้วยน้ำรัก กำลังซอยกระแทกเข้าออกลึกสุดโคนในร่องรักของพิมพ์อย่างดุดัน เสียงเนื้อกระทบกันดังกระชั้นถี่ ยามท่อนเนื้อร้อนเสียดสีกับผนังร่องรักที่ตอดรัดแน่น พิมพ์ส่งเสียงครางกระเส่าหลงเอ่ยปากชมแก่นกายของน้องชาย
"อ๊า... ภัทร์... น้องภัทร์จ๋า... กระแทกเข้ามาแรงๆ เลยค่ะ... เสียวคับแน่นเต็มร่องไปหมดแล้ว... อูยยย... ยัดเข้ามาให้มิดเลยค่ะ... พี่เสียวจะขาดใจอยู่แล้ว..."
ภัทร์ที่กำลังซอยสะโพกอย่างหนักหน่วงเอ่ยถามเสียงพร่า "พี่พิมพ์ชอบแท่งรักของผมมากกว่าพี่ภพไหมครับ ร่องรักของพี่ตอดรัดแก่นกายผมแน่นดีเหลือเกิน"
"อื้อ... ชอบค่ะ... ของน้องภัทร์ทั้งใหญ่ทั้งแข็งกว่า... กระแทกเข้ามาลึกๆ เลยค่ะ..." พิมพ์ครางตอบรับพลางขยับสะโพกตอบรับแก่นกายของภัทร์อย่างรุนแรง ร่องรักตอดรัดแท่งเนื้ออุ่นหนาเป็จังหวะตามการซอยสะโพกของชายหนุ่ม น้ำกามใสและน้ำรักผสมผสานลื่นไหลเปียกชุ่มปากทางรักลามไปถึงขาหนีบของทั้งสองคน
ภพยืนมองภาพนั้นด้วยความสั่นสะท้านไปทั้งตัว ในห้วงสะกดจิตเขาสูดหายใจแรงและเร็วขึ้นเรื่อยๆ ดร.น้ำฟ้ายื่นมืออุ่นไปลูบแก้มเขาเบาๆ เพื่อประคองระดับจิตใจก่อนจะถามคำถามสำคัญ
"แล้วในตอนนั้น นอกจากความเสียใจแล้ว คุณรู้สึกอย่างไรในใจลึกๆ คะคุณภพ เล่าความจริงออกมาค่ะ"
ภพกลืนน้ำลายขื่นคอแล้วยอมรับความจริงอันลึกลับและเร่าร้อนที่เขาเก็บซ่อนไว้
"ผม... ผมสับสนมากครับ นอกจากความเ็ปที่โดนหักหลังแล้ว ส่วนลึกในจิตใต้สำนึกของผมกลับตื่นตัวและเกิดความอยากอย่างรุนแรงที่สุดในชีวิต ตอนที่ผมเห็นแก่นกายแกร่งของภัทร์กระแทกเข้าออกร่องรักของพิมพ์ ร่องรักที่ผมเคยััอย่างเบามือ ยามนี้กลับต้อนรับแก่นกายของน้องชายผมอย่างเต็มใจ มันทำให้แก่นกายของผมร้อนผ่าวและแข็งตัวขึ้นมาจนปวดตึง มีน้ำรักใสไหลออกมาเยิ้มเปียกกางเกง ผมอยากวิ่งเข้าไปร่วมรักกับพวกเขา อยากใช้ปากและมือปรนเปรอพิมพ์ในขณะที่ภัทร์กำลังกระแทกแก่นกายเข้าใส่เธอ ผมอยากััร่างกายของภรรยาในตอนที่เธอกำลังมีความสุขกับชายอื่น ผมโหยหาที่จะได้ร่วมรักสามคนกับพวกเขาทั้งสองคน..."
ภพสารภาพความปรารถนาที่เขาพยายามปิดกั้นมาตลอด
"แต่ศีลธรรมและความเป็พี่ชายทำให้ผมต้องหักห้ามใจและรังเกียจความ้าของตัวเอง ผมบังคับตัวเองให้คิดว่ามันคือเื่สกปรกและน่าอับอาย ความขัดแย้งนี้สะสมกลายเป็ความกลัวฝังลึก ทุกครั้งที่ผมอยู่ใกล้พิมพ์ จิตใต้สำนึกที่โหยหารสรักสามคนจะถูกขัดขวางด้วยความรู้สึกผิดชอบชั่วดี จนแก่นกายของผมอ่อนปวกเปียกทันทีเพื่อไม่ให้ตัวเองก้าวข้ามขอบเขตศีลธรรมนั้น..."
ดร.น้ำฟ้านิ่งฟังอย่างตั้งใจ เธอเข้าใจปมจิตวิทยานี้อย่างชัดเจน ชายหนุ่มคนนี้้าการยอมรับความ้าที่แท้จริงเพื่อปลดล็อกร่างกายของตนเอง
"คุณไม่ได้ผิดปกติเลยค่ะคุณภพ" ดร.น้ำฟ้าอธิบายน้ำเสียงอ่อนโยน "ร่างกายของคนเราไม่ได้ทำงานด้วยเหตุผลหรือศีลธรรมเพียงอย่างเดียว แต่จิตใต้สำนึกของเรามักจะมองหาความเร่าร้อนที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากของสังคม เมื่อจิตใต้สำนึกของคุณยอมรับความ้านั้น ร่างกายของคุณก็แค่ซื่อสัตย์ต่อมัน แต่สมองส่วนที่กังวลเื่ความเหมาะสมกลับสร้างความเครียดขึ้นมาขัดขวาง จนแก่นกายไม่มีเืไปหล่อเลี้ยงและอ่อนตัวลงทันที วิธีรักษาที่ดีที่สุดคือคุณต้องปล่อยวางข้อจำกัดนั้นแล้วยอมรับความจริงในใจของตัวเองค่ะ"
เธอขยับตัวลงนั่งข้างเตียงบำบัด สอดมืออุ่นนุ่มลูบไล้แผ่นอกกว้างของภพช้าๆ ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปกุมบีบคลึงแก่นกายตรงเป้ากางเกงของเขาที่เริ่มแข็งเป็ลำตอบรับัั เธอโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูของเขาด้วยน้ำเสียงอบอุ่น
"ความปรารถนาในจิตใต้สำนึกไม่มีคำว่าผิดปกติค่ะคุณภพ รสนิยมที่โหยหาการร่วมรักแบบสามคนถือเป็ความเร่าร้อนที่เป็ธรรมชาติตามจิตใต้สำนึกของคุณ ที่นี่คือสถานบำบัดของฟ้า คุณไม่ต้องละอายใจกับความ้าของตัวเองอีกแล้ว จงยอมรับมัน ยอมรับจิตใจที่อยากเห็นภรรยาและน้องชายมีความสัมพันธ์ร่วมกัน และยอมรับว่าคุณอยากร่วมรักสามคนกับพวกเขา..."
คำพูดบำบัดของดร.น้ำฟ้าช่วยละลายความอายและความกังวลในใจของภพจนหมดสิ้น ความเครียดสะสมละลายกลายเป็ความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านกึ่งกลางกาย แก่นกายของเขาที่เคยอ่อนล้ามานาน บัดนี้เริ่มตื่นตัวขยายขนาดและแข็งขึงขึ้นมาทีละน้อยจนหน้าขาตึงแน่น ตอบสนองต่อการชี้นำของหมอสาวอย่างทรงพลัง
ดร.น้ำฟ้าเอื้อมมือไปรูดซิปและดึงกางเกงของภพลงเบาๆ นำแก่นกายที่ตื่นตัวของเขาออกมาตรวจสอบสรีระภายนอกอย่างประณีต ดร.น้ำฟ้าค่อยๆ ใช้ปลายนิ้วเรียวยาวไล้ไปตามเส้นเืที่ปูดนูนบนลำเอ็นอุ่นร้อนช้าๆ เธอสังเกตเห็นการกระตุกเบาๆ ของกล้ามเนื้อ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าระบบประสาทส่วนปลายยังคงทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพเต็มที่
จากนั้นเธอใช้ฝ่ามือกุมรูดรั้งลำเอ็นอุ่นร้อนช้าๆ สลับกับการอมและดูดเลียแก่นกายของภพอย่างเนิบนาบ เพื่อเช็กปฏิกิริยาของระบบประสาทส่วนลึก ความร้อนชื้นจากริมฝีปากและโพรงปากของน้ำฟ้าที่อมครอบปลายยอดตึง สลับกับนิ้วมือนุ่มที่กุมรูดรอบท่อนเนื้ออุ่นร้อน เหนี่ยวนำให้แก่นกายของภพตอบสนองอย่างรวดเร็ว มันขยายตัวชูชันและแข็งขึงตึงแน่นสู้ริมฝีปากของน้ำฟ้าอย่างแข็งขัน ความร้อนแล่นพล่านไปทั่วตัวชายหนุ่มจนลมหายใจหอบถี่และพ่นลมหายใจร้อนออกมารัวๆ
ดร.น้ำฟ้าถอนริมฝีปากออกอย่างนุ่มนวล นิ้วมือเรียวยังคงกุมประคองแก่นกายหนาที่สั่นระริกไว้ ก่อนจะพูดชี้นำด้วยความมั่นใจ
"เห็นไหมคะคุณภพ แก่นกายของคุณยังตอบสนองและแข็งตัวได้ดีเมื่อได้รับการกระตุ้นทางร่างกาย นี่คือหลักฐานว่าร่างกายของคุณปกติดีทุกอย่าง ปัญหาทั้งหมดเกิดจากความขัดแย้งในใจที่คอยปิดกั้นคุณไว้เท่านั้น..."
คำอธิบายบำบัดของหมอสาวทำให้ภพสลัดความกังวลใจเื่อาการเสื่อมสมรรถภาพทิ้งไปจนหมด จิตใจปลอดโปร่งและยินดีกับร่างกายที่กลับมาตอบสนองอีกครั้ง
"ดีมากค่ะคุณภพ ััความร้อนที่แล่นพล่านในร่างกายตอนนี้ไว้นะคะ ร่างกายของคุณพร้อมแล้วที่จะกลับมาตอบสนองความเร่าร้อน และเมื่อคุณลืมตาขึ้นมา จิตใจของคุณจะสลัดความกังวลทั้งหมดและพร้อมเปิดรับความ้าที่แท้จริง..."
ดร.น้ำฟ้ายิ้มละไม รูดประคองแก่นกายของเขาเป็การกระตุ้นปิดท้าย ก่อนจะเก็บแก่นกายของเขากลับเข้ากางเกงแล้วแนะนำแผนการรักษาขั้นต่อไป
"ในรอบการรักษาครั้งหน้าเพื่อแก้ปัญหานี้ให้หมดไป ฟ้าจะจัดเตรียมสถานที่และเชิญคุณพิมพ์กับคุณภัทร์มาร่วมบำบัดร่วมกันในห้องนี้ บนเตียงบำบัดนี้ เราทั้งหมดจะก้าวข้ามข้อจำกัดในใจและเริ่มต้นบทร่วมรักสี่คน เพื่อปลดปล่อยความเสียวซ่านและละลายปมความกังวลใจทั้งหมดให้หมดไปด้วยการฝังรหัสสะกดจิตถาวร..."
ภพในภวังค์พยักหน้ารับคำสั่งบงการอย่างเชื่องช้า ยอมสยบต่อความ้าลึกๆ ของตัวเอง
"ครับหมอ... ผมยอมตกลงทุกอย่าง... ผม้าร่วมรักสี่คนกับพิมพ์ ภัทร์ และหมอ... ช่วยพาพวกเขามาร่วมเตียงกับผมทีครับ..."
ดร.น้ำฟ้ายิ้มรับด้วยความพึงพอใจที่เห็นชายหนุ่มกลับมามีพลังชีวิตอีกครั้ง เธอขยับถอยห่างจากเตียงบำบัดแล้วเอ่ยคำสั่งปลุกเสียงใส
"เมื่อฟ้านับหนึ่งถึงสามและดีดนิ้ว คุณจะลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น สมองแจ่มใส เบาสบาย ปราศจากความเครียด ร่างกายอบอุ่นกระปรี้กระเปร่า และแก่นกายแข็งแรงเต็มที่... หนึ่ง... สอง... สาม..."
*แป๊ะ!*
เสียงดีดนิ้วปลุกจิตสำนึกของภพให้ตื่นเต็มตาในทันที ชายหนุ่มสะดุ้งตัวลืมตามองเพดานห้อง แววตาคมคายที่เคยหม่นหมองบัดนี้กลับเป็ประกายสดใสและเบาสบายอย่างไม่เคยเป็มาก่อน ภพขยับตัวลุกขึ้นนั่งอย่างกระฉับกระเฉง แขนขามีเรี่ยวแรง และเขารู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวอุ่นหนาของแก่นกายใต้กางเกงที่แข็งขึงตึงแน่นขึ้นมาอย่างทรงพลัง เขาสลัดความวิตกเื่การเสื่อมสมรรถภาพทิ้งไปจนหมดเกลี้ยง
เขายกมือขึ้นไหว้ขอบคุณดร.น้ำฟ้าด้วยความซาบซึ้งใจและเชื่อมั่น
"ขอบคุณหมอน้ำฟ้ามากครับ ผมรู้สึกโล่งใจเหมือนได้เกิดใหม่เลยครับ ผมจะกลับไปคุยและพาพิมพ์กับภัทร์มาร่วมบำบัดในรอบหน้าแน่นอนครับ"
ดร.น้ำฟ้าส่งยิ้มลึกลับตอบกลับด้วยความพอใจ สถานบำบัดแห่งนี้พร้อมแล้วสำหรับการชำระปมร้าวใจและหลอมรวมคนทั้งสามให้เป็หนึ่งเดียวในเซสชั่นรักครั้งหน้า
- ข้อความจากไรท์ -
เคสนี้เป็ผลมาจากอีกเื่ของไรท์ นะคะ
ในเื่ "แอบรักพี่สะใภ้" จะร้อนแรง แซ่บ แสบทรวงแค่ไหน
ฝากติดตามด้วยนะคะ จุ๊ฟ จุ๊ฟ
506
