รอยชายหนุ่มผู้อาภัพที่อยู่ ๆก็มาปรากฏตัวอยู่ภายในถ้ำอันมืดมิดโดยไม่ทราบสาเหตุ มีเพียงแสงสว่างจากเบื้องบนเท่านั้นที่พอจะทำให้เขาสามารถมองเห็นมือกับเท้าของตัวเองได้ ภายในถ้ำของที่นี่มันมืดซะจนมองไกล ๆออกไปไม่เห็นอะไรเลย และด้วยสายตาที่ยังไม่คุ้นชินกับความมืดของรอยแล้วด้วยนั้นกว่าจะคุ้นชินกับมันก็ทำให้เขามองเห็นได้เพียงแค่เศษหินย้อยรอบ ๆผนังถ้ำที่ห่างออกไปจากแสงสว่างไม่ไกลนัก
รอยมองไปข้างบนอีกทีก็รู้ว่า่เวลานี้คือ่กลางคืน ยามนี้บนท้องฟ้าอันมืดมิดก็มีพระจันทร์ทรงกลมลอยเคว้งอยู่กลางหมู่ดาวคอยสาดแสงส่องลงมาที่ก้นหลุมลึกนี้
รอยมองไปรอบๆก็ได้แต่คิดอยู่ในใจว่า “ไม่ว่าจะมองดูยังไงก็คงจะไร้ทางออก ไม่มีทางที่รอยจะปีนขึ้นไปจากหลุมที่ลึกขนาดนี้ออกไปได้เป็แน่ คงมีแค่ทางเดียงเท่านั้นคือสำรวจรอบๆถ้ำแห่งนี้”
“แล้วนี่มันที่ไหนกันล่ะเนี่ย? ทำไมมันถึงได้มืดไปหมดอย่างนี้” รอยหันไปรอบ ๆพยายามสำรวจว่าสถานที่แห่งนี้มันคือที่ไหน แต่ด้วยความมืดและความเงียบ เลยทำให้รอยไม่กล้าแม้แต่จะเดินไปไหนได้ไกลจึงทำได้เพียงแต่เพ่งมองไปรอบ ๆตัวเท่านั้นและด้วยความกลัวที่อยู่ ๆก็ลืมตาตื่นขึ้นมาในสถานที่ ๆไม่คุ้นเคยแบบนี้ยิ่งทำให้ตื่นตระหนกเข้าไปใหญ่
รอยพยายามนึกย้อนกลับไปว่าสถานที่ล่าสุดที่ตนเองอยู่นั้นคือที่ไหน แต่ไม่ว่าจะนึกยังไงทุกอย่างก็ดูเหมือนจะเป็ปกติ เพราะที่สุดท้ายที่รอยจำได้คือห้องนอนของเขานั่นเองและวันนี้ก็ดูเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติไปจากวันก่อน ๆเลย ตอนเช้าออกไปทำงานพอตกเย็นกลับบ้านมาก็เข้านอน เป็ชีวิตประจำวันที่แสนธรรมดาของชายโสดอย่างรอยที่ทำอยู่ทุกวี่วัน
แล้วเพราะเหตุใดกันล่ะที่ทำให้เขาต้องมาอยู่ในที่แห่งนี้? รอยได้แต่นึกและก็สงสัยอยู่ภายในใจ
รอยพยายามคิดไปถึงเหตุผลต่าง ๆมากมายว่าทำไมกันนะเราถึงมาอยู่ถ้ำแปลก ๆแห่งนี้
“นี่หรือว่าเรากำลังฝันอยู่?” รอยเอามือมาัักับหน้าตัวเองแล้วได้กลิ่นเศษดินที่ติดมากับมือ ไม่ว่าจะกลิ่นหรือการััจากฝ่ามือที่มาโดนแก้ม รอยก็รู้ได้ทันทีเลยว่านี่มันไม่ใช่ความฝัน ระบบประสาทของเขายังคงรับรู้ได้ปกติ
เพราะตอนที่เราฝันนั้นแทบจะไม่สามารถรับรู้หรือนึกคิดอะไรได้เลย มันเป็เพียงแค่เื่ราวเื่หนึ่งที่เราจินตนาการขึ้นมาในความฝัน ภายในความฝันเราเพียงแค่เดินตามเื่ราวในฝันที่เราจินตนาการขึ้นมาก็เท่านั้น พอตื่นขึ้นมาเราก็จำได้เพียงแค่เื่ราวที่เราเห็นผ่านสายตาของเรา
นั่นคือสิ่งที่รอยนึกถึงถึงความฝันที่ผ่านๆมาของตนเอง
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว เรายังคงมีสติและการรับรู้ของประสาทััของเรายังคงปกติดีอยู่
“แต่ก็น่ะ อะไรก็เกิดขึ้นได้มันอาจจะเป็เพียงความฝันที่เหมือนจริงมากซะจนเราแยกแยะอะไรไม่ออกเลยว่านี่มันเป็เพียงแค่ความฝันหรือความจริง”
“แต่ถ้าจะให้ดียังไงก็ขอให้มันเป็เพียงแค่ความฝันทีเถอะ”
ครืด!!
“เอ๊ะ!! เสียงอะไรอ่ะ?” รอยได้ยินเสียงเหมือนมีอะไรกำลังเคลื่อนไหวอยู่ใต้เท้าของเขาจึงได้ก้มลงมอง แล้วรีบถอยห่างออกมาด้วยความกลัว เพราะไม่รู้ว่าอะไรจะโผล่ขึ้นมา
พื้นดินที่ราบเรียบอยู่ ๆก็เกิดรอยแตกร้าวขึ้นมาเหมือนกับแผ่นดินกำลังแยกส่วน ใต้พื้นดินปรากฏเสาหินรูปร่างประหลาดโผล่ขึ้นมา มีมือกระดูกคล้ายกับมือของมนุษย์มากมายนับร้อยขยับเขยื้อนขึ้นมาสร้างเป็ฐานเหมือนกับมือกระดูกขนาดใหญ่เอาไว้รองรับกับอะไรบางอย่าง มือที่เป็ฐานรองปรากฏคลื่นพลังสีม่วงเข้มสร้างเป็ลูกแก้วขนาดเท่าหัวคนขึ้นมา
เหตุการณ์ตรงหน้าสร้างความใให้กับรอยมิใช่น้อย ที่อยู่ ๆก็มีเสาหินรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัวโผล่ขึ้นมาแบบนี้แต่ความใก็อยู่ได้ไม่นาน เพราะมีเสียงประหลาดพูดออกมาจากลูกแก้วสีม่วง
ลูกแก้วสีม่วงที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศปรากฏดวงตากับปากรูปหน้าคนขึ้นมาพร้อมกับพูดขึ้นว่า
“ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งฝันร้าย” มันเป็เสียงของผู้ชายออกทุ้ม ๆดังก้องไปทั่วถ้ำ ที่มาพร้อมกับข้อความปรากฏขึ้นตรงหน้าของรอยเหมือนกับภาพโฮโลแกรม
ภารกิจที่ 1 ทดสอบความกล้าของผู้เริ่มต้นแห่งฝันร้าย
ความยากระดับ 0 ดาว (ผู้เริ่มต้น)
สถานที่ ถ้ำแห่งความตายที่ถูกลืม
ประเภทภารกิจ กำจัดศัตรู ฆ่าสัตว์ประหลาดหนูจำนวน 1 ตัว
ระยะเวลาของภารกิจ ไม่มีกำหนด
อัตตราการเสียชิวิต ไม่จำกัด
อาวุธที่สามารถเลือกใช้ได้จากแท่นบูชา 1 ชนิด (อาวุธสามารถเปลี่ยนแปลงได้แต่ไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้)
รางวัลสำเร็จภารกิจ ??
(บททดสอบจะเริ่มทันทีเมื่อท่านเลือกอาวุธ)
ฟึบ!
“บ้าอะไรวะเนี่ย บททดสอบโลกแห่งฝันร้าย ไหนจะภารกิจฆ่าหนูอะไรนี่อีก บ้าบอไปกันใหญ่แล้ว นี่มันบังคับให้มาทำภารกิจบ้าบอแบบนี้ทำไมกัน?”
รอยที่กำลังบ่นอยู่ แท่นหินก็ปรากฏอาวุธโปร่งแสงพร้อมกับคำอธิบายใต้สัญลักษณ์อาวุธชนิดต่าง ๆลอยหมุนวนอยู่รอบ ๆแท่นบูชา
รอยมองดูสัญลักษณ์อาวุธพร้อมกับคำอธิบายใต้รูปก็เห็นว่ามันมีตัวเลือกอยู่หลายอาชีพให้เลือก
รอยมองดูจนสัญลักษณ์หมุนวนจนครบรอบก็มีเพียงสัญลักษณ์อยู่เพียงแค่ 8 ชนิดเท่านั้น รอยหันหลังมองดูรอบ ๆที่มีแต่ความมืดมิดก็ได้แค่คิดในใจว่า
“แล้วไอหนูที่เราจะต้องกำจัดมันจะออกมาจากตรงไหนกันนะ มองไปรอบ ๆก็มีเพียงแต่ความมืดแล้วไอแท่นบูชาอะไรนี่อีก เราจะต้องเลือกอาวุธอะไรออกมาหนึ่งชนิดซินะ” รอยบ่นไปพร้อมกับหันกลับมามองที่แท่นบูชาอีกครั้ง
ถึงรอยจะบ่นแต่ด้วยอาวุธที่หมุนอยู่ก็ทำให้เขารำคาญอยู่ไม่ใช่น้อยถ้าเขาไม่เลือกมันไปสักที
รอยยืนคิดอยู่สักพักก็ลองเอามือไปคว้าที่สัญลักษณ์ของอาชีพผู้ใช้ดาบ
สัญลักษณ์ต่าง ๆที่ไม่ถูกเลือกก็สลายหายไปกลายเป็ว่าสัญลักษณ์ของอาชีพผู้ใช้ดาบแตกกระจายออกไปอีกกลายเป็ว่ามีรูปสัญลักษณ์อาวุธอีกหลายประเภทของอาชีพผู้ใช้ดาบให้เลือกอีกไม่ว่าจะเป็ ดาบมือเดียว ดาบคู่ ดาบใหญ่ ดาบโล่ ขวาน หอก ง้าว กระบอง ฯ อาวุธต่าง ๆอีกมากมายนับว่าเป็อาวุธที่ใช้ความแข็งแกร่งทางร่างกายซะเป็ส่วนใหญ่กระจายหมุนวนอยู่รอบแท่นบูชา อาวุธแต่ละชนิดดูเหมือนทำออกมาลวก ๆไม่มีความปราณีตสวยงามหรือลักษณะเด่น ๆอะไรเลยออกมาให้เห็นเลย มันไม่ต่างอะไรกับอาวุธของมือใหม่ไม่มีผิด ใต้รูปอาวุธมีคำอธิบายสีแดงเข้มเน้นอยู่ว่าถ้าเลือกแล้วภารกิจที่ 1 จะเริ่มขึ้นทันที
“ในภารกิจบอกกับเราว่าสามารถเปลี่ยนอาวุธที่เลือกได้ แต่ไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพผู้ใช้ได้ แสดงว่าถ้าเราเลือก 1 ใน 8 อาชีพนั้นแล้วจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ซินะ คงต้องคิดให้ดีแล้วซิว่าจะเลือกเป็อาชีพอะไร”
“นี่มันไม่ต่างอะไรกับการเลือกอาชีพภายในเกมเลยหนิ ที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ถ้าเราเลือกอาชีพนั้นไปแล้ว
ตอนนี้มีอาชีพหลักให้เราเลือก 8 อาชีพแล้วแบ่งย่อยอาวุธที่ใช้ได้อีกหลาย ๆประเภท”
รอยย้อนกลับมาดูผู้ใช้คำสาปที่เขาเลือกไว้อยู่ในใจก่อนหน้านี้ปรากฏมีอาวุธให้เขาเลือกมากมายเช่น หนังสือมนต์ดำ ลูกแก้วเวทมนตร์ ไม้เท้าเวทมนตร์ ตุ๊กตาต้องสาป ฯ อาชีพผู้ใช้คำสาปประเภทอาวุธถึงจะดูน้อย แต่หนังสือกับ ลูกแก้วมีให้เลือกอยู่หลายประเภทเลยตัวอย่างเช่น หนังสืออัญเชิญที่มีด้วยกันอยู่หลายชนิดที่มันสามารถอัญเชิญโครงกระดูกรูปร่างมนุษย์หรือรูปร่างสัตว์ประหลาดประเภทต่าง ๆออกมาได้ ลูกแก้วเวทมนตร์เองก็เช่นกันมันเป็ลูกแก้วคำสาปหลาย ๆชนิดอยู่มากมายให้เลือก ไม่ว่าจะคำสาปลดความแข็งแกร่ง คำสาปลดความว่องไว คำสาปกักขัง หลาย ๆคำสาปอีกมากมายหลายประเภทที่แบ่งออกเป็โจมตีกับควบคุม
รอยมองดูแล้วเห็นดาบสีดำอยู่อันหนึ่งที่มันไม่เข้ากับการเป็อาชีพผู้ใช้คำสาปเลย แต่ไม่ว่าจะมองดูยังไงมันก็เป็เพียงแค่ดาบยาวมือเดียวเล่มหนึ่งธรรมดาๆเท่านั้น เพราะมันไม่มีคำอธิบายอะไรเลย
“เอาวะ! คิดมาตั้งนานและขอเลือกมันเลยล่ะกัน”
รอยเลือกอาชีพเป็ผู้ใช้คำสาป และอาวุธที่เลือกเป็หนังสือเวทมนตร์ประเภทอัญเชิญผีร้าย หนังสือปกสีดำเล่มหนาถูกเปิดขึ้นมาพร้อมกับแสงสีดำปกคลุมไปทั่วตัวของรอย ความหวาดกลัวก็ชวนสยดสยองก็เข้ามาในหัวของรอยทันที รูปร่างผีร้ายตัวสูงใหญ่ที่เห็นเป็เพียงหัวกระโหลกใส่ผ้าคลุมสีดำผืนใหญ่ที่คลุมทั่วทั้งตัวให้เห็นเพียงแค่ส่วนหัวเท่านั้น ส่วนตรงขานั้นเป็เพียงแค่ผ้าคลุมเรือนรางไร้ขาที่ลอยอยู่เหนือพื้น ความน่ากลัวของผีร้ายไม่ใช่ที่รูปร่างของมันแต่เป็ความทรงจำก่อนที่ผีร้ายตนนี้ต่างหากที่น่ากลัว ก่อนที่มันจะตายได้ฝังความเคียดแค้นชิงชังเข้ามาในหัวของรอย ความตายที่ตนไม่ได้ปรารถนาความเ็ปที่แสนทรมาน ทำให้มันก่อเกิดเป็ผีร้ายตนนี้ขึ้นมา
เฮือก!!
รอยแทบจะคลุ้มคลั่งเพียงแค่เห็นเศษเสี้ยวของความแค้นก่อนตายของผีร้ายตนนี้เท่านั้น
ภารกิจที่ 1 เริ่ม
ปรากฏเสียงจากลูกแก้วทำให้รอยเรียกคืนสติกลับขึ้นมาได้
แท่นบูชาที่เคยอยู่ตรงกลางตอนนี้มันกำลังสลายหายไปราวกับหมอกควัน
ช๊า!
เสียงขู่คำรามแปลก ๆดังขึ้นมาไม่ไกลจากตรงหน้าของรอย ปรากฏดวงตาสีแดงคู่หนึ่งพร้อมกับความหิวกระหายที่รอยได้ยินจากมันตรงหน้า
ความเข้าใจการอัญเชิญผีร้ายที่รอยได้รับมาจากหนังสือทำให้รอยรีบอัญเชิญผีร้ายออกมาทันที
ควันดำก่อร่างสร้างตัวผีร้ายขึ้นมาอย่างช้า ๆ รอยที่ใจจดใจจ่อกับร่างผีร้ายที่ถูกอัญเชิญขึ้นมา ก็ดันมีหนูตัวใหญ่กว่า 3 เมตรรูปร่างเหมือนมนุษย์ะโเข้ามาตะปบเข้าที่หัวของรอยอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว เสียงใที่ยังไม่ทันได้เอื้อนเอ่ยออกมา หัวของรอยก็กลิ้งลงสู่พื้นราวกับลูกบอลที่ถูกเตะออกจากเท้า
ภารกิจที่ 1 ล้มเหลว