บทที่ 6 คนคลูเมาเหล้า (1)
ภายในผับรูท889 เสียงดนตรีดังสนุกสนาน หน้าเวทีหญิงสาวและชายหนุ่มต่างโยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะดนตรีที่เร้าใจ คืนนี้เป็คืนวันศุกร์ทำให้ร้านมีลูกค้ามากมาย ผับนี้กำลังเป็ที่ชื่นชอบของผู้คนที่ชอบใช้ชีวิตยามค่ำคืนที่สุด บรรยากาศภายในร้านจัดได้อย่างลงตัวชั้นหนึ่งมีเวทีที่ใช้แสดงดนตรีสดส่วน ชั้นลอยบนชั้นสองเป็โซนนั่งดื่มแบบสบาย ๆ สำหรับคนที่ไม่ชอบเสียงดัง ส่วนมากวัยรุ่นจะร้องเล่นเต้นกันที่ชั้นหนึ่งส่วนชั้นสองก็จะเป็วัยทำงานที่ชอบความสงบหน่อย บนชั้นสามเป็ห้องส่วนตัวสำหรับแขกวีไอพีกระจกสามารถมองลงไปเห็นชั้นหนึ่งและชั้นสองได้ แต่ข้างล่างไม่สามารถมองเห็นภายในห้องได้ เพราะกระจกเป็แบบสั่งทำพิเศษมองเห็นเพียงด้านเดียว
คืนนี้ช้าง เปรี้ยว ทิวและธูป มาเที่ยวกันอย่างสนุกสนาน เพราะรุ่นพี่มหาลัยที่เป็ลุงรหัสและพี่รหัสนัดออกมาเลี้ยงสายรหัสกัน
“ชนแก้ว” ช้างร้องะโเสียงดังแข่งกับเสียงเพลง
“เย้ คืนนี้ไม่เมาห้ามกลัยโว้ยยยยย” เปรี้ยวะโอย่างสนุกสนาน พร้อมกับโยกย้านส่ายสะโพกอยู่ข้างโต๊ะ
“เบา ๆ โว้ยเปรี้ยว แกเป็ผู้หญิงนะ” เมฆที่เป็นักศึกษาปีสามร้องเตือนรุ่นน้อง เขามองเปรี้ยวกับช้างที่ชนแก้วแล้วยกเหล้าดื่มเหมือนดื่มน้ำก็ได้แต่ส่ายหัว เขาคิดผิดหรือคิดถูกที่นัดเลี้ยงฉลองรับน้องในผับ
“ปล่อยมันไปสักวันพี่” ปลิวบอกเมฆที่เป็พี่รหัสของตัวเอง แล้วมองหน้าช้างน้องรหัสของตัวเองด้วยความเอื้อมระอา เห็นมันหน้าสวย ๆ หวาน ๆ แบบนั้น ไอ้ช้างมันหมัดหนักมาก น้องนักศึกษาปีหนึ่งคณะของพวกเขาปีนี้มีแต่คนเรียบร้อย แต่ไอ้สองตัวเนี้ยหลุดมาจากสวนสัตว์ไหนไม่รู้ ตอนที่มันเข้ามาใหม่ ๆ มันก็ไปท้าตีท้าต่อยกับรุ่นพี่ปีสามเพราะมาหาว่ามันสวย แล้วผลปรากฏว่ามันชนะใครพูดว่ามันสวยมันก็ตามไปท้าต่อยกับเขาจนหมด ตอนนี้ทั้งคณะไม่มีใครกล้าว่ามันสวยสักคนเพราะกลัวโดนตีนมัน
“เซี่ย ใครว่ะ” ระหว่างที่ช้างกำลังเต้นอยู่ดี ๆ มีใครไม่รู้เดินมาชนเขาอย่างแรง ทำให้เหล้าหกใส่เสื้อเขา
“นึกว่าขอทานที่ไหนที่แท้ก็...” เดียร์ พูดเสียงดังอย่างตั้งใจ เดียร์เรียนคณะเดียวกันกับช้าง แต่เดียร์ไม่ชอบช้างและดูถูกว่าช้างเป็คนจน คนบ้านนอก ครอบครัวของเดียร์มีโรงงานและทำธุรกิจนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ ถือว่าร่ำรวยและมีชื่อเสียงตระกูลหนึ่ง กลุ่มเของเดียร์มีห้าคนทุกคนเป็ลูกเศรษฐีมีอันจะกิน ส่วนกลุ่มของช้างก็มีห้าคนเช่นกันแต่เป็กลุ่มของคนจนในสายตาของเดียร์และเพื่อนๆ
“ไม่เอาเดียร์” เนยเพื่อนในกลุ่มรีบจับมือห้ามเพราะเกรงใจรุ่นพี่ เดียร์สะบัดมือเพื่อนออกทันที ทำไมเธอจะว่ามันไม่ได้มันก็แค่เด็กบ้านนอกเข้ามาเรียนในเมืองกรุงเท่านั้น
“ทำไม ฉันจะว่ามันไม่ได้ ดูมันแต่งตัวสิ ทั้งเนื้อทั้งตัวราคาไม่ถึงสามพัน” เดียร์มองช้างอย่างเยียดหยาม
“เอ้า อีนี้พวกกูจะใส่เสื้อผ้าราคาเท่าไหร่มันไปหนักหัวมึงตรงไหน” เปรี้ยวด่าเดียร์ หลายครั้งแล้วที่กลุ่มพวกเขาทะเลาะกับกลุ่มเดียร์ สาเหตุมาจากแฟนของเดียร์มาตามจีบเปรี้ยว เปรี้ยวไม่รู้ว่าผู้ชายที่มาจีบเธอเป็แฟนกับเดียร์เธอก็ยังไม่ได้รู้สึกอะไรกับผู้ชายคนนั้น เพิ่งคุยกันได้แค่สองสามวันเดียร์ก็มาด่าเปรี้ยวที่ห้องเรียน ว่าไม่มีปัญญาหาผู้ชายเองมาแย่งแฟนของเดียร์ทำให้ทั้งสองคนทะเลาะกันอย่างรุนแรง หลังจากนั้นเปรี้ยวก็ขึ้นบัญชีดำผู้ชายคนนั้นทันที แต่ก็ทำให้กลุ่มของพวกเขาไม่ถูกกันั้แ่นั้นเป็ต้นมา ปลิวกลัวเหตุการณ์จะบานปลายไปกันใหญ่ จึงเข้ามาห้ามและเรียกเพื่อนที่เป็พี่รหัสของเดียร์มาพาเดียร์กลับไปที่โต๊ะเหตุการณ์จึงสงบลง
“ปากแซ่บมากเพื่อนเปรี้ยวดื่ม” ช้างยกแก้วเหล้าให้กับเพื่อสาว
“ใครจะเหมือนมึง ยืนให้เขาด่าอยู่ได้” เปรี้ยวยกนิ้วชี้จิ้มไปที่หน้าฝากช้างอย่างโมโห
“เอ๊าอีนี้ กูเป็ผู้ชายกูไม่ด่าผู้หญิงโว้ยยย” ช้างตอบเพื่อนไปด้วยน้ำเสียงที่ยืดยาน
“สัตว์ กูก็ผู้หญิงทำไมมึงด่ากูจัง” เปรี้ยวผลักหัวเพื่อนอย่างแรงจนแทบตกเก้า อี้ โชคดีที่ธูปจับไว้ทัน
“มึงเป็ผู้หญิงหรอ กูนึกว่ามึงเป็ผู้ชายปลอมตัวมา” ช้างหัวเราะเสียงดังแล้วผลักหัวเปรี้ยวคืนอย่าแรง รุ่นพี่ที่ได้ยินทั้งสองเถียงกันก็อดหัวเราะไม่ได้
“น้องมันอาการหนักมากแล้วพากลับเถอะ” รุ่นพี่ในโต๊ะพูดขึ้น
“แล้วกลับกันยังไง” เมฆหันไปถามทิวพร้อมกับมองนาฬิกาที่ข้อมือ ตอนนี้เกือบตีสองแล้วสักพักผับก็คงจะปิดได้เวลาส่งเด็กกลับไปนอนแล้ว
“ผมเอารถมาคับพี่เมฆเดี๋ยวไปส่งช้างกับธูป ส่วนเปรี้ยวรถที่บ้านมารับคับ”
“ทิวมึงได้ดื่มไหม” เขมิกาที่เป็พี่รหัสของทิวหันมาถามด้วยความเป็ห่วงน้อง
“ไม่พี่เข ผมตั้งใจจะไปส่งเพื่อนเลยไม่ดื่ม” ทิวตอบพี่รหัสคนสวย พี่เขมิกาเป็พี่รหัสของเขาเป็สาวสวยหุ่นดีมากเสียดายมีแฟนแล้ว
“โอเค เอาตามนั้น” เมฆหันมาตอบน้อง ๆ ทิวและธูปลุกจากเก้าอี้ยกมือไหว้รุ่นพี่รอบโต๊ะ ก่อนจะประครองเพื่อนให้ยืนขึ้น ช้างพยายามยืนให้ตรงก่อนจะยกมือโบกให้รุ่นพี่ด้วยหน้ายิ้มๆ
“ผมกลับก่อนนะคร๊าบบทุกท่านนน” เสียงอ้อแอ๊กล่าวลารุ่นพี่ แล้วเดินตามแรงลากของทิว ส่วนธูปประครองเปรี้ยวเดินตามหลัง
ออกมาถึงหน้าผับพอดีกับรถที่บ้านเปรี้ยวเข้ามาจอดพี่ชายเปรี้ยวลงมาเปิดประตูข้างหลังให้ธูปส่งเปรี้ยวขึ้นรถ
“สวัสดีครับพี่จอมทัพ” ธูปกับทิวยกมือไหว้ จอมทัพพยักหน้าให้เพื่อนของน้องสาว
“เมาเหมือนหมา” จอมทัพว่าให้น้องสาวตัวเองอย่างระอา เขาได้น้องสาวหรือน้องชายกันแน่ ต้องคอยตามเก็บมันทุกครั้งที่มันออกมาเที่ยวกับเพื่อน
“แล้วนี้จะกลับกันยังไง ให้พี่ไปส่งไหม” จอมทัพถามทั้งสามคนด้วยความเป็ห่วง
“ผมเอารถมาคับ จะไปส่งช้างก่อนแล้วไปส่งธูปครับพี่”
“มันคนละทางไม่ใช่รึไง เดี๋ยวพี่ไปส่งช้างเองทางผ่านไปบ้านพี่พอดี” จอมทัพอาสาไปส่งเพื่อนน้องสาว เพราะเคยไปส่งสองสามครั้งทำให้รู้ว่าคนที่กำลังเมาพักที่ไหน
“ได้ครับพี่” เพราะทิวเคยเจอพี่ชายเปรี้ยวหลายครั้งแล้ว พี่จอมทัพเป็ผู้ใหญ่ใจดีเขาจึงไว้ใจให้ไปส่งเพื่อน
“ไหวไหมช้าง” จอมทัพถามก่อนจะเปิดประตูรถให้ทิวส่งเพื่อนเข้าไปนั่งเบาะหลังคู่กับน้องสาวของเขา ก่อนจะเดินไปขึ้นรถฝั่งคนขับพร้อมสตาร์ทรถจอมทัพเอากระจกลง ทิวและธูปยกมือไหว้พี่ชายเพื่อนอีกครั้งเป็การกล่าวลา จอมทัพโปกมือให้เพื่อนน้องสาว
“ขับรถกลับกันดีๆ นะ” ทัพกล่าวกำชับทั้งสองก่อนจะเคลื่อนรถออกไป
“ครับ พี่จอมทัพก็ขับรถระวังนะครับ” ทิวรับคำพร้อมโบกมือ ก่อนที่จะกอดคอธูปเดินไปทางรถของเขาที่จอดอยู่อีกด้านหนึ่ง