1. 9 ประตู ร่ม และเด็ก
ประตูห้องน้ำใต้บันไดด้านซ้ายถูกเปิดทิ้งไว้ ในห้องนั้นไม่มีอะไร นอกจากฝักบัวที่ห้อยลงมาพร้อมกับมีน้ำหยด สุดทางเดินเป็ประตูลูกกรงเหล็กที่นำไปสู่ห้องครัว
กันสึเกะส่องไฟไปที่บันไดซ้ายมือ ลำแสงวงกลมสะท้อนคราบเืเป็รอยมืออยู่ตรงราวจับสแตนเลส
...เป็มือที่เล็กมาก...เขาคิด ก่อนจะส่องไฟไปตรงพื้นกระเบื้อง ตรงนั้นมีรอยเืลากเป็ทางยาวโค้งขึ้นไปตามขั้นบันได เขาหันมามองมาริที่อยู่ข้างหลังและเกือบกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่เมื่อเห็นอาวุธที่เธอถือไว้อยู่ในมือ
...ร่มเนี่ยนะ...เขาคิด แต่ไม่ได้พูด
เธอพยักหน้าพลางกำร่มสีดำปลายแหลมไว้แน่นราวกับว่าจะใช้มันแทงทะลุหัวซอมบี้ที่โผล่ออกมาได้
กันสึเกะกระตุกยิ้มอย่างเอ็นดู ก่อนจะค่อยๆ เดินย่องตรงไปสำรวจห้องครัว ตู้เย็นตั้งอยู่คู่ตู้กับข้าว บนโต๊ะทำครัวมีจานใส่แอปเปิ้ลวางอยู่ ในอ่างล้างจานมีถ้วยสองสามใบที่มีคราบซอสมัสตาร์ด ไม่มีหน้าต่างเชื่อมห้องครัวกับด้านนอก แต่มีพัดลมดูดอากาศอยู่ติดผนังซึ่งไม่น่าจะมีซอมบี้ผ่านเข้ามาได้
เขาหันกลับไปทางซ้ายสำรวจรอยเืตรงบันไดอย่างระมัดระวัง ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดสวิตช์ไฟที่อยู่ติดกับกำแพงข้างประตูครัว แสงสว่างสีขาวจาก
หลอดแอลอีดีเปิดเผยให้เห็นคราบเืลากยาวเป็ทางตามขั้นบันไดขึ้นสู่ชั้นสอง กลิ่นของมันคาวฟุ้งและดูเป็เืสดใหม่
กันสึเกะหันมาหามาริที่อยู่ทางซ้ายมืออีกครั้ง เขาชี้นิ้วเป็สัญญาณว่าให้เธอรออยู่ตรงนี้ มาริพยักหน้าพร้อมกับกระชับร่มในมือแน่น
กันสึเกะยกมือขึ้นมาป้องหูเอียงคอฟังเสียงที่อยู่้า เขาได้ยินเสียงฟันขบเคี้ยวเนื้อดังแว่วมาจากชั้นสอง และนึกเห็นภาพบางอย่างกำลังกัดกินเนื้อของศพอยู่
เขาหันกลับมามองมาริอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเธอยังยืนอยู่ที่เดิม กันสึเกะจึงเริ่มก้าวขาขึ้นบันได ปลายสุดทางน่าจะเป็ห้องใหญ่ประตูของมันแง้มเปิดอยู่แต่ข้างในมืดสนิท
กันสึเกะพยายามควบคุมลมหายใจให้เบาลง เพราะยิ่งเขาก้าวขาขึ้นบันไดไปสูงเท่าไหร่ เสียงขบเคี้ยวเนื้อก็ยิ่งดังแจ่มชัดออกมาจากห้องนั้นชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น
เขาพยายามไม่เดินเหยียบเืที่นองบนพื้นกระเบื้อง โดยชิดหลังของตัวเองติดเข้ากับกำแพงฝั่งขวาพลางประทับปืนเอ็มโฟร์เล็งจุดสีแดงของมันขึ้นไป้า
ประตูห้องน้ำชั้นสองตรงซ้ายมือปิดอยู่ ตะกร้าเสื้อผ้าล้มกระจายชุดชั้นในและยกทรงใช้แล้วเกลื่อนไปทั่วพื้นหน้าระเบียงห้องน้ำ กันสึเกะหันปืนไปยังห้องทางขวาอันเป็ที่มาของเสียง ตอนนี้เหลืออีกเพียงสี่ขั้นบันไดเท่านั้น
เขาหันกลับไปมองมาริอีกครั้ง หางตาข้างขวาของกันสึเกะกระตุก
"ระวัง!" มาริะโขึ้นมาจากด้านล่าง เธอเห็นซอมบี้เด็กสาวผมยาวในชุดนอนลายคิตตี้สีชมพูคลานออกมาจากประตู
หัวใจของกันสึเกะกระตุกวาบ นิ้วของเขาลั่นไกปืนอย่างไม่ทันตั้งตัว
แรงถีบปืนทำให้เขาลื่นหงายหลัง ะุราวสิบกว่านัดที่เหลือในแมกกาซีนพุ่งขึ้นฟ้าไปอย่างไร้ทิศทาง
สองนัดทะลุร่างและเฉียดหัวไหล่ของซอมบี้เด็กสาวไป ส่วนอีกสิบกว่านัดที่เหลือพุ่งทะลุเพดานทำให้ฝุ่นฝ้าหล่นลงมา
มือซ้ายของกันสึเกะคว้าราวเหล็กไว้ได้ทัน ทำให้หัวของเขาไม่ฟาดพื้นแต่ก็ไม่ได้อยู่ในท่าที่สามารถยิงได้
"แฮร่..." ซอมบี้เด็กน้อยแยกเขี้ยวทักทาย เธอน่าจะอายุหกถึงเจ็ดขวบ ริมฝีปากน่ารักมีสีม่วงคล้ำเต็มไปด้วยเืไหลโหยดย้อยออกมากับน้ำลาย
ฟันของเธอน่าจะยังขึ้นไม่ครบ มีเศษเนื้อที่ดูเหมือนใบหูติดอยู่ตรงร่องฟันที่ยังไม่ได้งอกขึ้นมา
รอยยิ้มและแววตาของซอมบี้เด็กที่กำลังจะะโเข้าไปกัดคอกันสึเกะ ทำให้มาริกรีดร้องราวกับว่าตลอดชีวิตของเธอไม่เคยเห็นอะไรสยองขนาดนี้มาก่อน
เธอขว้างร่มที่อยู่ในมือไปใส่มันทำให้ซอมบี้เด็กหันขวับมาหาเธอ มันแยกเขี้ยวคำรามและยกมือขึ้นมาทำท่ากรงเล็บ
"เปรี๊ยง ๆ " ะุนัดแรกพุ่งเข้าลำคอส่วนนัดที่สองเจาะตรงเข้าขมับขวา แม้จะอยู่ในท่านอน แต่ระยะไม่เกินห้าเมตรสำหรับปืนสั้นกันสึเกะไม่เคยพลาด
ไอ้หนุ่มขาเหล็กออกแรงดึงราวเหล็กยกตัวเองขึ้น สายตายังจ้องมองไปยังมือน้อยๆ ของซอมบี้เด็กที่ยังกระดิกอยู่
เขาเดินเข้าไปใช้ขาเหล็กกระทืบหัวของสาวน้อยแตกกระจุย ทำให้เศษสมองกระดูกติดหนังหัวพร้อมเส้นผมยุบลงแนบกับพื้นเหมือนลูกฟุตบอลหมดลมที่ถูกเหยียบแตกออกมาพร้อมกับน้ำเื
ลูกตาของเด็กน้อยหลุดพุ่งออกมาจากเบ้า มันกลิ้งลงมาตกตรงหน้ามาริทำให้เธอกลัวจนแทบฉี่ราด
กันสึเกะหอบหายใจขณะเปลี่ยนแมกกาซีนปืนเอ็มโฟร์อย่างคล่องแคล่ว เขายกแขนขึ้นมาปาดเหงื่อบนใบหน้าที่ชุ่มโชกไปด้วยเืของเด็กน้อย ก่อนจะใช้ขาเหล็กถีบประตูเข้าไปยังห้องที่อยู่บนชั้นสอง
เขายิงซ้ำไปที่หัวของศพผู้หญิงที่นอนคว่ำหน้าอยู่ ร่างนั้นกระตุกครู่หนึ่งก่อนแน่นิ่งไป ซึ่งเขาเดาว่าเธอน่าจะเป็แม่ของเด็ก เนื้อตรงลำคอของเธอบางส่วนและใบหูข้างซ้ายหายไป ซึ่งกันสึเกะไม่สงสัยเลยว่ามันหายไปไหน
"เป็อะไรมั้ย?" เขาเดินกลับลงมาหามาริที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ปลายด้านล่างของบันได แววตาของเธอจับจ้องไปที่ลูกตาของเด็กน้อยราวกับว่ามันกำลังจะะโเข้าไปกัดคอเธอ
เธอสะดุ้งเมื่อเห็นกันสึเกะใช้เท้าบดขยี้ดวงตาลูกนั้น
"ไม่เป็อะไรแล้ว ไม่เป็อะไรแล้ว" เขาคว้าตัวเธอที่สั่นเหมือนลูกนก
ตกน้ำเข้ามากอด พลางลูบหลังเธออย่างอ่อนโยน ลมหายใจอันอบอุ่นของชายแปลกหน้าที่กำลังจูบหัวเธอทำให้มือที่เกร็งแน่นของมาริผ่อนคลาย เธอกระตุกตัวเข้าไปกอดร่างของกันสึเกะแน่นเหมือนตุ๊กแกเกาะผนัง
"ไม่เป็ไร มันจบแล้ว..มันจบแล้ว.." เสียงกระซิบข้างหูของเขาทำให้เธอขนลุก และเสียววาบไปทั่วแผ่นหลัง
"ตึง.." มีบางอย่างกระแทกประตูห้องน้ำที่อยู่บนชั้นสอง เสียงของมันทำให้ทั้งเขาและเธอสะดุ้ง
...ชู่.. กันสึเกะยกมือขึ้นมาจุ๊ที่ริมฝีปาก เขากระชับปืนเอ็มโฟร์ในมือแน่นก่อนจะค่อยๆ ย่องขึ้นไปยังห้องน้ำบนชั้นสอง
เขาเล็งปืนไปที่ประตูพลาสติกที่แง้มเปิดออกเล็กน้อยและเห็นบางอย่างขยับเคลื่อนไหวอยู่ด้านใน
____
2K
