“ฉันขอลองหน่อย” ซิสเดินเข้ามา ‘ฮึ๊บ ฮึ๊บ!! ’ หน้าแดงก่ำ “โคตรหนักเลย ขว้างไปได้ไงวะเนี่ย”
“ธรรมดา ฉันมันแรงเยอะ” คิวหัวเราะ วางโพชั่นสีม่วงออกมา สิบขวด “เหลือเพียงเท่านี้เอง แต่โชคยังดีที่บ้านนี้ไม่ได้ถูกขโมยไป นายว่าไหม”
“ก็ใช่น่ะสิ” ซิสพยักหน้าเบาๆ “ส่วนอาหารเสริม ฉันว่าจะเก็บไว้ใช้ตอนสู้กับมิโนทอร์”
‘ตู้ม ตู้ม ตู้ม’ บ้านฉบับพกพาสั่นและโยกไปมา คิวรีบวิ่งออกไปดู “ซิส ซิส ซิส กองทัพออร์ค เราไม่มีเวลาแล้ว”
ซิสจับดาบสีดำขึ้นมา คิวสวมชุดเกราะรากไม้ ถือโล่หินและพาดปืนใหญ่ไว้ด้านหลัง
“เ้าบ้าซิส กินซะ เราต้องต่อสู้” คิวพูดเสียงดัง กระจกหน้าต่างแตกออก ลูกธนูพุ่งเข้ามากาต้มน้ำแตกกระจาย
“ไม่ ฉันจะเก็บไว้” ซิสพูด
“กินสิเว๊ย ถ้านายไม่ใช้ตอนนี้ นายจะไม่มีโอกาสได้ใช้มันอีก” คิวะโเสียง “เหมือนเกมออนไลน์ที่นายเล่น เอาแต่เก็บอาหารเสริมอย่างดีไว้ในคลัง สุดท้ายก็ไม่ได้ใช้มัน เ้า บ้า ซิส!!! ”
“เออ” ซิสใช้มือปิดหู “ก็ได้ ก็ได้” เปิดห่อสีน้ำตาลออก เหลือเพียงขนมเค้ก ใบไม้ ฟักทองสีแดง ซิสกัดและกลืนลงไป ออร่าสีเหลืองอ่อน เขียวอ่อน กำลังโผล่ออกมาบริเวณิัของเขา “รู้สึกดีชะมัด ราวกับว่าเป็วัยรุ่นอีกครั้ง”
“นั่นมันคำพูดฉัน” คิววิ่งออกไปหน้าประตู “มาเลย ไอ้พวกมอนสเตอร์” เขามองผ่านเม็ดฝนที่ตกลงมา ใช้โล่หินรับแรงกระแทกหินก้อนใหญ่แตกออก มองเห็นฝูงออร์คไม่ต่ำกว่าสามร้อยตัว “ฉันขอเปลี่ยคำพูด ซิส ช่วยด้วย!!! ”
“เก็บบ้านใส่กระเป๋านายเร็วเข้า” ซิสวิ่งออกมา ดาบสีดำขยายใหญ่ขึ้นเป็ห้าเมตร ะโขึ้นไปบนอากาศ ฟันคลื่นน้ำแข็งสะบัดออกไป ‘ตู้ม! ’ ออร์คแตกสลายเป็คริสตัลจำนวนมาก มันส่งเสียงร้องก่อนจะยิงธนูพุ่งออกมาราวกับสายฝน ‘ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว’ ‘กำแพงน้ำแข็ง’ ‘ใบมีดน้ำแข็ง’ ‘น้ำแข็งไฮดรา!!! ’
คิวตั้งปืนใหญ่ ใส่ะเิ ก่อนจะยิงไปที่รถขว้างหิน และออร์คสองสีกำลังแบกก้อนหิน ออร์คสีฟ้ายิงธนูออกมาต่อเนื่อง คิวใช้โล่หินรับการโจมตีเอาไว้ และสวนกลับไปด้วยขว้างโล่ ‘โบ๊ะ โบ๊ะ โบ๊ะ’ ออร์คสีฟ้าแตกสลายเป็คริสตัล
ออร์คสีแดงะโเข้ามาด้านหลังซิส สามตัว ใช้มีดยาวฟันใส่ ผ้าคลุมกันเอาไว้ มันใพร้อมกับโดนดาบน้ำแข็งเสียบและพุ่งล้มลงบนพื้น ‘แกร๊ก แกร๊ก’ ผลึกน้ำแข็งแตกออก ออร์คสีแดงอีกสองตัวหาจังหวะโจมตีด้านหน้าของซิส เพราะมันรู้ว่าโจมตีใส่ผ้าคลุมไม่ได้ มีดยาวเสียบเข้ากลางลำตัวซิส ลูกธนูเสียบเข้าที่ขา เขาสร้างใบมีดน้ำแข็งยิงกลับไป ‘ฟิ้ว’ ตามด้วยน้ำแข็งไฮดรา หินก้อนใหญ่พุ่งเข้ามา ทับซิสจมลงไปในพื้น ะเิออกด้วยดาบสีดำเคลือบน้ำแข็ง ‘โบ๊ะ’
“พายุน้ำแข็ง” ซิสบีบโพชั่นสีน้ำเงิน แทงดาบน้ำแข็งออกไปกลางอากาศ สร้างผลึกใสเกล็ดน้ำแข็งใบมีดวนเวียนเป็วงกลม พายุแรงลมค่อยๆ หมุนตัวใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้นอีก พัดฝูงออร์คปลิวออกไปและแตกสลายเป็คริสตัล
“ท่าพายุน้ำแข็ง โคตรเท่!” คิวเก็บโล่หินไว้ด้านหลัง ดึงลูกธนูออกจากคอ คว้าปืนใหญ่วิ่งเข้าไป ฟาดใส่ออร์คสีเทา ออร์คสองสี จมลงไปในดิน ตามด้วยยิงปืนใหญ่อัดหน้า ‘ตู้ม! ’ แตกสลายเป็คริสตัล ‘ตู้ม! ’
ทั้งคู่เริ่มผสานกันเป็หนึ่งเดียว คิวนำหน้า ซิสตามหลัง คิวฟาดด้วยปืนใหญ่และยิงตัวด้านข้าง ซิสแทงดาบสีดำซ้ำใส่ตัวที่กำลังล้ม สร้างผลึกน้ำแข็ง สร้างน้ำแข็งไฮดรารัดตัวมันเอาไว้ ยิงใบมีดน้ำแข็งออกไปด้านข้าง ฝูงออร์คกว่าสามร้อยตัวแตกสลายเป็คริสตัล
คิวหายใจแรง “ไม่มีอะไรตกมาเลย ไม่มี” มองเห็นซากอาวุธที่ตกบนพื้นจำนวนมาก รถขว้างหินแตกกระจายออก “พวกมันไม่ยอมจบแค่นี้แน่”
ซิสมองเห็นวงแหวนสีเขียวรูปเขาวัวบนเสื้อของเขา “ซวยแล้วคิว ฉันโดนคำสาป ดูเสื้อฉันสิ ถึงว่า มันหาพวกเราเจอได้ไง”
“ไอ้บ้าเอ๊ย ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเคยรู้สึก” คิวพูดไม่จบ งูดวงไฟสีเขียวร่างเต็มไปด้วยเกล็ดขยับไปมา ตัวสูงเกือบสิบเมตรกำลังพุ่งเข้ามาโจมตี พื้นดินแตกกระจาย
“ระวัง! ” ซิสใช้ดาบน้ำแข็งฟาดคลื่นออกไป หัวงูขาดออกเป็สองท่อง มันฟื้นฟูกลับมาอย่างรวดเร็ว “ฉันรู้สึกเหมือนพึ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน” ซิสไม่รอช้าะโแทงดาบกลางลำตัว มันเลื้อยหนี ใช้หางกลับมารัด ม้วนตัวฟันแหลมฉกลงมา
“เราจะต้องไม่แพ้” คิวใช้โล่หินรับเขี้ยวแหลมเต็มไปด้วยเมือกพิษ กำลังกัดกินโล่หินอย่างช้าๆ หางปั่นเกลียวแทงเข้ามาด้านหลัง
‘กำแพงน้ำแข็ง’ ซิสชกและสร้างใบมีดออกมาโจมตีใส่ หางขาดออก เขาฟันดาบน้ำแข็งสู้กับหางที่ส่ายไปมา เขี้ยวยาวค่อยๆ ดันทะลุโล่หินเข้ามา ‘แกร๊ก แกร๊ก!! ’ ดวงตางูเปลวไฟสีเขียวดุร้าย ลมหายใจเหม็นทำให้คิว เบือนหน้าหนี
ซิสะโขึ้นไปบนอากาศ แทงดาบน้ำแข็งลงมาบนหัวงู ผลึกใสไหลวนเคลือบเขี้ยวงูแตกออก ลำตัวมันสร้างเกล็ดจำนวนมากเป็ใบมีดทิ่มแทงซิสและคิว ก่อนที่มันจะแตกสลายเป็คริสตัล ‘เฮือก’ ‘เฮือก!!! ’ โพชั่นทั้งคู่สาดกระจายออก
คิวมองเห็นวงแหวนสีเขียวบนเสื้อของซิส “มันส่องแสงอีกแล้ว” ซิสถอดเสื้อออก วางลงกับพื้น เขาร่ายเวทย์น้ำแข็งปกคลุมดาบ
“นายจะทำอะไร” คิวพูด
“ก็ทำลายมันน่ะสิ” ซิสเร่งมวลพลังเวทย์ “คิว เราต้องกำจัดมันก่อน ถ้าขืนเรากลับไปสภาพแบบนี้มีหวังได้พากันลำบากทั้งสมาคม”
“แต่ว่า...” คิวรู้สึกหวั่นเล็กน้อย “อืม ะเิฉันเหลือไม่ถึงร้อยลูก น่าจะพอได้อยู่”
“อย่างนั้นเหละ คิว ตอนนี้เราไม่มีทางเลือกแล้ว” ซิสะโลอยขึ้นไปบนอากาศ เล็งดาบสีดำเร่งมวลเวทย์ แรงลมสะบัด สายฝนรอบตัวซิสกลายเป็น้ำแข็ง ออร่าสีฟ้าขนาดใหญ่แผ่ออกมา วงแหวนเวทย์สีฟ้าหมุนด้านหลัง ผ้าคลุมสีดำโบกสะบัดตามลม ‘ฉึก! ’ พื้นดินสั่นะเื แสงสีเขียวสาดออกไปทั่วพื้น ฝนหยุดตกทันที ซิสรู้สึกเหมือนเขาเป็อัศวินชุดเกราะที่แข็งแกร่ง ‘ความรู้สึกนี้มัน ดาบมันส่งต่อความรู้สึกงั้นหรอ’ ‘ถ้าได้จิตปีศาจอัศวินสีเื น่าจะโหดกว่านี้’
“ฝนหยุดแล้ว” คิวพูด “พลังของนายก็ไม่เลว” เขามองเห็นมดตัวเล็กกำลังเดินบนพื้น ตัวมันขยายขึ้นอย่างช้าๆ “ส่วนมดตัวนี้ก็คงจะหนีฝนเหมือนกัน”
“คิว คำสาปบนเสื้อหายไปแล้ว” ซิสสวมเสื้อสีดำกลับไป ปลายดาบมีตัวอักษรคำสาปติดอยู่ ค่อยๆ จางลง “ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลย กลับสมาคมกันเถอะ”
“อืม” คิวเดินตามซิส “แต่ว่ามดด้านหลังเรา เดินตามเรามาไม่หยุดเลย” คิวหันหลังไปพูด “ตามมาทำไม พวกเราหลงทาง ไป๊! , ฉันไม่มีน้ำตาลให้แกหรอกนะ”
“ปกติ ฉันจะต้องเป็คนสังเกต ฉันว่ามันแปลกๆ ” ซิสหันไปมองมดหนวดเขียวตัวเล็ก “วิ่ง คิว วิ่ง!!!! ”
ซิสเร่งฝีเท้า คิวหันซ้ายและขวาก่อนจะเร่งฝีเท้าตาม ฝนตกลงมาอีกครั้ง หนักขึ้น หนักขึ้นอีก พื้นดินสั่นะเื เพียงเสี้ยววินาทีที่คิวหันไป มดตัวนั้นได้ขยายร่างใหญ่กลายเป็มดั์เขี้ยวยาวล้นออกมาจากปาก ิัเมือกลื่น ขาเล็กเรียวยาว ก้นใหญ่เต็มไปด้วยเมือกเขียว ดวงตาเดียวกำลังลุกโชนด้วยไฟสีเขียว หนวดยาวกำลังไล่ฟาดทั้งคู่
“พวกมันยังไม่ตาย ซิส!! ” คิวะโเสียงดัง ดึงโล่หินออกมาเตรียมตัวต่อสู้
“ไม่ได้มาตัวเดียว” ซิสพูดระหว่างหลบเมือกเขียวที่พุ่งเข้ามา “ด้านหน้าอีกตัว” ‘พายุน้ำแข็ง’ ซิสแทงดาบสีดำกลางอากาศ สร้างพายุน้ำแข็งหมุนเพื่อทำให้ปีศาจกบที่นั่งอยู่บนหลังหอยทาก ล้มลงไป
“ตัวอะไรวะนั่น! ” คิวขว้างโล่ออกไปตัดลิ้นยาวสีเขียว “สวมหมวกเหมือนเป็าา”
“ฉันเดาว่าาากบ” ซิสพูด “แต่จะเป็อะไรก็ช่าง วิ่งไปให้ไกลที่สุด ดูเหมือนรอบนี้มันจะบุกมาพร้อมกัน”