ลำนำเดียวดาย(จบ)

    ตอนพิเศษ

    “จื่อหรานคิดถึง หวงซู่จางเสียจริงปานนี้เขาคงมีความสุขอยู่ที่ไหนสักแห่ง”โจวเหวินหรงยิ้ม“เขากับข้าเราเป็นสหายที่ดีต่อกันมาโดยตลอดแม้บิดาเขาจะสังหารบิดาข้าแต่เราสองคนก็ยังผูกพันกันเช่นเก่าก่อนข้าไม่เคยเห็นเขาเป็นศัตรูจนกระทั่ง เขาเอ่ยปากขอเจ้า”“ฝ่าบาทตอ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ