แล้วความเคยชินของโยธิกาที่มีต่อหนุ่มๆก็ใช้เวลาเพียงไม่ถึงสิบห้านาที แค่เล่นตัวพอประมาณปล่อยให้ชายหนุ่มตรงหน้าใช้ลีลาเข้าจีบเล็กน้อย เพียงแค่รอฟังคำชมว่าสวยคำชมว่าดูดี แล้วอีกสารพัดที่ชายเ้าชู้ทุกคนมักจะหว่านล้อม...แผล็บเดียวก็ตกลงปลงใจเข้าไปอยู่ในอ้อมอกของชายหนุ่มเสียแล้ว
จะให้ช้าได้อย่างไรก็ใจมันชอบ...ผู้ชายถูกเทสต์ หน้าตาประมาณนี้ล่ะ กินใจโยธิกายิ่งนัก
ลายเสือจูงมือสาวร่างสูงเพรียวออกไปเต้นอยู่กลางฟอร์ปล่อยให้บรรณรสนั่งก้มหน้าฟุบกับโต๊ะ เพราะเห็นว่าคงจะเมาจนได้ที่ แรกๆที่ออกไปเริงระบำโยธิกาก็แอบมองญาติผู้น้องเป็ระยะแต่พอเสน่ห์ของชายหนุ่มเข้าครอบงำไปทั้งตัวและหัวใจ อาการลืมเพื่อนลืมน้องก็กำเริบ
เธอเต้นอยู่ภายในอ้อมอกแกร่งสะบัดศีรษะไปมาเป็การยั่วยวน ระหว่างโยกย้ายตามจังหวะ ร่างกายด้านหลังของสาวเทียมก็ส่ายขึ้นลงเสียดสีร่างสูงจนรับรู้ได้
พ่อเสือหนุ่มกำลังคึกคัก ซู่ซ่า!
เสือน้อยยิ่งตื่นหญิงสาวก็ยิ่งต้อน...เธอใช้ทุกเวลานาทีในการแสดงบทบาทเร่าร้อน เป็การตอบรับ คำว่า‘โอเค’ คงไม่ต้องพูดถึงเพราะการแสดงออกมันชัดเจนขนาดนี้
ฝ่ายชายที่ร่างกายพรักพร้อม ถึงกับอดรนทนไม่ไหวมือสองข้างที่โอบเอวสาวเ้า ค่อยๆเคลื่อนไปด้านหน้าร่างบางจนกอดรัดไว้แน่นขยับกายไปตามลีลารักของโยธิกา
“ผมชักจะทนไม่ไหวแล้วนะครับคุณโย”
โยธิกาจับน้ำเสียงชายหนุ่มได้ดีปฏิบัติการอ่อยผู้ชายอย่างที่เคยทำ...บิงโก!
ฝ่ายชายที่เคยเจนจัดในการจีบสาวก็พร้อมรบเต็มที่ แต่หารู้เลยสักนิด ว่าสาวสวยตรงหน้านั้น...เคยเป็ผู้ชายมาก่อน
คืนนี้เขาคงถูกลบลายเสือโดยโยธิกาไว้เป็ตราบาปว่าครั้งหนึ่งก็เคยฟันสาวเทียม...ถ้าพวกเพื่อนๆรู้เื่นี้คงถูกลบเหลี่ยมและถอดถอนความไว้วางใจในหัวหน้าแก๊งแน่นอน
ลายเสือจะโทษใครได้ต้องโทษตัวเองที่เรดาร์พังก่อนกำหนด
แต่ถ้าคิดในอีกมุมหนึ่งก็จะเป็ไรไป ในเมื่อโยธิกาก็สวยขั้นเทพ สวยกว่าสาวแท้หลายๆคนเสียอีกแต่กว่าลายเสือจะรู้ตัวตนโยธิกา...เื่ราวร้อนรัก ก็คงจบลงที่บนเตียง
“ไม่ไหวจริงๆเหรอคะ”เธอยังแกล้งยั่วในขณะเต้นรำ
ชายหนุ่มพ่นลมหายใจเบาๆเข้าที่ข้างหูก่อนจะทำเสียงซี้ดซ้าดเบาๆ จนโยธิกายังอดหัวเราะไม่ได้...คนอะไร ตรงไปตรงมาไม่มีอ้อมค้อม...ชักชอบเสียแล้วสิ
“แล้วเพื่อนคุณโยล่ะครับ”
“ไม่ต้องเป็ห่วงค่ะยายโบดูแลตัวเองได้ เธอเป็คนเก่ง เื่หาทางกลับบ้านเอง คงไม่ต้องลำบากโยหรอกค่ะ”
นั่นแน่...เห็นแก่ผู้ชายโยธิกาเตรียมตัวทิ้งเพื่อนได้ลงคอ
แต่ก็ยังอุตส่าห์เดินกลับไปที่โต๊ะ“ยายโบ...ตื่นกลับเถอะ”เธอฟอร์มเขย่าร่างเพื่อนสาวเบาๆ เมื่อเห็นบรรณรสเงยหน้าขึ้น เธอก็พูดตัดบทรวบรัดใจความเอาเองเบ็ดเสร็จ โดยไม่ให้เวลากับคำตอบของบรรณรสสักนิดเดียว
“เดี๋ยวฉันกลับก่อนนะยายโบแกกลับบ้านเองได้ใช่ไหม...แต่ก็รีบกลับหน่อยนะ ฉันเป็ห่วง...คนอกหักอย่างแกฉันว่ากลับบ้านไปนอนพักสักหน่อยจะดีกว่า”
บรรณรสตาปรือเพราะเมา...มองหน้าคนพูดพอจะได้ยินประโยคขนาดยาวที่ถูกยัดเยียดคำตอบ...แต่ก็ไม่ทันได้ปริปาก จึงพยักหน้ารับเออออห่อหมกไปเพราะเห็นคลับคล้ายคลับคลาว่ายายเพื่อนตัวดีขยิบตาให้ ประมาณว่า ‘ช่วยฉันหน่อยนะ...ฉันได้ผู้ชาย’
โยธิการีบคล้องแขนชายหนุ่มหายออกไปทางประตูทันทีไม่ปล่อยให้เสียเวลา
ส่วนคนอกหัก ถูกทำร้ายจิตใจ อะไรมันจะโชคร้ายปานนั้นวันโลกาวินาศสันตะโร เธอช่างเป็ผู้หญิงอาภัพสิ้นดี มีคนรักทั้งที ก็ทุ่มเททั้งใจยกเว้นคำว่าทั้งกาย เป็เพราะเธอไม่ยอมเขาเื่พรรค์นั้น นั่นเลยเป็เหตุผลที่เขาถึงกับต้องลวงเธอหวังจะไปล่วงเกิน เพราะ ‘เหตุผล’ บางอย่างของผู้ชายหน้าซื่อใจคด คิดแล้วก็น่าอดสู
ทำไมพวกผู้ชายต้องมองเื่บนเตียงมาก่อน...แล้วความรักล่ะ...มันไม่มีค่าเลยกระนั้นหรือคนคบหากันมาร่วมปีถึงทิ้งกันได้เพราะเื่เซ็กส์ แล้วไหนที่เขาเคยพร่ำบอกกับเธอ ว่ารักจริงหวังแต่งที่แท้มันก็แค่คำลวง โกหก
ผู้ชายทุเรศทุกคน คิดแล้วก็อยากจะร้องไห้ดังๆไหนจะโดนผู้ชายลวงอย่างถาวร แล้วคืนนี้อุตส่าห์หอบสังขารมาเที่ยวเพื่อจะดื่มลืมทุกข์ แต่เหตุอันใดจึงต้องมาถูกทิ้งซ้ำสอง โดยญาติผู้พี่ซึ่งเป็เพื่อนคนเดียวที่สุดแสนจะสนิท...เพราะเป็เหมือนดั่งพี่น้องคลานตามกันมาทั้งที่ไม่ใช่
ความเสียใจที่ซ่อนอยู่ข้างใน...ถูกเก็บกดมาในใจอยากจะะเิออกมาให้ใครได้ยินเหลือเกิน
แล้วมันก็ไม่ได้แค่คิดเท่านั้น...บรรณรสเมื่ออยู่ในอาการเมาได้ที่ในหัวมีแต่คำว่า ‘ถูกทิ้ง’
แฟนทิ้ง...เพื่อนทิ้ง...เธอจึงร้องไห้โฮไม่อายใคร
เสียงร้องไห้ดังแข่งกับเสียงดนตรีแม้จะค่อมจังหวะ ไม่ได้ร้องไห้เป็เพลงฮิบฮอป...ก็ไม่มีใครคนไหนมองหรือสนใจเธอแม้แต่น้อย
ผู้หญิงเชยๆ...หน้าตาประหลาดด้วยแว่นทรงนกฮูกก็เป็เหมือนแค่อากาศธาตุ ไม่มีความหมายต่อใครในที่นี้
แต่กลับกลายเป็ที่สนใจแก่ใครคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ในโต๊ะเดียวกับลายเสือเมื่อก่อนหน้าเขาคนนั้นก็ถูกทิ้งให้ดื่มเพียงลำพัง หลังจากกัลปพฤกษ์ที่รีบชิ่งทันทีเมื่อเจอสาวถูกใจคนใหม่ แล้วหายลับไปกับสาวนางนั้นโดยเป็อันว่ารู้กัน
จะเหลือก็เพียงแต่เขาที่นั่งดื่มอย่างเซ็งๆ...ไม่มีกะจิตกะใจอยากดื่มแต่ก็ซัดเหล้าที่เหลือคนเดียวจนใกล้หมดขวด
มันก็เมาเหมือนกัน... ‘ออนเดอะ ร็อก’ เพียวๆติดกันหลายแก้ว
แม้จะตาลาย เพราะแสงไฟวิบวับ รวมถึงการกระดกเหล้าต่อเนื่อง...แต่ก็ยังพอเห็นรางๆว่าหญิงสาวแสนเชยคนหนึ่งกำลังออกอาการ‘โฮแตก’
ไม่มีคนสนใจเธอ...และเขาก็ไม่คิดสนใจเธอ...นั่งมองอยู่ห่างๆก็ยังแอบคิดในใจ
‘ผู้หญิงอะไรวะ...มาเที่ยวทั้งทีดันแต่งตัวอย่างกับคุณป้า แถมร้องห่มร้องไห้อย่างกับคนอกหัก...ก็ไม่สวยอย่างนี้แหละน้า...คงจะถูกทิ้ง’
ระกากลคิดเบ็ดเสร็จถามเองตอบเองในใจ...แล้วก็ได้แต่มองร่างบางของหญิงสาวสุดแสนเชยปรี๊ดแตกก่อนจะหุนหันวิ่งออกไป จนพ้นสายตาเขา
ใจหนึ่งก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น...แต่ก็พ่นลมหายใจทางจมูกอย่างเหนื่อยหน่ายไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับเขา คืนนี้กลับบ้านอาบน้ำนอน ใช้วีซีดีเป็ตัวช่วยดีกว่า
...........................................
1K
