บทที่10นิ้วทะลวงฟ้า
แม้ว่าเมิ่งเทียนอวิ๋นจะเป็อัจฉริยะของตระกูลเมิ่ง และถือว่ามีประสบการณ์และความรู้ที่กว้างขวางแต่กลับไม่รู้ว่าไฟแท้หนิงคงเกิดจากเคล็ดวิชาใดถึงจะอยู่ห่างออกไปถึงสิบจั้ง แต่ก็ยังสามารถััได้ถึงความหนาวเย็นที่ไม่มีที่สิ้นสุดได้เพราะมันจะเป็ภัยร้ายต่อตนเอง ทันใดนั้นก็รู้ได้ทันทีเลยว่าไฟแท้หนิงคงต้องเป็พลังอันตรายที่ไม่อาจมองข้ามและตัวเองจะประมาทไม่ได้
ในขณะที่ยกมือขึ้นอาวุธป้องกันคล้ายโล่สีแดงก็ลอยมาอยู่ตรงหน้า และในขณะที่ปล่อยพลังปราณออกมาก็เกิดเสียงดัง“ตูม” ขึ้น จากนั้นโล่สีแดงเข้มที่ก่อตัวขึ้นจากเปลวไฟก็ห่อหุ้มตัวเขาไว้ทั้งหมด นี่คือโล่เปลวไฟเป็อาวุธศักดิ์สิทธิ์ขั้นสาม และเขาที่อยู่ใน่ปลายขั้นพลังจิตสามารถเรียกใช้พลังนี้ได้เกือบสิบส่วน
ในเวลานี้ลู่อวี่พึมพำท่องคาถาศักดิ์สิทธิ์ท่อนหนึ่งเสร็จแล้วก็อุทานออกมาเบาๆ! จากนั้นก็ทำมือประสานอินงอนิ้วนางและนิ้วก้อยเข้าด้านใน กดปลายนิ้วกลางและนิ้วนางด้วยนิ้วโป้ง พลันเปลี่ยนนิ้วเป็กระบี่แล้วชี้ไปทางเมิ่งเทียนอวิ๋นเปลวไฟสีน้ำเงินรวมตัวกันเป็แนวไฟ พุ่งออกราวกับลูกธนู จนถึงระยะห่างสิบจั้งในชั่วพริบเดียวประกอบกับพลังที่เย็นเยือกจนเป็น้ำแข็งขึ้นมากะทันหันปะทะเข้ากับพลังลมปราณที่รวมตัวเป็โล่เปลวไฟ“ตูม!” เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ทันใดนั้น น้ำแข็งและไฟก็ปะทะเข้าหากัน พร้อมกับพลังที่ทรงพลานุภาพกระจายไปทั่วทุกสารทิศ
ตามด้วยเสียง“เปรี้ยงปร้าง” ที่ดังขึ้น โล่เปลวไฟก็ค่อยๆ แตกออกจากกันอย่างช้าๆเมิ่งเทียนอวิ๋นถอยหลังไปหลายก้าว ใบหน้าซีดเซียว เพราะเขาคิดไม่ถึงว่าลู่อวี่จะทำลายเกราะป้องกันอย่างโล่เปลวไฟของเขาด้วยการฟาดเพียงครั้งเดียวและทำให้เขาได้รับาเ็ตามไปด้วย แม้ว่าจะเป็เพียงอาการาเ็เล็กน้อย แต่ถึงอย่างไรก็ยังเทียบฝีมือกันไม่ติด
พลังลมปราณในกายได้รับผลกระทบแม้แต่จะพลิกตัวกลับก็ยังทำได้อย่างเชื่องช้า เดิมทีไม่เห็นลู่อวี่อยู่ในสายตาแต่ตอนนี้กลับเริ่มจริงจังด้วยมากขึ้น
ทั้งสองคนไม่ได้รีบโจมตีกันทันทีหลังจากปะทะกันไปเมื่อครู่นี้เมิ่งเทียนอวิ๋น ได้รับาเ็เล็กน้อย ในขณะที่ลู่อวี่แค่เพียงอ่อนกำลังลงเล็กน้อยเท่านั้น
ไฟแท้หนิงคงนี้เขาได้มันมาโดยบังเอิญเมื่อชาติก่อนต่อมาภายหลังเขาค้นพบว่ามันสามารถใช้ปรุงยาอายุวัฒนะน้ำแข็งพิเศษบางชนิดได้ และยาอายุวัฒนะแต่ละชนิดในโลกนี้นับว่าหายากไม่น้อยแต่นั่นจะทำให้เขาได้รับเซียนหยกกลับมาอย่างมหาศาล เป็เพราะเขาเป็คนปรุงโอสถเพียงผู้เดียวที่มีไฟแท้หนิงคงในยาอายุวัฒนะน้ำแข็งพวกนั้นจึงกลายเป็ยาอายุวัฒนะของเขาแต่เพียงผู้เดียว
แต่ไฟนี้จะอ่อนลงทุกครั้งที่ใช้เขาเองก็ไม่มีทางเลือกอื่นจึงใช้เวลาไปกับศึกษาวิธีการกลั่นตัวและการใช้ไฟนี้ไปไม่น้อย
แต่ด้วยขั้นพลังยุทธ์ของเขาไฟหนิงคงที่กลั่นตัวออกมาจึงใช้โจมตีได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่ได้คาดหวังที่จะเอาชนะเมิ่งเทียนอวิ๋นด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวเช่นกันดังนั้นเขาจึงหยิบเอากระบี่บินขั้นสองซึ่งเป็อาวุธที่ได้มาจากการฝึกฝนเมื่อไม่กี่วันก่อนออกมาจากแหวนลับกระบี่นี้เป็ธาตุไฟนับว่าเหมาะสมกับลู่อวี่อย่างพอดิบพอดี
แต่เพราะมีเวลาจำกัดดังนั้นเขาจึงได้แค่ใช้วิธีพิเศษในการฝึกฝนกระบี่นี้เท่านั้น จับกระบี่จัดการกับศัตรูได้แต่กลับไม่มีเวลาฝึกฝนมันให้ลึกซึ้งและซึมซับเข้าสู่ร่างกายได้
“คิดไม่ถึงว่าเ้าจะยังพอมีฝีมืออยู่บ้าง แต่ก็ให้มันจบเพียงเท่านี้ตายเสียเถอะ!”
เมิ่งเทียนอวิ๋นรวบรวมพลังลมปราณแค่ไม่กี่ลมหายใจ อาการาเ็ส่วนใหญ่ก็หายไปกว่าครึ่ง แต่ใบหน้ากลับเคร่งขรึม ยอดฝีมือผู้มีความสามารถเช่นนี้กลับถูกทายาทรุ่นที่สองจอมเสเพลของตระกูลลู่ที่มีขั้นพลังยุทธ์่ต้นของขั้นพลังจิตผู้หนึ่งทำร้ายช่างน่าขายหน้าเสียจริง
เวลานี้สภาพจิตใจไม่ได้นิ่งเฉยเหมือนเมื่อครู่นี้แล้วสายตาเย็นเยียบ แผ่รังสีอำมหิตออกมา ตรงจุดยิ่นถางมีแสงสีเขียวสว่างวาบขึ้น อาวุธศักดิ์สิทธิ์คู่กายอย่าง“วงล้อชิงหยาง” ที่ร้ายกาจที่สุด ก็โผล่ออกมา ในเวลาเดียวกันเมื่อกำหมัดชี้นิ้วขึ้นฟ้าก็มีแสงวิเศษส่องแสงออกมาจากฝ่ามือจากนั้นวงล้อทองเขียวก็พลันเปล่งประกายแสงแวววาวขึ้นในบัดดล เหมือนแสงอาทิตย์สีฟ้าที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศเปลวไฟสีฟ้าเจิดจ้าปรากฏขึ้น แสงที่ร้อนแผดเผาทำให้อากาศที่หนาวเย็นเมื่อสักครู่นี้กระจายตัวและแม้แต่อากาศก็ยังร้อนแผดเผาผิดแผกจากที่เป็
วงล้อชิงหยางอยู่ภายใต้การควบคุมพลังจิตของเมิ่งเทียนอวิ๋นเหมือนดวงอาทิตย์สีครามที่อยู่สูงบนท้องฟ้าร่วงหล่นลงมาสลายตัวพุ่งพรวดเข้าโจมตีลู่อวี่ทันที
ลู่อวี่ที่เตรียมพร้อมอยู่ก่อนแล้วแสยะยิ้มออกมาอาศัย่จังหวะที่แสงหายวับหลบไปอีกข้าง ในเวลาเดียวกันกระบี่ในมือก็กลายเป็แสงกระบี่สีแดงเข้มพุ่งตรงไปทางวงล้อชิงหยาง
การต่อสู้ระหว่างผู้บำเพ็ญเพียรไม่ใช่การยืนนิ่งและใช้คาถาโจมตีกันอย่างแน่นอนแต่เนื่องจากเคล็ดวิชานั้นเมื่อปล่อยออกมาแล้วช่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด หากไม่สามารถจับจุดที่แม่นยำได้ย่อมต้องรับมืออย่างหนัก
ระดับพลังยุทธ์เท่ากันไม่ว่าหากระดับพลังยุทธ์ต่างกัน ภายใต้การรับมืออย่างหนักหน่วงก็ยากที่จะหลบเลี่ยงอาการาเ็พ่ายแพ้ หรือเสียชีวิตได้
“ติ๊ง!”หลังจากที่อาวุธเวทชั้นสูงทั้งสองปะทะกัน กระบี่บินก็ถูกกระแทกออกจากกันทันที ถ้าพูดถึงพลังยุทธ์ของลู่อวี่นั้นก็นับว่าด้อยกว่าอีกฝั่งไม่น้อยแต่ที่มุ่งโจมตีอย่างหนักเช่นนี้ ก็เพียงเพื่อตัดจังหวะการโจมตีของคู่ต่อสู้และสร้างโอกาสให้เขาได้โจมตีแต่ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังควบคุมพลังยื้อแย่งชัยชนะกันอยู่นั้น พลังของการโต้ตอบยังคงทำให้เส้นลมปราณของเขาสั่นะเืและใบหน้าพลันซีดเซียวขึ้นมาบ้าง
กระบี่บินแดงฉวยโอกาสสั่นไหวขึ้นมาอย่างกะทันหันแสงกระบี่แยกออกเป็สองส่วนอย่างคาดคิดไม่ถึง เล่มหนึ่งบินออกพันรัดกับวงล้อชิงหยางทันทีในขณะที่อีกเล่มหนึ่งก็พุ่งเข้าไปสังหารเมิ่งเทียนอวิ๋น ภายใต้คำสั่งของลู่อวี่
หากระดับพลังยุทธ์ของลู่อวี่ไม่ต่ำเกินไปคนที่เคยฝึกวิชากระบี่มาก่อนเช่นเขา คงจะมีพลังทักษะเฉพาะในการแยกกระบี่เก่งกาจมากกว่านี้
เมิ่งเทียนอวิ๋นที่ถูกแสงกระบี่ของลู่อวี่กักขังไว้ถึงกับชักสีหน้าเพราะคิดไม่ถึงมาก่อนเลยว่าคนอย่างลู่อวี่ จะสามารถฝึกแยกแสงกระบี่ที่มีอยู่ในตำนานได้จริงๆนี่คือเคล็ดวิชากระบี่ที่ยอดฝีมือในขั้นพลังตงซวนและขั้นพลังเกิดเทพเ้าจำนวนมากยังไม่สามารถฝึกฝนให้เชี่ยวชาญได้ในแง่พลังโจมตีนั้นย่อมแข็งแกร่งกว่าเคล็ดวิชาทั้งห้าองค์ประกอบทั่วไปหลายเท่าตัว
ฝูงชนที่เฝ้าดูการต่อสู้ลุกฮือกันขึ้นมาทันทีแสงกระบี่ถูกแบ่งแย่งออกจากกัน คล้ายกับว่าเป็สัญลักษณ์ของสุดยอดกระบี่นักพรต แม้ว่าลู่อวี่จะสามารถแยกแสงกระบี่ออกมาได้เพียงแสงเดียวนั่นเป็เพราะระดับพลังยุทธ์ของเขาต่ำเกินไป แต่คุณสมบัติของเขาไม่ได้แย่นัก ในภายภาคหน้าจะต้องประสบความสำเร็จและกลายเป็อัจฉริยะในรุ่นของเขาอย่างแน่นอน
แต่ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่านายน้อยผู้ไร้ค่าของตระกูลลู่ผู้นี้ฝึกฝนวิชากระบี่? ยิ่งไม่เคยได้ยินว่าเขามีพร์ด้านกระบี่อีกด้วย? เป็ไปได้หรือไม่ที่ตระกูลลู่จงใจปกปิดเื่นี้ไว้? แต่การทำเช่นนี้จะมีสิ่งใดแอบแฝงอยู่เล่า?
ลู่อวี่ถูกบีบจนไม่มีวิธีอื่นแล้วจึงจำใจต้องทำเช่นนี้ทำให้ผู้คนจำนวนมากที่รับชมการต่อสู้ใจปั่นป่วน และพวกที่ชอบคาดเดาบางคนถึงกับเชื่อว่าตระกูลลู่จะต้องมีเื่ลับๆแอบเตรียมการไว้เป็แน่
“ใครว่านายน้อยตระกูลลู่เป็คนไร้ค่าข้าว่าครั้งนี้คงไม่มากเกินไปหากจะยกเขาเป็อัจฉริยะ ถ้าข้ารู้มาก่อน คงจะวางเดิมพันให้ลู่อวี่ชนะไปแล้วถึงแม้ตอนนี้ดูเหมือนจะยังตกเป็รองอยู่ก็ตาม แต่เขาจะป้องกันตนเองได้อย่างแน่นอน”
“ฮ่าๆข้าว่าแล้วว่า่นี้ดวงดีขึ้น ครั้งนี้ที่วางเดิมพันว่าลู่อวี่จะชนะข้ารู้สึกเช่นนั้นจริงๆ คิดไม่ถึงว่ามันจะเป็อย่างที่คาดการณ์ไว้!”
“เหอะดีใจมากระวังจะเสียใจภายหลังเล่า ชนะแล้วใครให้ทำอะไรก็ทำประเดี๋ยวได้ชู้กลับไปด้วยแล้วจะหัวเราะไม่ออก”
“ไสหัวไปไกลๆ!”
ผู้ชมรู้สึกตื่นเต้นดีใจกันไม่น้อยแต่คนในตระกูลลู่ยิ่งพากันตื่นเต้นดีใจเข้าไปใหญ่ ลู่เหว่ยจุนรู้สึกประหลาดใจมากกว่าใครเพราะเขารู้ว่าลูกชายจะเลือกอาวุธศักดิ์สิทธิ์กระบี่บินขั้นสองเล่มหนึ่ง แต่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าลูกชายจะมีทักษะการใช้กระบี่เช่นนี้หรือว่าผู้เฒ่าคนนั้นจะถ่ายทอดเคล็ดวิชานี้มาให้อวี่เอ๋อร์ด้วยเช่นกัน
เมื่อเห็นแสงกระบี่โจมตีเข้ามาถึงแม้เมิ่งเทียนอวิ๋นจะใไม่น้อย แต่ก็ตั้งสติได้ดีและขว้างอาวุธอื่นออกไปด้วยใบหน้าบูดบึ้ง มันคือหยกสีน้ำตาลเหลืองเม็ดหนึ่งภายใต้เวทสั่งการ หยกนั้นได้ปล่อยแสงสีน้ำตาลประกายเหลืองออกมาห่อหุ้มตัวเขาไว้ และอาวุธนี้ยังคงเป็เกราะป้องกันตัวชั้นยอดมันมีชื่อเรียกว่า “โล่พลังปฐี”มันมีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งยิ่งนัก เมื่อใช้อาวุธนี้ป้องกันตัว เขาจึงไม่กังวลว่าจะถูกกระบี่ทะลวงเข้ามาในระยะเวลาอันสั้นนี้
และแน่นอนว่าเมื่อแสงที่ห่อหุ้มนั้นถูกแสงกระบี่แดงโจมตี แค่เพียงชั้นระลอกคลื่นจางๆ กลับไม่มีผลกระทบต่อเมิ่งเทียนอวิ๋นที่อยู่ภายใต้แสงที่ห่อหุ้มได้
แต่ตอนนี้ลู่อวี่กลับทำให้เขาประหลาดใจอีกครั้งเขาจึงไม่กล้าที่จะดูแคลนอีกฝ่ายอีกต่อไป จึงเร่งะโขึ้นสุดแรง แล้วรีบเข้าไปใกล้ลู่อวี่สายตาอำมหิตพร้อมสังหาร ปากก็ร่ายเวทพึมพำอย่างรวดเร็วพร้อมกับชี้ไปที่วงล้อชิงหยางที่อยู่ห่างออกไปด้วย
วงล้อสั่นะเืและขยายขนาดจนใหญ่มหึมาในชั่วพริบตา เปลวไฟสีเขียวลุกโชนและพวยพุ่งเข้าหาลู่อวี่อย่างรวดเร็วกระบี่แดงที่แต่เดิมติดอยู่กับวงล้อก็พลันไร้พลังขึ้นมาทันที เหมือนกับปลาตัวเล็กที่กำลังรุมโจมตีปลาวาฬอยู่แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรกับปลาวาฬตัวนั้นได้
พลังของเปลวไฟที่ร้อนแผดเผาทำให้ลู่อวี่หายใจติดขัด เพียงขยับตัวอยู่กลางอากาศยังได้รับผลกระทบ แต่ดวงตากลับไม่ฉายแววหวาดกลัวใดๆทันทีที่เคล็ดลับวิชากระบี่ในมือเปลี่ยนไป แสงกระบี่แดงที่โจมตีวงล้อชิงหยางก็รุนแรงขึ้นไปด้วยทันทีที่เกิดเสียงสายลมพัดผ่าน ก็มีเสียงปะทะกันดังสนั่น วงล้อชิงหยางถูกกระแทกให้ออกห่างทำให้ลู่อวี่พอจะมีโอกาสได้หายใจหายคออยู่บ้าง
แสงสีแดงและแสงสีน้ำเงินต่างโรมรันปะทะกันบนท้องฟ้าเป็พัลวันเสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว แสงสีน้ำเงินและแดงที่เจิดจ้าส่องประกายสว่างไสวไปรอบด้าน
แสงกระบี่อีกเล่มของลู่อวี่ก็กำลังโจมตีโล่พลังปฐีของเมิ่งเทียนอวิ๋นอย่างบ้าคลั่งอยู่ ในเวลานี้ทั้งสองฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อให้กันอีกต่อไป
ลู่อวี่รู้ดีว่าพลังลมปราณของตนเองมีน้อยยิ่งนักและคงจะยืนหยัดอยู่ต่อไปได้อีกไม่นาน แสงกระบี่ที่แยกออกมาก็ทำอะไรไม่ได้ ความแตกต่างระหว่างขั้นพลังเล็กๆทั้งสอง ไม่ใช่แค่พูดปากเปล่าเท่านั้น หากรู้ว่าจะเป็เช่นนี้สู้เรียกอาวุธกลับแล้วไปใช้วิธีอื่นดีกว่า
เมิ่งเทียนอวิ๋นสังเกตเห็นว่าลู่อวี่เรียกแสงกระบี่ที่โจมตีตัวเองกลับไป ก็ถึงกับแอบยิ้มเยาะในใจลู่อวี่ผู้นี้ดูจะเก่งเกินกว่าที่เขาคาดไว้เสียอีก แต่หากมีพลังยุทธ์ไม่เพียงพอต่อให้จะมีฝีมือดีเพียงใดก็ไร้ค่า ถึงจะสามารถเอาชนะศัตรูสิบคนได้ด้วยตนเองและต่อให้เขาไม่เข้าโจมตีหากยืนหยัดอยู่ได้สักพัก คิดว่านายน้อยของตระกูลลู่ผู้นี้คงจะหมดเรี่ยวแรงไปเอง เมื่อถึงตอนนั้นตัวเขาก็จะเอาชนะได้อย่างง่ายดายเช่นนั้นแล้วต้องเอาศักดิ์ศรีที่โดนโจมตีเมื่อก่อนหน้ากลับคืนมา
เมื่อมีแผนการอยู่ในใจเมิ่งเทียนอวิ๋นจึงรีบลงมือทันที ทำตัวเองให้แข็งแกร่งดั่งขุนเขาก่อน จากนั้นค่อยลงมือโจมตีอย่างต่อเนื่องไม่ให้สะดุดวงล้อชิงหยางเข้าโจมตีแสงกระบี่แดงทั้งสองทางซ้ายที ขวาที ประเดี๋ยวก็ใหญ่เท่ากับวงล้ออีกประเดี๋ยวก็เล็กเท่ากับจานหยก เคลื่อนไหวตลอดเวลาไม่หยุดนิ่ง
ใช้เวลาเพียงชั่วครู่เท่านั้นลู่อวี่ก็เดาแผนการของเมิ่งเทียนอวิ๋นออก ระดับพลังยุทธ์ของเขาอยู่ขั้นต่ำกว่าก็จริงและแม้พลังปราณจะมีน้อย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะโต้กลับอย่างรวดเร็วไม่ได้ พลันเกิดแสงวูบวาบปรากฏบนฝ่ามือเล็กน้อยจากนั้นก็มียาอายุวัฒนะสีขาวขุ่นเม็ดหนึ่งปรากฏขึ้นมา เขาหยิบมันเข้าปากแล้วกลืนมันลงคอฤทธิ์ของยาอายุวัฒนะพลันพลุ่งพล่านไปทั่วกาย คล้ายกับเข้าไปเติมจุดชี่ไห่ที่เกือบจะแห้งให้เต็มอีกครั้ง
ยาหุยหยวนเป่า!
ไม่เพียงแต่เมิ่งเทียนอวิ๋นเบิกตากว้างแม้แต่นอกเวทีประลองก็มีคนจำได้ ใจนร้องอุทานออกมา
“สุดยอดนายน้อยตระกูลลู่ผู้นั้นกินยาหุยหยวนเป่าเพื่อฟื้นพลังจริงๆ ด้วยเช่นนี้ไม่นับว่าฟุ่มเฟือยเกินไปหรือ!”
“เหอะมียาหุยหยวนเป่าแล้วอย่างไร ก็แค่ยืนหยัดอยู่ได้สักพักเท่านั้นแต่น่าเสียดายไม่น้อย ยาอายุวัฒนะที่ล้ำค่าเช่นนี้กลับถูกนำมาใช้สิ้นเปลืองกับเื่ไร้สาระ ดูเหมือนตระกูลลู่จะทุ่มสุดตัวแล้วจริงๆ”
“เอ้อเรียนถามท่านเฒ่า ยาหุยหยวนเป่าและยาหุยหยวนมันต่างกันอย่างไร? การประสานพลังปราณเหมือนจะมีค่าไม่น้อย ข้าน้อยมีความรู้ไม่มากโปรดอย่าถือสา!”เด็กหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ ที่ฝึกฝนอยู่ในขั้นประสานพลังปราณผู้หนึ่งที่ตอนนี้กำลังจ้องมองไปบนเวทีประลองเอ่ยถามชายชราที่ทอดถอนหายใจอยู่ข้างๆ กัน
“ฮะ?” ชายชราเหลือบมองชายหนุ่มแล้วพยักหน้าให้แน่ใจว่านี่คือนักพรตหนุ่มที่อายุน้อยจริงๆไม่ต้องถามก็รู้ว่าเป็นักพรตสันโดษ ก็ไม่รู้ว่าเข้ามาบนเส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียรได้อย่างไรจากนั้นก็หันสายตากลับไปสนใจบนเวทีประลองอีกครั้ง
ทว่ากลับมีสายตาอีกหลายคู่ที่อยู่ข้างๆกันฉายแววสงสัยไม่ต่างจากนักพรตหนุ่มน้อย เวลานี้ต่างก็พากันเงี่ยหูฟัง จากนั้นถึงได้ยินชายชราพูดออกมาช้าๆว่า “ยาหุยหยวนเป่าและยาหุยหยวนอันที่จริงก็เป็ยาชนิดเดียวกัน แต่ถึงแม้ยาหุยหยวนเป่าจะเป็สิ่งล้ำค่าแต่ก็เป็เพียงยาอายุวัฒนะที่นักพรตทั่วไปเอาไว้ใช้เพื่อฟื้นฟูพลังปราณเท่านั้น ขอเพียงมีเงินจ่ายอยากซื้อมากเท่าไรก็ย่อมได้มันมาเท่าที่จะ้า”
11K
