วันนี้ผมตั้งใจไว้แล้วว่าจะล่อแม่ยายให้ได้ ยังไงก็ไม่ยอมปล่อยแกหลุดจากอ้อมกอดไปได้ โดนการจู่โจมแบบสายฟ้าแล็บของผมเข้าไปก็ทำให้แม่ยายดิ้นสุดแรงพร้อมกับทุบตีผมที่กำลังขืนใจแก ปากแกก็ร้องด่าเสียงดังลั่นห้อง ผมก็ไม่สนใจจัดการรวบหัวรวบหางแม่ยายโดยการสอดมือตลบเสื้อยืดแกขึ้นไปกองที่เนื้ออกจนเห็นยกทรงตัวสีม่วงเด่นตัดกับสีผิวขาวอวบของแม่ยาย ทำให้อารมณ์เงี่ยนของผมพุ่งขึ้นถึงขีดสุด จัดการก้มหน้าซุกกับเนินอกแม่ยายอ้าปากงับที่ยอดถันแม่ยายโดยที่ยังมียกทรงสีม่วงลายลูกไม้กางกั้น มันไม่ได้เป็อุปสรรคสำหรับผมเลย...
โดยการฟัดอันรวดเร็วของผมแบบนี้ แม่ยายยิ่งร้องโว๊ยวายดังขึ้นแต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้ เพราะมือทั้งสองข้างโดนผมจับขึงไว้กับฟูกที่นอน แม่ยายผมจึงได้แต่ดิ้นส่ายไปมาแต่เพราะรูปร่างที่ใหญ่ของผมทาบทับร่างกายของแม่ยายนั้นจึงทำให้แกดิ้นไม่หลุด ปากก็ร้องด่าว่าผมต่างๆนาๆ ซึ่งเป็คำหยาบทั้งนั้น ทั้งนี้อาจเพราะไม่คิดว่าผมจะกล้าขืนใจแกได้อย่างไม่ยางอายเช่นนี้ เห็นกันมาอยู่กันมาจนมีหลานให้แกแล้ว ก็ไม่คาดคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้กับแก เพราะความชั่วของผมเองนั้นแหละสำนึกชั่วดีมันหายไปจากหัวผมนานแล้วั้แ่คืนนั้น...
แม่ยายผมดิ้นรนอย่างแรงอยู่นานก็ไม่หลุดสักที จนในที่สุดแกก็ค่อยๆนิ่งลงเริ่มอ่อนแรงตามวัย ผมยังคงสาระวนกับปลายถันของแม่ยายที่ตอนนี้โดนผมปลิ้นเปิดออกจนเห็นยอดหัวปานคล้ำตั้งชัน ที่ตอนนี้มันเปียกเยิ้มไปด้วยน้ำลายผมเต็มไปหมด แม่ยายหลับตาเบือนหน้าหนีพร้อมกันนั้นก็เห็นหยาดน้ำตาแกที่ไหลอาบแก้ม แต่ไม่มีเสียงร้องด่าว่าผมอีกแล้ว มีแต่เสียงสะอื้นร้องออกมาเบาๆว่าทำไมถึงทำกับแกอย่างนี้ ไม่กลัวเมียเสียใจหรือบาปบ้างหรือไง แกพูดด้วยเสียงสะอื้นด้วยความเสียใจ ซึ่งผมก็หาได้สนใจกับคำพูดที่แกบอกแต่อย่างใด...
แม่ยายผมไม่ดิ้นรนขัดขืนผม จะด้วยความอ่อนแรงหรือปลงกับการกระทำของผมแล้วก็ตาม มือไม้แกก็นิ่งไม่ปัดป้องการรุกเร้าของผมอีกต่อไป ทำให้ผมสอดมือรูดปลดยกทรงแกออกได้อย่างง่ายดาย ซึ่งแม่ยายผมเมื่อโดนผมปลดเบื้องบนหลุดพ้นแกก็หันหน้าหนีไม่มองหน้าผมอีก ซึ่งทำให้ผมได้เห็นนมเต้าอวบของแกเต็มสองตาเป็ครั้งแรกั้แ่แต่งงานอยู่กินกับเมียมา ความขาวอวบของแกเองที่ทำให้ผมไม่สนใจบาปบุญหรือเวรกรรมใดๆอีกต่อไป เมื่อสิ่งกีดกั้นมันหลุดออกก็ทำให้อารมณ์ตัณหาผมยิ่งรุกเร้ามากขึ้น...
ผมจัดการเอามือบีบลูบคลึงมันอย่างแ่เบา ซึ่งแม่ยายผมก็พยามบายเบี่ยงตัวออกไม่ให้ผมจับแต่ก็คงรู้ว่าคงรอดยาก ไม่นานเต้าอวบของแม่ยายก็โดนผมจับลูบบีบคลึงจนได้ในที่สุด ซึ่งผมไม่ได้แค่ััเท่านั้นยังตามดูดเลียสลับกันไปมาทั้งสองข้างจนปลายถันของแม่ยายผมตั้งสู้ลิ้นผมเต็มปากเต็มคำ ถึงตอนนี้แกไม่พูดด่าหรือร้องสะอื้นให้ได้ยินแล้ว มีแต่เสียงลมหายใจที่หายใจแรงๆ พร้อมกับเสียงเหมือนคนร้องออกมาอย่างมีอารมณ์ ทำให้ผมต้องชำเลืองมองขึ้นไปที่ใบหน้าแม่ยายที่ตอนแรกส่ายหน้าหนีด้วยความรังเกียจในการขืนใจของลูกเขยอย่างผม...
แต่บัดนี้หน้าแต่แม่ยายผมเริ่มบูดเบี่ยวเหยเก ซึ่งผมเห็นหน้าแกแล้วก็รู้ได้โดยสัญชาติญาณว่าแม่ยายผมแกเสียวกับการกระทำของผมแล้วนั้นเอง ก็ทำให้ผมรุกเร้าอารมณ์แกให้มากขึ้นโดยการลดมือลงไปทางด้านล่างกางเกงผ้าสีดำของแม่ยาย พร้อมกับค่อยๆเกี่ยวดันตะขอกางเกงให้มันหลุดออกจากกันพร้อมกับค่อยรูดซิบตรงเป้ากางเกงลงอย่างไม่ให้แม่ยายรู้ตัว ซึ่งแกก็ไม่รู้ตัวจริงดังคาด คงเพราะเริ่มมีอารมณ์ตัณหากับผมแล้วนั้นเอง ทำให้มือผมสอดเข้าไปลูบร่องสวาทอันโหนกนูนของแม่ยายทางด้านล่างได้ในที่สุด จะมีเพียงกางเกงในลูกไม้สีน้ำตาลอ่อนที่กางกันเป้าหมายผมแค่เท่านั้นเอง...
แม่ยายผมสะดุ้งตัวเล็กน้อยและพยามหนีบขาเข้าหากันไม่ให้ผมจับต้องมันได้ถนัดมือดีนัก พร้อมกับพูดกับผมว่าให้หยุดเถอะ อย่าทำกับแกอย่างนี้เลย แกมีผัวอยู่แล้ว ผมก็มีเมียแล้ว สิ่งที่ผมทำนั้นมันผิดมาก อย่าให้มันเลยเถิดไปกว่านี้อีกเลย ปล่อยแม่ไปเถอะแม่ขอร้อง แม่ยายผมพูดบอกผมด้วยน้ำเสียงสั่นเครือคงเพราะกลัวและสำนึกผิดกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอยู่กับแก และการกระทำบัดสีของลูกเขยอย่างผม คำพูดที่แม่ยายสรรหามาบอกห้ามผมหาได้เข้ารู้หูผมมั๊ย เพราะมือผมยังคงรุกต่อเนื่องที่เป้าอันโหนกนูนของแม่ยายทางด้านล่างอย่างไม่ลดละ......มีต่อตอนที่ 5
127
