ตำหนักเฟิ่งหวง
“คิดไม่ถึงว่าจิ้งอ๋องถึงกับไม่พานางมาพบเราก่อน”ฮองเฮาจิกเล็บลงบนฝ่ามือด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์พระนางอุตส่าห์แต่งตัวรอให้พวกเขามาพบตามธรรมเนียมเพราะรู้ดีว่าคู่แต่งงานใหม่ในราชวงศ์จะต้องมาพบพระนางแต่พระนางนึกไม่ถึงว่าจิ้งอ๋องจะตรงไปที่ตำหนักฉือหนิงของพระสนมหรงแล้วกลับออกจากวังไปเลยเช่นนี้
“เสด็จป้าอย่าทรงกริ้วไปเลยเพคะให้กงกงไปแจ้งข่าวจิ้งอ๋องที่จวนก็ได้นะเพคะหม่อมฉันคิดว่าจิ้งอ๋องคงไม่กล้าขัดพระราชเสาวนีย์”ฝูชิงหลิงหลานสาวฮองเฮาที่เติบโตมาในวังหลวงเอ่ยปลอบนางเป็บุตรีเสนาบดีกรมโยธาซึ่งเป็น้องชายแท้ๆ ของฮองเฮาและถูกแต่งตั้งเป็ท่านหญิงั้แ่ยังเด็ก
“ฮึ!เราคิดว่าจิ้งอ๋องคงหาทางไม่มาพบเราเป็แน่เ้าก็รู้ว่าเราอยากได้กำลังทหารของเขามามอบให้องค์ชายใหญ่มานานแล้วเขาคงกลัวว่าเราจะเอ่ยปากขอกองกำลังส่วนตัวของเขาอีกกระมัง”ฮองเฮานึกเจ็บใจไม่น้อยที่ถูกแย่งทหารไปเป็จำนวนมากทำให้อำนาจของพระกูลฝูของพระนางตกต่ำลงเนื่องจากในตระกูลไม่มีผู้มีความสามารถทางการทหารเลยแม้แต่คนเดียว
“หลานคิดว่าไม่น่าจะเป็เช่นนั้นหรอกเพคะหรือว่าเสด็จป้าจะให้หลานไปเชิญจิ้งอ๋องมาพบที่นี่ดี”ฝูชิงหลิงแย้มยิ้มออกมาในใจของนางนั้นอยากพบหน้าจิ้งอ๋องอย่างใกล้ชิดบ้างหลังจากทำได้แค่แอบมองจิ้งอ๋องมานานหลายปี
“อย่าคิดนะว่าเราจะไม่รู้ว่าเ้ากำลังคิดอะไรอยู่เ้าก็รู้ว่าเราเอ็นดูเ้ามากแค่ไหนชิงหลิงป้าไม่อยากให้เ้าเข้ามาข้องเกี่ยวกับจิ้งอ๋อง”ฮองเฮาตรัส
“แต่ว่าหากหลานได้แต่งเข้าจวนอ๋องบางทีหม่อมฉันอาจสามารถชักจูงให้จิ้งอ๋องมอบกำลังทหารออกมาก็ได้นะเพคะเสด็จป้าหลานก็แค่อยากแบ่งเบาภาระของเสด็จป้ากับเสด็จพี่ใหญ่ก็เท่านั้น”ฝูชิงหลิงที่วางแผนการเอาไว้นานแล้วเอ่ยออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำนางอดอิจฉาในวาสนาของเจียงหว่านไม่ได้ที่นางได้แต่งเป็พระชายาของจิ้งอ๋องทั้งที่เป็เพียงบุตรีขุนนางชั้นต่ำ
“ฮึ!เราไม่ยอมให้จิ้งอ๋องได้รับการสนับสนุนจากพ่อของเ้าหรอกนะชิงหลิงเ้าลืมเื่นี้ไปได้เลยเอาล่ะ ออกไปได้แล้วเราอยากพักผ่อน”ฮองเฮาโบกพระหัตถ์ให้หลานสาวออกไปจากตำหนักของนางใช่ว่านางจะไม่อยากได้กำลังทหารของจิ้งอ๋องเพียงแต่หากนางเสียหมากอย่างฝูชิงหลิงไปอำนาจที่นางเคยได้รับจากตระกูลฝูก็จะยิ่งลดน้อยถอยลงไป
“ท่านหญิงอย่าคิดมากเลยนะเ้าคะฮองเฮาแค่้าใช้เวลาคิดเื่นี้อีกสักหน่อยข้าคิดว่าอีกไม่นานท่านหญิงก็คงสมหวัง”นางกำนัลคนสนิทของฝูชิงหลิงเอ่ยปลอบระหว่างทางกลับตำหนักรับรองที่ฝูชิงหลิงพำนักประจำ
“อืม…เ้าส่งคนไปสืบมาหรือยังว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้นที่ตำหนักฉือหนิง”ฝูชิงหลิงเอ่ยถามขึ้นเบาๆ นางรู้แค่คร่าว ๆว่าวันนี้ฮ่องเต้ทรงกริ้วมาก
“เห็นว่าฝ่าากริ้วที่จิ้งอ๋องยังไม่ได้เข้าหอกับพระชายาเ้าค่ะ”นางกำนัลเอ่ยมาตามที่ทราบข้อมูลข่าวที่หาได้จากตำหนักฉือหนิงนั้นได้มาไม่ง่ายนัก
“นั่นก็แสดงว่าจิ้งอ๋องถูกบังคับให้อภิเษกสินะแบบนี้ข้าก็ยังมีโอกาสที่จะเข้าใกล้จิ้งอ๋องอยู่”ฝูชิงหลิงแย้มรอยยิ้มบางออกมาอย่างหมายมาดนางเฝ้ามองจิ้งอ๋องเติบโตขึ้นมาอย่างสง่างามหลายปีแล้วถ้าไม่ติดว่านางต้องคอยรับใช้ใกล้ชิดฮองเฮาอยู่ตลอดฝูชิงหลิงคงวางแผนให้ตัวเองได้เข้าไปอยู่จวนจิ้งอ๋องเนิ่นนานแล้วน่าเสียดายที่พอจิ้งอ๋องเริ่มเข้าวัยหนุ่มพระองค์ก็เสด็จไปคุมกองทัพที่เมืองชายแดนอยู่นานเกือบสิบปีก่อนจะกลับมาเมืองหลวงเมื่อสองปีที่แล้วนี้เองและเพราะชื่อเสียงเกลียดสตรีของจิ้งอ๋องก็ทำให้นางไม่กล้าทำเื่เกินเลยไปนักฝูชิงหลิงอยากให้จิ้งอ๋องรักนางเหมือนที่นางรักพระองค์
“ข้าว่าพระชายาผู้นั้นคงไม่เป็ที่พึงใจของท่านอ๋องมากกว่าเพคะท่านหญิงของหม่อมฉันที่ทั้งสวยงามเก่งกาจขนาดนี้ต่างหากจึงจะเหมาะสมกับท่านอ๋องผู้องอาจ”นางกำนัลเอ่ยเยินยอเ้านายอย่างไม่กระดากปากถึงแม้ว่าตนเองจะยังไม่เคยพบหน้าพระชายาจิ้งอ๋องก็ตามที
“อืม…รอให้ถึงงานเทศกาลครั้งหน้าเสียก่อนข้าจะลองชวนจิ้งอ๋องมาสนทนาดูสักหน่อยว่าพระองค์คิดเห็นอย่างไรหากข้าจะเข้าไปเป็พระชายารอง”ฝูชิงหลิงเอ่ยอย่างหมายมาดนางคิดว่าด้วยหน้าตาและชาติตระกูลอันสูงส่งของตนเองจิ้งอ๋องจะต้องให้เกียรตินางได้ร่วมพูดคุยด้วยเป็แน่
“ข้าจะช่วยท่านหญิงส่งข่าวให้เองเ้าค่ะ”นางกำนัลคนสนิทยิ้มกว้างขึ้นมาทันทีหากนางทำงานนี้สำเร็จล่ะก็ท่านหญิงของนางต้องให้รางวัลก้อนใหญ่แน่
“ดีเ้าไปเอาถุงหอมที่ข้าปักไว้ออกมาให้หน่อยสิข้าจะเอาสมุนไพรใส่เข้าไปไว้ให้เต็มให้หมด”ฝูชิงหลิงกลับมาถึงเรือนพักแล้วจึงเอ่ยปากบอกคนสนิท
“เ้าค่ะท่านหญิง”นางกำนัลรีบเดินเข้าไปยังห้องด้านในทันทีท่านหญิงของนางมักจะทำถุงหอมหลายกลิ่นและแจกจ่ายให้กับบรรดาพระสนมในวังอยู่บ่อยๆ จนได้รับคำชื่นชมจากบรรดาสตรีในวังเป็จำนวนมาก
ข่าวเื่จิ้งอ๋องยังไม่เข้าหอกับพระชายาแพร่กระจายออกไปจากวังหลวงในเวลาไม่นานโดยไม่รู้ว่าใครเป็คนส่งข่าวออกไปยังภายนอกเื่นี้ทำให้พระสนมหรงและฝ่าาทรงกริ้วมากแถมข่าวลือยังบอกว่าจิ้งอ๋องไม่ได้ชอบผู้หญิงเพิ่มมาอีกเื่ด้วยทำเอาพระสนมหรงถึงกับรับไม่ได้ขึ้นมาทันที
“บังอาจนัก!ใครกล้าปล่อยข่าวลือเื่ลูกชายเราเช่นนี้”พระสนมหรงตบโต๊ะเสียงดังปังใหญ่พระนางไม่เคยกริ้วมากขนาดนี้มาก่อนทั้งที่ลูกชายตัวดีของนางแต่งงานแล้วแท้ๆ กลับยังถูกกล่าวหาด้วยเื่เหล่านี้อีก
“พระสนมโปรดระงับโทสะ”หมัวมัวกลัวว่าเ้านายจะโกรธจนเสียสุขภาพ
“เจ้าจะให้เราไม่โกรธได้อย่างไรข่าวลือของจิ่นเอ๋อชักจะหนักข้อขึ้นทุกวันแบบนี้ฝ่าาก็ยิ่งไม่ไว้ใจเขามากขึ้นน่ะสิ”พระสนมหรงตรัสอย่างกังวล
“คงไม่ขนาดนั้นหรอกเพคะพระสนมหม่อมฉันเชื่อว่าอีกไม่นานข่าวลือก็คงจะเงียบไปเองเหมือนทุกครั้ง”หมัวมัวทำได้แค่เอ่ยปลอบไปก่อนเท่านั้น
“เราว่าครั้งนี้ต่างออกไปข่าวแพร่กระจายเร็วเกินไปจนไม่สามารถยับยั้งได้เหมือนกับครั้งก่อนๆ” พระสนมหรงส่ายพระพักตร์อย่างหนักพระทัย
“เอ่อ...แล้วพระนางอยากให้หม่อมฉันทำสิ่งใดเพคะ”หมัวมัวเห็นสีหน้าที่จริงจังของพระสนมก็ไม่กล้าเอื้อนเอ่ยอะไรขึ้นมาอีกเื่ราวพวกนี้นางไม่อยากชี้นำพระสนมให้ตัดสินใจทำสิ่งใดหรือไม่ทำสิ่งใด
“เจ้าส่งคนเข้าไปกำชับจิ้งอ๋องสักหน่อยเราไม่อยากให้พวกเขาห่างเหินกันเกินไปนักหรือไม่ก็ไปบอกฮูหยินขุนนางให้จัดงานเลี้ยงน้ำชาแล้วเชิญพวกเขาไปกระชับความสัมพันธ์กันสักหน่อย”พระสนมหรงพยายามหาทางทำให้ลูกชายกับลูกสะใภ้ใกล้ชิดกันมากขึ้น
“หม่อมฉันจะไปบอกขันทีฉุ่ยให้นะเพคะ”หมัวมัวรู้ดีว่างานพวกนี้ต้องใช้ให้ขันทีฉุ่ยเป็คนจัดการจะได้เื่มากที่สุด
“ดีเ้ารีบไปเถอะ”พระสนมหรงโบกพระหัตถ์ให้หมัวมัวรีบไปจัดการในใจของพระนางได้แต่หวังว่าลูกชายกับลูกสะใภ้จะพยายามปรับตัวให้เข้ากันได้เพื่อหยุดข่าวลือเสียหายของลูกชายพระนางเสียที
ที่จวนจิ้งอ๋องเองก็ใช่ว่าจะสงบสุขข่าวลือในจวนเองก็แพร่กระจายไปจนเข้าหูของจิ้งอ๋องเข้าแล้วเช่นเดียวกัน
“บัดซบ!แค่ข้าไม่ได้เข้าหอกับนางจะอะไรกันนักหนาบังอาจหาว่าข้าไม่ชอบสตรีนี่ไม่ใช่ว่าพวกเขาคิดว่าข้าเป็ต้วนซิ่วหรอกหรือ”จิ้งอ๋องสบถออกมาด้วยความหงุดหงิดที่เื่ส่วนตัวของพระองค์ดันถูกคนอื่นเอาไปโพนทะนา
“เอ่อ…ท่านอ๋องจะให้กระหม่อมจัดการคนที่ปล่อยข่าวลือหรือไม่พะย่ะค่ะแต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่าต้นตอข่าวลือจะมาจากในวัง”เต๋อเป่าเอ่ยอย่างกล้า ๆกลัว ๆเขากลัวมากว่าท่านอ๋องจะฟาดงวงฟาดงาจนบ่าวอย่างพวกเขาลำบาก
“ฮึ!ในวังเ้าก็รู้ดีว่าสืบหาคนยากราวกับขึ้น์อีกอย่างพระสนมพวกนั้นต่างก็คอยหาเื่เรากับเสด็จแม่มาตลอดแบบนี้คงจับมือใครดมไม่ได้ง่ายนักหรอกตอนนี้ช่วยเราคิดหาวิธีว่าจะทำอย่างไรให้ข่าวลือเปลี่ยนไป”จิ้งอ๋องไม่ชอบอยู่เมืองหลวงก็เพราะเื่การใส่ร้ายเหล่านี้นี่แหละถึงพระองค์จะหาต้นตอพบจริงๆเสด็จพ่อของพระองค์ก็คงหลงคารมจิ้งจอกสาวเ่าั้ไม่ต่างจากตอนที่พระองค์ยังทรงพระเยาว์
“อืม...แค่ท่านอ๋องเข้าหอกับพระชายาข่าวลือก็หายไปแล้วนี่พะย่ะค่ะเหตุใดต้องหาวิธีอื่นด้วยเล่า”เต๋อเป่าเกาหัวแกรก ๆ อย่างงงๆ
“เ้าจะบ้าหรือยังไง!ผู้หญิงอ่อนแออย่างนางเหมาะสมหรือที่จะได้ร่างกายอันล้ำค่าของเราน่ะหาวิธีใหม่!”จิ้งอ๋องนึกถึงเจียงหว่านขึ้นมาก็ยิ่งโมโห
1K
