บทที่ 29 หัวใจเต้นแรง
"คุณเหลียงมีอะไรเหรอคะ?" โชคดีที่เซี่ยเสี่ยวเล่ยไหวตัวทัน หันไปมองเหลียงเฉินที่ประตู
จริงๆ แล้วเธออยากจะบ่นว่าทำไมพระเอกถึงได้เปิดประตูห้องเธอโดยไม่เคาะ! คุณชายคะ ไม่รู้เหรอว่าห้องของผู้หญิงห้ามเข้าโดยพลการ! ถ้าเกิดเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นขึ้นมาจะทำยังไง?
ต่อไปต้องล็อคประตูซะแล้ว!
ดูเหมือนเหลียงเฉินจะไม่คิดว่าจะเป็เซี่ยเสี่ยวเล่ย เขาอึ้งไปเล็กน้อยก่อนจะพูด "ฉันเข้าห้องผิดน่ะ"
"อ้อ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่ได้ใส่ใจ "งั้นรบกวนปิดประตูให้ด้วยนะคะ"
เธออยากจะคุยกับระบบ 666 ที่น่ารักต่อ! เื่ที่เพิ่งเกิดขึ้นทำให้เธอสงสัยมาก
แต่เหลียงเฉินที่ยืนอยู่ตรงประตูกลับไม่ขยับ เขายืนนิ่งจ้องมองเซี่ยเสี่ยวเล่ย
เซี่ยเสี่ยวเล่ยเลยมองตัวเองบ้าง ก็ไม่เห็นจะมีอะไรแปลกหนิ นอกจากท่านั่งบนเตียงที่ดูไม่ค่อยเรียบร้อย เสื้อผ้าก็ไม่ได้โป๊อะไร คิดได้ดังนั้นเธอก็เปลี่ยนท่านั่งนั่งให้เรียบร้อย
"คุณเหลียงมีอะไรอีกเหรอคะ?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยถาม หรือว่าพระเอกเห็นลุคใหม่ของเธอแล้วตะลึงในความสวย?
แต่นึกถึงตอนที่เจอพระเอกครั้งแรกกับลุคสุดพังของเ้าของร่างเดิม…ช่างเถอะไม่อยากจะคิดแล้ว
ถ้าอย่างนั้นการที่พระเอกมองเธอแล้วรู้สึกทึ่ง มันก็ไม่ใช่เื่แปลกใช่ไหม?
"ไม่มีอะไร" แต่เหลียงเฉินกลับตอบอย่างรวดเร็ว ไม่มีทีท่าว่าจะเหม่อเลย
เขาปิดประตูแล้วเดินออกไป
"โฮสต์จ๋าาาาา~ เมื่อกี้หัวใจของพระเอกเต้นแรงขึ้นด้วยล่ะ!" ทันทีที่เหลียงเฉินเดินออกไป เสียงตื่นเต้นของระบบ 666 ก็ดังขึ้นข้างหูเซี่ยเสี่ยวเล่ย
"ออกมาคุยกัน" เซี่ยเสี่ยวเล่ยคิดว่าเทียบกับเื่นี้แล้ว เธออยากให้ระบบ 666 แปลงร่างแล้วออกมาอธิบายเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้มากกว่า
"ผมคุยกับคุณแบบนี้ก็ได้นี่" ระบบ 666 ตอบ
"ฉันอยากเห็นเด็กหนุ่มหน้าตาดีมากกว่า" เซี่ยเสี่ยวเล่ย
"…" ระบบ 666
แล้วมันก็แปลงร่างมายืนอยู่ตรงหน้าเซี่ยเสี่ยวเล่ย
"หน้าตาดีจริงๆ!" เซี่ยเสี่ยวเล่ยมองหน้าระบบ 666 แล้วถอนหายใจ "แค่มองนาย อารมณ์ก็ดีขึ้นเยอะเลย!"
ระบบ 666 ถอนหายใจอย่างจนใจ "โฮสต์จ๋าาาาา~ คุยเื่สำคัญกันเถอะ"
ต่อให้เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่ถาม มันก็ต้องอธิบายเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ให้เธอฟังอยู่ดี
เพราะนี่เป็ความผิดพลาดของบริษัทแม่ แถมยังเป็อันตรายต่อเซี่ยเสี่ยวเล่ยอีกด้วย
"อืม" เซี่ยเสี่ยวเล่ยทำหน้าจริงจัง "เมื่อกี้พอฉันได้ยินเสียงฝีเท้าหน้าประตู หัวก็เริ่มปวด สติก็เลือนลาง เหมือนกับว่าตัวเองตกลงไปในห้วงลึกอยากจะะโแต่ก็ะโไม่ออก หาทางออกหาแสงสว่างไม่เจอ"
ความรู้สึกแบบนั้นเหมือนกับโดนขังอยู่ในพื้นที่ว่างเปล่า น่าอึดอัดทรมานเป็ที่สุด
"คนที่เดินผ่านหน้าประตูเมื่อกี้คือจู้ชิงชิง โฮสต์น่าจะจำได้นะ "ระบบ 666 อธิบาย "ดูจากสถานการณ์เมื่อกี้แล้ว ความแค้นที่ใหญ่ที่สุดของเ้าของร่างเดิมไม่ใช่พระเอกแต่เป็คุณ"
"จู้ชิงชิง" เซี่ยเสี่ยวเล่ยพึมพำชื่อนี้ "นางรอง? เธอคือรักแรกของพระเอกใน่แรกๆไม่ใช่เหรอ"
"ใช่แล้ว" ระบบ 666 พยักหน้า "เมื่อกี้ความแค้นของเ้าของร่างเดิมกลับเข้ามาในร่าง แล้วขับไล่สติของคุณออกไป นี่เป็ความผิดพลาดของบริษัทแม่ ผมต้องขอโทษด้วย"
"ฟังดู…เหนือธรรมชาติชะมัด" เซี่ยเสี่ยวเล่ยกระพริบตา คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามระบบ 666 "งั้น…ถ้าเ้าของร่างแค้นมากขนาดนี้ ภารกิจหลักของฉันก็คือกำจัดจู้ชิงชิงใช่ไหม"
"ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็แบบนั้น" ระบบ 666 ตอบ "รอทางบริษัทแม่ยืนยันอีกครั้งแล้วผมจะแจ้งให้ทราบ"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยพยักหน้าอย่างช้าๆ
"แต่…ทำไมจู้ชิงชิงถึงปรากฏตัวออกมาเร็วขนาดนี้ล่ะ? ไม่ใช่ว่าต้องรอให้ซือหลินเข้าวงการบันเทิงก่อนเธอถึงจะออกมาหรอกเหรอ?"
"เื่นี้…คงเป็เพราะ…"
"ปรากฏการณ์ผีเสื้อปีกหงิกที่ฉันเป็คนสร้างอีกแล้วสินะ"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองเป็คนที่สามารถเปลี่ยนแปลงโลกทั้งใบได้
แบบนี้มัน ... ชักน่าตื่นเต้นขึ้นมานิดหน่อยแล้วแฮะ!