"ฉันเจอพ่อนาย"
"ทำไม"
ข้ามภพชะงักมือในการยกขวดไวน์ขึ้นดื่มเล็กน้อยเขาทำเป็ไม่ได้สนใจอะไรก่อนจะกระดกขวดไวน์ในมือดื่มต่อ
"ท่านดูอาการไม่ดีเลย...นายกลับไปดูพ่อบ้างหรือเปล่า"
กวินมาที่นี่ก็เพราะอยากจะบอกกับเพื่อนรักด้วยตัวเองเพราะรู้ว่าคงไม่ข้ามภพรู้เื่นี้แน่นอน
"ฉันไม่อยากเข้าไปเหยียบที่บ้านเท่าไร"
"ฉันเข้าใจว่านายไม่ถูกกับแม่เลี้ยงนายเท่าไรแต่ไปหาพ่อนายที่บริษัทบ้างก็ได้นี่"
"ไปก็ไม่ได้ทำให้พ่อฉันดีขึ้น...แต่ก็จะลองหาเวลาก็แล้วกัน"
“..เฮ้อ..”
กวินยกขวดไวน์ที่พึ่งเปิดเสร็จขึ้นดื่มเขาไม่รู้ว่าข้ามภพนั้นจะมีทิฐิกับพ่อตัวเองไปถึงเมื่อไรทั้งที่บ้านตัวเองที่อยู่ตอนนี้กับบ้านของคนเป็พ่อไม่ได้ไกลกันนักแต่ไม่ยักจะหาเวลาไปเขารู้ว่าข้ามภพนั้นไม่ค่อยชอบแม่เลี้ยงกับลูกติดเท่าไรแต่การที่เพื่อนเขาหาเวลาไปดูคนเป็พ่อบ้างคงจะดี
กวินเป็หมอหนุ่มรูปหล่อเ้าระเบียบเขาค่อนข้างนิสัยเหมือนกับข้ามภพเขาเป็ลูกชายเ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังและยังเป็หมอศัลยแพทย์กระดูกฝีมือดี
ชายหนุ่มมีใบหน้าเกลี้ยงเกลาคื้วเข้มตาตี่จมูกโด่งปากหนาเป็กระจับผิวขาวตัดผมรองทรงสูงรูปร่างสูงใหญ่หุ่นบึกบึนเป็ที่ต้องตาพยาบาลในโรงพยาบาลแทบทุกคนแต่เขาก็ไม่ยักจะสนใจใครเพราะวันๆง่วนอยู่แต่การรักษาคนไข้จนได้ฉายาหมออาบยาชาที่ท่าจะตายด้านเพราะไม่ว่ามีผู้หญิงสาวสวยแค่ไหนเสนอตัวให้ก็ไม่เคยสนแต่ใครจะไปรู้ว่าเขามีคนที่อยู่ในใจเรื่อยมาอยู่แล้วแต่ไม่มีใครรู้เท่านั้นแม้แต่เพื่อนสนิท
เช้าตรู่ของวันจันทร์ข้ามภพชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงขาสั้นสีดำสวมรองเท้าแตะสีดำเขาขับรถตู้โฟล์คสีขาวคันเก่าแก่ของคนเป็ปู่มาจอดที่บริษัทใน่เช้าตรู่ั้แ่ยังไม่มีพนักงานคนไหนมาทำงาน
"รปภ ไปไหนกันหมดนะ"
ร่างสูงปล่อยผมสยายยกเก้าอี้และโต๊ะไม้วินเทจเก่าๆออกมาจากรถยืนเท้าเอวมองซ้ายมองขวาหา รปภ เพื่อจะให้ช่วยขนของที่เอามาจัดเป็โต๊ะเลขาในห้องทำงานกลับไม่เห็นใคร
จนกระทั่งมีรถเก๋งคันสีเทาขับมาจอดเทียบอยู่ข้างๆก่อนจะมีผู้หญิงร่างผอมบางแต่งตัวเชยสวมแว่นหนาเดินลงมาจากรถเขามองเธอด้วยสายตาที่นึกสงสัยว่าเธอนั้นอยู่แผนกอะไรทำไมเขาจึงไม่เคยเห็นหน้า
"คุณ..มาติดต่อที่บริษัทหรอคะ?..หรือว่าเอาของมาส่ง"
กอบัวเดินเข้ามาทักทายชายหนุ่มหน้าหล่อมาดเซอร์ร่างสูงด้วยท่าทีเป็มิตรเห็นว่าเขากำลังยืนเฝ้าโต๊ะกับเก้าอี้ไม่เก่าๆก็เข้าใจว่าคนตรงหน้าของเธอท่าจะเป็ขนส่ง
"ผม..รอ รปภ คุณขับรถเข้ามาเห็นบ้างหรือเปล่าครับ"
ข้ามภพี้เีอธิบายอะไรกับแม่สาวแว่นตอนนี้เขาเพียง้าอยากจะรู้ว่าเธอนั้นเห็น รปภ บ้างหรือเปล่า
"ไม่เห็นเหมือนกันค่ะ...รอเดี๋ยวเค้าคงจะมามั้งคะ..ว่าแต่ตอนนี้คุณว่างหรือเปล่าฉันจะให้คุณช่วยอะไรนิดหน่อยค่ะ"
“อะไร?”
ข้ามภพมองหญิงสาวด้วยสีหน้าฉงนด้วยเจอหน้ากันเพียงไม่กี่วินาทีเธอก็มีเื่ให้เขาช่วยเสียแล้ว
และแล้วตอนนี้ข้ามภพก็ต้องมายืนถือถาดหัวหมูอยู่ด้านหลังหญิงสาวที่ยืนถือพวงมาลัยไหว้ศาลเ้าที่ชายหนุ่มยืนถอนหายใจพักใหญ่ดูท่าว่าหญิงสาวจะคุยกับเ้าที่ไม่เสร็จเสียทีจึงต้องท้วงขึ้น
"ให้ผมถืออีกนานหรือเปล่า"
"อีกแแปปเดียวค่ะ..คุณอย่าพึ่งขัดสิคะฉันกำลังขอบคุณท่านเ้าที่ที่ทำให้ฉันได้งานที่นี่"
กอบัวผายมือให้ชายหนุ่มนั้นเงียบเสียงเพราะเธอกำลังขอบอกขอบใจเ้าที่เ้าทางยังไม่จบข้ามภพที่หลวมตัวรับปากจะช่วยเธอแล้วเขาก็ต้องยืนแน่นิ่งปฏิเสธอะไรเธอไม่ได้
ไม่นานนักธูป16ดอกก็ถูกปักลงกระถางพร้อมพวงมาลัยสองพวงที่วางขนาบข้างหลังจากนั้นกอบัวจึงยกถาดหัวหมูที่วานให้ชายหนุ่มถือขึ้นวางตรงกลางศาลพระภูมิเป็อันเสร็จพิธี
"เรียบร้อยแล้วค่ะ...เ้าที่ที่นี่ทำให้ฉันได้งานต้องมีของตอบแทนนิดหน่อยค่ะ"
หญิงสาวหันมายิ้มร่าให้กับคนที่ยืนหน้านิ่งอยู่ด้านหลังก่อนจะเดินตามเขาไปที่รถตู้
"คุณไม่ได้ใช้ความสามารถตัวเองเลยหรอ"
ข้ามภพหันมาถามหญิงสาวที่เดินตามหลังเขามาติดๆ
"ก็..ใช้นะคะแต่ฉันเชื่อว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต้องช่วยฉันด้วย...”
กอบัวยืนนิ่งบุ้ยปากใช้ความคิดอันที่จริงเธอก็คิดว่าเธอก็มีความสามารถที่จะทำให้พิพัฒน์ตัดสินใจเลือกเข้าทำงานได้แต่เธอก็เชื่อว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็เป็ส่วนหนึ่งที่ช่วยเหลือเธอ
“แล้วนั่นคุณจะไปไหนคะ"
"เอาของขึ้นไปข้างบน"
ข้ามภพเห็นทีจะรอ รปภ ไม่ไหวจึงยกโต๊ะตัวใหญ่เข้าไปในบริษัทเอง
"ประตูยังไม่เปิดคุณจะเข้าไปยังไงคะ?"
กอบัวเห็นชายหนุ่มเดินดุ่มๆไปที่ประตูหน้าบริษัทจึงยกเก้าอี้ตามเขาไปด้วยแอบสงสัยเล็กน้อยว่าเขานั้นมีคีย์การ์ดได้อย่างไรทั้งที่ก็เป็แค่เพียงคนส่งของ
"คุณมาส่งของที่นี่บ่อยหรอถึงได้มีคีย์การ์ด..หรือว่าคุณทำงานที่นี่"
"อืม..ทำงานที่นี่"
"อ้าว..แล้วคุณก็ไม่บอกั้แ่แรกฉันก็เข้าใจว่าคุณเป็คนส่งของ..ฉันชื่อกอบัวนะคะคุณอยู่แผนกอะไรหรอคะแล้วชื่ออะไร"
"คุณล่ะทำอะไร"
ข้ามภพมาหยุดชะงักการเดินขณะที่ลิฟท์พาเขาและเธอขึ้นมาที่ชั้นสอง
"บัวเป็เลขาท่านประธานค่ะพึ่งมาทำงานวันแรก"
"อืม.."
ดวงตาคมเปรยสายตามองหญิงสาวเล็กน้อยก่อนจะเดินนำหน้าหญิงสาวออกจากลิฟท์คิดในใจว่าพิพัฒน์นั้นใช้อะไรตัดสินในการเลือกหญิงสาวที่แปลกคนมาเป็เลขาของเขาแม้นเขาจะให้เลือกคนที่มีครอบครัวมาแล้วแต่น่าจะหาคนที่ดูจะฉลาดกว่านี้มาหน่อยก็ได้
"คุณยังไม่ตอบบัวเลยนะคะว่าคุณอยู่แผนกอะไร"
กอบัวยังคงเดินตามคนตัวโตไม่หยุดเพราะว่าเขานั้นยังไม่ได้ตอบคำถามของเธอเลยไม่รู้ว่าเขาไม่อยากคุยกับเธอหรือเป็คนที่ไม่ชอบพูดกันแน่
578
