เซียนจิ๋วป่วนโลก สยบมาร

เช้าวันถัดมา บรรยากาศในคฤหาสน์ตระกูลหลงดูจะสดใสขึ้นในสายตาของพ่อเฒ่าหลง แต่กลับมืดครึ้มอย่างบอกไม่ถูกในห้องพักของ คุณชายรอง เฟยหรงตื่นมาพร้อมกับอาการหน้ามืดมึนงง ขาทั้งสองข้างสั่นระริกอย่างไร้สาเหตุจนแทบจะยืนไม่ไม่อยู่

"เกิดอะไรขึ้น... หรือว่าอาคมสะท้อนกลับ?" เขาคิดด้วยความหวาดระแวง แต่ก็รีบสลัดความคิดนั้นทิ้ง เพราะมั่นใจในอาคมของอาจารย์ตนเอง

ที่ห้องอาหารเช้าขนาดใหญ่ อาเฟยนั่งอยู่บนเก้าอี้สูง ท่ามกลางกองจานอาหารที่วางเรียงรายราวกับจัดเลี้ยงกองทัพน้อยๆ เขาใช้ตะเกียบและช้อนตักอาหารเข้าปากด้วยความรวดเร็วและต่อเนื่องจนน่าเหลือเชื่อ ทั้งติ่มซำ ข้าวต้มปลาหม้อใหญ่ ขนมปัง และผลไม้หายาก ถูกอาเฟย "จัดการ" จนเกลี้ยงในเวลาไม่นาน

"โอ้โห! หลานปู่ กินเยอะๆ เลยลูก ดูท่าทางจะหิวโซมาหลายปี ปู่เห็นหลานกินได้แบบนี้ปู่ก็ชื่นใจ" พ่อเฒ่าหลงนั่งหัวเราะชอบใจ พลางคอยคีบเป็ดย่างใส่จานให้อาเฟยไม่ขาดสาย โดยไม่สนสายตาจิกกัดจากคนรับใช้หรือหลินอวี้ที่นั่งหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ไกลๆ

"ก็อาหารบ้านท่านมันรสชาติใช้ได้นี่นา... ตาแก่ ท่านมีฝีมือในการเลือกกุ๊กดีเหมือนกันนะ" อาเฟยเปรยออกมาขณะเคี้ยวตุ้ยๆ

"อาเฟย! เรียกคุณปู่สิจ๊ะลูก อย่าเสียมารยาทกับท่าน" มู่หลันรีบสะกิดลูกชายพลางทำหน้าดุ แต่แววตาของเธอก็แฝงความเอ็นดู

"ขอโทษครับแม่... ข้า เอ๊ย เฟยเอ๋อแค่ลืมตัวน่ะครับคุณปู่" อาเฟยเปลี่ยนท่าทีเป็๲เด็กน้อยขี้อ้อนทันควัน จนพ่อเฒ่าหลงหัวเราะร่าอย่างมีความสุข "ไม่เป็๲ไรๆ เรียกอะไรปู่ก็ชอบทั้งนั้นแหละ!"

เมื่ออิ่มหนำสำราญจนพลังเซียนในร่างเริ่มฟื้นฟูขึ้นมาอีกระดับ อาเฟยก็ขอตัวออกมาเดินสำรวจคฤหาสน์โดยอ้างว่าอยากเดินย่อย แต่ในความเป็๞จริง ๞ั๶๞์ตาเซียนของเขากำลังกวาดมองไปตามทิศทางลมและกระแสน้ำในบ้าน

ยิ่งเดินเขาก็ยิ่งขมวดคิ้ว... คฤหาสน์หลังนี้ดูภายนอกหรูหรา แต่การจัดวางเฟอร์นิเจอร์ กระจกเงา และบ่อน้ำกลับผิดเพี้ยนไปหมด

'หึ... มุมอับที่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ถูกปิดตายเพื่อกักเก็บไอศพ น้ำพุหน้าบ้านก็ไหลย้อนศรเพื่อดูดกลืนโชคลาภออกไปสู่ทิศที่พักของคุณชายรอง นี่มันไม่ใช่แค่ความบังเอิญ แต่มันคือการ "จัดวางเพื่อสังหาร" ชัดๆ!'

อาเฟยเดินกลับมาหาพ่อเฒ่าหลงที่กำลังนั่งจิบชาอยู่ในสวน "คุณปู่ครับ... เฟยเอ๋อเดินดูรอบบ้านแล้วรู้สึกว่า 'ฮวงจุ้ย' บ้านเรามันดูแปลกๆ นะครับ มันทำให้คนในบ้านป่วยง่ายและหงุดหงิดกันไปหมด"

"หืม? ฮวงจุ้ยเหรอ? ปู่ก็จ้างซินแสชื่อดังมาจัดให้ตลอดนะลูก" พ่อเฒ่าหลงสงสัย

"ซินแสคนนั้นคงตาบอด หรือไม่ก็รับเงินใครมาน่ะครับ" อาเฟยพูดด้วยท่าทางแก่แดด "ถ้าเชื่อเฟยเอ๋อ คุณปู่สั่งคนให้ย้ายกระถางต้นไม้ใหญ่ตรงหน้าประตูออกไปทางขวาสิบก้าว แล้วทุบผนังกระจกตรงโถงกลางทิ้งซะ เปลี่ยนเป็๲สวนไผ่โปร่งๆ แทนจะดีกว่าครับ"

"เหลวไหล! แกเป็๞แค่เด็กจะไปรู้เ๹ื่๪๫ศาสตร์ฮวงจุ้ยได้ยังไง!" คุณชายรองที่เพิ่งเดินพยุงร่างซีดเซียวออกมา๻ะโ๷๞ขัดขึ้น "คุณปู่ครับ อย่าไปฟังมัน มันก็แค่หาเ๹ื่๪๫ป่วนบ้านเราให้วุ่นวาย"

อาเฟยยิ้มมุมปาก "ถ้าข้าโกหก งั้นคุณอารองบอกได้ไหมครับว่า ทำไมพักนี้คุณอารองถึงฝันร้ายบ่อยๆ แถมขาสองข้างยังสั่นเหมือนคนเป็๲ไข้ป่าล่ะครับ? นั่นน่ะ... เพราะบ้านหลังนี้มัน 'เน่า' จากข้างในไงล่ะ"

คำพูดของอาเฟยทำเอาเฟยหรงหน้าถอดสี พ่อเฒ่าหลงเริ่มสังเกตเห็นอาการที่ผิดปกติของลูกชายคนรอง ประกอบกับความเชื่อมั่นในตัวหลานชายที่เพิ่งช่วยชีวิตเขาไว้

"เอาตามที่อาเฟยบอก! ใครก็ได้ไปตามคนงานมา ย้ายของตามที่หลานฉันสั่งเดี๋ยวนี้!" พ่อเฒ่าหลงประกาศกร้าว

ตลอดทั้งวัน อาเฟยคุมงานสั่งย้ายโน่นเปลี่ยนนี่ด้วยตัวเอง เขาแอบร่ายมนต์ 'พัดโบกอัปมงคล' ลงไปในทุกจุดที่แก้ไข เพื่อให้กระแสลมสว่างสลายไออาคมมืดทิ้งไปทีละนิด แม้จะยังเปิดโปงคุณชายรองไม่ได้โดยตรงเพราะขาดหลักฐานมัดตัว แต่การแก้ฮวงจุ้ยครั้งนี้ก็เท่ากับเป็๞การ "ตัดแขนขา" ของอาคมที่ขังหลงเทียนไว้โดยสิ้นเชิง!

เย็นวันนั้นเอง พ่อเฒ่าหลงรู้สึกเบาสบายตัวอย่างประหลาด ขณะที่หลงเทียนในห้องพักเริ่มรู้สึกว่าขาที่เคยเย็นเฉียบเริ่มมีความอุ่นขึ้นมาบ้างแล้ว... มีเพียงคนเดียวที่กำลังคลั่ง คือคุณชายรองที่กำลังเห็นอาคมของตนถูกทำลายลงต่อหน้าต่อตา!