บทที่ 21 คุณมีความลับกับฉันกี่เื่กัน?
คลื่นอารมณ์อันท่วมท้นของเธอกลายเป็รอยยิ้มหวานและการขยิบตาหยอกเย้าเขาในท้ายสุด “สืออวี่ไป๋ คุณมีความลับกับฉันกี่เื่กัน?”
“เยอะเลยละ อยากรู้เหรอ?”
สืออวี่ไป๋ยิ้มมีเลศนัย
หัวใจของฉือฮวนพลันกระตือรือร้นขึ้น และดวงตาก็เป็ประกาย
จริง ๆ เธอสังเกตเห็นแล้วว่าความคิดแง่ลบของสืออวี่ไป๋ที่มีต่อเธอลดลง ที่เขาพูดตอนนี้หมายถึงอะไรกันแน่ ให้โอกาสเธอขุดค้นความลับของเขาเหรอ?
เมื่อเผชิญหน้ากับดวงตาเป็ประกายของฉือฮวน ทำให้ลูกกระเดือกของสืออวี่ไป๋ขยับเล็กน้อย เขายกมือจ่อที่ริมฝีปากและกระแอมไอ "ดึกแล้ว รีบพักผ่อนกันเถอะ"
“ห้องอยู่ทางซ้ายมือของคุณ”
พูดจบมือที่มีเส้นเืปูดโปนของสืออวี่ไป๋ก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออก จากนั้นก็เปิดประตูห้องอาบน้ำ
แก้มของฉือฮวนเปลี่ยนเป็สีแดงเรื่อ เธอรีบเบือนหน้าหนี
ลมหายใจติดขัดในลำคอ ความเขินอายค่อย ๆ เข้าครอบงำ
แม้ชาติก่อนเธอจะเป็ภรรยาของสืออวี่ไป๋ แต่ครั้งเดียวที่ใกล้ชิดกันคือครั้งที่ทำให้เธอตั้งท้องสือเยี่ยนก่อนแต่งงาน
ดังนั้นหญิงสาวจึงถูกบังคับให้แต่งงานกับสืออวี่ไป๋ และถูกแยกจากเฉิงจื่อเฉียน ผู้เป็ ‘คนรัก’ ของเธอ ทำให้ฉือฮวนเกลียดสืออวี่ไป๋เข้ากระดูกดำ
เธอรู้สึกว่าสืออวี่ไป๋ไม่เพียงทำลายความบริสุทธิ์ของเธอเท่านั้น แต่ยังทำลายความสุขของเธอด้วย
กระทั่งถูกชายโฉดหญิงชั่วทำร้ายจนสิ้นเนื้อประดาตัว เธอจึงได้ตระหนักถึงความจริงจากเย่ิจู
เธอกับสืออวี่ไป๋ต่างก็เป็คู่สร้างคู่สมกันมาั้แ่ต้น
คนที่ผิดคือเฉิงจื่อเฉียนและเย่ิจู
เฉิงจื่อเฉียนและเย่ิจูร่วมมือกันวางแผนทีละขั้น ทั้งขโมยเงินของฉือฮวน และยังทำให้เธอรู้สึกผิดต่อเฉิงจื่อเฉียนเพราะเป็การแต่งงานครั้งที่สอง
ดังนั้นเมื่อเฉิงจื่อเฉียนออกไปหาเศษหาเลยนอกบ้าน เธอจึงไม่กล้าขัดขืน
เฉิงจื่อเฉียนกับเย่ิจูไม่เพียงวางแผนจะขโมยและหลอกลวงฉือฮวนอย่างน่ารังเกียจเท่านั้น แต่ยังควบคุมจิตใจเธอด้วย
หญิงสาวถูกล้างสมองอย่างสมบูรณ์จนรู้สึกว่าตัวเองที่แต่งงานสองครั้งและคลอดลูกไม่คู่ควรกับเฉิงจื่อเฉียน บางครั้งก็รู้สึกว่าตัวเองสกปรกและทำงานหนักราวกับสัตว์เชื่อง ๆ อยู่ในตระกูลเฉิง กระทั่งคำพูดของเฉิงจื่อเฉียนเธอยังไม่เคยกล้าปฏิเสธ
ตอนนี้มาคิดดูแล้ว คนที่ทุเรศจริง ๆ คือเฉิงจื่อเฉียนและเย่ิจู ไม่ใช่เธอเลย
เมื่อหลุดจากภวังค์ ฉือฮวนก็ผลักประตูเข้าไป
ทันทีที่เข้าไปในห้อง ภาพที่เธอเห็นก็ทำให้ตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรู้สึกเศร้าใจ
เพราะห้องตรงหน้าเธอได้รับการตกแต่งตามความคิดในอุดมคติของเธอ มีเตียงนุ่ม ผ้าปูที่นอนและผ้าห่มสีชมพู ผ้าม่านแขวนอยู่เหนือหัวเตียงผ้าไหม มีลูกไม้และจีบระบายโปร่ง สิ่งนี้ทำให้แววตาของฉือฮวนหม่นแสง
ถึงสืออวี่ไป๋จะซื้อบ้านโดยไม่บอก แต่เขาก็ไม่ลืมตกแต่งบ้านให้เธอ
อวี่ไป๋เป็คนดีจริง ๆ
ถึงเขาจะไม่ค่อยแสดงออก แต่ก็ไม่เคยแล้งน้ำใจ
ผู้ชายคนนี้รักฉันมากแค่ไหนจึงยอมทำขนาดนี้?
ชาติที่แล้วเธอมองชายหนุ่มผู้เป็สมบัติล้ำค่าคนนี้ผิดไปจริง ๆ!
ด้วยความร้อนรุ่มที่แผดเผาอยู่ในอก ฉือฮวนจึงรีบกลับไปที่ห้องนั่งเล่น และเดินไปที่หน้าประตูห้องอาบน้ำ เมื่อเห็นร่างกายท่อนบนอันแข็งแกร่งสะท้อนมาจากกระจกโปร่งแสง เธอก็ตระหนักว่าตนเองหุนหันพลันแล่นแค่ไหน
ความแดงเรื่อบนแก้มค่อย ๆ ลามไปจนถึงกกหู เธอกัดริมฝีปาก ไม่รู้ควรจะพูดอะไรดี
"มีอะไรเหรอ?"
เสียงน้ำหยดค่อย ๆ หยุดลง และเสียงเยียบเย็นของสืออวี่ไป๋ก็ดังขึ้น
ใบหน้าของฉือฮวนเปลี่ยนเป็สีแดงกว่าเดิม "ห้องนั้น..."
เธอพูดอย่างลังเล
“อย่าคิดมาก แค่สือเยี่ยนหลุดพูดว่าอยากได้สักห้องหนึ่งให้แม่ ก็เลยจัดการให้ตามความชอบของเขา”
สืออวี่ไป๋พูดสบาย ๆ ราวกับว่าเื่นี้ไม่สำคัญ
ฉือฮวนเข้าใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้หมายความตามที่พูดจริง ๆ และเธอเองก็รู้อยู่แก่ใจ แต่ไม่ได้พูดออกมา กลับเปลี่ยนหัวข้อสนทนาแทน
“จริงสิ อยากให้ฉันไปเอาผ้าเช็ดตัวให้ไหม?”
เธอพยายามใช้อุบายกับเขา สร้างโอกาสอยู่ด้วยกันสองต่อสอง
“ไม่ต้อง ในห้องอาบน้ำมีแล้ว”
คำตอบของสืออวี่ไป๋นั้นเ็าและถือตัว
ฉือฮวนเขินอาย ไม่คิดว่าข้ออ้างที่ชัดเจนเช่นนี้จะถูกปฏิเสธ แต่เธอก็ไม่ท้อแท้ รีบพูดว่า "ถ้าอย่างนั้น... คุณอยากให้ช่วยถูหลังไหม?"
ในห้องเงียบลงอย่างเห็นได้ชัด
ทุกนาทีแห่งการรอคอย ใบหน้าของฉือฮวนก็ยิ่งร้อนผ่าว เธอกำหมัดแน่นและกระวนกระวายจนแทบหยุดหายใจ
ตอนที่เธอคิดว่าสืออวี่ไป๋จะปฏิเสธอีก น้ำเสียงเยือกเย็นอันไพเราะดุจเสียงธรรมชาติก็ดังขึ้นพอดี
"…เข้ามาสิ"
เขาไม่พูดอะไรมากกว่านั้น เมื่อได้คำตอบแล้วฉือฮวนค่อยหายใจสะดวกขึ้น หัวใจเริ่มเต้น ‘ตึก ๆ’ ไม่เป็จังหวะขึ้นมา
เธอวางนิ้วบนที่จับประตู เกิดเสียงเสียดสีตอนประตูเปิดออก ภาพตรงหน้าทำให้เธอชะงักอย่างจัง
ในไอน้ำที่พร่ามัวปรากฏร่างสูงราวูเา แสงจากดวงไฟส่องลงจากเหนือศีรษะของชายหนุ่ม จนเกิดเป็เงาขนาดใหญ่บดบังเธอไว้
โครงสร้างที่เรียบเนียนและหนาแน่นเผยสัดส่วนของร่างกายเขา แตกต่างจาก 'หนุ่มหน้าขาว'*[1] ที่เธอจินตนาการไว้อย่างสิ้นเชิง
ผิวเขาเป็สีขาวอมชมพู กล้ามเนื้อแขนและหน้าอกแน่นหนั่นทรงพลัง ความเป็ชายชาตรีพลันปะทะใบหน้าเธอ
หยดน้ำไหลลงมาตามแนวผมสีดำ อวี่ไป๋จ้องมองเธออย่างลึกซึ้ง น้ำหยดหนึ่งไหลพาดผ่านคาง หยดลงมาตรงหน้าอกของเขา และไหลตามแนวกล้ามเนื้อ...
ฉือฮวนหายใจติดขัดในลำคอ
“ฉือฮวน รู้ตัวใช่ไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่”
แก้มของฉือฮวนแดงด้วยเืฝาด แต่ก็พยักหน้าให้เขาอย่างเคร่งขรึมและจริงจังในม่านหมอกของไอน้ำ
พอเธอตอบตกลง มือใหญ่ก็จับด้านหลังศีรษะของเธอกะทันหัน หญิงสาวเบิกตากว้างขึ้นด้วยความใ สบตาเข้ากับสืออวี่ไป๋พอดี
เขาโน้มตัวไปข้างหน้า ไม่เปิดโอกาสให้เธอลังเล ประทับจูบแแ่บนริมฝีปากสีแดงของเธอ
จูบของสืออวี่ไป๋เร่าร้อนมาก ราวกับ้าจะมอบความหลงใหลทั้งหมดที่สั่งสมมาหลายปีให้กับเธอในชั่วพริบตา
ฉือฮวนหลับตา รู้สึกว่าิญญาสั่นสะท้านด้วยการจูบครั้งนี้
เขาโอบตัวเธอเข้ามาใกล้ ดูดดื่มรสจูบนี้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ขนตายาวและหนาปิดสนิท จนเกิดเงาสะท้อนเบาบาง
จูบนั้นร้อนแรงและยาวนาน จนลมหายใจที่ควบคุมไม่ได้ของสืออวี่ไป๋ดังก้องในหู ทำเอาฉือฮวนขาอ่อนแรง
“คุณเสียใจไหม? หยุดตอนนี้ยังทันนะ”
ฉือฮวนลืมตา มองเข้าไปในดวงตาหม่นแสงของสืออวี่ไป๋ และส่ายหัวเบา ๆ
“งั้นคุณจะไม่มีโอกาสเสียใจทีหลังแล้วนะ”
สืออวี่ไป๋ขบติ่งหูน้อย เสียงนั้นทุ้มลึกราวกับว่ามันทะลุไปจนถึงส่วนลึกของจิติญญา
ฉือฮวนไม่ถอยหนี มือที่สั่นเทาของเธอโอบรอบคอเขาไว้แน่น
"สืออวี่ไป๋ ฉัน..." เธอกัดริมฝีปาก ฝักบัวเปิดอยู่เมื่อไรไม่รู้ ทำให้ผมและขนตาของเธอโดนน้ำจนชุ่ม ใบหน้าอ่อนหวานราวกับดอกบัวในน้ำ
"ฉันกลัวว่า…"
แขนขาวราวกับรากบัวของเธอเลื่อนมาโอบเอวเขา ใบหน้าที่ร้อนจนเปลี่ยนเป็สีแดงเข้มซุกเข้าไปในหน้าอกเขา ราวกับว่าเมื่อทำแบบนี้เธอจะรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น
"ไม่ต้องกลัว"
สืออวี่ไป๋ผละจากติ่งหูไปจูบคอระหงของเธอ
รอยสีกุหลาบไล่ตามลำคอไปจนถึงหน้าอก ฉือฮวนตัวสั่น กอดสืออวี่ไป๋ไว้แน่นแล้วค่อย ๆ หลับตาลง
ธนูที่หลุดออกจากแล่งไปไม่อาจหวนกลับ
ฉือฮวนรู้ว่าเธอไม่มีทางถอยหลังกลับแล้ว
แต่เธอไม่เสียใจ
ตราบใดที่เธอสามารถอยู่กับสืออวี่ไป๋ได้ ไม่ว่าอดีตจะเป็อย่างไร ก็ถือเป็ความโชคดีของเธอ
เมื่อผู้ชายได้เสพกามารมณ์แล้ว ผลที่ตามมาอาจเลวร้าย ฉือฮวนตระหนักถึงเื่นี้ในวันรุ่งขึ้น
ตอนแรกเธอคิดว่าสืออวี่ไป๋คงจะเพิกเฉยต่อเื่นี้ แต่เขากลับพิสูจน์ให้เธอเห็นแล้วว่าเขากระตือรือร้นแค่ไหน...
[1] หนุ่มหน้าขาว หมายถึง ผู้ชายหน้าตาหล่อเหลารูปร่างบอบบางดูอ่อนแอ ซึ่งผู้ชายปกติจะหยาบกระด้างและดูมีอำนาจมากกว่า