ในขณะที่เฝิงหวงอี้กำลังต้อนวัวอยู่นั้นก็ได้เห็น ชายคนหนึ่งที่คุ้นเคย ที่เคยเจอและช่วยในป่า ก็ได้โผล่มาตรงหน้าอีกครั้ง ซึ่งเสียงเรียกของ ลี่ต้าหวง ทำให้ฝูงวัวต่างเดินหนีไป นี่เ้ามาอีกแล้ว ถ้าแม่ข้ารู้เข้าจะตำหนิข้าแน่ๆอีกอย่างเ้าทำวัวข้าใหมดเลย หรือคุณชายไม่มีงานทำหรอคะถึงได้ออกมาเล่นแถวนี้ได้ นี่เ้าพูดมากอย่างกับสตรี
ข้า ข้าๆ ข้าอะไรกัน ข้าว่างพอดี อยากออกมาเดินเล่นบ้าง ข้าอยู่ในบ้าน น่าเบื่อจะตาย
ข้าอยากเห็นทิวทัศน์ข้างนอกบ้าง ที่นี่ก็ไม่เลวนะ สวย บรรยากาศดี ต่างกับในบ้านข้ามากเลย แล้วบ้านเ้าอยู่ไหนละ บ้านข้าหรือ เ้าพาข้าไปชมทิวทัศน์ก่อนข้าจะบอกเ้า พอพูดคุยถกเถียงกัน ก็ต้อนวัวไปกินหญ้า ทั้งสองก็ออกไปชมทิวทัศน์ นั่ง หมู่บ้านข้า แต่ว่าพ่อแม่ข้าไม่รู้ทำไมมาอยู่หลังเดียวที่นี่ แต่ที่นี่ก็ไม่เลว บรรยากาศดี แค่ไกลไปหน่อย
แต่ข้าชอบที่นี่มากกว่าในเมืองหลวงนะ
ลี่ต้าเว่ยพูดขึ้น แน่นอนละคุณชายอย่างเ้าคงอยู่เมืองหลวงเบื่อจึงมีเวลามาเที่ยวเล่น ชนบท ไกลบ้านนอกเช่นนี้
ที่นี่ไม่มีอะไรหรอก เพาะปลูก เลี้ยงสัตว์ พืชผลไม้ปลูกเองกินเอง เหลือมากก็ไปขายในเมือง แต่พอามาที่นี่ก็ ถูกทหารลื้อใช้ไปหมด ก็จะแย่กว่าในเมืองหลวงอีก เมื่อหลายปีก่อน ก่อนจะมาอยู่ที่นี่ แถวนี้เป็จุดตั้งกองทัพสู้รบ แต่ทำไมไม่รู้พ่อแม่ก็มาอยู่ที่นี่ ข้าก็อยู่กับพ่อแม่ ถามเหตุผลพ่อแม่ข้าก็ไม่ได้พูดอะไร แค่บอกว่า ที่นี่บรรยากาศดีเหมาะเพาะปลูก ข้าก๋ไม่ได้ถามอีกเลย ทั้งสองชมทิวทัศน์ไป พูดคุยไป จนใกล้มืดค่ำ
ทั้งลี่ต้าเว่ย เฝิงหวงอี้ก็กลับ แต่ระหว่างเฝิงหวงอี้กำลังลุกขึ้น ผ้าเช็ดหน้านางก็ตกลงพื้น รีบไปต้อนวัวจนไม่รู้ตัวว่าอะไรตก
ลี่ต้าเว่ยเห็นดังนั่น จึงหยิบขึ้นมาดู กำลังจะะโเรียกแต่พบว่าเป็ผ้าเช็ดหน้าสตรี ก็เงียบ และหยิบผ้าเช็ดหน้ามาดู ปักหงส์สวยงาม ปักชื่อว่า เฝิงหวงอี้
ทันใดนั้นจึงรู้ว่า คนที่ช่วยและพูดคุยมา คือ สตรี ลี่ต้าเว่ยได้แต่ยืนดู เฝิงหวงอี้ต้อนวัวกลับบ้านไป ลี่ต้าเว่ยก็เดินถือผ้าเช็ดหน้าแล้วขี่ม้ากลับวัง
813
