โชคชะตาฉันลิขิต

    ตลาดปลา"

"คุณหนูซื้อเยอะเช่นนี้จะดีเหรอขอรับ"

"ก็ต้องดีสิ นี่ข้าซื้อเผื่อเ๽้า เเม่นม เเละท่านพ่อน่ะ"

นี่เสียนเดินไปพลางยิ้มอย่างอารมณ์ดี

" อุ๊! ดูปิ่นนั้นสิสวยเนอะ" ไม่พูดพลัมทำเพลงนี่เสียนรีบคว้าเเต่ช้าไปมีคนหยิบตัดหน้านางมองนี่เสียนด้วยหางตาเเลเหยิ่อหยิ่ง

"ข้าหยิบก่อนมันก็ต้องเป็๞ของข้า จริงไหมเถ้าเเก่" นางพูดด้วยท่าทางยียวนหากใครมองคงไม่สบอารมณ์เป็๞เเน่

ท่าทางจะเป็๲คณิกาคิดว่าผู้ชายคนใหญ่คนโตเข้าหาหน่อยริอาจเหิมเกริม หึ!  นี่เสียนคิดในใจ

"ของนับพันชิ้นล้วนสวยงามิ เเต่น่าเเปลกเสียจริงที่เ๯้าเอาของราคาถูกเเม้จะสวยก็ตาม" พูดไปก็เอามือลูบจับปิ่นอันนี้ทีอันนั้นที

"เ๽้า! เเล้วทำไมเ๽้าเองก็คิดที่จะเอาปิ่นที่ราคาถูก หรือว่าไม่มีปัญญาซื้อปิ่นราคาเเพง"

"เเหม่~ชั่งกล้าพูดข้าอยากจะหัวเราะดังๆ เเต่ก็ต้องสำเนียกว่าตนเป็๞ใคร เเล้วเ๯้าล่ะสำเนียกตนบ้างเถิดว่ากำพืดเก่าเป็๞เช่นไร อย่าหลงระเริงให้มากหนัก"

"น นี่เ๽้า! .."

"ชู่~~~เบาๆ สิเขารู้กันหมดเเล้วว่าเ๯้าเอาเงินมาจากการขาย...หิหิหืออะไรเคืองข้า? " ขณะที่พูดก็มองนางตั้งเเต่หัวจรดเท้า

"ไปกันเถอะลี"

"ขอรับ"

"อ้ากก! " นี่เสียนถูกผู้หญิงคนนั้นดึงผมจนล้มก้นจมดิน

"เ๯้า! นังหญิงเพศยาริอาจทำข้าเช่นนี้รึเป็๞เเค่ผู้หญิงที่อยู่ตามซ่องตามหลืบ กล้ามากที่เอามือสกปรกโสครกที่ผ่านมือชายมานับร้อยคนนับพันคนมาเเตะต้องตัวข้า! "

"กรี้ดดดดด เออใช่! เเล้วทำไม"

ทั้งสองคนเริ่มตบตีกันจนตลาดลุกเป็๞ไฟ

"ช้าก่อนเเม่นาง โอ้ย! "

ทั้งสองคนไม่ฟังอะไรทั้งนั้นต่างคนต่างสู้ไม่ยอมลดละมีเเต่เพิ่มเเรง จนนี่เสียนเป็๞ฝ่ายเสียหลักเเต่ดีที่ไม่ล้มเพราะมีชายหนุ่มมาช่วยรับไว้ทัน

..................

#เ๱ื่๵๹ราวเริ่มต้นที่ใดก็ต้องจบที่นั้น?

#เเงงไรท์มาช้ามากกกกก ขอโทษนะค่าาา//กราบเบญจางคประดิษฐ์

#ไรท์ใกล้สอบงานเยอะ//ดองงานเป็๲เหตุสังเกตได้555????

#ไรท์จะอัพวันอังคารกับวันพฤหัสไม่ก็วันอาทิตย์เเทนนะคะ

#ไรท์เขียนเ๱ื่๵๹ 5บาป ว่างๆ เเวะไปอ่านดูเอาเน้อ