ตอนที่สิบเอ็ด ความสัมพันธ์ทั้งหกไม่หลอมรวม
อ้องอุ้นที่พยายายามจะเรียกความกล้าของตนเองขึ้นมาโดยการปะาชีวิตผู้อื่นนั้นกลับกลายเป็หน้าขาวซีดอีกครั้ง
“อะ เอ่อท่านตั๋งฮวงมาห้ามข้าเอาไว้ทำไม คนชั่วช้าเช่นสองคนนี้ไม่ว่าใครก็ฆ่าได้”
ตั๋งฮวงกลับส่ายศีรษะกล่าวว่า
“ข้าไม่ได้ใส่ใจสองคนนี้แต่ข้ารักและห่วงใยท่านพ่อที่ทรงคุณธรรมของข้า”
ตั๋งฮวงกล่าวอวยตั๋งโต๊ะแบบเดียวกับพิธีกรนักมวยปล้ำหรือพวกคนอวยดารา
Hypeman
คนอวย
แบบเดียวกับนักมวยปล้ำที่เราต้องกล่าวถึงความเป็มาเป้นไปในศึกครั้งนี้หรือว่าแต่ละคนมีนิสัยมีความแค้นมีที่มาที่ไปอย่างไรถึงมาปล้ำกันบนเวที
ตั๋งฮวงพยายามสร้างภาพให้ตั๋งโต๊ะอย่างเต็มที่ว่าเป็ผู้ทรงคุณธรรม
“เมื่อความสัมพันธ์ทั้งหกไม่หลอมรวมแผ่นดินจึงเกิดทุกข์เข็ญบุตรมิใช้บุตร บิดามิใช่บิดา ฮ่องเต้มิใช่ฮ่องเต้ ขุนนางมิใช่ขุนนางเราต้องทำให้ความสัมพันธ์ทั้งหกมาหลอมรวมกันอีกครั้งหนึ่งแผ่นดินจึงกลับมาสู่ความสงบสุขได้อีกครั้ง”
ผมกล่าววาจาจับแพะชนแกะแบบเหลาจื้อหรือขงจื้อที่คิดว่าแผ่นดินสงบได้ก็พราะมีความสัมพันธ์ทั้งหกแผ่นดินไม่สงบสุขเพราะความสัมพันธ์ทั้งหกไม่ได้รับการปฏิบัติจึงมีแิให้เหตุผลว่าหากประชาชนกลับมาทำตามความสัมพันธ์ทั้งหกอีกครั้งแผ่นดินจะกลับมาสงบสุข
ซึ่งมิได้คิดจะแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจการเมืองในด้านต่างๆที่เกิดขึ้นในแผ่นดินนี้เลยแม้แต่น้อย
นี่คือสาเหตุที่แิคอมมิวนิสม์จากสมุดเล่มแดงของท่านเหมาไท่จู่จะชนะพวกนี้ในที่สุด
เพราะมันคือแบบแผนใหม่ที่ทรงพลังมากกว่าพวกแิแบบศักดินาล้าหลังพวกนี้นั่นเอง
“ฟู่กล่าวตามความสัตย์ข้ามองว่าแผนดินทุกข์เข็ญเพราะคนฉลาดอย่างพวกเราท่านที่อ่านตำราท่านปราชญ์เมธีทำให้ง่ายในการก่อให้เกิดความฉ้อฉลบิดเบือนกฎหมายหาผลประโยชน์ใส่ตน”
ตั๋งฮวงผายมือไปทางตั๋งโต๊ะ
“และมีแต่คนอย่างท่านพ่อของข้าเท่านั้นที่ตรงไปตรงมาพอที่จะแก้ปัญหาที่ต้าฮั่นของพวกเราเผชิญอยู่ได้ขอเพียงเรายึดหลักความยุติธรรมเราจะแก้ไขปัญหารักษากฎหมายทำนห้าที่ของขุนนางอีกครั้งหนึ่ง มิอาจจะปะาผุ้คนตามอำเภอใจดั่งติ้วอ๋องแลอองมังหากข้าไม่ห้ามการปะาคนตามอำเภอใจไว้ข้าก็คงเป็คนบาปของแผ่นดินฮั่นนี้แล้ว”
7K
