EPISODE 02
ครืด~ ครืด~
'ั์ของนิน'
ฉันหยิบมือถือขึ้นมาดูก่อนจะรีบกดวางสายแล้วพิมพ์ข้อความตอบไปในไลน์แทน
Yanin : รอแป๊บนึงนะ นินกำลังจะขึ้นห้อง'
แล้วฉันจึงรีบหยัดตัวลุกออกไปจากตรงนั้น ที่มีพ่อแม่กำลังนั่งดูรายการทีวีอยู่
"จะนอนแล้วเหรอลูก อ่านหนังสือบ้างนะ" แม่หันมาถามแล้วมองมือถือในมือฉัน
"ค่ะแม่" ฉันยิ้มตอบคุณแม่ก่อนรีบเดินขึ้นไปชั้นสองที่เป็ห้องนอนของตัวเองฝั่งขวามือ ถัดจากห้องของพี่นธี ซึ่งตอนนี้ยังไม่กลับมา
บ้านของที่ทศกัณฐ์จะใกล้โรงเรียนมากกว่าเราทำให้เขาถึงก่อนพี่นธีราวๆสิบนาที
"มาแล้ว" ฉันกดโทรออกไปเบอร์เดิมแล้วยิ้มออกมาทันทีที่เขากดรับสาย
(พี่กำลังจะอาบน้ำ อาบด้วยกันมั้ย)
"พูดอะไรเนี่ย น่าเกลียดค่ะ" ฉันพูดออกไปแบบนั้นแต่กำลังแดดิ้นและมุดหน้าลงกับหมอนเพราะความอาย
(น่าเกลียดอะไร คิดอะไรอยู่เรา) เขาหัวเราะในลำคอกวนๆแล้วพูดออกมา
"คุยก่อนค่ะแล้วค่อยไปอาบ เดี๋ยวนินต้องไปอ่านหนังสือแล้ว" ฉันบอกแล้วผุดลุกผุดนั่งอยู่อย่างนั้นตอนคุยสายกับเขา
เราคุยกันอยู่เกือบชั่วโมง ทั้งที่ตอนอยู่โรงเรียนก็ได้เจอกันบ้าง แต่เพราะเขาเป็พี่มอหกที่ใกล้จบแล้วเลยไม่ค่อยได้อยู่ใกล้กันเท่าไหร่นัก
มีเื่อะไรที่เจอมาฉันก็เล่าให้เขาฟังทั้งหมด และเป็แบบนี้มาเกือบปีแล้วด้วย
ก๊อกๆ
"นินนอนหรือยังลูก" ฉันเด้งตัวลุกขึ้นอีกครั้งขณะที่ยังถือสายคุยกับพี่ทศกัณฐ์อยู่
"ยะ...ยังค่ะ นินกำลังท่องหนังสือ" ฉันรีบตอบแม่แล้วบอกพี่ทศกัณฐ์ "แค่นี้นะคะ เดี๋ยวแม่ด่า"
(ครับ ฝันดีนะ)
"ฝันดีค่ะ"
"เปิดประตูให้แม่หน่อย" คุณแม่ยังคงเคาะห้องอยู่อย่างนั้น ฉันจึงต้องรีบไปหยิบหนังสือมาวางบนเตียงหนึ่งเล่มก่อนเดินไปเปิดประตูห้องให้ท่าน
"แม่มีอะไรหรือเปล่าคะ"
"แม่ได้ยินเสียงคุย แอบคุยกับใครหรือเปล่าลูก"
"เปล่านี่คะ" ฉันตอบออกไปอย่างกลัวๆ เพราะไม่อยากให้แม่รู้
"อืม อย่าให้แม่รู้นะว่ามีแฟนแล้วไม่สนใจการเรียน เรายังอายุแค่นี้ ถ้าโตแล้วแม่จะไม่ว่าเลย งั้นไปอ่านหนังสือเถอะแม่จะนอนแล้ว" ผู้เป็แม่มองฉันอย่างจับผิดก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง
"..."ฉันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะเดินกลับมาทิ้งตัวนอนลงบนเตียง หยิบหนังสือวิชาที่ต้องสอบอาทิตย์หน้าขึ้นมาอ่านก่อนจะเผลอหลับไปกับตัวหนังสือนั้นจนได้
สามอาทิตย์ต่อมา
"ญานิน มานี่หน่อย"
เสียงของแม่ทำให้ฉันเสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที เพราะตอนนี้เกรดของฉันถูกส่งมาที่บ้านแล้วน่ะสิ และมันลดฮวบจากเทอมที่แล้วเอามากๆ
"ค่ะ..." ฉันเดินเข้าไปยอมรับชะตากรรมของตัวเองก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งข้างๆคุณแม่
"แม่บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าเพิ่งมีแฟน" แม่ถือกระดาษในมือแล้วขมวดคิ้วยุ่ง "ถ้ามีแล้วมันไม่กระทบการเรียนแม่จะไม่ว่าเลย"
"..." ด้วยความสามารถของแม่คงรู้ไม่ยากกับเื่ของฉันและพี่ทศกัณฐ์
"ฟังแม่นะญานิน"
"ค่ะ" ฉันตอบแล้วกำมือของตัวเองไว้แน่นด้วยความกลัว รับรู้ได้ทันมีว่าแม่กำลังจะบอกอะไร
"เลิกคบกับผู้ชาย เพราะตอนนี้ลูกต้องตั้งใจเรียน แม่รู้นะว่าใคร"
"..." หัวใจของฉันหล่นวูบไปในทันที
"มีอะไรหรือเปล่าแม่" พี่นธีที่เพิ่งกลับจากการไปลงทะเบียนเรียนมหาวิทยาลัยกับคุณพ่อ ซึ่งเพิ่งบินกลับมาเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นว่าแม่ทำหน้าเครียดอยู่
"ต่อไปนี้ห้ามให้ยัยนินคุยกับผู้ชายคนไหนอีก ถ้าไม่จัดการตัวเอง แม่จะจัดการให้" แม่พูดจบก็เดินหนีเข้าไปในครัว
ฉันได้แต่นั่งเงียบด้วยหัวใจที่สั่นไหว
แต่ก็ยอมรับผิดว่าฉันทำคะแนนตัวเองหล่นมาอยู่ท้ายห้องจริงๆเพราะมัวแต่สนใจอย่างอื่น
"เอาไงนิน"
"นินจะไปบอกเลิกพี่ทศกัณฐ์ค่ะ"
"มันจะไม่โกรธเอาเหรอ" พี่นธีพูดขึ้นด้วยความกังวล
"จะโกรธทำไมคะ นินยังเด็กอยู่เลย เดี๋ยวพวกพี่จบไปก็ไปเจอสาวๆในมหาลัยแล้ว อีกอย่างนินไม่อยากให้แม่จัดการเองเพราะมันจะยิ่งแย่เข้าไปใหญ่" ฉันพูดแล้วยกหลังมือขึ้นมาปาดน้ำตาตัวเองลวกๆ
"เห้อ" พี่นธีถอนหายใจออกมา "แล้วแต่จะตัดสินใจนะ แต่มันโกรธมากแน่ๆ"
"แล้วพี่นธีจะให้นินทำไงคะ ถ้าเป็พี่จะทำไง ฮึก"
"..." เขาเงียบไปเหมือนจะคิดอะไรไม่ออก เพราะพี่ชายฉันรู้ดีที่สุดว่าแม่หวงฉันขนาดไหนถ้าไม่ทำตามเป็เื่ใหญ่แน่
แล้วเขาก็เดินหนีขึ้นห้องไปทันทีด้วยสีหน้าเครียดๆ พี่นธีคงกลัวมีปัญหากับพี่ทศกัณฐ์ เพราะทั้งคู่เป็เพื่อนกันมานานั้แ่เข้ามัธยมเลย
ถ้ามาทะเลาะกันเพราะฉันก็คงจะไม่ใช่เื่ดี
2K
