บทที่ 15 ผู้ชนะ คือผู้เขียนประวัติศาสตร์
เมื่อครั้งเหตุการณ์เพิ่งจบ เซวียนเฟยหรงติดตามเสิ่นิฮวาราวกับิญญาอาคาด เขาพยายามทำร้ายเสิ่นิฮวา หากแต่ก็ไม่สามารถััอันใดได้
เขาต้องทนดูเสิ่นิฮวาและตงฟางชิงหยวนร่วมรักกัน มองดูบุตรชาย บุตรสาวที่เป็พยานรักที่เกิดมาของทั้งคู่เติบใหญ่
เขาต้องมองดูภาพทั้งสองร่วมเสพสุข บนทรัพย์สินสฤิงค์คาร ไม่สนใจบริหารบ้านเมือง ขุนนางโกงกิน ภาพประชาชนอดอยาก สุดท้ายบ้านเมืองก็เข้าสู่ยุคข้าวยากหมากแพง ประชาชนบางส่วนเดินร่อนเร่หนีออกนอกอาณาจักร หวังไปตายเอาดาบหน้า
หากใครเห็นต่าง หรือพยายามก่อการจารจล ก็ถูกจับในข้อหาิ่พระบรมเดชานุภาพ บ้างก็ถูกปะา บ้างก็ถูกขังลืม เขามองเสิ่นิฮวาและตงฟางชงหยวนที่แก่ชราลง และสิ้นใจตายไล่เลี่ยกัน มองดูบุตรชายของทั้งคู่ที่เมื่อได้ขึ้นครองราชย์ต่อก็เลวยิ่งกว่า
วันๆยุ่งอยู่แต่กับสุรานารี งานการไม่สนใจ จนในที่สุดอาณาจักรก็ล่มสลาย ภายใน่เลาเพียง 50 ปี หลังราชวงศ์ตงฟาง ชิงบัลลังก์คืนจากราชวงศ์เซวียนได้ กลายเป็เพียงมณฑลหนึ่งของอาณาจักรซงหนู ทั้งหมดล้วนเกิดจากความริษยาของเขาทั้งสิ้น หากเขาไม่มีใจริษยา จนก่อฏ เื่ราวก็อาจไม่เป็เช่นนี้
เมื่อทุกอย่างจบลงิญญาของเซวียนเฟยหรงก็ล่องลอยกลับไปยังสุสานของเซวียนฮ่องเต้ และเหยียนฮองเฮา ร่างโปร่งแสงนั่งลงอยู่เหนือเนินดิน ที่บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนไปเป็ป่ารกครึ้มไปเสียแล้ว ใครจะรู้เล่าว่าราชวงศ์เซวียนทั้งหมด ยกเว้นเซวียนเฟยหรงผู้เป็ฏจะหลับไหลอยู่ ณ ที่แห่งนี้
“เสด็จแม่ ลูกขอวิงวอนท่าน ได้โปรดบอกลูกหน่อยเถิด ว่าเป็ลูกหรือเป็ท่านกันแน่ที่เป็คนผิด ถ้าหากท่านจะรักลูกสักนิด ไม่เลือกหนทางให้ลูกต้องแสดงเป็คนปัญญาอ่อน หรือท่านจะรักลูกให้น้อยลงสักหน่อย อำมหิตให้พอที่จะทำให้ลูกปัญญาอ่อนไปตลอดกาล ไม่ต้องมาทนอยู่กับจิตใจที่บิดเบี้ยวจนตกเป็เครื่องมือของคนอื่นเยี่ยงนี้” เซวียนเฟยหรงกล่าวต่อว่าผู้เป็มารดา ก่อนที่จะสะอื้นไห้ออกมาตัวโยน
หลังจากนั้นทุกวันของเขาก็ผ่านไปกับการเฝ้าถามตัวเองว่า เขาผิดจริงๆหรือที่ริษยาจนก่อฏ แล้วครอบครัวของเขาเล่า ไม่มีความผิดร่วมด้วยเลยหรือ เสด็จพ่อ เสด็จพี่ หรือแม้กระทั่งน้องชายฝาแฝด ต่างก็รู้ว่าเขาต้องแกล้งวางตัวปัญญาอ่อน ก็ยังพากันเฉยเมย ไม่มีใครสักคนในครอบครัวเขาคิดถึงความรู้สึกเขาเลยหรือ ว่าการที่ต้องแกล้งปัญญาอ่อน ให้คนดูถูกนั้นมันเ็ปเพียงใด
หรือเขาเองจะเป็คนที่ผิดเพียงคนเดียว ที่ไม่เข้าใจเื่ราวเหล่านี้ เป็เขาเองที่ไม่ดี ที่มีความอิจฉาริษยา หากเขาแกล้งบ้าไปจนวันที่ทุกอย่างจบ แล้วไปใช้ชีวิตเงียบๆคนเดียวที่ชายแดน ในที่ห่างไกลที่ไม่มีคนรู้จักเขา วันนั้นเขาจะไม่พบคนที่รักเขาจริงเลยหรือ จะไม่สามารถมีชีวิตที่สงบสุขกับคนรักได้จริงๆหรือ
ทุกๆวันของเซวียนเฟยหรงต่างหมดไปกับเื่ราวเหล่านี้ บางวันเขาก็ร้องไห้ราวกับคนเสียสติ เพราะเศร้าเสียใจกับสิ่งที่ตนกระทำ บางวันเขาก็โกรธแค้นราวกับไฟสุม กับสิ่งที่ญาติพี่น้องของเขากระทำกับเขา
“ได้โปรด ใครก็ได้ ได้โปรดช่วยข้าที”
……………………
ทางด้านจิวฮวานั้น เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา เธอก็พบว่าเธออยู่ในห้องสมุดขนาดใหญ่ ณ ที่แห่งนั้นมีชายชราผู้มีผมสั้น ถูกหวีและจัดทรงจนไม่มีผมสั้นเส้นที่แตกแถว เขาสวมชุดสูทสีขาวสะอาด นั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาหนังสีดำตัวใหญ่ เมื่อจิวฮวาเดินเข้าไปใกล้ ชายชราก็ละสายตาออกจากหนังสือเล่มที่เขาอ่านอยู่ แล้วเหลือบตามองผู้มาเยือนผ่านแว่นกรอบทองของตน
“อยากอ่านหนังสือด้วยกันไหม” ชายชราเอ่ยถาม
จิวฮวามองไปยังรอบๆ หนังสือในห้องนี้น่าจะมีรวมแล้วหลายล้านเล่ม “เ้าค่ะ” เด็กสาวเอ่ยตอบ
จากนั้นชายชราก็ส่งหนังสือเล่มหนึ่งที่วางอยู่ข้างๆยื่นให้แก่เธอ ก่อนที่จะขยับให้เธอได้นั่งลงอ่านหนังสือบนโซฟาข้างๆเขา
จิวฮวามองไปยังหนังสือในมือ ที่มีรูปเล่มเป็สีเขียว หน้าปกเป็ชายหญิงยืนกอดกัน หันหน้ามอไปยังผืนแผ่นดินเบื้องหน้า ตัวอักษรีสีทองถูกตีพิมพ์เป็ชื่อหนังสือให้นูนลอยขึ้นมาเล็กน้อย บังลังก์รัก นั่นคือชื่อหนังสือ
เมื่อจิวฮวาเห็นหน้าปก เธอก็จำได้ทันทีว่านี่คือหนังสือนิยายที่เธอได้อ่านก่อนที่เธอจะตายลงในชาติที่แล้ว ไม่ใช่สิชาติที่แล้วเธอคงจะเพิ่งจบลงในฐานะของสีจิวฮวา งั้นก็เป็ชาติก่อนหน้าของชาติที่แล้วก็แล้วกัน
จากนั้นจิวฮวาก็เลิกคิดมาก และเปิดอ่านหนังสือนิยายต่อไป เื่ราวในนิยายยังคงเหมือนเดิม กล่าวนำถึงราชวงศ์ตงฟางที่ถูกราชวงศ์เซวียนก่อฏยึดอำนาจ ราชวงศ์เซวียนเป็ตระกูลสายลอง ที่สืบเชื้อสายมาจากชินอ๋องต้นตระกูลราชวงศ์ตงฟาง เกิดหลงไหลในอำนาจ และแย่งชิงไป
ในเวลานั้น ตงฟานฟู่เฟิง ได้พาภรรยาและลูกหนีตายไปได้ แต่ท่ามกลางความลำบากสุดท้ายก็ตายตกตามกัน เหลือเพียงหลานชายคนสุดท้ายตงฟางชงหยวนที่ยังคงอยู่
ตงฟางชงหยวนเป็คนฉลาด สุภาพ เรียบร้อย ที่สำคัญคือเป็คนหน้าตาดี เขาใช้ตัวตนในชื่อชางชงหยวน วันหนึ่งเขาทำงานได้เข้าตาเสนาบดีเสิ่น จึงได้เลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็ว จนกลายไปเป็ผู้ช่วยคนสำคัญ
และเพราะเหตุการณ์นี้เองที่ทำให้เขาได้พบรักกับเสิ่นิฮวา ลูกสาวคนเล็กของเสนาบดีเสิ่น
หากแต่วันหนึ่งเสิ่นิฮวาที่ไปร่วมงานแต่งของจ้าวิหลัน แล้วเกิดอุบัติเหตุพลัดตกน้ำ ในขณะนั้นได้องค์ชายรองที่สติฟั่นเฟื่อนให้การช่วยเหลือ หากแต่องค์ชายรองคนนั้นกับทำรุ่มร่ามใส่ จนกระทั่งมีฮูหยินสกุลอื่นๆเดินมาเห็น สุดท้ายเสิ่นิฮวาจึงจำต้องแต่งให้กับองค์ชายรองที่สติไม่ดี
ก่อนจากกันเสิ่นิฮวาสัญญารักกับตงฟางชงหยวน ว่าแม้จะแต่งงานไปแล้ว เสิ่นิฮวาก็จะยังคงรักษาความบริสุทธิ์ไว้รอตงฟางชงหยวนเสมอ หากแต่ว่าวันหนึ่งองค์ชายรองเผลอดื่มสุราจนเมามาย และพยายามขมขื่นเสิ่นิฮวา แต่ตงฟางชงหยวนที่ทนคิดถึงเสิ่นิฮวาไม่ไหว จึงได้ลอบเข้าวังองค์ชายรอง มาเห็นเหตุการณ์พอดี จึงสามารถช่วยหญิงสาวเอาไว้ได้ ก่อนที่จะสับเปลี่ยนให้บ่าวรับใช้คนสนิทของเสิ่นิฮวา เข้าไปรับใช้องค์ชายรองที่เมามายแทน
ก่อนที่ทั้งสองจะหนีออกนอกตำหนัก ใต้แสนจันทร์ที่สุกสกาว เสิ่นิฮวาร่างกายสั่นเทิ้มไปด้วยความหวาดกลัว สุดท้ายตงฟางชงหยวนก็จูบประโลมปลอบเธอ จนกระทั่งทั้งสองเป็ของกันและกันในคืนนั้น
วันถัดมาตงฟางชงหยวนพาเสิ่นิฮวากลับมาส่ง พร้อมกับพาบ่าวรับใช้ผู้นั้นออกไป ก่อนที่จะสังหารนางเสีย เพื่อปกป้องเสิ่นิฮวา ก่อนจากกันเสิ่นิฮวาบอกกล่าวกับตงฟางชงหยวนให้ให้อภัยองค์ชายรอง ที่ทำไปเพราะเมาขาดสติ หากองค์ชายรองไม่เสียสติ ก็คงไม่เป็เช่นนี้
ตงฟางชงหยวนเห็นด้วยในความคิดของเสิ่นิฮวา จึงได้ดั้นด้นไปหายาถอนพิษมาให้องค์ชายรองทาน แต่ในนิยายไม่ไดบอกว่ายานั้นคืออะไร และไปนำมาจากไหน หากแต่เมื่อองค์ชายรองเสวยแล้วก็กลับมาเป็ปกติ
เมื่อองค์ชายรองฟื้นคืนสติ จึงได้เล่าความจริงให้เสิ่นิฮวาฟังว่าผู้รอบวางยาตนนั้นคือฮองเฮา ผู้เป็แม่แท้ๆของตน เพื่อรักษาดุลอำนาจทางการเมืองขององค์รัชทายาท องค์ชายรองนั้นจิตใจบิดเบี้ยว ทั้งแค้นผู้เป็บิดามารดา และริษยาพี่น้องของตน
สุดท้ายตงฟางชงหยวนสบโออาส จึงหลอกใช้ความเน่าเหม็นของตระกูลเซวียนทำลายตระกูลเซวียนด้วยกันเอง ด้วยการให้องค์ชายรองกำจัดตระกูลที่เป็อำนาจของฮ่องเต้ เช่นตระกูลเหยียน ตระกูลจ้าวเป็ต้น
ในตอนจบบทสรุปเสิ่นิฮวาพยายามขอร้องให้องค์ชายรองวางความพยาบาทลง หากแต่องค์ชายรองไม่ฟัง เนื่องจากดำเนินการมาไกลจนเกินกว่าจะหยุดแล้ว ทั้งยังดึงดันจะนำกองกำลังทหารบุกเข้าไปในวัง สุดท้ายเสิ่นิฮวาจึงเลือกที่จะไปขอร้องตงฟางชงหยวนแทน ให้ยกเลิกแผนการ และออกไปอยู่ที่อาณาจักรอื่นกับเธอ
ในตอนแรกตงฟางชงหยวนก็ไม่ยอม แต่ตอนนั้นเองเสิ่นิฮวาก็เปิดเผยกับตงฟางชงหยวนว่าเธอตั้งครรภ์กับเขา ตงฟางชงหยวนได้ฟังดังนั้นก็ตัดสินใจยกเลิกแผนการทำลายราชวงศ์ วางความแค้นของตระกูลตงฟาง และเลือกที่จะอยู่กับหญิงคนรักแทน
ตงฟางชงหยวนและเสิ่นิฮวาหนีออกจากเมืองไปด้วยกัน ในขณะที่เซวียนเฟยหรงก่อฏ ฆ่าล้างตระกูลเซวียนจนไม่มีเหลือ และสถาปนาตนเองขึ้นครองราชย์
เซวียนเฟยหรงนั้นมีจิตใจดำมืด อำมหิต เมื่อขึ้นครองราชย์แล้วพบว่าเสิ่นิฮวาหนีไปกับตงฟางชงหยวน เขาก็แค้นเคืองอย่างหนัก สั่งทหารออกตามไล่ล่า
ด้วยความจิตใจโเี้ เซวียนเฟยหรงหลงไหลในอำนาจ ปกครองอาณาจักรด้วยความหวาดกลัว ก่อให้เกิดยุคมืดของอาณาจักร ทหารตามไล่ล่าเสิ่นิฮวา และตงฟางชงหยวนไปทั่วอาณาจักร
แต่เมื่อผ่านไปหลายเดือนแล้วยังไม่มีความคืบหน้า เซวียนเฟยหรง จึงสั่งปะาทหารไปหลายพันคน ข้อหาปฏิบัติหน้าที่ผิดพลาด แล้วก็ออกมาตามล่าด้วยตนเอง
ในทุ่งกว้างทางตอนเหนือ ในที่สุดขบวนทหารของเซวียนเฟยหรงก็ตามหาเสิ่นิฮวา และตงฟางชงหยวนพร้อมพรรคพวกจนพบ
เมื่อเห็นดังนั้น ตงฟางชิงหยวนจึงท้าทายเซวียนเฟยหรงให้ดวลกันตัวต่อตัวต่อตัว โดยมีเงื่อนไขว่า หากตงฟางชงหยวนชนะ เซวียนเฟยหรงต้องปล่อยตวฟางชงหยวน เสิ่นิฮวา แบะพรรคพวกไป ซึ่งเซวียนเฟยหรงก็ตอบตกลง
หลังจากดวลกันไปได้ร้อยกว่ากระบวนท่า เซวียนเฟยหรงก็พลาดท่าให้แก่ตงฟางชงหยวน และใน่ที่ตงฟางชงหยวนหันหลังกลับ หลังได้ชัยชนะ เซวียนเฟยหรงก็อาศัยจังหวะนั้น พุ่งดาบเข้าใส่ตงฟางชงหยวนโดยหวังจะปลิดชีพตงฟางชงหยวน ในขณะที่หันหลังให้
ตงฟางชงหยวนหันกลับมาและใช้ดาบสังหารเซวียนเฟยหรงในกาาฟันครั้งเดียว จากนั้นตนจึงประกาศขึ้นครองราช ฟื้นฟูราชวงศ์ตงฟางกลับมา ท่ามกลางเสียงแซ่ซ้องของปวงประชา โดยมีเสิ่นิฮวาขึ้นเป็หงส์เตียงคู่บัลลังก์
จบบริบูรณ์
จิวฮวาปิดหนังสือเล่มหน้าเล่มสุดท้ายลง และเหม่อมองไปยังเบื้องหน้า แม้เบื้องหน้าของเธอจะมีหนังสือมากมาย แต่สายเธอกลับมาออกไปไกลแสนไกลกว่าน้ำ
หยาดน้ำตาสีใสล่วงหล่นลงมา ตกลงสู่ปกหนังสือที่วางอยู่บนตัก เธอสงสารเซวียนเฟยหรงเหลือเกิน เขาเป็เพียงชายที่้าความรัก แต่ก็ต้องถูกคนที่รักหักหลังอยู่ร่ำไป
60K
