ตอนที่ 9: ไรหนวดที่ซ่อนไม่มิด
ภายในห้องนอนใหญ่ของวังอ๋องเก้า บรรยากาศกลับมาตึงเครียดอีกครั้งหลังจากมีราชโองการด่วนจากพระราชวังหลวงสั่งตรงลงมา บังคับให้ "พระชายาชินอ๋องหาน" ขึ้นแสดงร่ายรำอวยพรในงานเลี้ยงฉลองชัยชนะที่จะจัดขึ้นในอีกสามวันข้างหน้า
"ร่ายรำอวยพร?!" **ซ่งจื่อเหว่ย** ทุบโต๊ะดังปังลั่นห้อง สลัดมาดพระชายาอ่อนหวานทิ้งไปจนสิ้น "ข้าเป็ผู้ชาย! วันๆ จับแต่ลูกคิดกับพู่กันบัญชี จะให้ไปกรีดกรายร่ายรำชดช้อยอ่อนแอแบบสตรีต่อหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้เนี่ยนะ? ไอ้องค์ชายรองมันจงใจหาเื่แกล้งข้าชัดๆ!"
"มันไม่ได้แค่แกล้ง..." **ชินอ๋องหาน** ที่ยืนกอดอกอยู่ข้างหน้าต่างเอ่ยเสียงเยือกเย็น "มันกำลังทดสอบเ้า ท่วงท่าการร่ายรำของสตรีกับบุรุษต่างกันโดยสิ้นเชิง หากเ้าขยับกายผิดแม้แต่ก้าวเดียว โครงสร้างกระดูกและท่าทางของบุรุษจะฟ้องทันที และนั่นคือสิ่งที่มัน้า... เพื่อเปิดโปงอาญาหลอกลวงเบื้องสูงของพวกเรา"
จื่อเหว่ยทรุดตัวลงนั่งกุมขมับอย่างหมดหนทาง "แล้วจะทำอย่างไรดีท่านอ๋องจะแกล้งป่วยกระทันหันตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว ขุนนางทั้งราชสำนักจ้องมองอยู่"
อ๋องหานเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกระบี่อ่อนเล่มหนึ่งที่แขวนอยู่บนผนังห้องออกมายื่นให้คุณชายน้อย แววตาคมกริบทอประกายเ้าเล่ห์ "ในเมื่อรำแบบสตรีไม่ได้... ก็ไม่ต้องรำ"
"หืม?" จื่อเหว่ยเงยหน้าขึ้นมองอย่างงงๆ
"ข้าจะสอนเ้าทำ 'ระบำกระบี่ซ่อนหน้า' ท่วงท่าจะใช้ความดุดัน ทะมัดทะแมง ผสมผสานความพลิ้วไหวแบบยุทธภพ และข้าจะให้เ้าสวมผ้าคลุมหน้าผืนยาวเพื่อบดบังใบหน้า่ล่าง ปิดกั้นไม่ให้ใครเห็นไรหนวดหรือโครงหน้าบุรุษของเ้าได้" ท่านอ๋องเก้าขยับยิ้มมุมปาก "แต่เ้ามีเวลาฝึกแค่สามวัน... และคนสอนคือข้า"
หลังจากนั้น มหกรรมติวเข้มสุดโหดปนความฟินก็เริ่มต้นขึ้น อ๋องหานยืนซ้อนหลังจื่อเหว่ย มือหนากุมมือเรียวที่ถือกระบี่อ่อนเอาไว้แน่น คอยบังคับทิศทางและท่วงท่าการร่ายรำ แผ่นหลังของจื่อเหว่ยแนบชิดกับอกแกร่งทุกครั้งที่หมุนตัว กลิ่นอายบุรุษเพศและเสียงกระซิบสั่งสอนชิดใบหูทำเอาคุณชายน้อยสติเตลิดเปิดเปิงจนก้าวขาผิดก้าวถูกอยู่หลายหน
"มีสมาธิหน่อย พระชายาของข้า..." อ๋องหานกระซิบแ่ข้างหูที่แดงซ่าน "หากเ้ามัวแต่ใจลอยคิดเื่อื่น คืนวันงานเ้าอาจจะโดนคมกระบี่ตัวเองบาดเอานะ"
"ข้าไม่ได้ใจลอยซะหน่อย! ท่านอ๋องนั่นแหละขยับเข้ามาใกล้เกินไปแล้ว" จื่อเหว่ยโวยวายแก้เขิน
สามวันต่อมา ณ ตำหนักกลางอุทยานหลวง
งานเลี้ยงฉลองเต็มไปด้วยความคึกคัก แสงตะเกียงโคมไฟสว่างไสว ขุนนางนับร้อยและพระบรมวงศานุวงศ์นั่งประจำที่ องค์ชายรองนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม แววตาเต็มไปด้วยความมาดร้ายจดจ้องรอคอยเวลาจับผิด
"ลำดับต่อไป... เป็การแสดงร่ายรำอวยพรจากพระชายาชินอ๋องหานพ่ะย่ะค่ะ!" เสียงขันทีประกาศก้อง
เสียงดนตรีบรรเลงเพลงจีนโบราณจังหวะเร่งเร้าและทรงพลังดังขึ้น แทนที่จะเป็เพลงอ่อนหวาน จื่อเหว่ยในชุดผ้าไหมสีแดงเพลิงกรุยกราย บนใบหน้าสวมหมวกสานขลิบผ้าโปร่งบางสีดำยาวลงมาปิดบังใบหน้าจนมิดชิด ก้าวเตลิดเข้าสู่กลางลานพิธีอย่างสง่างาม
*ฟุ่บ! เคร้ง!*
กระบี่อ่อนในมือของจื่อเหว่ยตวัดแหวกอากาศ เสียงโลหะปะทะลมดังฟัดๆ ท่วงท่าการร่ายรำพลิ้วไหวดุจสายน้ำแต่แฝงไปด้วยความดุดันและแข็งแกร่งดุจพยัคฆ์ ทุกขยับขับเคลื่อนงดงามไร้ที่ติ สะกดสายตาคนทั้งท้องพระโรงรวมถึงฮ่องเต้ให้ตกตะลึงในความแปลกใหม่และทรงพลังนี้
ชินอ๋องหานที่นั่งอยู่บนโต๊ะเสวยลอบยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ แววตาเต็มไปด้วยความรักขี้เล่นทอดมองคนรักไม่วางตา
ทว่า... องค์ชายรองกลับขบกรามแน่นด้วยความขัดใจ เมื่อเห็นว่าท่ารำที่ดุดันแบบนี้ทำให้แยกแยะสัญชาตญาณหญิงชายได้ยาก แถมผ้าคลุมหน้ายังปิดบังจนมองไม่เห็นสิ่งใด เขาหรี่ตาลง แอบหยิบ "เข็มขนาดเล็ก" ซ่อนไว้ในแขนเสื้อ
*‘ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเ้าจะไร้ช่องโหว่... มาดูซิว่าถ้าผ้าคลุมหน้าหลุดออก เ้าจะทำหน้าอย่างไร!’*
ในจังหวะที่จื่อเหว่ยกำลังหมุนตัวกลางอากาศเป็ท่าจบการแสดง องค์ชายรองสบโอกาสสะบัดข้อมืออย่างรวดเร็ว **ซัดเข็มพุ่งตรงไปที่สายรัดหมวกสานของจื่อเหว่ยทันที!**
*ฟิ้ว!*
เข็มตัดสายรัดขาดสะบั้นในพริบตา หมวกสานพร้อมผ้าคลุมหน้าสีดำปลิวว่อนหลุดออกจากศีรษะของจื่อเหว่ยลอยละลิ่วไปตามลมกลางลานพิธี!
"อ๊ะ!" จื่อเหว่ยอุทานในใจด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าหวานที่ไร้สิ่งบดบังปรากฏแก่สายตาคนทั้งหล้า... และในระยะประชิดนั้น แสงไฟจากโคมตบกระทบให้เห็นไรหนวดจางๆ ที่มุมปากและแนวสันกรามของบุรุษเพศอย่างชัดเจน!
"นั่นมัน... ไรหนวด?! พระชายาเป็บุรุษงั้นหรือ?!" เสียงขุนนางคนหนึ่งอุทานขึ้นมาทันที
องค์ชายรองลุกขึ้นยืนชี้หน้าสะใจลั่นตำหนัก "เสด็จพ่อ นังแพศยาคนนี้แท้จริงคือฏปลอมตัวมา! มันเป็ผู้ชายพ่ะย่ะค่ะ!"
วินาทีชีวิตวิกฤตถึงขีดสุด จื่อเหว่ยตัวแข็งทื่ออยู่กลางลาน ทว่าในเสี้ยววินาทีก่อนที่ทหารหลวงจะขยับตัว ชินอ๋องหานก็สลัดจอกเหล้าในมือทิ้ง พุ่งทะยานร่างดุจปักษาคว้าตัวจื่อเหว่ยเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก แววตาคมกริบตวัดมององค์ชายรองและคนทั้งห้องโถงด้วยรังสีสังหารที่พร้อมจะพลิกแผ่นดิน!
101
