“เ้าจะทำอะไร เ้าอย่าเข้ามานะ” หลิวซื่อหนี่เดินถอยหลังพลางร้องด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นว่าก่อนหน้านี้พี่ชายตนเองถูกฉู่อันเตะลอยกระเด็นไปไกล
ทันใดนั้นก็มีเสียงคนกลุ่มใหญ่เดินเข้ามา
“เ้าคิดจะทำอะไรคนของข้าหรือเ้ายาจก” อู๋ไฉชุน บุตรชายเ้าเมืองเหอวางมาดถาม
“มันทำร้ายข้าขอรับคุณชาย” หลิวซื่อซานรีบพูดขึ้นพร้อมกับทำท่ากุมท้องไว้
“ทำร้ายคนต้องมีเหตุผล คนของข้าาเ็ เ้าคิดที่จะชดใช้อย่างไร” อู๋ไฉชุนกำลังจะพูดต่อ ก็มีลูกน้องเดินเข้ามากระซิบที่ข้างหู อู่ไฉชุนสีหน้าเปลี่ยนไป “วันนี้ข้ามีงานด่วน ไม่มีเวลาสืบความกับเ้า แต่ดูจากสภาพของเ้าแล้ว มอบค่าทำขวัญให้เขาไปหนึ่งตำลึงจะได้จบเื่” อู๋ไฉชุนบอกจำนวนเงินแล้วชี้มือไปทางหลิวซื่อซาน
หลิวจางิ่นำเงินออกมาโยนให้หลิวซื่อซาน ก่อนที่จะดึงแขนสามีและบุตรชายเดินออกไปจากที่ตรงนั้น
เดินมาจนถึงที่ปลอดคน หลิวจางิ่จีงรีบอธิบายกับฉู่อันหลังจากที่เห็นเขาทำหน้าไม่พอใจ
“ท่านพี่” หลิวจางิ่พูดพร้อมกับลูบแขนปลอบ “เวลานี้ข้ายังไม่อยากให้ท่านมีเื่กับเขา ท่านอย่าลืมว่าท่านยังมีงานใหญ่รออยู่นะเ้าคะ”
หลิวจางิ่จำได้ว่าในคืนนั้น นางได้ยินฉู่อันและบุรุษสวมชุดสีดำสองคนพูดถึงเ้าเมืองและบุตรชาย เหมือนว่าจะมีงานสำคัญรอพวกเขาอยู่ ฉู่อันได้ฟังที่หลิวจางิ่พูดก็ทำได้เพียงระงับอารมณ์โกรธเอาไว้
“เ้าจะไปร้านขายยาไม่ใช่หรือ รีบไปเถอะจะได้รีบกลับบ้าน หากช้ากว่านี้จะมืดเสียก่อนที่จะได้ข้ามเรือกลับ” ฉู่อันบอกกับภรรยา
“เ้าค่ะ” หลิวจางิ่ผ่อนลมหายใจออก ความจริงนางก็โกรธหลิวซื่อซานและหลิวซื่อหนี่เช่นกัน แต่ดูจากสถานการณ์วันนี้แล้วมันทำอะไรไม่ได้จริงๆ
“เฟยหรงอย่าเสียใจไปเลยนะลูก วันหลังแม่จะทำขนมอร่อยๆ ให้เ้ากินเอง”
“ขอรับท่านแม่” ฉู่เฟยหลงรับคำอย่างดี เขาเป็เด็กรู้ความและรู้ว่าเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นมันอันตรายจริงๆ
ถึงหน้าร้านขายยา หลิวจางิ่เดินเข้าไปเลือกซื้อของเพียงลำพัง โดยให้ฉู่อันและฉู่เฟยหรงรออยู่ด้านนอก
“ฮูหยิน้าสิ่งใดหรือขอรับ” ลูกจ้างร้านขายยาเข้ามาต้อนรับ เขาสังเกตจากทรงผมของหลิวจางิ่จึงเรียกนางเช่นนั้น
“ข้า้าโกร่งและลูกโกร่งบดยา[1] ที่ทำจากกระเบื้อง ที่นี่มีหรือไม่เ้าคะ” หลิวจางิ่ตอบ
“มีขอรับ เชิญท่านเลือกดูขนาดที่้าก่อนนะขอรับ” ลูกจ้างร้านขายยาพานางเดินไปดูของที่ชั้นวาง
“ข้าขอพู่กันกับกระดาษได้หรือไม่เ้าคะ ข้าจะจดรายการสมุนไพรที่ข้า้าซื้อ”
ไม่นานหลิวจางิ่ก็ซื้อของเสร็จ นางเดินออกจากร้านมองเห็นฉู่อันอุ้มลูกชายที่กำลังหลับอยู่ หลิวจางิ่รู้สึกผิดขึ้นมาทันทีจึงรีบเดินไปหาพวกเขา เมื่อจัดการธุระที่เหลือจนเสร็จทั้งสามคนจึงข้ามเรือกลับบ้าน
หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จฉู่เฟยหรงก็ตรงเข้าห้องนอนของเขาทันทีเพราะวันนี้เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ฉู่อันออกไปข้างนอก เหลือเพียงหลิวจางิ่ที่ยุ่งกับการจัดข้าวของที่ซื้อมา
เวลานี้ที่ชายป่าท้ายหมู่บ้าน
“องค์ชาย ได้โปรดลงโทษพวกข้าด้วยขอรับ” หลงเป่าและหลงปิง คุกเข่ารอรับโทษ เนื่องจากเหตุการณ์วันนี้พวกเขาทำให้องค์ชายและครอบครัวถูกดูิ่
“ข้าไม่โทษพวกเ้าหรอก ลุกขึ้นก่อนเถอะ”
“แต่เหตุการณ์วันนี้...” หลงเป่าหยุดพูดหลังจากเห็นฉู่อันยกมือห้าม
“นางบอกว่าข้าไม่ควรใช้อารมณ์ตัดสิน จะทำให้ข้าเสียการใหญ่”
“องค์ชายขอรับ ข้ารู้สึกว่าพระชา..” หลงปิงหยุดคำพูดไว้ก่อน
“เรียกพระชายาได้”
หลงเป่ากับหลงปิงสบตากันด้วยความประหลาดใจ ก่อนหน้านี้องค์ชายไม่้าให้พวกเขาเรียกนางว่าพระชายา แต่วันนี้องค์ชายทรงอนุญาตด้วยตนเอง
“ข้ารู้สึกว่าพระชายาเปลี่ยนไปขอรับ เป็คนมีเหตุผล ใจเย็น และที่สำคัญนางรู้จักวิชาแพทย์ขอรับ” หลิงปิงหยุดพักพร้อมกับยื่นกระดาษให้ฉู่อันหนึ่งแผ่น “นี่คือรายการสิ่งของที่นางซื้อที่ร้านขายยาขอรับ”
ฉู่อันรับกระดาษแผ่นนั้นไป “นางไม่ได้รู้วิชาแพทย์หรอก นางบอกว่านางรู้จักแค่ยาสมุนไพร พวกเ้าไปได้แล้ว”
“ขอรับ” หลงเป่าและหลงปิงรับคำแล้วะโหายไปในความมืด
“เ้ากำลังทำสิ่งใดอยู่หรือ?” ฉู่อันกลับมาบ้านเห็นว่าหลิวจางิ่ยังไม่นอน
“ข้ากำลังคัดแยกสมุนไพรอยู่เ้าค่ะ” หลิวจางิ่หยุดมือแล้วเดินไปหยิบกาน้ำชามารินแล้วยื่นให้เขา
“ชานี้มีกลิ่นหอมดี เ้าได้มาจากที่ใด”
“เป็ดอกเก็กฮวยป่าน่ะเ้าค่ะ ข้าเก็บมาจากชายป่า วันนี้อากาศร้อน ดอกเก็กฮวยมีฤทธิ์เย็นช่วยดับร้อนได้” หลิวจางิ่หยุดมองหน้าเขาสักพัก “วันนี้ข้าเห็นท่านใช้เท้าเตะหลิวซื่อซาน ท่านเป็วรยุทธใช่ไหมเ้าคะ”
“เ้า้าถามสิ่งใด เป็วรยุทธหรือไม่ คงไม่ใช่สิ่งที่เ้าอยากรู้กระมัง” ฉู่อันถามพลางยกถ้วยชาขึ้นจิบ
___________________________________________________________________
[1] โกร่งและลูกโกร่งบดยา เป็เครื่องมือที่เภสัชกร ใช้บดยาให้ละเอียดโดยผสมตัวยาและปรุงยาต่างๆตามสูตร โกร่งบดยา (A mortar and pestle) เป็เครื่องมือที่ใช้สำหรับบดสารให้ได้ขนาดที่เล็กลง หรือบดให้ละเอียด หรือใช้ผสมสารเคมีที่เป็ของแข็งเข้าด้วยกัน ส่วนที่ใช้บด (pestle) มีลักษณะคล้ายกับไม้เบสบอล ส่วนตัวโกร่ง (mortar) มีลักษณะคล้ายชามหรือถ้วย โดยปกติในห้องปฏิบัติการโกร่งบดสารจะทำจากเซรามิกสีขาว หรือทำมาจากหินก็ได้ขึ้นอยู่กับลักษณะการใช้งาน (ที่มา : https://www.rama.mahidol.ac.th/ram/th/MuseumCollections/innovationinvention/16jul2018-1118-th)
206
