ย้อนเวลามาเป็นแม่ลูกแฝด

มู่ตานสาวมั่นในยุค2022เป็๲พนักงานสาวที่หาเช้ากินค่ำคนหนึ่ง มู่ตานก็เหมือนกับผู้คนอื่นๆ ที่เป็๲เด็กต่างจังหวัดที่เข้ามาทำงานในเมืองใหญ่เพื่อหาความก้าวหน้าให้กับตัวเอง

มู่ตานเป็๲คนต่างจังหวัดที่มาจากครอบครัวที่พ่อเป็๲ชาวสวนและแม่เป็๲คุณครูที่สอนอยู่แถวบ้านเธอเป็๲ลูกคนที่สองของบ้านซึ่งเธอมีพี่ชายคนโตหนึ่งคนและน้องสาวหนึ่งคน

มู่ตานเป็๲คนพูดน้อยขี้อายจึงทำให้เธอไม่ค่อยสนิทกับที่บ้านมู่ตานมักจะชอบคิดเสมอว่าไม่มีใครรักจึงทำให้เธอตัดสินใจบอกกับครอบครัวว่าจะมาเรียนมหาลัยที่เมืองใหญ่

สร้างความ๻๠ใ๽ให้กับที่บ้านเป็๲อย่างมากเมื่อพี่ชายคนโตกำลังจะเอ่ยปากค้านพ่อของมู่ตานจึงพูดแทรกขึ้นมาก่อน

"มู่ตานหนูบอกพ่อได้ไหมทำไมหนูถึงตัดสินใจจะเรียนที่เมืองใหญ่ทั้งๆ ที่มหาลัยในจังหวัดก็มี"

ทันทีที่พ่อพูดจบก็เกิดความเงียบขึ้นมามู่ตานจึงพูดด้วยความกลัวเล็กน้อยก็ตอบกลับไป

"หนูอยากออกไปหาประสบการณ์และอยากเรียนรู้การอยู่ด้วยตัวเองค่ะพ่อ"

แม่ก็ถามอีกว่า"หนูมีอะไรจะบอกแม่อีกไหมลูก"มู่ตานมองหน้าพ่อและแม่อยู่พักนึงก่อนตัดสินใจพูด

"หนูคิดว่าไม่ว่าหนูจะอยู่ที่บ้านหรือไปอยู่ที่เมืองใหญ่คนที่บ้านคงไม่เป็๲อะไรเพราะหนูไม่มีความสำคัญพอให้ใครสนใจค่ะ"

เธอพูดออกมาด้วยความน้อยใจและเสียใจทันทีที่พูดจบภายในบ้านก็เงียบขึ้นมาอีกครั้ง

"พ่อไม่เคยรักหนูน้อยลงเลยสักครั้งน่ะลูกรัก"

"แม่ก็ไม่เคยรักใครหรือลูกคนไหนมากกว่ากันเลยลูก"

"น้อง/พี่คือคนที่สำคัญที่สุดสำหรับเราน่ะ"ทุกคนล้วนพูดออกมาจากใจทั้งนั้นเพื่อให้มู่ตานได้เห็นถึงความรักที่พวกเขามีให้มู่ตานอยู่เสมอ

แม่พูดต่อไปว่า"เป็๲ความผิดของแม่เองที่ทำให้ลูกเข้าใจผิดเพราะลูกสาวของแม่เป็๲เด็กที่ขี้อายแม่จึงไม่อยากให้ลูกลำบากใจเวลาที่พ่อแม่คอยซักถาม"

มู่ตานน้ำตาไหลออกมาพร้อมตอบแม่กลับไป"หนูเข้าใจมาตลอดว่าไม่มีใครสนใจหนูและไม่มีใครพูดคุยกับหนูหนูขอโทษค่ะพ่อแม่ที่เข้าใจผิดมากตลอด"

เธอพุ่งไปกอดพ่อแม่ให้สมกับเวลาที่เธอปล่อยผ่านมันไปด้วยความเข้าใจผิดมาหลายปี

"ที่พี่ไม่คุยกับน้องสาวตัวน้อยของพี่เพราะพี่กลัวว่าน้องจะอึดอัดเวลาคุยกับพี่ พี่คอยมองน้องตลอดเวลาน้องไปไหน ทำอะไร พี่ไม่เคยไม่สนใจน้องเลย"

"น้องขอโทษค่ะพี่ชาย"มู่ตานก็เดินไปออดอ้อนพี่ชายจึงทำให้พี่ชายสงสายตาไปเยาะเย้ยน้องสาวคนเล็ก

"พี่จะกอดพี่ชายนานไปแล้วน่ะ น้องละพี่ไม่กอดน้องบ้างเหรอน้องสาวคนนี้จะร้องแล้วน่ะ"มู่ตานและคนที่เหลือได้ยินก็หัวเราะกันอย่างมีความสุข

"ใครจะกล้าลืมน้องสาวคนเก่งของพี่ได้ละมาๆ กอดกันน่ะ"ทุกคนลุกขึ้นมากกอดเหมือนกับพายุใหญ่ได้ผ่านพ้นไปแล้วพบเจอความสุขอีกครั้ง

ในที่สุดมู่ตานก็ได้มาเรียนมหาลัยในเมืองใหญ่อย่างที่ใจหวังไว้ เมื่อเรียนจบมู่ตานจึงตัดสินใจที่จะทำงานในเมืองใหญ่ทันทีในตอนนี้เธออายุได้ 25 ปีแล้ว

มู่ตานก็เป็๲หนึ่งในหลายๆ คนที่เป็๲คนชอบอ่านนิยายแนวทะลุมิติ ย้อนเวลาอยู่ตลอดเวลาแถมชอบเพ้อฝันว่าต้องมีสักวันที่เธอจะได้ย้อนเวลาเหมือนในนิยายที่อ่านบ้างแล้วเธอก็หลับตาลงพร้อมความคิดเพ้อเจ้ออีกมากมาย ในความฝันมู่ตานได้เห็นครอบครัวหนึ่งที่มีความเป็๲อยู่ค่อนข้างดี

มู่ตานเห็นผู้หญิงคนหนึ่งมีใบหน้าที่งดงามกำลังดุด่าลูกๆ ของเธออยู่และมีผู้ชายที่อยู่ข้างๆ เด็กๆ ทั้งสองคนกำลังต่อว่ากลับอย่างรุนแรง

เธอคิดว่าน่าจะเป็๲สามีของผู้หญิงคนนั้นทั้งสองคนทะเลาะกันเสียงดังจนผู้หญิงคนนั้นโมโหจนเป็๲ลมท่ามกลางความ๻๠ใ๽ของคนในบ้าน

มู่ตานก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่าง๻๠ใ๽พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นสร้อยข้อมือวางอยู่ข้างๆ หมอนเธอจึงหันไปมองด้วยความ๻๠ใ๽และพูดกับตัวเองว่า

"หรือฉันจะได้ย้อนเวลาเหมือนในหนังสือนิยายที่ชอบอ่านหรือเปล่าน่ะ" เมื่อนั่งพูดกับตัวเองได้สักพักมู่ตานจึงลองพูดเหมือนในนิยายที่ตัวเองเคยอ่านมา

.....................................................................

นิยายเ๱ื่๵๹นี้เป็๲เ๱ื่๵๹ราวที่แต่งขึ้นตามจินตนาการของไรท์ไม่อิงกับประวัติศาสตร์ใดๆ