กองกำลังของเ้าเสือฟ้ามากันเป็ร้อย ขับรถบรรทุกแบบทหาร ทุกๆ คนมีอาวุธครบมือ ทำให้สยบกองกำลังของเ้าหาญศึกจนราบคาบภายในไม่ถึง สิบนาที
เ้าเสือฟ้าเดินเข้ามาในลานพิธี ก็พบซากศพฉีกขาด น่าสยดสยองมากมาย หัวหน้าองค์รักษ์ผาอิน ก้าวเข้ามาทำความเคารพเ้าเสือฟ้าทันที
“ นายท่าน”
ที่แท้หัวหน้าองครักษ์ผาอินก็เป็คนทรยศนั่นเอง
“ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ไหนบอกว่า กำลังทำพิธีรักษาเ้าหาญศึก”
เ้าเสือฟ้าในวัยประมาณ 60 ปี เอ่ยอย่างสงสัย องครักษ์ติดตามใกล้ชิดสิบกว่าคนยืนถือปืนจ่อมาทาง องครักษ์เ้าหาญศึกกันหมด
“ เ้าหาญศึกถูกเขี้ยวเสือดำ ครอบงำกลายเป็ปีศาจไปแล้วขอรับ”
“แล้วตอนนี้มันอยู่ที่ไหน”
“ ถูกจับลงไปในบ่อแล้วทับด้วยกระสอบข้าวแล้วขอรับ”
“ อาจารย์มู่เราควรทำอย่างไรดี”
“ เอามันขึ้นมาแล้วผ่าเอาเขี้ยวเสือดำออกจากอกมัน” อาจารย์มู่แต่งกายด้วยชุดสีดำมีลูกประคำคล้องคอ
“ รีบจัดการ” เ้าเสือฟ้าสั่งการลูกน้องก่อนที่ทุกคนจะทำตามก็มีเสียงของอัสนีเอ่ยออกมาว่า
“ อย่าดีกว่าให้ร่างเ้าหาญศึกถูกฝังเอาไว้อย่างนั้นดีแล้ว หากเขาถูกปล่อยออกมาทุกคนในที่นี้อาจไม่มีใครรอด”
“ แกเป็ใครกันวะ”เ้าเสือฟ้ามองหน้าอัสนีอย่างสงสัย
“ มันคือบอดี้การ์ดของคุณหนูมินตรา มันเป็คนจับ เ้าหาญศึกลงไปในบ่อน้ำนั่น”
“ นั่นคุณหนูมินตรา ใช่ไหม”แทนที่เ้าเสือฟ้าจะสนใจคำพูดของ อัสนี แต่กลับมองไปที่คุณหนูมินตราแทน
“ เ้าเสือฟ้า้าอะไร ก็เอาไป แต่อย่าทำอะไรคนของฉัน”
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่าห่วงตัวเองดีกว่ามั๊ง เฮ้ย พวกแกไปนำร่างเ้าหาญศึกขึ้นมา คนอื่นๆใครขวางก็ยิงทิ้งซะ”
คนของเ้าเสือฟ้าโรยตัวลงไปพร้อมกับเชื่อก แล้วนำกระสอบข้าวขึ้นมาในทันที
“ สวยงามเหลือเกินฉันไม่เคยเจอคนสวยแบบนี้มาก่อน ช่างเหมือนเ้านางน้อยนัก วันนี้ฉันจะไม่แค่ได้รับพลังจากเขี้ยวเสือดำแต่จะเอาหลานของเ้าหาญศึกมาเป็เมีย ผาอินจัดห้องใหญ่ๆ ให้ฉัน แล้วพาคุณหนูมินตราไปหาฉันที่ห้อง”
เ้าเสือฟ้าสั่งเสร็จ ก็ถูกหัวหน้าผาอิน พาไปที่ห้องรับรองขนาดใหญ่ที่เตรียมเอาไว้แล้วสั่งให้ลูกน้องสิบกว่าคนถือปืน เดินปรี่เข้าไปหา คุณหนูมินตรา
บอดี้การ์ดคนอื่นๆถูกปืนจ่อหัวเอาไว้ ไม่มีใครกล้าขยับ ส่วนอัสนีตอนนี้ยังคงนั่งอย่างเหนื่อยแรงมีปืนศัตรูจ่อหัวเหมือนกัน คุณหนูมินตรานั่งอยู่ใกล้ชิดกับเขาที่สุด
“คุณหนูเชื่อใจผมไหม”
คุณหนูมินตรามองหน้าเขาแล้วพยักหน้า
“ ดี ถ้าเช่นนั้น หมอบลงไปกับพื้นได้ยินเสียงอะไรก็ไม่ต้องสนใจ”
พออัสนีเอ่ยจบก็ตีลังกาลงไปในบ่อน้ำ เสียงกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน
ทหารของเ้าเสือฟ้าก็มองไปที่บ่อน้ำ มีแต่เงาตะคุ่มๆ ไม่เห็นชัด นายทหารที่คุมกองกำลัง สั่งยิงทันที
ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!!
เสียงปืนกลรัวลงไปนับร้อยนัดจนะุหมดแม๊ก มีแต่ควันลอยล่องขึ้นมา ท้องฟ้าเริ่มมีเมกหมอกดำทมึนบรรยากาศเริ่มมืดมิด พลัน มีเงาสีดำพุ่งขึ้นมาจากบ่อน้ำมันพุ่งเข้าหาทหารของเ้าเสือฟ้า ปานสายฟ้าเล็บ พอผ่านไปที่ใดหัวและลำตัวของทหารเ่าั้ ล้วนขาดจากกัน เศษไส้ทะลักกระจัดกระจายไปทั่ว กลิ่นคาวเืโชยฟุ้งไปทั่วคุ้มภู์
เสียงร้องออกมาอย่างเ็ปดังไปทั่วคุ้ม คนของเ้าเสือฟ้า ล้วนตกตายไปอย่างเอน็จอนาจ
ภายในห้องรับรองของเ้าเสือฟ้า
“ทำไมไม่พาคุณหนูมินตรามาสักที นี่มันนานเกินไปแล้วนะเว้ย” เ้าเสือฟ้าเอ่ยออกมาอย่างไม่พอใจ
“ เดี๋ยวผมจะออกไปตามครับ” หัวหน้าผาอิน รีบโค้งคำนับแล้วกำลังจะเปิดประตูออกไป แต่พอเปิดประตู ร่างของมันก็ถูกแทงสวนเข้าหน้าอกทะลุหลัง ร่างถูกผลักลอยมาตกอยู่หน้าของ เ้าเสือฟ้า กับอาจารย์มู่ กับองครักษ์ส่วนตัวอีกสี่คน ตอนนี้ถือปืลกลอาก้า เล็งมาที่เงาดำตัวใหญ่
“ แก...เป็ใคร”
“ไปถามยมบาลเอาเอง” เงาสีดำตัวใหญ่พุ่งเข้าหาคนทั้งหกคน เสียงปืนกลดังสนั่นไปทั่วห้องผสมกับเสียงร้องออกมาอย่างโหยหวน เงาดำใหญ่นั้นหายไป
เหลือแต่เศษซากศพกระจัดกระจายไปทั่วห้องหัวของเ้าเสือฟ้า กระเด็นไปกองอยู่หน้าประตูพร้อมกับหัวของอาจารย์มู่ที่ดวงตาถึงกับถลนออกมา
ทันใดนั้นเองก็มีเสียงะเิออกมาจากบ่อน้ำ ร่างขนาดใหญ่สีดำปรากฏขึ้นมา
มันคือปีศาจเ้าหาญศึกนั่นเองแต่คราวนี้ หัวของมันเป็หัวเสือ แต่ร่างกายที่ใหญ่โตของมันเป็ร่างมนุษย์ร่างกายมีแต่กล้ามเนื้อ มือของมันเป็กรงเล็บที่น่ากลัว มันส่งเสียงคำรามราวกับเสือดำจริงๆ
“พวกแกทุกคนต้องตายทั้งหมด ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ปิศาจสมิงดำ หัวเราะออกมาเสียงดัง
แต่เสียงหัวเราะไม่ทันจบร่างของมันก็ถูกตบอย่างรุนแรง จนหัวทิ่มลงไปกับพื้น
มันพยายามลุกขึ้นยืนแต่ก็ยังโงนแงนอยู่
“ ไอ้บ้า ใครกันวะ ”
เงาสีดำปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาเป็อัสนี ที่แปรเปลี่ยนร่างเป็เทพนรสิงห์นั่นเอง
“ เทพ...นรสิงห์” ปีศาจสมิงดำ ถึงกับอ้าปากค้าง
แต่ว่ามันไม่มีโอกาศพูดได้อีกแล้วอัสนี เทพนรสิงห์ ก็ใช้มือทั้งสองข้างแทงสวบไปที่ร่างของมันแล้วแยกออกมาเป็สองส่วน
ปีศาจสมิงดำไม่มีโอกาสแก้ตัวอีกเพราะตัวมันเป็แค่ปีศาจเมื่อต้องเผชิญกับเทพนรสิงห์ที่เป็เหมือนดั่งนักรบเทพ์ ก็ยากจะต่อกรได้จึงถูกแยกร่างในขบวนท่าเดียวเท่านั้น
จากนั้นอัสนี ในร่างเทพนรสิงห์ก็ก้าวเข้ามาที่เรือนเ้านางน้อยแล้วใช้กรงเล็บตะวัดใส่เสาทั้งแปดต้นที่เขียนอักขระยันต์สะกดิญญา ของเ้านางน้อยเอาไว้
ร่างิญญาของเ้านางน้อยก็ค่อยๆปรากฏกายขึ้นมา
“ ขอบคุณท่านมาก”ิญญาเ้านางน้อยยิ้มอย่างมีความสุขร่างของนางก็ค่อยสลายกลายเป็ดวงดาวขึ้นสู่์ไปในทันที
ท้องฟ้าเหนือคุ้มภู์ก็พลันสว่างแจ่มแจ้งขึ้นมา คุณหนูมินตราเงยหน้ามองไปรอบๆ เพื่อหาใครคนหนึ่ง
“ นี่มันเกิดอะไรขึ้นพวกของเ้าเสือฟ้าทำไมเป็แบบนี้”
คุณหนูมินตรามองไปรอบๆเห็นหัวหน้าโชติ เข้ามารายงานพบศพคนของเ้าเสือฟ้าตายจนหมดไม่เว้นแม้แต่เ้าเสือฟ้า
“ พวกมันคงถูกท่านปู่ฆ่าตาย แต่ท่านปู่เล่าหายไปไหน”
ทุกๆ คนต่างส่ายหัว คุณหนูมินตรายังคงสาดสายตาหาใครบางคนอยู่ขณะกำลังจะเอ่ยถาม ก็เห็นเป้าหมายของเธอ
เป็อัสนีตอนนี้นั่งหลับตาอยู่ข้างๆ บ่อน้ำ จึงรีบวิ่งเข้าไปหาทันที
“ อัสนีนายเป็อะไรไหม อัสนี นายจะตายไม่ได้นะ”
เืทะลักออกมาจากปากอัสนีทำให้คุณหนูมินตราถึงกับหน้าซีด แล้วร้องให้คนช่วยพาอัสนีไปโรงพยาบาลแต่อัสนีกลับลืมตาตื่นขึ้นมา พร้อมกับจับมือคุณหนูมินตราเอาไว้
“ผมไม่เป็ไรสักหน่อย”
“ แต่เืนี่”
“ก็ะุที่คุณยิงใส่ผมระยะเผาขนขนาดนี้ จะไม่ให้เจ็บภายในได้อย่างไร”
อัสนีเปิดเสื้อนอกออกมาเผยให้เห็นเสื้อกันะุด้านในความจริงแล้วเขาเตรียมตัวเอาไว้มาก่อน หากบอกใครต่อใครว่า เขามีเกราะระฆังทองคงไม่มีใครเชื่อ จึงใส่เสื้อเกราะอ่อนกันะุเอาไว้ดีกว่า
“ ไม่ต้องห่วงนะฉันจะรับผิดชอบนายเอง”
“ เดี๋ยวรับผิดชอบอะไร” อัสนีเอ่ยอย่างสงสัย
“ฉันทำให้นายาเ็ขนาดนี้ ต่อไปนายก็มาอยู่กับฉัน ไม่ต้องทำงานที่อื่นอีกแล้วพ่อกับแม่นายฉันจะเลี้ยงดูท่านเอง”
อัสนีฟังแล้วเหมือนกำลังถูกเสี่ยเลี้ยงยังไงไม่รู้แต่ไม่ทันได้ตอบอะไร ก็มีคนพบร่างของเ้าหาญศึกที่ถูกแยกร่างออกเป็สองส่วน
คุณหนูมินตราพอมาเห็นศพของคุณปู่ที่อยู่ในสภาพนี้ก็ได้แต่สงสัย
“ เกิดอะไรขึ้นใครกันที่ทำเช่นนี้”
“ท่านอาจเป็เทพ์ก็ได้ คนธรรมดาที่ไหนกันจะสามารถจัดการปีศาจและคนชั่วเป็ร้อย ภายในระยะเวลาอันสั้น” ลุงคำที่ไม่รู้มาจากไหนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงมั่นใจ แต่ยังคงมองไปที่อัสนี แล้วค่อยๆหลบสายตาลง ราวกับหวาดกลัวอะไรบางอย่าง
“ เหลวไหล โลกนี้มีเทพ์ได้ยังไง” หัวหน้าโชติเอ่ยขัด
“แจ้งเ้าหน้าที่ท้องถิ่น ฉันจะบอกพ่อเอง พวกเราไม่สามารถปิดบังเื่นี้ได้คนตายเยอะเกินไปแล้ว”
คุณหนูมินตราออกคำสั่งไปหัวหน้าโชติรีบแจ้งตำรวจท้องที่ทันที
“ ลุงคำ เอารถออกฉันจะไปโรงพยาบาล”
“ คุณหนูเป็อะไรหรือขอรับ”
ลุงคำเอ่ยด้วยความเป็ห่วง
“ ไม่ ฉันไม่เป็อะไรแต่จะพาเขาไปตรวจร่างกายต่างหาก”
คุณหนูมินตรามองไปที่อัสนีที่ตอนนี้ได้แต่รับคำสั่ง ติดตามคุณหนูมินตราไปตรวจร่างกายอย่างว่าง่าย
“ภารกิจช่วยเหลือคุณหนูมินตราสำเร็จได้รางวัล เป็วิชาท่าเท้าเหินเวหา
สามารถปราบปีศาจช่วยปล่อยิญญาเ้านางน้อย ได้รับ หน้ากากมัจจุราช”
“ หน้ากากมัจจุราชสามารถเปลี่ยนแปลงใบหน้าของตนเป็ผู้ใดก็ได้แค่เพียงคิดเท่านั้นแล้วจะให้มาเพื่ออะไรกัน”
อัสนีตอนนี้สามารถกลั้นหายใจแล้วลอยตัวไปในอากาศได้ไกลเกือบห้าร้อยเมตร
แทบจะบินเหมือนนกได้แล้ว
ณ โรงพยาบาลแม่ปิง
คุณหนูมินตรา อัสนีนั่งอยู่ในห้องของคุณหมอวัยห้าสิบท่านหนึ่ง
“กระดูกไม่มีรอยแตกหักปอด หัวใจ สมบูรณ์ ระบบเืก็อยู่ในภาวะปกติ
ผลเืก็เป็ลบไม่ติดเชื้อร้ายใดๆทั้งสิ้น เป็ผู้ชายที่อยู่่สมบูรณ์เต็มที่ครับ”
“ ขอบคุณหมอมากค่ะ”
อัสนี พอฟังหมอพูดก็ขมวดคิ้ว สงสัยยิ่งนัก ทำไมต้องตรวจเืขั้นสมบูรณ์
ทั้งๆที่ เขาแค่ได้รับาเ็ภายนอกอย่างเดียวแต่คุณหนูมินตราทำไมสั่งตรวจร่างกายของเขาละเอียดขนาดนี้
คุณหนูมินตราพาอัสนีมานั่งกินที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ที่ริมแม่น้ำแม่ปิง
โดยคุณหนูมินตราสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะทั้งๆ ที่มากันแค่สองคนเท่านั้น
“ สั่งเยอะขนาดนี้จะกินกันหมดหรือครับ”
“ ฉันรู้มาตลอดว่าคุณปู่ของฉันเป็คนแบบไหน แต่ฉันเป็หลาน ฉันต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ฉันไม่รู้ว่าจะลงเอยแบบไหนคุณพ่อเองก็เอ่ยเตือนฉันเื่นี้ว่าไม่ให้มา แต่ว่าฉันไม่สนใจกลับดึงดันที่จะมาให้ได้”
“ แล้วบทสรุปแบบนี้คุณหนูรู้สึกอย่างไร”
“ ทำดีย่อมได้ดีทำชั่วย่อมได้รับผลที่ทำเอาไว้ คุณปู่ท่านได้รับกรรมที่ก่อเอาไว้แล้วสงสารแต่ท่านอาน้อย ที่ถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจมาตลอดแม้แต่เวลาตายยังถูกสะกดิญญาเอาไว้อีก ฉันไม่รู้ว่า เทพองค์นั้นเป็ใครแต่ก็ขอบคุณท่านที่ช่วยท่านอาน้อยไปสู่สุขคติเสียที”
“ คุณรู้”
“ อืม ท่านอาน้อยมาบอกกับฉันและยังบอกว่า..”
“ บอกอะไรครับ”
เ้านางน้อยก่อนิญญาจะขึ้นไป์ได้บอกว่า
“อัสนีเป็คนที่ดีมาก ชีวิตหลานจะมีความสุข มั่นคง ปลอดภัยหากเลือกเขาเป็คู่ชีวิต ลาก่อนหลานรัก”
“ไม่...ไม่.มีอะไร” คุณหนูมินตรากลับไม่พูดออกมา แต่กลับไปนี่เธอจะต้องส่งคนไปสืบประวัติของ นายอัสนี คนนี้ให้ละเอียด
“ตอนนี้ภารกิจของผมจบแล้ว พรุ่งนี้ผมขอตัวกลับเลยนะครับ”
“ไม่ได้ยินที่ฉันบอกหรือ ต่อไปนี้ฉันจะเลี้ยงดูนายและครอบครัวไง”
“เอ้อ..ไม่ต้องถึงขนาดนั้น ผมเป็ผู้ชายนะครับ จะให้ผู้หญิงเลี้ยงดูได้ยังไงกันเล่า”
“ ทำไมจะไม่ได้ฉันมีบริษัทมหาชน มีทรัพย์สินเป็พันล้าน มีพนักงานมากมาย นับพันคนแค่นายคนเดียวทำไมฉันจะเลี้ยงไม่ได้”
“ ผมทราบครับว่าคุณหนูเก่ง แต่ว่า อย่ามั่นใจตัวเองมากนักเดี๋ยวจะเป็แบบวันก่อน ถูกคนของตระกูลกิเลนทองนั่น ลอบทำร้ายโดยง่าย”
“ ครั้งนั้นฉันประมาทพ่อของฉันได้จัดการกับพวกมันแล้ว ต่อไปพวกมันไม่กล้ามายุ่งกับฉันอย่างแน่นอนแต่เพื่อให้มั่นใจ ฉันจึงคิดจะจ้างนายเป็บอดี้การ์ดตลอด24 ชม.ไง นาย้าเท่าไรบอกข้อเสนอมาเลย”……………
619
