ณ.ตึกสูงเสียดฟ้าชายร่างสูงหุ่นยิ่งกว่านายแบบยุโรป นามว่าไทเกอร์ โนเวล หนุ่มลูกครึ่งไทยอิตาลี CEO หนุ่มหล่อเ้าของสายการบิน โรงแรม บริษัทผลิตยานยนต์ รถหรู หลายค่าย
"นายครับ เจสันเลขาพ่วงด้วยบอดี้การ์ด "อืมว่าไง "">
" รถพร้อมแล้วครับ เร กับ คาลและมาคัสรออยู่ที่รถแล้วครับ "เจสันหมายถึงบอดี้การ์ดของเ้านายอีกคนที่ทำหน้า
"อืม"ไทเกอร์ขานรับในลำคอ
พอมาถึงรถคนทั้งสี่ก็ขึ้นนั่งประจำที่ของตัวเองด้วยสีหน้าที่เรียกสงบ
"เ้านายครับผมหวังว่าเราจะได้เจอกับวิศวะที่ออกแบบรถให้เรานะครับ เขาออกแบบรถให้เราสามปีแล้วแต่ไม่เคยปรากฏตัวให้เราได้เห็นเลยสักครั้ง ไม่รู้จะปิดบังตัวตนไปทำไมนะครับความสามารถขนาดนี้ผมว่าถ้าเปิดเผยตัวออกมา อาจจะโด่งดังยิ่งกว่าดาราบางคนเสียอีกนะผมว่า
"เจสันบ่นเสียดาย
"นั้นสิครับนายผมนิอยากเจอจริงๆเลย "เร..ออกความคิดเห็น
มาคัสก็เห็นด้วย"รถแต่ละรุ่นที่วิศวะคนนั้นออกแบบไม่เคยทำให้เราผิดหวังเลยสักครั้ง ยอดจองหมดั้แ่ยังไม่ออกมาเป็ตัวรถเสียด้วยซ้ำ"
" นั้นสิครับนายสวยสุด ๆ ชักอยากเห็นแล้วสิว่าจะเป็ผู้หญิงหรือผู้ชาย คนหนุ่มหรือคนแก่" เจสันพูดเห็นด้วยกับเพื่อน
" ฉันอยากจะได้มาเซ็นสัญญาอยู่กับเราไปเลยวะ เจ " ไทเกอร์ที่นิ่งอยู่นานพูดขึ้น
"ผมว่ายากครับเพราะผมพยายามสืบหาแล้วแต่ก็ไม่เจอ แล้วชื่อที่ใช้ก็เป็แค่ ชื่อที่ใช้ในวงการค่นั้นครับ black dragon. ( ัดำ ) ฟังดูขลังดีนะครับ" เจสัน หันไปพูดกับเ้านาย
"ผมว่าผู้ชายชัว" เร ออกความคิดเห็นอีกครั้ง
"ผมหวังว่าเขาจะมางานนี้นะครับผมก็หวังอย่างนั้น" เจสันหวังเอาไว้ในใจเช่นนั้น
"แล้วคนที่ออกแบบคอนโดนี้ละ"ไทเกอร์ถาม
"คนเดียวกันหรือเปล่าครับ"เจสันถามกับเพื่อนทั้งสองลอยๆ
"ไม่รู้สิ" คาลตอบ
"..อ้อคนที่เขาออกแบบคอนโดให้เราวันนี้เขาไม่ได้มาด้วยตัวเองนะครับ เขาให้เลขาของเขามาแทนนะครับ แต่จะว่าไปก็ไม่มีใครเคยเห็นหน้าคนออกแบบคอนโดให้เราเลยนะครับเขาส่งแค่ทนายมากับเลขามาตลอด คุณแอรี่ เธอเป็เลขาครับ สวยมากเลยนะครับนาย " เร รายงานผู้เป็เ้านายด้วยใบหน้ากลุ้มกลิ่ม
เขาปลายตามองรูปน้องคนสนิทยิ้มๆเวลาไทเกอร์อยู่กับคนสนิทก็มักจะคุยกันแบบสนิทสนม เพราะทั้งสามคนโตมาด้วยกันกับเขา เป็เพื่อนเล่นกับเขามาั้แ่เด็ก ทั้งสี่คนเป็ลูกของคนสนิทของพ่อเขาอีกทีก็เลยสนิทกันยิ่งกว่าลูกน้องกับเ้านายเสียอีกรู้ใจกันหมดไปเสียทุกอย่าง
"ถ้างั้นฉันจะขึ้นห้องเลยรับผิดชอบงานแทนฉันด้วย เจสัน เพราะฉันี้เีจะลงไปในเมื่อเ้าของผลงานเขาไม่มาฉันก็ไม่จำเป็ต้องลงไป"
"อ้าวนาย...จะให้พวกผมลงไปทำหน้าที่รับแขกคนสำคัญแทนเ้านายด้วยหรือครับ" เจสันถามเพราะตัวเขาเองก็ไม่ชอบออกงานสังคมเหมือนกันกับผู้เป็นาย
"ฉันไม่ชอบงานสังคมที่คอยแต่จะสวมหน้ากากเข้าหากันไหนจะสายตาพวกผู้หญิงหิวเงินหิวเซ็กส์นั้นอีกฉันรำคาญ! งั้นก็ไปช่วยกันทั้งสามคนนั้นแหละ"
"ครับนาย"ทั้งสามคนครับคำพร้อมกันเสี่ยงอ่อย
เขาไม่กลัวว่าจะเป็การเสียมารยาทเพราะปกติงานที่ไทยเจสันก็นั่งบริหารแทนเขาอยู่แล้ว
ไม่นานรถตู้คันหรูก็เข้ามาจอดที่คอนโดสุดหรู บนชั้นจอดVIP. ไทเกอร์เดินเข้าลิฟต์ส่วนตัวที่มีแค่เขากับคนสนิทเท่านั้นที่ขึ้นมาได้ เพราะต้องเปิดด้วยการสแกนลายนิ้วมือเพื่อขึ้นมาเพนท์เฮาส์ที่สวย และหรู ที่สุดในโรงแรมแห่งนี้ การตกแต่งและออกแบบถูกใจเขาจริงๆ ชักอยากเจอตัวแล้วสิ" ไทเกอร์คิด และพึมพำเบาๆ
"พวกนายไปดูห้องของตัวเองเถอะ"เขาหันไปบอกกับผู้ติดตาม
" ครับนาย"
ไทเกอร์มองไปรอบไปห้อง เขายิ้มอย่างพอใจ สวยมีเอกลักษณ์ เขาชักอยากจะได้วิศวะกรคนนี้มาเซ็นสัญญาในบริษัทของเขาซะแล้วสิ ค่าตัวเท่าไหร่เขาก็จะสู้มันคุ้มมากๆ เขาเดินไปยืนมองเห็นวิวเมืองกรุงเทพได้รอบๆ ด้าน กระจกสีใสมันยิ่งดูเหมือนเขาเดินอยู่บนปุยเมฆ เขายืนมองอยู่อย่างนั้นด้วยใจที่เลื่อนลอย และปล่อยวาง
ไทเกอร์นึกถึงชีวิตของตัวเองที่วันๆ เอาแต่ทำงาน จนไม่มีเวลาให้ใคร ยิ่งเื่คนรักเขาไม่คิดที่จะมี เขาไม่เคยเจอคนที่ถูกใจมีแต่พวกที่ทำตัวน่ารำคาญ
ดารานางแบบอยากได้ก็แค่กระดิกนิ้วแค่นั้น
ปีนี้ 35 มารดาก็มองๆ หาสะใภ้ให้อยู่ทุก วี่ทุกวันจนเขาไม่อยากจะเข้าบ้านไปเจอหน้าท่าน
ชาตินี้จะมีคู่กับเขาไหมนั้นไทเกอร์เอ๊ย เขาสบถกับตัวเองเบาๆ
(ขอคอมเม้นให้ไรรู้หน่อยนะคะว่าแนวทางต่อไปจะลงให้อ่านจบหรือเปล่า)