สวัสดีครับผมชื่อ น้ำน่าน อายุ 19 ปีเพิ่งจะขึ้น ปี 1 ในคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาช่างกล ปีนี้ครับ
" เฮ้ย! ไอ้น่านปีนี้พี่ อัคคี เขาเป็ว๊ากปีนี้ด้วยนะเว้ยระวังด้วยละกันมึงยิ่งไม่ชอบหน้าพี่กูอยู่ด้วย " คนนี้ชื่อ ภาคิน เป็เพื่อนสมัยมอต้นและเป็เพื่อนที่ผมสนิทสุดๆ สนิทขนาดไหนน่ะหรอ ขนาดที่ว่าทำให้ผมหลงรักมันั้แ่มันเข้ามอปลายยันมันจบผมก็ยัง ชอบมันอยู่ดี4ปีแล้วครับ
ถึงจะโชคดีที่ผมได้อยู่มหาลัยเดียวกันและคณะเดียวกับมันก็เถอะแต่มันดันมีไอ้ อัคคี อยู่ด้วยนี่สิ
อัคคีเป็พี่ของภาคินเองเป็พี่ชายด้วย แต่มันไม่ชอบภาคินครับมากสักเท่าไหร่เพราะภาคินเป็ลูกของภรรยาคนใหม่ของพ่อมัน ก็คือพ่อของภาคินมันแหละครับ
" มึงอย่าพูดดิ๊! กูเกลียดแม่ง! "ผมไม่ค่อยถูกกับมันครับเพราะว่า มันชอบมองด้วยสายตาเย้อหยันและเหยียดหยามผมอยู่ตลอด ผมเลยไม่ค่อยชอบขี้หน้ามันั้แ่เดิมอยู่แล้วและยิ่งรู้ว่ามันเป็พี่ว๊ากอีก
" เอาเถอะๆ ไหนๆกูกับมึงก็เข้ามหาลัยได้แล้วมาฉลองที่บ้านกูป่ะล่ะฉลอง 2 คนพอแล้วไอ้เหี้ย พวกนั้นมาแม่งก็ไม่ช่วยมึงทำหรอกมานั่งรอกินเฉยๆเสียงก็ดังเดี๋ยวเมาก็อ้วกใส่ห้องกูอีก"
" กูก็คิดเหมือนมึงฉลองด้วยกันและเมาให้ตายกันไปข้างเลย "พูดจบพวกผมสองคนก็ไปซื้อข้าวซื้อของและซื้อของมึนเมาเข้าไปที่บ้านของภาคินในเย็นวันนั้นเลยครับ
เพราะอีกแค่ 3 วันมหาลัยก็จะเปิดแล้วและผมได้ขออนุญาตพ่อแม่ไว้แล้ว ท่านอนุมัติเรียบร้อย ถึงผมจะบอกว่ามหาลัยจะเปิดแล้วแต่ว่ามันก็เปิดแค่รับน้องครับ วันเปิดมหาลัยจริงๆอีกยาว
.
.
.
18 : 14 น.
" ฮ่าๆๆ ยินดีกับพวกเด็กๆด้วยนะจ๊ะที่สามารถสอบเข้าในคณะที่ตัวเองอยากเข้าได้แถมอยู่คณะเดียวกันอีกด้วยต่อไปนี้ก็ช่วยดูแลกันด้วยนะ อย่าเมาจนเรียนไม่รู้เื่ก็แล้วกัน "
น้าสีดาว ผู้ซึ่งเป็แม่ของภาคิน เอ่ยชื่นชมเด็กทั้งสองคนตรงหน้าด้วยความดีใจเพราะเราสองคนนั้น
ก่อนที่จะมีสอบเข้ามหาลัยเด็กทั้งสองคนนี้ ได้อ่านหนังสืออย่างเอาเป็เอาตาย สุดท้ายก็ออกมาตามที่หวัง" คุณคะฉลองกับเด็กๆ ด้วยกันไหมคะ? "
น้าสีดาวถาม คุณอาเฉลิม ผู้ที่เป็พ่อของภาคินและอัคคี แต่ท่านปฏิเสธการฉลองนั่นเพราะท่านมีงานที่ต้องไปทำด่วน แต่ก็ไม่ลืมชมเด็กทั้งสองก่อนออกไปเช่นเดียวกัน
" ไม่หรอกดาว พี่มีงานด่วนที่บริษัทต้องออกไปทำตอนนี้ เดี๋ยวพี่กลับมาดึกๆนะแล้วก็...ไอ้เด็กแสบทั้งสองหัวดีใช้ได้นี่พยายามทำเกรดให้ดีละกันอย่าไปติดหญิงล่ะ "
ผมกับภาคินพยักหน้าตอบรับพร้อมยกมือไหว้ลาอาเฉลิมก่อนที่จะหันมาเล่นกับน้าสีดาวต่อ
" มาๆเล่นเกมกันครับ นี่....เกมนี้เลยเกมเศรษฐีเกมนี้ผมเซียนครับ ฮ่าๆๆ "
" ขี้โกงว่ะไอ้น่าน มึงเล่นเซียนอยู่คนเดียวนี่หว่า "พวกผมเล่นกันมาได้สักพักใหญ่ น้าสีดาวก็เลยขอตัวกลับห้องก่อน เพราะดื่มมากไปกลัวไม่มีใครมาเก็บซากศพของผมสองคน
" อย่าดึกกันนะจ๊ะเด็กๆวันนี้พี่อัคคีเขากลับมานอนบ้านนะจ๊ะ "ผมที่กำลังเล่นกับภาคินไปเรื่อยๆหลังจากที่น้าสีดาวไปแล้วพวกผมสองคนก็เปลี่ยนเกมไปเป็เกมยกดื่ม
มันโดนไปหลายช็อตเลยครับผมก็โดนไปหลายช็อตเช่นเดียวกันเล่นไปสักพักผมก็นึกแผนชั่วขึ้นมาไว้ในหัว ภาคินคือคนที่ผมแอบชอบมานานแล้วผมก็รักมันจริงๆ เลยคิดว่าผมจะมอมเหล้าให้มันเมาหัวทิ่มไปเลย แล้วจับมันทำเมียซะเลย
" ไอ้ภาคินมึงมาเล่นเกมนี้กับกูหน่อย "ผมเอ่ยขึ้นมาพร้อมมองหน้ามันอย่างเ้าเล่ห์ ภาคินทำสีหน้างงๆแต่ก็ตอบตกลงที่จะเล่นทั้งๆที่ผมยังไม่บอกกับมันเลยว่าเกมที่ผมจะเล่นคือเกมอะไร
" มึงนี่...ไม่รอกูบอกเลยนะว่ากูจะเล่นเกมอะไร "
" แล้วเกมอะไรล่ะที่มึงอยากจะเล่น "เมื่อมันถามอย่างนั้นผมก็ยกยิ้มเ้าเล่ห์ขึ้นอีกครั้งพร้อมเทเหล้าผสมกันแบบเข้มพิเศษ เมื่อเห็นแบบนั้นแล้วมันก็ใทำหน้าไม่ถูกที่ผมทำแบบนั้น
" เกมนี้มีชื่อเกมที่ชื่อว่า กินหมดก่อนชนะ "
เอาสิ! มันไม่เมาก็ให้มันรู้ไปเหล้าชงเข้มขนาดนี้มึงคงไม่คอแข็งมากขนาดนั้นใช่ไหม ภาคิน
" เชี่ยย แต่มันเข้มมากเลยนะเว้ยไอ้น่าน แต่ก็นะของแค่นี้ทำกูหวั่นไม่ได้หรอก "ถึงเหล้าจะเข้มแค่ขนาดไหนพวกผมสองคนก็คอแข็งอยู่พอๆกันครับ แต่ผมคอแข็งกว่ามันนิดนึงครับ
เลยทำให้ภายในไม่ถึงครึ่งชั่วโมง มันก็เมาหัวติดโต๊ะแล้ว แต่ก็นะ....ผมบอกแล้วไงผมคอแข็งมากกว่ามันนิดเดียว
" อุ๊ยตายแล้ว อัคคี ช่วยพยุงน้องน่าน ได้ไหมจ๊ะเดี๋ยวน้าจะพยุงภาคินเอง "
" เอาไว้เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จค่อยพยุงไปที่ห้องเอง เอารายนั้นไปเก็บที่ห้องก่อนก็ได้ "ผมได้ยินเพียงเท่านี้ ก่อนที่สติผมจะเริ่มเลือนลางเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์....ผ่าไปไม่นานผมก็รู้้ตัวเมื่อมีคนกำลังอุ้มผมออกจากที่เดิม
.
.
.
" อื้มมม ภาคีนน มึงมาวยางงง "น้ำน่านยกมือขึ้นมากอดคอคนที่กำลังอุ้มตนอยู่นั้น พลางเรียกชื่อคนที่ตนแอบชอบไปด้วย ในขณะนั้นน้ำน่านพลางคิดว่าคนที่อุ้มตนอยู่นั้นคือภาคิน
" เงียบปากไป " เสียงดุเ็าดังเตือนขึ้น แต่คนที่ไม่มีสติในอ้อมอกของเขาก็ยังไม่หยุดเพียงเท่านั้นแน่นอน
"อ้าย เชี่ยย..เสียงมึงง..เหมือนไอเวรอัคคีที่กูววมะชอบเลยยย " ร่างบางของน้ำน่านพูดความในใจออกมาเมื่อได้ยินเสียงอันคุ้นเคย แต่หารู้ไม่ว่าคนที่กำลังอุ้มเขาอยู่นั้นคือคนที่ร่างบาง กำลังด่าอยู่นั้นเอง
" ภาคิน~ กูวแอบชอบมึงงมานานแล้วนะเว้ยย ทิกูวให้มึงงกินล้าววเยอะๆ เพราะกูจะด้ายจับมึงงทำเมียงายย~ คืนนี้มึงต้องเป็เมียกูน้าา! "
เมื่อร่างบางของน้ำน่านเมาก็ไม่จำเป็ต้องมีความลับอีกต่อไป เพราะตอนนี้น้ำน่านพูดสิ่งที่ตัวเองจะทำออกมาให้คนที่ตัวเองพึ่งด่าไปเมื่อตะกี้ได้ยินเต็มสองหู
"หึ... หน้าอย่างมึงเนี่ยนะจะมีเมีย "ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้คนกลับกลายเป็คนละคนได้จริงๆ ตอนนี้ร่างบางของน้ำน่านคิดว่าคนตรงหน้าคือ ภาคิน เพื่อนของเขาร่างบางเลยไม่รีรอที่จะจับล็อคใบหน้าหล่อด้วยมือทั้งสองและกดจูบอย่างรวดเร็ว
"อื้มม...อึก อ๊ะ! " ร่างบางจูบได้ไม่นานก็โดนร่างสูงจับผละออก แต่ร่างบางนั้นก็ยังไม่หยุดหย่อนพยายามที่จะพรมจูบต่อไปเรื่อยๆ
" กูวเป็คนดีขนาดนี้ มึงงง ต้องให้กูวแล้วแหละกูวจะได้ตายไปขึ้น์งายย "
" รอมึงถึงห้องก่อนเถอะ์ที่มึงว่าไม่ต้องตายหรอก...เดี๋ยวกูลากมาให้ถึงที่เลยไอ้เด็กเหี้ย "
.
.
.
โปรดติดตามตอนต่อไป
ขอให้สนุกกับการอ่านนิยายนะคะ เหล้าทำให้คนเปลี่ยนเป็คนละคนได้จริงๆนะคะเนี่ยไม่รู้จริงๆว่าคนเมาพูดแบบไหน
54
